Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Капитан Чарльз Барнард (1781–1860) – белгілі кемеден құтылған адам. 1812 жылы Джордж Хигтон басқарған британдық "Изабелла" кемесі Игл аралының (Фолкленд аралдарының бір бөлігі) жанында кемеге апат келді. Ұңғыманың көп бөлігін америкалық "Нанина" кемесі құтқарып алды, ол Нью-Йорк штатының Хадсон қаласындағы кит аулау портында салынған және жұмыс істеген, ал оның командашысы капитан Чарльз Барнард болды. Барнард, кемеден құтылғандардың 1812 жылғы соғыс туралы хабарсыз екенін түсінген соң, аман қалғандарға олардың соғыста екенін хабарлады, бірақ оларды құтқаруға келісті. Жолаушылардың саны көбейгендіктен, оларға қосымша азық-түлік қажет екенін білген Барнард пен бірнеше адам жақын жердегі Жаңа аралда ет аулауға шықты. Оның болмаған кезінде британдықтар "Нанинаны" басып алып, Барнардты және оның серіктерін Жаңа аралда тастап кетті. Барнард пен оның тобы 1814 жылдың қараша айында "Asp" және "Indispensable" британдық кит аулау кемелерімен ақыры құтқарылды. Кейіннен ол 1820–1821 жылдары Оңтүстік Шетланд аралдарында "Charity" кемесінің капитаны және тұмша аулаушы ретінде қызметін жалғастырды. 1829 жылы Барнард "Капитан Чарльз Барнардтың кемеден құтылудағы азаптары мен оқиғалары туралы баяндама" атты кітап жазды.
Captain Charles Barnard (1781–c.1860) was a famous castaway. In 1812, the British ship Isabella, captained by George Higton, was shipwrecked off Eagle Island (part of the Falkland Islands). Most of the crew were rescued by the American sealer Nanina which was built and operated out of the whaling port city of Hudson, NY, and commanded by Captain Charles Barnard. Barnard, realizing that the castaways were unaware of the War of 1812, informed the survivors that they were at war with each other, but agreed to rescue them. Realizing that he would require more provisions for the expanded number of passengers, Barnard and a few others went out in a party to hunt for meat on the nearby New Island. During his absence, the British seized Nanina and left Barnard and his men on New Island. Barnard and his party were finally rescued by the British whalers Asp and Indispensable in November 1814. He later continued his career as a sealer and captain of the Charity in the South Shetlands in 1820–21. In 1829, Barnard wrote A Narrative of the Sufferings and Adventures of Capt. Charles Barnard detailing his life as a castaway.
Саяхатқа дайындық
Чарльз Барнард Джон Б. Мюррей мен Ұлдармен теңіз түлкісі аулау экспедициясы туралы келісім жасады. Келісімде компания Барнард мақұлдаған кемені сатып алуға, кемені қажетті жабдықтармен жабдықтауға және толықтай жабдықтауға міндеттенді. Сондай-ақ, компания терілер мен майлардан түскен табыстың 52% -ын, ал Барнард қалған 48% -ын алатыны белгіленді. Мюррейлер Нанна бригін сатып алып, оны жабдықтап, азық-түлікпен толтырды. Барнардтың жоспары бойынша, алғаш келген кезде мүмкіндігінше көп теңіз түлкісі терісін алу болған, содан кейін Нанна Нью-Йоркке қайтып келеді, ал Барнард пен басқа экипаж мүшелері аралда қалады. Олар мұнда тері мен майды сатуды және кемені қайта жабдықтауды жалғастыра отырып, теңіз түлкісі аулауды күйбестендіреді. Кеме кеткен кезде Барнард Фэннинг, Хуннер және Пиздерді өзімен бірге аралда қалуға таңдады, ал Наннаны Нью-Йоркке және кері қайтару үшін әкесін таңдады.
Charles Barnard made an agreement with Messrs. John B. Murray and Son about a sealing expedition. The agreement stated that the company would buy a vessel that Barnard approved of, fit the ship with the necessary equipment, and fully stock the ship. It also stated that the company was to receive 52% of all the proceeds from the skins and oils produced, and Barnard would receive the other 48%. Messrs. Murrays purchased the brig Nanina fitted her and filled her with supplies and provisions. Barnard's plan for sealing was upon first arriving to get as many seals skins as possible, and then have Nanina sail back to New York, while Barnard and other crewmates would stay on the island. There they would continue to hunt seals while the ship sold the skins and oil and resupplied. Barnard chose Messrs, Fanning, Huner, and Peases to stay on the island with him when the ship left, and chose his father to sail Nanina to New York and back.
Саяхат
1812 жылы 6 сәуірде «Нанина» кемесінің жүгі сапарға дайын болды. Сол күні Барнард Конгресс АҚШ порттары мен суларындағы барлық кемелерге эмбарго жариялағанын естіді. Егер Нью-Йорк портының инспекторы Вашингтондан ресми нұсқау алса, Барнардтың сапарына рұқсат берілмес еді, сондықтан ол 12 сәуірге дейін Сэнди-Хукқа күтіп тұруға мәжбүр болды. Барлық экипаж жиналғаннан кейін «Нанина» Кеп-де-Верд аралдарына бағыт алып, теңіз түлкілерінің терісін сақтау үшін тұз бен су жинады. Экипаж құрамына Валентин Барнард (Чарльз Барнардтың әкесі), Эдмунд Фэннинг, Базилла Пиз, Генри Ингем, борт серігі; Джон Уайнс, кеме жасаушы; Гавенс Тенент, Джейкоб Грин, Генри Гилкрист, Эндрю Лотт, Уильям Симен, кеме қызметкері; және Джон Спир, аспаз кірді. «Нанина» 35 күн теңізде жүзіп, Бонависта аралына жетіп, тұз жинап, кеменің қоймасын толықтырды, сондай-ақ шошқа, ешкі, құс және көкөністердің көп мөлшерін әкелді. Одан кейін кеме Сент-Ягоға, содан кейін Фолкленд аралдарына бет бұрды. Бірнеше дауылдар кемені Фолкленд аралдарына 7 қыркүйекке дейін жеткізбеді, сол күні «Нанина» сағат 14:00-де Нью-Айлендтегі Хукер портына тікелей ішкі ағыспен кірді.
Nanina's cargo was ready for her voyage on April 6, 1812. During the same day, Barnard had received information that Congress had passed an embargo on all vessels in the United States's harbours and waters. If the Collector of the port of New York was to receive official instructions from Washington, Barnard's voyage would not be allowed, which prompted him to go to Sandy Hook until the 12th. When the entire crew had arrived, Nanina departed and headed towards Cape de Verd Islands to gather salt for curing the seal skins and water. The crew consisted of Valentine Barnard (Charles Barnard's father), Edmund Fanning, Bazilla Pease, Henry Ingham, mate; John Wines, carpenter; Havens Tenant, Jacob Green, Henry Gilchrist, Andrew Lott, William Seaman, steward; and John Spear, cook. Nanina arrived at Bonavista Island after sailing for 35 days, and gathered salt, resupplied the hold, and brought a large supply of hogs, goats, fowls, and vegetables. From there, the ship sailed to St. Jago and then sailed to the Falkland Islands. Several gales prevented the ship from sailing to the Falkland Islands until September 7, where Nanina anchored in Hooker's Harbor, New Island, at 2 P. M.
Келу
Келіп жеткен соң, экипаж аулаларды, жоғарғы мачталарды және т.б. түсіре бастады және жағасында шалаптар жасауға кірісті. Бұл шалаптар адамдарға аралдарды аралап, егерлерді (морждарды) іздеуге мүмкіндік беру үшін жасалды. Алғашқы шалапты “Жас Нанина” деп атады. Барнард және тағы 10 адам шалаппен Джейсон аралдарына, бригтен 30 миль қашықтықта орналасқан жерге барды. Барнард аралда 9 адамды қалдырып, 6 аптаға жететін азық-түлікпен қамтамасыз етті. 3 қаңтарда “Hope” (Үміт) кемесі келіп, Барнардқа АҚШ-тың Ұлыбританияға қарсы соғыс жариялағанын хабарлады, сонымен қатар отбасы мен достарынан бірнеше хат әкелді, ал бір хат Джон Б. Мюррей мен Ұлынан келді. Хатта компания Барнардқа кемемен бірге АҚШ-қа қайтуға кеңес бергені және келісімнің күшін жойғаны айтылды, себебі Жаңа аралды ағылшын кит аулаушылары жиі аралайды, олар Нанинаны оңай қиратуы мүмкін. Барнард өз экипажын Джейсон аралдарынан алып, “Нанинаны” ағылшын Малуондағы бір портына көшірді. Бұл порт ұзақ уақыттан бері Барнард порты деп аталып, қазір Кэру порты деп аталады. Порт кішкентай лагунаның аузында немесе ағылшын Малуонының батыс жағында орналасқан. Ол Кантон портынан шығысқа қарай жиырма миль, Суан аралынан және Жаңа аралдан оңтүстікке қарай қырық миль жерде жатыр. Кіреберіс төрт кішкентай аралмен қорғалған, ал екі жағында кең және биік төбелер орналасқан. Портта экипаж бригтен барлық тұтқаларды және мачталарды түсіріп, ауа-райынан сақтау үшін жағаға шығарды. Барнардтың жоспары - кем дегенде он екі ай осы жерде қалу болды, себебі бұл жер жүк алуға қолайлы және екі ел арасында бейбітшілік орнағанша күтуге болатын, өйткені жүкті АҚШ-қа жеткізу өте қауіпті болар еді. Осы мақсатта Барнард әр адамға берілетін нан мөлшерін үш жарым фунтқа дейін арттырды, осылайша азық-түлік барлық уақытқа жетеді. Сәуір айында ағылшын Малуонының оңтүстік-шығыс жағындағы Фокс шығанағында тоқтағанда, Барнард пен экипаж Анакан аралдарына қарай көтерілген ауыр түтін бағаналарын көрді. Басында Барнард оларды Анакан аралдарының бірінде испандардың, мүмкін Буэнос-Айрестен келген өрттері деп күдіктенді, бірақ одан әрі ойланып, бұл апатқа ұшыраған теңізшілердің апат сигналы болуы мүмкін деп шешті. Барнард экипаждың бір бөлігімен кеңесіп, Анакан аралдарына дереу баруға бекінді. Олар алғаш Фокс шығанағынан Игл аралының солтүстік-шығыс шетіндегі Джек портына жүзіп кетті. Портта бірнеше рет оқ атылғаны туралы хабарлар тарады, олар қауіп белгісі ретінде қолданылған болуы мүмкін деп ойланды.
Upon arriving, the crew started unloading yards, topmasts, etc. and started making shallops on shore. These were made to allow the men to cruise among the islands in pursuit of seals. The first shallop to be launched was called “The young Nanina.” With the shallop, Barnard and 10 others went to Jason Islands, which was 30 miles from the brig. There, Barnard left 9 people on the island with enough supplies for them to last 6 weeks on the island. On January 3, a ship, Hope, had arrived and informed Barnard that the United States had declared war against Great Britain, it also brought several letters from family and friends, and one letter was from Messrs. John B. Murray and Son. The letter told Barnard that the company advised Barnard to return with the vessel to the United States and that the agreement would be rendered null and void because New Island was frequently visited by English whalers, who could easily destroy the Nanina. Barnard retrieved his crew from Jason Islands and moved Nanina to a harbour in the English Maloon. This harbor, long known as Barnard's Harbour and now known as Carew Harbour, was inland and provided security from gales or capture. The harbour was formed at the mouth of a small lagoon or the west side of the English Maloon. It was located twenty miles east of Canton Harbour, Swan Island, and forty miles south from New Island. The entrance is protected by four small islands, and it's sides by vast and lofty hills. At the harbour, the crew stripped the brig of all riggings and spars, which were put on the shore to be secured from the weather. Barnard's plan was to remain here for twelve months, at least, since the location was good for obtaining cargo and to wait until peace was proclaimed between the two countries, since conveying the cargo to the United States would be very risky. To accomplish this, Barnard changed the amount of bread per person to three and a half pounds, so that the food would last the entire time. While at anchor during the month of April in Fox Bay, on the Southeast side of the English maloon, Barnard and the crew saw heavy columns of smoke rising in the direction of the Anacan Islands. At first, Barnard suspected them to be fires from Spaniards possibly from Buenos Ayres, on one of the Anacans, but upon further thinking, decided that it was most likely light by shipwrecked mariners using it as a signal of distress. Barnard held a consultation with some of the crew and determined that they would immediately go to the Anacans. They first sailed from Fox Bay to Jack's Harbour, at the Northeastern end of Eagle Island. At the Harbour, there were several reports of gunfire being heard, which were thought to be used as signs of distress.
Құрметтер
Антарктидадағы Ливингстон аралындағы Барнард нүктесі оның құрметіне аталған.
Barnard Point on Livingston Island in Antarctica is named after him.