Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ливерпуль шотландтары, «Шотландтар» деп аталатын, Ұлыбритания армиясының бөлімшесі, Армия резервінің (бұрынғы Аумақтық армия) құрамындағы бөлім, 1900 жылы Корольдік (Ливерпуль полкі) жаяу әскер батальоны ретінде құрылған. 1920 жылдары Ливерпуль шотландтары Корольдік Камерон таушылдарымен байланыс орнатты және 1937 жылы өз ерекшелігін сақтап, полкке ресми түрде қосылды. 1940 жылдардың соңынан бастап Аумақтық армияның санын азайту ескеріліп, 1967 жылы батальон ротаға, ал 1999 жылы «А» (Корольдік) ротасының, Корольдік және Чешир полкінің взводына дейін қысқартылды. 2006 жылы компания Ланкастер герцогы полкінің 4-ші батальонына (Корольдік, Ланкашир және Шектаралық) қосылды. Бірінші дүниежүзілік соғыста кең ауқымда қызмет етті және Ливерпуль шотландтары 1914 жылдың қарашасында Батыс майданға келген алғашқы аумақтық батальондардың бірі болды. Соғыста 10 мыңнан астам шотланд сарбазының шамамен 1000-ы қаза тапты. Шотландтардың соғыс кезіндегі алғашқы маңызды шайқасы 1915 жылдың 16 маусымында Белльвардедегі бірінші шайқас ретінде белгілі болды, ол басқа одақтас күштердің басқа жердегі әрекеттері кезінде неміс резервтерін ұстап тұруға бағытталған. Бұл шайқас Ливерпуль шотландтарында Хуге шайқасы деп аталады. Хуге – Бельгиядағы Ипрден бірнеше шақырым шығысқа қарай орналасқан ауыл. Соғыстағы ең танымал сарбаз – капитан Ноэль Чавассе, ол Корольдік армия медициналық корпусынан екі Виктория кресімен марапатталды. Чавассенің медициналық ордерлісі сержант Альберт Байбут, Чавассенің негізгі бөлімшесі Корольдік армия медициналық корпусы (RAMC) болғандықтан, Ливерпуль шотландтары тарихындағы ең жоғары наградаланған сарбаз болып саналады. Байбут Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Чавассемен бірге атқарған ерлігі үшін «Ерекше қызметі үшін» медалімен және әскери медальмен марапатталды. Чавассе екі рет Виктория кресімен марапатталған үш адамның бірі және Ливерпуль шотландтарынан жалғыз иегері. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі батальонға дейін кеңейтілгенімен, Ливерпуль шотландтары толық батальон ретінде шетелде қызмет етпеді. Оның орнына басқа батальондарға және Армия коммандостарына контингенттер жіберілді. Коммандостармен бірге Ливерпуль шотландтары Еуропадағы операцияларда, соның ішінде Норвегия кампаниясында және Сен-Назер шабуылында белсенді қызмет етті.
The Liverpool Scottish, known as "the Scottish", was a unit of the British Army, part of the Army Reserve (formerly the Territorial Army), raised in 1900 as an infantry battalion of the King's (Liverpool Regiment). The Liverpool Scottish became affiliated to the Queen's Own Cameron Highlanders in the 1920s and formally transferred to the regiment in 1937 with its identity preserved. Reflecting the Territorial Army's decline in size since the late 1940s, the battalion was reduced to a company in 1967, then to a platoon of "A" (King's) Company, King's and Cheshire Regiment in 1999. In 2006, the company was incorporated into the 4th Battalion, Duke of Lancaster's Regiment (King's, Lancashire and Border). Service in the First World War was extensive and the Liverpool Scottish was one of the first territorial battalions to arrive on the Western Front when it deployed in November 1914. Approximately 1,000 of more than 10,000 men who served with the Scottish died during the war. The first major battle of the Scottish during the war was on 16 June 1915 in what is officially known as The First Action at Bellewaarde, which was designed to pin down German reserves while other Allied forces were engaged elsewhere. The action is known to the Liverpool Scottish as the Battle of Hooge. Hooge being a village a few miles East of Ypres in Belgium. The unit's most acclaimed soldier during the war was Captain Noel Chavasse, who was awarded two Victoria Crosses while attached from the Royal Army Medical Corps. Sergeant Albert Baybut, Chavasse's Medical Orderly, is technically the most highly decorated soldier in the history of Liverpool Scottish due to Chavasse's parent unit being the Royal Army Medical Corps (RAMC). Baybut received a Distinguished Conduct Medal and Bar, together with the Military Medal for his actions alongside Chavasse during the First World War. Chavasse remains one of only three people to have been awarded the VC twice and the only recipient from the Liverpool Scottish. Although expanded to two battalions during the Second World War, the Liverpool Scottish did not serve abroad as intact battalions. Instead, contingents were supplied to other battalions and the Army Commandos. With the commandos, the Liverpool Scottish actively served in operations in Europe, including the Norwegian Campaign and the St Nazaire Raid.
1900 1914 жыл
Бұрын Ливерпульде шотландтар жасағын құруға әрекет жасалған болатын. 1850-ші жылдардың соңында Франциямен қарым-қатынастың шиеленісуі еріктілер қозғалысының пайда болуына түрткі болды. Үш "шотландтық" рота (бір "Жоғарғы таулы" және екі "Төменгі таулы") 19-шы (Ливерпуль шотландтық) Ланкашир еріктілер атқыштар корпусы ретінде құрылды, олардың көп бөлігі орта таптан шыққандар еді. Мүшелер арасында килт кию және тартанның түсіне қатысты даулар туындады, бұл 19-шы корпустың ыдырауына әкелді. 1861 жылға қарай 19-шы және 79-шы корпустардың құрамында Ливерпуль шотландтықтарының төрт ротасы болды. Екі корпустың да сақталуы мүмкін болмады: 19-шы Ливерпуль еріктілер атқыштар бригадасына қосылды, ал 79-шы 1863 жылы таратылды. 1900 жылдың 30 сәуірінде Король (Ливерпуль полкі) құрамында 8-ші (шотландтық) ерікті батальон құрылды, штаб-пәтері кейіннен Эдж Хиллдегі 22 Хайгейт көшесінде орналасты. Ливерпуль шотландтықтары ирланд және шотланд қауымдастықтарымен байланыс орнатуға ниет білдірген ағылшын жаяу әскер полктеріндегі төрт батальонның біріне айналды. Басқа батальондар – Лондон шотландтықтары, Ливерпуль ирландтықтары және Лондон ирландтық мылтықшылары. Батальонның формалық киіміне дәстүрлі таулық киімдер енгізілді, оларға Клан Форбс үлгісіндегі тартан және гленгарри бас киімі кірді. 2-ші ерікті батальонның бұрынғы майоры Кристофер Форбс Белл командир болып тағайындалды және 24 қазанда ресми түрде міндетін қабылдады. 1902 жылы Беллдің орнын Эндрю Лори Макфи басты. Басқа ерікті батальондар сияқты, Ливерпуль шотландтықтары да Екінші буер соғысы кезінде Оңтүстік Африкаға қызмет ету үшін жасақ ұйымдастырды. Лейтенант Джон Уотсон басқаратын 22 еріктінің тобы 1902 жылы жіберілді және 1-ші Гордон Хайлендерс полкінің 4-ші жедел әскер ротасына қосылды. Батальонның алғашқы қазасы лейтенант Дж. А. Бингемнің 1902 жылдың ақпанында Императорлық йомендер құрамында қызмет етіп жүргенде Клип өзенінде алған жарақатынан көз жұмуымен байланысты болды. Олардың міндеттері шектеулі болды, негізінен блокпосттарды басып алумен айналысты, өйткені соғыс аяқталуға жақын еді. Дегенмен, британдық армия батальонның үлесін «Оңтүстік Африка 1902» ұрыс наградасымен мойындады. Ливерпуль шотландтықтары 1904 жылы Ливерпуль қаласының орталығындағы Фрейзер көшесінде штаб-пәтері үшін арнайы салынған ғимаратты сатып алды. Ғимарат құрылысының бір бөлігі халықтан жиналған қаржымен (шамамен 4000 фунт стерлинг) субсидияланды, бірақ қалған шығындарды өтеу үшін Ст. Джордж залында өткізілген үш күндік «базардан» түскен қосымша қаражат қажет болды. 1914 жылға қарай 10-шы (Ливерпуль шотландтық) батальон Оңтүстік Ланкашир бригадасына, Батыс Ланкашир дивизиясына бағынышты болады.
There had been a previous attempt to raise a formation of Scots in Liverpool. Heightened tension with France in the late 1850s had provided the impetus for the emergence of the Volunteer movement. Three "Scottish" companies (one "Highland" and two "Lowland") were formed as the 19th (Liverpool Scottish) Lancashire Volunteer Rifle Corps, composed predominantly of the middle class. Disputes between members over the use of kilts and the colour of their tartan culminated in the 19th's fragmentation. By 1861, four companies of Liverpool Scottish existed within the 19th and 79th Corps. Neither corps survived: the 19th was subsumed by the Liverpool Volunteer Rifle Brigade while the 79th disbanded in 1863. On 30 April 1900, the 8th (Scottish) Volunteer Battalion was formed within the King's (Liverpool Regiment), with headquarters later being located at 22 Highgate Street, Edge Hill. The Liverpool Scottish became one of four battalions in English infantry regiments to explicitly associate with the Irish and Scottish communities the other battalions were the London Scottish, Liverpool Irish and London Irish Rifles. Traditional highland attire adopted for the battalion's dress uniform included the Clan Forbes pattern tartan and the glengarry headdress. A former major in the 2nd Volunteer Battalion, Christopher Forbes Bell, was appointed commanding officer and officially assumed command on 24 October. Bell was succeeded in command by Andrew Laurie Macfie in 1902. In common with other volunteer battalions, the Liverpool Scottish organised a detachment for overseas service in South Africa during the Second Boer War. The contingent of 22 volunteers under Lieutenant John Watson was dispatched in 1902 and attached to the 4th Service Company of the 1st Gordon Highlanders. The battalion had already suffered its first fatality after Lieutenant J. A. Bingham succumbed to wounds incurred at Klip River while serving with the Imperial Yeomanry in February 1902. They had only limited duties, primarily occupying blockhouses, as the conflict was reaching its conclusion. Nevertheless, the British Army recognised the battalion's contribution with the reward of a battle honour: "South Africa 1902". The Liverpool Scottish acquired purpose built accommodation for its headquarters in 1904 at Fraser Street, in Liverpool City Centre, The construction of the building was partially subsidised by public donation (some £4,000) but its cost required additional funds generated through a three day "bazaar" hosted at St George's Hall. By 1914, the 10th (Liverpool Scottish) would be subordinate to the South Lancashire Brigade, West Lancashire Division.
1914-1915 жылдар
1914 жылдың тамызында соғыс жарияланғанда Ливерпуль шотландтары Ферт-оф-Форттың қорғанысының бір бөлігі ретінде, Оңтүстік Ланкашир бригадасының қалған бөлігімен бірге, подполковник Уильям Николлдың басшылығымен Шотландияға жөнелді. Ливерпульде шетелге ерікті түрде қызмет етуге мүмкіндігі жоқ адамдардан қосымша батальондар құрылды. Түпнұсқа батальоннан ажырату үшін 2/10-шы деп аталған екінші батальон қазан айында, ал үшінші батальон 1915 жылдың мамырында ұйымдастырылды. Олар жаңадан келгендерді даярлауға және шетелге қызметке жіберу үшін құрамдама беруге жауапты болды. Капитан (кейін подполковник) Адам Фэрри құрған және ұйымдастырған 2/10-шы батальон 1917 жылы Батыс майданға жіберілді. Батальон 1914 жылдың 1 қарашасында Саутгемптондағы SS Maidan кемесіне мінді, ал үшінші күні таңертең Ле-Хаврде Queen's Westminster Rifles полкімен бірге жаяу түсті. 9-шы бригаданың 3-ші дивизиясына бекітілген Ливерпуль шотландтары Ипрден оңтүстікке қарай бес шақырым жердегі Кеммель аймағындағы окоптарды басып алды. 1/10-шы батальон 29 қарашада алғашқы қаза тапқан адамын шығарды: британдық желілерге қайтуға тырысқанда қаза тапқан капитан Артур Твентиман. Ауыр қыс пен окоптық соғыс Ливерпуль шотландтарының қатарын тез азайтты. Қараша айында 26 офицер мен 829 сарбаздан тұратын батальон 1915 жылдың қаңтарына қарай 370 жауынгерге дейін кеміді. Ескірген жабдықтар мен тұрақты армиямен ұйымдастырудағы айырмашылықтар батальон мен басқа да аймақтық бөлімдер Францияда күрескен алғашқы қиындықтарының бірі болды. Шотландтықтар Lee–Enfield (MLE) мылтығының ұзын нұсқасын қолданды, ол тұрақты армияда SMLE (Short Magazine Lee–Enfield) мылтығымен ауыстырылған. Жаңа оқ-дәрілерге және Батыс майданның жағдайларына сәйкес келмейтін 10-шы батальонның MLE мылтықтары 1915 жылдың басында SMLE мылтықтарымен кезең-кезеңмен алмастырыла бастады – бұл процесс 1916 жылға дейін толыққанды аяқталмады. Құрылымы тұрақты әріптестерінен өзгеше болғандықтан, аймақтық батальондар соғыстың басында тұрақты армияға сәйкес қайта ұйымдастырылды. 1913 жылы тұрақты армия төрт роталық жүйені қабылдаған болатын, ал аймақтық батальондар әлі де сегіз ротаға бөлінген. Жүйе Ливерпуль шотландтарына таратылғанда, батальон біріктірілген роталарын "V", "X", "Y" және "Z" деп атады. Бұл батальонның ықтимал шатасу тудыратын деп санайтын "A" -дан "D" -ға немесе "1" -ден "4" -ке дейінгі дәстүрлі атаулармен салыстырылды. 7-ші бригаданың қолдауымен 9-шы бригада Беллеварде көлінің оңтүстік-батыс жағасындағы окоптарға жету мақсатымен үш кезеңді шабуыл жүргізуге таңдалды. Неміс желісінің артында британдық позицияларын бақылайтын тактикалық маңызды Белльварде қыраты орналасқан. Сағат 04.15-те әскерлердің бірінші тобы мақсатына қарай жылжыды және британдық артиллериясының оқ атуын жалғастырған бірінші желідегі окоптарды тез басып алды. Ливерпуль шотландтары мен 1-ші Линкольншир полкі екінші топты құрап, окоптардан шығып, шабуылшылардың бірінші тобынан өтіп, неміс екінші желісіне жетті. Алдыңғы қадамға айтарлықтай қарсылық көрсетілмегенімен, "V" ротасы машиналық оқтардан қарсылыққа тап болды. Қысқа уақытқа шабуылды тоқтатқаннан кейін, "Z" ротасымен күшейтілген рота қарсыластардың позицияларын шабуылдап, 40-қа жуық тұтқынға алды. Үшінші желіні бекіту қатал бомбалау мен окоп жүйесінің тұтқынға алынбаған оң жағынан келген қарсылықтың салдарынан қиын болды. Ливерпуль шотландтары алған аумақ үшін ауыр шығынға ұшырады: 542 офицер мен қатардағы сарбаздан 79-ы қаза тапты, 212-сі жараланды және 109-ы жоғалып кетті. Осы шайқасқа арналған ескерткіш 2000 жылы орнатылды. Тәжірибелі роталық квартермейстер-сержант Р. А. Скотт Макфи лагердегі жағдайды әкесіне жазған хатында былай сипаттады:
When war was declared in August 1914, the Liverpool Scottish mobilised and moved to Scotland under the command of Lieutenant Colonel William Nicholl, with the rest of the South Lancashire Brigade, as part of the defences of the Firth of Forth. Duplicate battalions were formed in Liverpool from personnel unable to volunteer for overseas service. The second line battalion, designated as the 2/10th to distinguish it from the original, was organised in October, the third line in May 1915. They became responsible for the training of recruits and provision of drafts for overseas service. The 2/10th, raised and organised by Captain (later Lieutenant Colonel) Adam Fairrie, was committed to the Western Front in 1917. The battalion took passage aboard the SS Maidan at Southampton on 1 November 1914, completing its disembarkation at Le Havre on the morning of the third with the Queen's Westminster Rifles. Assigned to the 9th Brigade, 3rd Division, the Liverpool Scottish occupied trenches in the Kemmel area, five miles south of Ypres. The 1/10th suffered its first fatality on 29 November: Captain Arthur Twentyman, killed while attempting to return to British lines. The combination of severe winter and trench warfare soon depleted the strength of the Liverpool Scottish. From an establishment of 26 officers and 829 men recorded in November, the battalion had dwindled to 370 able bodied men by January 1915. Obsolete equipment and organisational differences with the regular army became some of the earliest challenges that the battalion and other territorials contended with in France. The Scottish employed the long version of the Lee–Enfield (MLE) rifle, which had been superseded by the SMLE (Short Magazine Lee–Enfield) in the Regular Army. Unsuited to newer ammunition and the conditions of the Western Front, the 10th's MLEs began to be phased out by the SMLE in early 1915—a process that would not be entirely complete until 1916. Structurally different from their regular counterparts, territorial battalions were reorganised early in the war to conform with the regulars. Unlike the Regular Army, which had adopted a four company system in 1913, territorial battalions were still organised into eight companies. When the system was extended to the Liverpool Scottish, the battalion designated its consolidated companies "V", "X, "Y", and "Z". This contrasted with the more conventional "A" to "D" or "1" to "4"—considered by the battalion to be potentially confusing. The 9th Brigade, with the 7th Brigade in support, was chosen to conduct a three phased attack with the ultimate intention being to reach trenches on the south western edge of Bellewaarde Lake. Situated behind German lines was Bellewaarde Ridge, a tactically important feature that overlooked British positions. At 0415, the first wave of troops moved on their objective and quickly secured the first line trenches, which continued to be shelled by British artillery. The Liverpool Scottish and 1st Lincolnshire Regiment, forming the second wave, then left their trenches to pass through the first wave of attackers and reach the German second line. Although the advance was relatively unopposed, "V" Company encountered resistance on its front from machine gun fire. After briefly suspending its advance, the company, reinforced by "Z", charged the opposing positions and took about 40 prisoners. Consolidating the third line proved difficult under relentless bombardment and determined opposition from the uncaptured right of the trench system. For about of gained territory, the Liverpool Scottish had suffered heavy casualties: 79 killed, 212 wounded, and 109 missing from a pre battle strength of 542 officers and other ranks. A memorial to this battle was erected in the area in 2000. An experienced Company Quartermaster Sergeant, R. A. Scott Macfie, described the aftermath at camp in a letter to his father:
1916-1917 жылдар
Батыс Ланкашир дивизиясы 1916 жылдың қаңтарында генерал-майор Хью Жедвиннің басшылығымен 55-ші (Батыс Ланкашир) дивизиясы ретінде қайта құрылды. Дивизияның бастапқы құрамына кірген батальондардың көпшілігі қайтып келді және Ливерпуль шотландтары 166-шы бригадаға қосылды. 1916 жылдың шілдесінде Сомма шабуылына жіберілгенге дейін 55-ші дивизия Амиен аймағында шоғырланды. Алты күн бойы Бернафей және Тронес Вудс маңында көмекші міндеттерді орындаған кезде, артиллерияның үздіксіз атысының астында болғаннан кейін Ливерпуль шотландтары Гиллемонға шабуылға дайындық үшін Мансел Копске көшті. Ауыл Сомма шайқасының бастапқы күндерінен бері екі шабуылға ұшыраған еді. 8 тамызда сағат 04:20-де 2-ші және 55-ші дивизиялардың бригадалары Гиллемонды басып алу үшін бірлескен күш-жігерді бастады. Операция сәтсіз аяқталып, зор шығынға әкелді. Оған қарамастан, Ливерпуль ирландтары мен 1-ші Король батальонының бір бөлігі Гиллемонға еніп, бірақ оқшауланды. Екі батальоннан 700-ден астам адам қаза тапты, жараланды немесе жоғалып кетті, олардың көпшілігі соғыс тұтқынына айналды. Ливерпуль ирландтары Гиллемонды ұстап тұрғаны туралы хабарлар тарағаннан кейін, 55-ші дивизияға келесі күні шабуылды жаңаруға бұйрық берілді. 8-і күні резервте болған Ливерпуль шотландтары 1/5-ші Лоялдық батальонының сол жақ фланкімен бірге фронт бойымен жылжуы, неміс қорғанысын бұзып, Гиллемонның шығыс шебінде бекінуі керек еді. Шабуылға дайындық кезінде Ливерпуль шотландтары саптың артында күтіп, неміс артиллериясының кездейсоқ оқтарынан қашу үшін үнемі қозғалып отырды. Батальон үшін қосымша қиындықтар туындады, ол бейтаныс аймақтан өтіп, бастапқы позицияларына баруға тырысқанда, бір кезде бағыт көрсетушілердің жоқтығынан қиындықтар туды. Соңғы бұйрықтар кешігіп келді, полковник Дэвидсонға рота командирлерін брифинг беруге аз уақыт қалды. Бірнеше күннен кейін 1/9-шы Король батальоны тағы бір әрекет жасады. Ауылды қыркүйекке дейін басып алу мүмкін болмады. Жарақат алғандардың арасында Корольдік Армия Медициналық корпусынан Ливерпуль шотландтарына қосылған капитан Ноэль Годфри Чавассе болды, ол Виктория кресімен марапатталды. Ол батальонның бірінші және жалғыз иегері болды және бұрын Худж шайқасындағы өнері үшін Әскери крестпен марапатталған еді. Гинчи және Морваль шайқастарында 1/10-шы батальон тек қолдау ролінде болды: Делвилл орманының жанындағы окоп желілері салынды және жақсартылды, қаза тапқандар жиналып, жерленді. Морваль шайқасы кезінде үшінші Батыс Ланкашир далалық жедел жәрдемге екі офицер мен 100 сарбаз қосылды. Пон Ремиде қоныстанғаннан кейін батальон дивизиясымен бірге қазан айында салыстырмалы түрде тыныш Ипр тұқымдасына көшті. Фронт сызығында, қолдау көрсетуде және резервте болу батальонды 1917 жылдың шілдесіндегі Үшінші Ипр шайқасына дейін алаңдатады. Қыркүйекте шотландтар Камбрейден оңтүстікке қарай он үш шақырым жердегі Эпехиге көшті, онда олардың дивизиясы қарашада Камбрей шайқасына қатысты.
The West Lancashire Division reformed in January 1916 as the 55th (West Lancashire) Division, under the command of Major General Hugh Jeudwine. Many of the division's original constituent battalions returned and the Liverpool Scottish joined the 166th Brigade. Before being committed to the Somme Offensive in July 1916, the 55th had concentrated in the Amiens area. After spending six days under constant artillery fire undertaking auxiliary duties in the vicinity of Bernafay and Trônes Woods, the Liverpool Scottish moved to Mansel Copse in preparation for an assault on Guillemont. The village had already been subjected to two attacks since the opening battles of the Somme. At 0420 on 8 August, brigades from the 2nd and 55th divisions began a concerted effort to take Guillemont. The operation failed with resultingly heavy losses. Despite that, the Liverpool Irish and part of the 1st King's managed to enter Guillemont, but became isolated. More than 700 men from the two battalions were killed, wounded, or missing, many becoming prisoners of war. Amid reports that the Liverpool Irish were holding out in Guillemont, orders were issued for the 55th Division to renew the attack the next day. The Liverpool Scottish, which had been in reserve on the 8th, was to advance along a front of with the 1/5th Loyals on its left flank, penetrate the German frontline, and establish itself on Guillemont's eastern boundary. In the prelude to the battle, the Liverpool Scottish waited behind lines, constantly moving to avoid sporadic German bombardment. Further difficulties arose for the battalion when it attempted to navigate to its starting positions through unfamiliar territory, compounded at one stage by the absence of guides. Final orders were received late, giving Colonel Davidson only minutes to brief his company commanders. Another attempt was made days later by the 1/9th King's. The village would not be captured until September. Among the wounded was Captain Noel Godfrey Chavasse, attached to the Liverpool Scottish from the Royal Army Medical Corps, who was awarded the Victoria Cross. He became the battalion's first and only recipient, and had previously been awarded the Military Cross for his conduct at Hooges. In the subsequent battles of Ginchy and Morval, the 1/10th was engaged in a purely supporting role: trench networks were constructed and improved near Delville Wood, and the dead collected and buried. A party of two officers and 100 other ranks was attached to the Third West Lancashire Field Ambulance during the Battle of Morval. After bivouacking at Pont Rémy, the battalion transferred with its division to the relatively quiet Ypres Salient in October. The routine of alternating between the front line, being in support, and in reserve preoccupied the battalion until the Third Battle of Ypres in July 1917. one of only three men to be so decorated, and the sole double recipient of the First World War. In September, the Scottish moved south to Epehy, thirteen miles south of Cambrai, where its division took part in the Battle of Cambrai in November.
1918 жыл
1918 жылғы 21 наурызда Орталық державалар күтілген неміс көктемгі шабуылын (Михаэль операциясы) бастады, бұл Германияның батыс майданға маңызды американдық күштер келгенге дейін шешуші жеңіске жету үшін жасаған соңғы әрекетінің басталуын білдірді. 25-і күні Амиен бағытында аумақтық маңызды табыстарға қол жеткізілді. Мүмкін болатын шабуылға дайын болғанмен, Ливерпуль шотландтары мен 55-дивизия келесі кезеңдегі шабуыл, яғни Георжетта операциясына дейін осы қатал одақтас қорғанысына қатыспады. 9 сәуірде басталған Георжетта операциясы Фландриядағы қираған Ипр қаласына назар аударды. Ливерпуль шотландтары Эстаир шайқасы кезінде Живанши секторын қорғауға қатысып, 1917 жылдың ақпан айында Францияға келген 2/10-шы батальонды өз құрамына қосты. Көктемгі шабуыл тоқтатылғаннан кейін Батыс майдан өзінің соңғы кезеңіне енді – тамыздан қарашаға дейінгі одақтастардың жүз күндік шабуылы. Ливерпуль шотландтары қазан айында Ла-Бассе каналында соғыстың соңғы шайқастарының бірін өткізді. Соғыстың соңғы айы батальонға көп тынығу сыйламады. 1918 жылғы 11 қарашадағы келісімге дейін Ливерпуль шотландтары қарсылықсыз көптеген ауылдарды бақылауға көмектесті және 9 қарашада Шельда өзенін кесіп өтті. Келісім күні Ливерпуль шотландтары Виллерс-Нотр-Дамда орналасқан еді. 165-ші және 166-шы бригадалармен бірге батальон Аф қаласына өтуге кедергі келтіретін неміс бекіністеріне шабуыл жасауға дайын тұрды. Алайда, 2/5 Ланкашир фюзельерлері шабуыл жасап, олар қиратылмастан бұрын бір көпірді басып алғандықтан, бұл перспектива орындалмады. Король полкі Англияның солтүстік-батысындағы тығыз қалалық аймақпен салыстырғанда, Камерон таулы аймағындағы Камерон сарбаздарының жұмықтары сирек қоныстанған болды. Батальонның сандық белгісі алынып тасталғанымен, оның ерекшелігі сақталды және Ливерпульдегі Фрейзер көшесіндегі штаб-пәтері өз орнында қалды. 1938 жылы Ливерпульге жасаған сапарында VI Георг Эвертон футбол клубының Гудисон Парк стадионында батальонға жаңа туларды табыс етті.
On 21 March 1918, the Central Powers launched their expected German spring offensive (Operation Michael), signifying the beginning of Germany's final attempt to achieve a decisive victory before significant American forces arrived on the Western Front. By the 25th, substantial gains in territory had been made in the direction of Amiens. Although prepared for a possible attack, the Liverpool Scottish and the 55th Division did not participate in the desperate Allied defence until the next phase of the offensive, Operation Georgette. Begun on 9 April, Operation Georgette shifted the focus to the devastated town of Ypres, in Flanders. The Liverpool Scottish was involved in the defence of the Givenchy sector during the Battle of Estaires, sustaining such losses that they absorbed the 2/10th Battalion that had landed in France in February 1917. After the Spring Offensive was halted, the Western Front entered its final phase—a series of Allied drives from August to November known as the Hundred Days Offensive. The Liverpool Scottish fought one of its last actions of the war, at La Bassée Canal, in October. The final month of the war offered little respite to the battalion. In the days leading up to the Armistice of 11 November 1918, the Liverpool Scottish helped to secure numerous villages without opposition and crossed the River Scheldt on 9 November. On the day of the Armistice, the Liverpool Scottish was situated at Villers Notre Dame. With the 165th and 166th brigades, the battalion had been readied to assault German positions obstructing passage into the town of Ath. Such a prospect was averted, however, when the 2/5th Lancashire Fusiliers attacked and seized one of the bridges before it could be demolished. In comparison to the densely urbanised region that the King's Regiment encompassed in north west England, the Cameron Highlanders area of recruitment in the Highlands was sparsely populated. Although it had its numerical designation omitted, the battalion's identity was preserved and headquarters at Fraser Street, Liverpool were retained. During a royal visit to Liverpool in 1938, George VI presented the battalion with new colours at Everton Football Club's Goodison Park stadium.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың наурыз айында үкімет мәлімдемесінен кейін Аумақтық армия кеңейе бастаған соң, Ливерпуль шотландтары екінші батальонды құрды. ТА 1939 жылдың тамызында Екінші дүниежүзілік соғыс басталмас бұрын жұмылдырылды. Соғыс басталғанда екі батальон да 55-ші (Батыс Ланкашир) дивизиясының 165-ші бригадасының құрамында болды және соғыс бойына Отандық күштерде қалды. Дегенмен, екі батальон да басқа бөлімдерге, көбінесе Камерон Хайлендтерге, сарбаздар жіберді және әскердің "командосы" атанған дамып келе жатқан "Тәуелсіз роталар" үшін топтар құрды.
After the Territorial Army began to expand following a Government announcement in March 1939, the Liverpool Scottish formed a second battalion. The TA was mobilised in August 1939 shortly before the outbreak of the Second World War. On the outbreak of war both battalions were in 165th Bde in 55th (West Lancashire) Division, and remained in Home Forces for the whole of the war. However, both battalions supplied drafts to other units, principally to the Cameron Highlanders, and formed contingents for the embryonic "Independent Companies" that became the Army "Commandos".
1-ші батальон
1943 жылдың 21 желтоқсанынан бастап 55-дивизия Солтүстік Ирландиядағы британ әскерлерінің құрамында болды. 1944 жылдың 14 шілдесінде 1-ші батальон 199-шы бригадаға қосылды (кейін көп ұзамай 166-шы бригада деп қайта аталды), ол 55-ші дивизия Англияға оралғанға дейін, соғыстың соңына дейін Солтүстік Ирландияда қалды. 1-ші шотланд полкі 1945 жылы Гибралтар гарнизонына орналастырылды.
From 21 December 1943, 55th Division was in British Troops Northern Ireland. On 14 July 1944, 1st Bn joined 199th Bde (soon afterwards redesignated 166th Bde), which remained in Northern Ireland until the end of the war while 55th Division returned to England. The 1st Scottish deployed to the garrison of Gibraltar in 1945.
Командалар
Ливерпуль шотландтары құрама No. 4 тәуелсіз ротаға әскер қосып берді, оның құрамында Король полкі мен Оңтүстік Ланкаширдің әскерлері де болды. Ротаның барлығы шотландтық офицер, майор Дж.Р. Паттерсонның қолбасшылығында болды. 1940 жылдың 21 сәуірінде Сизвеллде құрылған рота, көп ұзамай «Ульстер Принс» кемесіне мініп, Германияға қарсы одақтастардың науқанына қосылу үшін Норвегияға жол тартты. Мамыр айының басында қонғаннан кейін No. 4 ротасы француз күштерін алмастырып, Мосjøен маңындағы позицияларды басып алды. Рота, басқа бөлімшелермен бірге, бригадир Колин Габбинс басқаратын Scisserforce күштерінің құрамында жұмыс істеді. 11 мамырда неміс десанты Мосjøенді солтүстіктен кесіп тастағанда, No. 4 ротасы норвегиялық бу кемесімен эвакуацияланып, Sandnessjøen-ге, содан кейін No. 5 ротасымен бірге Бодоға жеткізілді. 24-і күні одақтас әскерлері Германияның солтүстікке қарай жылжуына қарсы Бодоны қорғауды жеңілдету үшін Потус қаласының жанында қорғаныс шебін құрды. Оның күштері шайқаста болғанда, бригадир Габбинске британ үкіметінің Солтүстік Норвегияны эвакуациялау туралы шешім қабылдағаны хабарланды. Одақтас күштердің шығуы 29 мамырда басталды, No. 1 және No. 4 роталары әкімшілік қызметкерлер мен жараланғандарды тасымалдаған екі эсминецке мінгізілді. Ұлыбританияға оралғаннан кейін Ливерпуль шотландтары үкіметтен кильтті шайқас киімінің негізгі бөлігі ретінде қайта қабылдауға рұқсат алды. Командалық бөлімшелер мен тәуелсіз роталар сол жылдың соңында «Арнайы қызмет» батальондарына біріктірілді, олар бір бригадамен басқарылды. Әртүрлі себептерге байланысты бұл жүйе танымал болмады, ал 1941 жылы батальондар бөлініп, жеке командалық бөлімшелерге айналды. No. 4 ротасын сіңірген 1-ші Арнайы қызмет батальоны No. 1 және No. 2 командосына айналды, соңғысында Ливерпуль шотландтарының бір бөлігі 5-топ деп белгіленді. «Арба» операциясына 611 адам, ескірген «Кэмпбелтаун» эсминці және көптеген шағын кемелер қатысты. «Кэмпбелтаун» неміс эсминціне ұқсату үшін қайта жабдықталды, бірақ жарылғыш заттарды жеткізуге арналған платформаға айналдырылды.
The Liverpool Scottish contributed a troop to the composite No. 4 Independent Company, which also contained troops from the King's Regiment and South Lancashires, collectively under the command of Major J. R. Paterson — an officer from the Scottish. Formed on 21 April 1940, at Sizewell, the company soon after embarked aboard the Ulster Prince, bound for Norway to join the Allied campaign against Germany. After landing in early May, No. 4 Company relieved a French force and occupied positions near Mosjoen. The company, in conjunction with others, operated under the aegis of Scisserforce, commanded by Brigadier Colin Gubbins. When a German landing cut off Mosjoen from the north on 11 May, No. 4 Company had to be evacuated by a Norwegian steamer and transported to Sandnessjøen, then to Bodø with No. 5 Company. By the 24th, Allied troops had established a line of defence near the town of Pothus to facilitate the defence of Bodø against Germany's northern advance. While his forces were engaged in battle, Brigadier Gubbins was informed that the British Government had decided to evacuate northern Norway. The withdrawal of Allied forces commenced on 29 May, with Nos. 1 and 4 Companies being embarked on two destroyers carrying other passengers, including administrative personnel and wounded. After returning to Britain, the Liverpool Scottish troop obtained approval from the Government to readopt the kilt as an integral part of its Battle Dress. The Commando units and the independent companies consolidated later in the year into "Special Service" battalions, administered by a single brigade. For various reasons, the system proved unpopular and in 1941 the battalions were sub divided, reverting to distinct Commando units. The 1st Special Service Battalion, which had absorbed No. 4 Company, became Nos. 1 and 2 Commando the latter included a number of the Liverpool Scottish, designated as 5 Troop. Operation Chariot involved 611 men, the antiquated lend lease destroyer Campbeltown, and numerous small craft. The Campbeltown was reconfigured to resemble a German destroyer but converted into a platform designed to deliver of explosives.
89-шы (Ливерпуль шотландтық) танкіге қарсы полк
1942 жылдың 13 қыркүйегінде 2-ші батальон Нортумберленд округінің 218-ші бригадасына (Бде) көшірілді. 1942 жылдың 1 қарашасында ол Корольдік артиллерияға ауыстырылып, 89-шы (Ливерпуль шотландтық) танкіге қарсы полк болып қайта құрылды. Оған Q, R және S танкіге қарсы батареялары кірді, олар 1943 жылдың 1 қаңтарында 137, 138 және 139 A/T батареялары (Btys) ретінде тіркелді. 1943 жылдың 25 маусымында полк қосымша 324 A/T батареясын құрды. 1943 жылдың 9 қарашасында ол 47-ші (Лондон) жаяу әскер дивизиясының дивизиялық танкіге қарсы полкіне айналды. Бұл Хэмпшир және Дорсет округтеріндегі резервтік және оқу дивизиясы болды. Ол Солтүстік командасына ауыстырылып, 1944 жылдың 31 тамызында таратылды. 89-шы танкіге қарсы полк сол кезде 55-ші (Батыс Ланкашир) дивизиясына бекітілді (1944 жылдың 21 қазанынан бастап соғыс аяқталғанға дейін Батыс командасының құрамында). Соғыс аяқталғаннан кейін 89-шы (Ливерпуль шотландтық) танкіге қарсы полк 1945 жылдың 18 қыркүйегінен 1946 жылдың 10 наурызына дейін күту бөліміне айналды, содан кейін ол уақытша тоқтатыла бастады; бұл процесс шамамен бір айдан кейін аяқталды. 1960 жылдары экономикалық шектеулер және ядролық қарулар мен басқа да әскери технологияларға бағытталғандықтан, Аумақтық армия қайта ұйымдастырылып, рационализацияланды. Көптеген батальондар штаттық құрамын қысқартып немесе таратылды. Ливерпуль шотландтық батальоны жойылудан құтылғанымен, ол екі жеке бөлімге бөлінді – бірі жаяу әскер, екіншісі артиллерия: V (Ливерпуль шотландтық) ротасы, 51-ші Хайленд еріктілері және G (Ливерпуль шотландтық) взводы, R (King's) батареясы, Батыс Ланкашир полкінің Корольдік артиллериясы, RA. Екеуі де штаб-пәтерлерін Ливерпульдің Чайлдволл қаласындағы Форбс Хауста, Скор Лейн көшесінде орналастырды. R батареясы 1969 жылы штаттық құрамын қысқартып (1974 жылы 103 (Ланкашир артиллериясы еріктілері) полкінің 208 (3-ші Батыс Ланкашир артиллериясы) батареясына қосылды), ал компания 1992 жылға дейін 51-ші Хайлендтің ажырамас бөлігі болып қала берді. 1974 жылы Кипрдегі жаттығулар кезінде этникалық қақтығысқа араласа алмаған Ливерпуль шотландтықтары Акамас аймағынан гректер бақылайтын аумақ арқылы Акротиридегі британдық базасына эвакуацияланды. 2006 жылы Король полкі екі басқа полкпен бірігіп, Ланкастер герцогының полкіне айналды. Полктің 4-ші батальоны Ланкастер және Кумбрия еріктілерімен, сондай-ақ Король және Чешир полкінің корольдік роталарымен біріктіріліп құрылды. Ливерпуль шотландтық взводы қайта аталған "А" (Ледисмит) ротасының құрамында қалды. Ливерпуль шотландтық әулетінің тарихы 2014 жылдың 30 сәуірінде аяқталды, сол күні соңғы тірі қалған взвод таратылып, барлық қызметкерлер Ланкастер герцогының полкіне қайта бекітілді.
On 13 September 1942 the 2nd Battalion moved to 218th Bde in Northumberland District. Then on 1 November 1942 it was transferred to the Royal Artillery and converted into 89th (Liverpool Scottish) Anti Tank Regiment, with Q. R and S Anti Tank Batteries, which were numbered as 137, 138 and 139 A/T Btys on 1 January 1943. The regiment formed an additional 324 A/T Bty on 25 June 1943. It became the divisional A/T regiment of 47th (London) Infantry Division on 9 November 1943. This was a reserve and training division serving in Hampshire and Dorset District. It moved to Northern Command and was broken up on 31 August 1944. 89th Anti Tank Rgt was then assigned to 55th (West Lancashire) Division (by the back in Western Command from 21 October 1944 until the end of the war. After the war ended, 89th (Liverpool Scottish) A/T Rgt became a holding unit from 18 September 1945 until 10 March 1946, when it began to enter suspended animation; the process was completed about a month later. In the 1960s, economic constraints and alignment towards nuclear weapons and other military technology resulted in the reorganisation and rationalisation of the Territorial Army. Most battalions were reduced to cadre strength or disbanded. Although the Liverpool Scottish avoided extinction, the battalion disbanded and reconstituted into two separate units, one of infantry and one of artillery: V (Liverpool Scottish) Company, 51st Highland Volunteers, and G (The Liverpool Scottish) Troop of R (King's) Battery, The West Lancashire Regiment Royal Artillery, RA. Both maintained their headquarters at Forbes House, Score Lane, in Childwall, Liverpool. While the troop with R Battery was reduced to a cadre in 1969 (and absorbed by 208 (3rd West Lancashire Artillery) Battery of 103 (Lancashire Artillery Volunteers) Regiment Royal Artillery in 1974), the company remained an integral component of the 51st Highland until 1992. During company exercises in Cyprus in 1974, Unable to intervene in the ethnic conflict, the Liverpool Scottish were eventually evacuated from Akamas, through Greek controlled territory, to the British base at Akrotiri. In 2006, the King's Regiment amalgamated with two others to become the Duke of Lancaster's Regiment. The regiment's 4th Battalion was formed by the integration of the Lancastrian and Cumbrian Volunteers with the King's companies of the King's and Cheshire Regiment. The Liverpool Scottish Platoon remained a part of the retitled "A" (Ladysmith) Company. The Liverpool Scottish lineage came to an end, on 30 April 2014, when the last surviving platoon was disbanded, and personnel re affiliated entirely to the Duke of Lancaster's Regiment.