Негрос Республикасының тұңғыш президенті Анисето Лаксон
Aniceto Lacson
Анисето Лаксон: Негрос Республикасының тұңғыш президенті, Негрос төңкерісінің басшысы. Қант өнеркәсібіне үлкен үлес қосып, саяси аренаны қалыптастырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анисето Ледесма Лаксон (17 сәуір 1857 – 3 ақпан 1931) – 1898 жылдан 1901 жылға дейін Негрос Республикасының тұңғыш және жалғыз президенті. Ол Хуан Аранетамен бірге Негрос төңкерісін жетекшілік еткенімен танымал. Сонымен қатар, ол Негрос Оксидентальдың жер иелері қатарындағы маңызды тұлға болып есептеледі, ол қант өнеркәсібінің дамуына зор үлес қосып қана қоймай, өз дәуірінде провинцияның саяси жағдайын қалыптастыруға да көмектескен.
Aniceto Ledesma Lacson (April 17, 1857 – February 3, 1931) was the first and only president of the Negros Republic from 1898 to 1901. He is notable for leading the Negros Revolution along with Juan Araneta. He is also an essential figure amongst Negros Occidental's landed gentry where he not only contributed significantly to the burgeoning sugar industry, but also helped shaped the political landscape of the province during his time.
Негрос Республикасы
Негрос аралының испан губернаторы Исидро Кастро 1898 жылғы 6 қарашада Баколодта Анисето Лаксон және Хуан Аранета басқаратын күштерге тәлімдеді. 1898 жылғы 27 қарашадан 1899 жылғы 4 наурызға дейін Анисето Лаксон президент болған Негрос кантондарының республикасы құрылды, содан кейін негрос революционерлері АҚШ генералы Джеймс Фрэнсис Смитке тәлімдеді. Үкімет үш ай төрт күнге созылды.
The Spanish Governor of Negros Island, Isidro Castro, surrendered to forces under Aniceto Lacson and Juan Araneta at Bacolod on 6 November 1898. The Cantonal Republic of Negros was established with Aniceto Lacson as its president from November 27, 1898, until March 4, 1899, when the Negros revolutionaries surrendered to the United States General James Francis Smith. The government lasted for three months and four days.
Қасиеттері
Әкесі төсекке жатқан кезде, Лаксон хасиендалардағы барлық жұмысты өз мойнына алып, меншіктерді жақсартуға көп еңбек етті. Оның тырыстығының нәтижесінде әкесі Негрос пен Филиппиннің ең бай адамдарының біріне айналды. Әкесінің мүлкін бөліскенде, басқа бауырлары ең жақсы хасиендаларды таңдады. Ал ол өзі, өңделмеген жерлерді таңдады. Осылайша, ол әкесінен бауырларына қарағанда көбірек жер алды. Қажырлы еңбегімен ол барлық жерді жақсарып, оны Негростағы ең өнімді хасиендалардың біріне айналдырды. 19 ғасырдың соңында Лючингер есімді швейцариялық кәсіпкер Матабангтағы (Талисай) кең аумақтарын сатуға шешім қабылдады, оны ол бұрын Николас Лониден сатып алған еді, сол кезде ол Негростағы ең ірі қант құрамын өндіруші болып саналған. Бұл жер Анисето Лаксонға ұсынылды, бірақ оның жеткілікті ақшасы болмады. Лючингер бөліп төлеуге келісім білдірді, бірақ Анисетоның әкесі Лусио бұл кәсіптің тәуекелді болып көрінуіне байланысты бас тартты. Анисето Лючингермен кепілсіз сату туралы келісім жасасты. Анисетоның еңбекқор, адал және бизнес міндеттемелерін орындайтынын білген Лючингер келісті. Оның Негрос Оксидентал провинциясының Талисей қаласындағы сарайы, көпшілікке Casa Grande деп белгілі, оның ұрпақтары – Клапаролс отбасының меншігінде.
When his father became bedridden, Lacson took charge of all the work in the haciendas and did much to improve the properties. As a result, through his efforts his father became one of the richest men in Negros and the Philippines. When the time came to divide his father's properties, his other brothers chose the best haciendas. He, for his part, chose the uncultivated ones. Thus, he received more land from his father than his brothers. Through hard work, he improved all the land and turned it into one of the best producing haciendas in Negros. In the later 19th century, a Swiss businessman by the name of Luchinger decided to sell his vast properties in Matabang, Talisay, which he earlier purchased from Nicholas Loney, the biggest sugar cane producer in Negros at that time. It was offered to Aniceto Lacson, but he did not have enough ready cash. Luchinger was willing to sell it on installment but Aniceto's father Lucio refused as the venture appeared risky. Aniceto negotiated with Luchinger to agree to sell it to him without guarantor. Knowing that Aniceto was hardworking, honest and followed through with his business commitments, Luchinger agreed. His Mansion in Talisay City,Negros Occidental, popularly known as Casa Grande, is owned by his descendants the Claparols family.