Діни рәсімдердегі музыка

Кіріспе

Діни рәсімнің бір бөлігі болған музыка. Литургиялық музыка діни рәсімдердің бір бөлігі ретінде пайда болды және көне және заманауи дәстүрлерді қамтиды. Литургиялық музыка католиктердің миссасы, англикандық қасиетті тамашасы (немесе Евхаристиясы), Evensong, лютерандық құдайға арналған қызмет, православиелік литургия және басқа да христиандық қызметтердің, оның ішінде құдайға арналған қызметтің бір бөлігі ретінде кеңінен танымал. Литургиялық музыканың ерекше сипатын қалыптастыратын ерекшеліктер, литургиялық музыканың нақты діни ағымдардың әртүрлі тарихи литургияларының нормалары мен қажеттіліктеріне сәйкес жоспарланып, жазылатыны туралы түсінікке негізделген.

Рим-католик шіркеуінің музыкасы

Католик шіркеуінің музыкаға деген қызығушылығын дін қызметкерлері ғана емес, сонымен қатар Құдайға қызмет етуге лайық музыканы дамыту үшін жасалған көптеген жарлықтар мен ережелер көрсетеді. Қазіргі католик шіркеуінің ресми саясаты Екінші Ватикан Кеңесінің құжаттарында көрсетілген Sacrosanctum Concilium, Папа Павел VI 1963 жылғы 4 желтоқсанда жариялаған қасиетті литургия туралы конституциясы (112–121 тармақтар); және әсіресе Musicam sacram, Литургиядағы музыка туралы нұсқаулық, қасиетті ритуалдар жөніндегі Дикастериядан 1967 жылғы 5 наурызда шығарылған. Шіркеу ішінде күрделі музыкаға қатысты сынға ұшыраған тарихи даулар болғанымен, Орландус де Лассус, Аллегри, Витторияның көптеген кезеңдік шығармаларында литургиялық музыкада өрнек берудің ең күрделі тәсілдері қолданылған, бірақ олар, әйтсе де, құлшынып табынушы жүректердің табиғи сезімінен туған (мысалы, контрапункттік немесе полифониялық музыка). Жай ғана ән айту мен полифониялық стильден өзге, Католик шіркеуі гомофониялық немесе фигуралы композицияларды да, аспаптық сүйемелдеумен немесе онсыз, шіркеулік ладтарда немесе қазіргі заманғы мажорлық немесе минорлық тондарда жазуға рұқсат береді. Католик шіркеуі грегориан әнін ыстық ниетпен ұсынады, ол полифониялық музыка да, қазіргі заманғы унисондық музыка да жиналыс үшін қолайлы. 1963 жылы Екінші Ватикан Кеңесінің қасиетті литургия туралы конституциясы (Sacrosanctum Concilium) «епископтар мен басқа да рухани көшбасшылар қасиетті амал әнмен орындалатын кезде, барлық сенушілердің қатысуға құқылы белсенділікке үлес қоса алуын қамтамасыз етуге тырысуы керек, бұл 28 және 30-шы баптарда көрсетілген» деп бағыт берді, аталған баптарда былай делінген: «Белсенді қатысуды ынталандыру үшін, халықты шақырулар, жауаптар, псалмодия, антифондар және әндер арқылы қатысуға жігерлендіру керек». Халықтың толық және белсенді қатысуы – Ватикан II құжатында жиі кездесетін тақырып. Осы толыққанды қауымдық қатысуға жету үшін жаңа әндерді енгізуде сақтық таныту ең тиімдісі болып көрінді.

The interest taken by the Catholic Church in music is shown not only by practitioners, but also by numerous enactments and regulations calculated to foster music worthy of Divine service. Contemporary Catholic official church policy is expressed in the documents of the Second Vatican Council Sacrosanctum Concilium, the Constitution on the Sacred Liturgy promulgated by Pope Paul VI on December 4, 1963 (items 112–121); and most particularly Musicam sacram, the Instruction on Music In The Liturgy from the Sacred Congregation for Rites, on March 5, 1967. While there have been historic disputes within the church where elaborate music has been under criticism, there are many period works by Orlandus de Lassus, Allegri, Vittoria, where the most elaborate means of expression are employed in liturgical music, but which, nevertheless, are spontaneous outpourings of adoring hearts (cf. contrapuntal or polyphonic music). Besides plain chant and the polyphonic style, the Catholic Church also permits homophonic or figured compositions with or without instrumental accompaniment, written either in ecclesiastical modes, or the modern major or minor keys. Gregorian chant is warmly recommended by the Catholic Church, as both polyphonic music and modern unison music for the assembly. In 1963, the Constitution on the Sacred Liturgy (Sacrosanctum Concilium) of the Second Vatican Council directed that "bishops and other pastors of souls must be at pains to ensure that, whenever the sacred action is to be celebrated with song, the whole body of the faithful may be able to contribute that active participation which is rightly theirs, as laid down in Art. 28 and 30", which articles say: "To promote active participation, the people should be encouraged to take part by means of acclamations, responses, psalmody, antiphons, and songs". Full and active participation of the people is a recurring theme in the Vatican II document. To achieve this fulsome congregational participation, great restraint in introducing new hymns has proven most helpful.

Англикан шіркеуінің музыкасы

Музыка көптеген аңгликан қызметтерінде маңызды рөл атқарады, бірақ хорлық Маттинс пен Евенсонда ерекше маңызға ие.