Аденоміома: түрлері, орналасуы және қатерлі ісікпен байланысы
Adenomyoma
Жатыр аденоміомасы – бұл жатыр қабырғасындағы безді және бұлшықетті тіндерден құралған ісік. Сирек кездесетін түрлері де бар, көбінесе кіші кезеңде анықталады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аденомиома – бездердің (адено) және бұлшық еттердің (ми) ұлпаларынан құралған ісік (ома). Бұл күрделі және аралас ісіктің бір түрі, медициналық әдебиеттерде оның бірнеше түрлері сипатталған. Жатыр аденомиомасы – жатыр аденомиозының шешілген түрі, ол эндометрий бездерінің тінінен және жатырдың бұлшық қабатындағы (миометрийдегі) тегіс бұлшық еттен тұрады.
Adenomyoma is a tumor ( oma) including components derived from glands (adeno ) and muscle ( my ). It is a type of complex and mixed tumor, and several variants have been described in the medical literature. Uterine adenomyoma, the localized form of uterine adenomyosis, is a tumor composed of endometrial gland tissue and smooth muscle in the myometrium.
Жүкшеден тыс аденомиома
Мүмкін болмаса да, эндометрий тіндері бар аденомиомалар жатырдан тыс жерлерде де кездеседі. Әдебиетте сипатталған жатырдан тыс аденомиомалардың көпшілігі кіші кеңісте, жұмыртқалықтарда, жатыр байламдарында және тік ішекті қоршаған кеңістікте орналасқан. Кейбір жағдайларда бауыр, қосымша, іштің жоғарғы бөлігі және жіңішке ішектің мезентериі сияқты кіші кеңістен тыс жерлерде де табылған. Денеде бірнеше жерде аденомиомалары бар пациенттер де болған. Эпителий жасушаларының артық өсуі өт қабығының қабырғасын жабатын бұлшық қабатына шырыш қабықтың енуіне себеп болады, нәтижесінде Рокитанский-Ашофф синустары деп аталатын ерекше дивертикулалар пайда болады. Бұл синустар өт саңылауының шламасымен, холестерин кристалдарымен немесе өт тастарымен толуы мүмкін. Жатырды сақтап қалатын хирургия диффузиялық аденомиоз үшін аурудың жатырдың барлық бөлігіне таралуына байланысты мүмкін емес, бірақ аденомиоманың шешілген орналасуына байланысты ошақтық аденомиоз үшін мүмкін. Дегенмен, бұл операциялар операциядан кейін жатырдың беріктігінің төмендеуінен болатын жарылу қаупіне байланысты сақтықпен жасалады.
Though less common, adenomyomas with endometrial tissue can also be found outside the uterus. The majority of cases of extrauterine adenomyomas described in the literature have been located in the pelvis, growing on the ovaries, uterine ligaments, and space surrounding the rectum. Several cases have been located outside of the pelvis, such as in the liver, appendix, upper abdomen, and mesentery of the small bowel. There have also been patients with adenomyomas found at multiple locations in the body. The excessive proliferation of epithelial cells causes the mucosa to invaginate into the muscular layer lining the gallbladder wall, resulting in characteristic diverticula known as Rokitansky Aschoff sinuses. These sinuses may be filled with biliary sludge, cholesterol crystals, or gallstones. Though uterine sparing surgery is not feasible for diffuse adenomyosis because of the widespread distribution of disease throughout the uterus, it is a possibility for focal adenomyosis due to the localized nature of the adenomyoma. However, these surgeries are performed with caution due to the complexity and potential for uterine rupture due to loss of tensile strength after surgery.
Жүкшеден тыс аденомиома
Алдыңғы зерттеулерде емнен кейінгі ұзақ мерзімді нәтижелер туралы мәліметтер аз, бірақ кейбір жағдайларда операциядан кейін аденомиоманың қайталануы тіркелген. Сонымен қатар, жатырдан тыс аденомиомасы бар, әсіресе жұмыртқалық және жатыр байламдарындағы пациенттерде жұмыртқалық немесе жатырда қатерлі ісіктер анықталған.
Long term outcomes after treatment are sparsely represented in prior studies, though a small number of cases reported recurrence of adenomyomas after surgery. In addition, some patients with extrauterine adenomyomas, particularly of the ovaries and uterine ligaments, also presented with malignant growths in the ovaries or uterus.
Сары без аденомиомасы
Өт қабығының аденомиоматозы өзі қатерсіз ауру саналғанымен, өт қабығының қатерлі ісігінің пайда болуындағы оның рөлі әлі толық анықталған жоқ. Бұрынғы зерттеулер өт қабығының қатерлі ісігімен байланысты аденомиоматоздың бірнеше жағдайларын көрсетті, әсіресе сегменттік аденомиоматоз бен өт қабығының карциномы арасындағы байланыс өте күшті. Аденомиоматоз бен қатерлі ісік арасындағы қатынасты толығырақ зерттеу үшін қосымша зерттеулер қажет.
Though itself considered a benign disease, the potential role of gallbladder adenomyomatosis in the carcinogenesis of gallbladder cancer remains unclear. Previous studies have highlighted several cases of adenomyomatosis associated with gallbladder malignancy, with a particularly strong correlation between segmental adenomyomatosis and gallbladder carcinoma. Further studies are required to further elucidate the relationship between adenomyomatosis and cancer.
Аналық аденомиома
АҚШ-та 300 000-нан астам әйелден жиналған деректер аденомиоздың шамамен 1% болатын таралуын көрсетеді. Осы ретроспективті когорттық зерттеуде таралу деңгейі ең жоғары болған топ – қара нәсілді әйелдер және 40-45 жас аралығындағы әйелдер, соның ішінде 40 жасқа жақын әйелдерде симптомдар жиірек байқалады.
Data collected from over 300,000 women in the United States suggest an incidence of about 1% for adenomyosis. The demographic with the highest incidence in this retrospective cohort study were black women and women aged 40–45 years, with women in their early 40s the most likely to be symptomatic.
Жүкшеден тыс аденомиома
Жатыр ішіндегі аналық ісіктен гөрі әлдеқайда сирек кездесетін, бір шолу әдебиетте сипатталған жатыр сыртындағы аденомиоманың 34 жағдайын анықтады. Диагноз қойылған кезде зардап шеккен әйелдердің жасы 17-ден 70 жасқа дейін кең ауқымды болған.
Much less common than the intrauterine counterpart, one review found 34 cases of extrauterine adenomyoma described in the literature. The ages of affected women at diagnosis have had a wide range from 17 to 70 years.
Сары без аденомиомасы
Аденомиоматоз холецистектомия үлгілерінің шамамен 5% -ында кездеседі. Диагноз қойылған пациенттердің көпшілігі 50 жасқа толған немесе одан асқандар, ал балаларда сирек жағдайларда ғана табылады.
Adenomyomatosis is discovered in approximately 5% of cholecystectomy specimens. Most patients who are diagnosed are in their 50s or older, with a rare few cases found in children.