Кіріспе

Фиброма – талшықты немесе дәнекер тіндерден құралған қатерсіз ісіктер. Олар мезенхималық тіндерден пайда болатын барлық органдарда өсуі мүмкін. "Фибробластикалық" немесе "фиброматоздық" терминдері талшықты дәнекер тінінен пайда болған ісіктерді сипаттау үшін қолданылады. Егер "фиброма" термині ешқандай қосымша сөздермен қолданылмаса, ол әдетте қатерсіз деп есептеледі, ал "фибросаркома" термині қатерлі ісіктер үшін қолданылады.

Қатты фиброма

Қатты фиброма (fibroma durum) көптеген талшықтардан және аздаған жасушалардан құралған, мысалы, теріде дерматофиброма (fibroma simplex немесе тері түйіні) деп аталады. Келоид – жаралардың гиперпластикалық өсуінен пайда болатын ерекше түр.

Жұмсақ фиброма

Жұмсақ фиброма (фиброма молле) немесе сабақты фиброма (акрокорд, тері таңбасы, фиброма педункулята) көптеген бос байланысқан жасушалардан және аз фиброзды тінден тұрады. Ол көбінесе мойын, қолтық асты немесе шақы аймағында пайда болады. Суретте қабақтың жұмсақ фибромасы көрсетілген.

Фиброманың басқа түрлері

Каверноздық фиброма немесе ангиофиброма, көбінесе кеңейтілген көптеген қан тамырларынан тұрады, бұл жасөспірім еркектерде ғана кездесетін вазоактивті ісік. Цисталық фиброма (fibroma cysticum) орталық жұмсаруға немесе кеңейтілген лимфа тамырларына ие. Миксофиброма (fibroma myxomatodes) астыңғы жұмсақ тіндердің сұйылуы нәтижесінде пайда болады. Цементо-оссификациялық фиброма қатты және талшықты, көбінесе жақ немесе ауызда кездеседі, кейде сынық немесе басқа жарақатпен байланысты болуы мүмкін. Басқа фиброма түрлері: хондромиксоидты фиброма, десмопластикалық фиброма, сүйек түзбайтын фиброма, оссификациялық фиброма, мойын фибромасы, коллагенді фиброма, шеміршек қабығының фибромасы, перифолликулярлық фиброма, плеоморфты фиброма, жатыр фибромасы, Гарднер фибромасы және т.б. Нейрофиброма – шеттік жүйке жүйесіндегі жақсы ұрықтық жүйке қабықшасының ісігі.

Жұмыршықтардың фибромасы

Ол жұмыртқалық неоплазмалардың жыныс безі стромалық ісігі тобында кездеседі. Жұмыртқалық фибромалары орта жаста ең көп кездеседі, ал балаларда сирек. Жұмыртқалық фибромалары макроскопиялық патологиялық тексеруде тығыз, ақ немесе сары түсті болады. Ісік суы бар варианттары әсіресе Мигс синдромымен байланысты болуы мүмкін. Микроскопиялық тексеруде коллаген өндіретін бірімен-бірі кесілісетін шпиндель тәрізді жасушалардың шоғырлары көрінеді. Текоматоздық аймақтар (фибротекома) болуы мүмкін. Кейбір жағдайларда жұмыртқалық фибромасының болуы жұмыртқалық бұрылысына әкелуі мүмкін.

Емдеу

Жағымды фибромаларды алып тастауға болады, бірақ міндетті емес. Алып тастау әдетте қысқа амбулаториялық процедура болып өтеді немесе криотерапия арқылы жасалады, онда зақымдалған жер тереңге дейін мұздатылады (сұйық азотты пайдалану арқылы 196 градус Цельсийге дейін) және екі немесе одан көп циклмен қытырлатылып, 3-4 апта ішінде толық қалпына келеді. Криотерапия емдеуіне анестезия қажет емес және ол ауыртпайды. Тағы бір қарапайым емдеу – жергілікті анестезия салып, содан кейін кесіп алып тастау.