Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Қорғаныс министрінің көмекшісі және құқық факультетінің профессоры Джон Теодор МакНоттон (21 қараша 1921 – 19 шілде 1967) Индиана штатының Бикнелл қаласында дүниеге келген, АҚШ Қорғаныс министрінің халықаралық қауіпсіздік мәселелері жөніндегі көмекшісі қызметін атқарды.
US Assistant Defense Secretary and law school professor
John Theodore McNaughton (November 21, 1921 – July 19, 1967) born in Bicknell, Indiana, was United States Assistant Secretary of Defense for International Security Affairs
Ерте өмір
Джон Макнотон Индиана штатының Бикнелл қаласында дүниеге келді; оның әкесі Бикнелл Daily News газетіне ие болды. Оның жас кезінде отбасы Пекинге, Иллинойс штатына көшіп барды, себебі оның әкесі кейін Пекин Daily Times газетінің иесі болды. Джон Макнотон 1942 жылы ДеПау университетін бітірді. Сол жылы ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылып, Атлантика мұхитында кемеде қызмет етті. 1946 жылы Гарвард заң мектебіне түсіп, 1948 жылы бітірді. Сол жылы ол Родс стипендиаты атанды және 1949 жылы Оксфордта оқыды. 1950 жылы ол бір жыл демалыс алып, Маршалл жоспары аясындағы Еуропалық төлемдер одағында қызмет етті. 1951 жылы Америка Құрама Штаттарына оралып, Пекин Daily Times газетінің редакторы болды. Макнотон 1953 жылы Гарвард заң мектебінде доцент ретінде академиялық мансабын бастады. Кейінірек генерал-майор Чарльз Тиммс Макнотонның Вьетнам соғысы туралы талқылау кезінде кез келген мәселенің шешімін «оның барлық элементтерін бөліп, содан кейін алынған формуланы біріктіру арқылы» табуға болатынын айтқандығын мәлімдеді. Ол стратегиялық теоретик (кейін экономика бойынша Нобель сыйлығының иегері) Томас Шеллингпен Париждегі Маршалл жоспарының басқармасында жұмыс істеген кезден бастап дос болды. 1964 жылы Макнотон мен Шеллинг Гарвардта сабақ берген кезде, Шеллингке Қорғаныс министрлігінде жұмыс істеуді ұсынды. Ол Макнотонға қару-жарақ және стратегия бойынша кеңес беруге уәде беріп, оның орнына Макнотонның баруын ұсынды; Макнотон Халықаралық қауіпсіздік мәселелері жөніндегі Қорғаныс министрінің көмекшісі болып тағайындалды. Олар 1964 жылдың көктемінде Солтүстік Вьетнамды қорқыту үшін бомбалау стратегиясын жасады, бұл 1965 жылдың 2-24 наурызы аралығында өткен «Жылы күннің күркіреуі» операциясының бірінші кезеңіне әкелді. Макнотонның Макнамараға жолдаған құпия хатында бомбалауды тоқтату шарттарында Солтүстік Вьетнамның тек шабуылдауын тоқтату ғана емес, сонымен қатар Оңтүстік Вьетнамда жұмыс істеп жатқан әскерлерін қайтарып алу қадамдарын жасауы керек болды. Сонымен қатар, Вьетконг террорлық және саботаждық әрекеттерді тоқтатуға келісуі керек және Сайгонға «Оңтүстік Вьетнамның басым бөлігінде үкіметтік функцияларды» жүзеге асыруға мүмкіндік беруі керек. Солтүстік Вьетнамдықтар бомбалауға американдық шенеуніктер күткендей реакция көрсетпеді. Солтүстік Вьетнамды бомбалау қорқытпады. Саяси шындық ойын теориясының абстрактілі модельдерінен гөрі күрделірек болып шықты. Прагматик Макнотон соғыс күш-жігерінің тек бір ғана аспектісінің екі қырлы емес екенін және ұзақ мерзімді перспективада маңызды айырмашылықты жасай алатынын түсінді: АҚШ көмегімен Солтүстіктің шабуылына төтеп бере алатын өміршең саяси қоғамға Оңтүстік Вьетнамды айналдыру. 1965 жылдың наурыз айында Макнотон президент Джонсонға мұндай күш-жігер қазіргі жағдайдың нашарлауына жедел әсер етпесе де, кейбіреулерінің әсер етуі мүмкін екенін және біздің арамыздағы маңызды маржалардың шағын екенін айтты. Сонымен қатар, мұндай инвестициялар ұзақ мерзімді перспективаға негіз салу үшін өте маңызды болды. Макнотон 1950 жылдары Филиппиндегі Хук бүліктерін жеңгеннен кейін қарсы көтеріліс сарапшысы болған генерал-майор Эдвард Лансдейлдің, британдық қарсы көтеріліс сарапшысы Роберт Томпсонның және бұрынғы американдық партизан, Кеннеди әкімшілігіндегі Мемлекеттік департаменттің барлау директоры Роджер Хилсманның ұстанған ұлт құру стратегиясына сілтеме жасады. Эдвард Лансдейл Оңтүстіктің көмекке тәуелділігінің АҚШ-ты ұзақ мерзімді көмек көрсетуге мәжбүр ететінін, ал мұндай көмек азайтылса, жау жеңіске жететінін айтты.
John McNaughton was born in Bicknell, Indiana; his father owned the Bicknell Daily News. The family moved to Pekin, Illinois in his younger years because his father later owned the Pekin Daily Times. John McNaughton graduated in 1942 from DePauw University. He joined the United States Navy that year and served on ships in the Atlantic. In 1946, he entered the Harvard Law School graduating in 1948. He was named a Rhodes Scholar that same year and spent 1949 at Oxford. In 1950, he took a year off and took a position in the European Payments Union under the Marshall Plan. He returned to the United States in 1951 and became editor of the Pekin Daily Times. McNaughton began his career as an academic as an associate professor at the Harvard Law School in 1953. Major General Charles J. Timmes later said that McNaughton, during a discussion of the Vietnam War, had asserted that one could find the solution to any problem "by simply dissecting it into all its elements and then piecing together the resultant formula". He had been friends with strategic theorist (and later Nobel prize winner in economics) Thomas Schelling since they worked in the administration of the Marshall Plan in Paris. In 1964, when McNaughton and Schelling were teaching at Harvard, Schelling was asked to work at the Department of Defense. He suggested McNaughton go instead, promising to advise McNaughton on weapons and strategy; McNaughton was appointed Assistant Secretary of Defense for International Security Affairs. Together, they outlined a bombing strategy to intimidate North Vietnam in the spring of 1964, leading to the first phase of Operation Rolling Thunder which took place between March 2 and 24, 1965. The conditions for a bombing halt, outlined in a confidential memorandum by McNaughton to McNamara were that North Vietnam must not only cease infiltration efforts, but also take steps to withdraw troops currently operating in South Vietnam. In addition, the Viet Cong should agree to terminate terror and sabotage activities and allow Saigon to exercise "governmental functions over substantially all of South Vietnam." The North Vietnamese did not react to the bombing in the ways the American officials expected. North Vietnam was not intimidated by the bombing. Political reality had proved more complex than the abstract models of game theory. A pragmatist, McNaughton understood that only one aspect of the war effort was not a double edged sword and could make the difference in the long term: the effort to turn South Vietnam into a viable political society, able to withstand the North's assault with U. S. help. In March 1965, McNaughton told President Johnson that while such efforts might not pay off quickly enough to affect the present ominous deterioration, some may, and we are dealing here in small critical margins. Furthermore, such investment [was] essential to provide a foundation for the longer run. McNaughton was referencing the nation building strategy devised by the Major General Edward Lansdale, who had become a counterinsurgency expert after defeating the Huk rebellion in the Philippines in the 1950s, Sir Robert Thompson — a British counter insurgency expert and Roger Hilsman — a former American guerilla in Burma and the director of intelligence for the Department of State in the Kennedy administration. Edward Lansdale had made the point that the South's dependency on aid had the effect of placing the U. S. in the position of providing major help on an endless basis, with the consequence that if such aid were lessened then the enemy would win.
Жеке өмір
Ол Сара Элизабет "Салли" Фулкманға (14 ақпан 1921 жылы туған) үйленген. Олардың екі ұлы болды: Александр "Алекс" және Теодор "Тед" (23 шілде 1955 жылы туған). Макнамара жеке сөзінде Макнотонды Қорғаныс министрі лауазымына өзінің орнына тағайындауға болатынын айтты. Макнотон Қорғаныс министрінің орынбасары лауазымынан кетіп, АҚШ Сенаты бекіткеннен кейін 1967 жылдың 1 тамызында Әскери-теңіз күштері министрі болуға тиіс болған. Бірақ, ол 1967 жылдың 19 шілдесінде Piedmont Airlines рейсі 22 апатында әйелі және кіші ұлы Теодормен бірге қаза тапты. Иллинойс штатының Пекин қаласындағы Иллинойс өзені арқылы өтетін Иллинойс 9-шы тас жолының көпірі Макнотонның есімімен аталады. Пекин қаласының солтүстік-шығысында Джон Т. Макнотон атындағы саябақ та бар.
He was married to Sarah Elizabeth "Sally" Fulkman (born February 14, 1921). They had two sons, Alexander "Alex" and Theodore "Ted" (born July 23, 1955). McNamara confided privately that McNaughton could have been his choice to replace him as Secretary of Defense. McNaughton resigned from the post of Assistant Secretary of Defense and was to become Secretary of the Navy on August 1, 1967 after being confirmed by the United States Senate. However, he was killed in the Piedmont Airlines Flight 22 accident with his wife and younger son Theodore on July 19, 1967. The bridge carrying Illinois Route 9 across the Illinois River in Pekin, Illinois is named after McNaughton. There is also a John T. McNaughton Park just northeast of Pekin.