Америка Құрама Штаттарының бір центтік монетасының тарихы

Кіріспе

АҚШ Монетханасы соққан бір центтік монета

Flying Eagle центі – АҚШ Монетханасы 1856 жылы үлгілік монета ретінде, ал 1857 және 1858 жылдары айналысқа шығарған бір центтік монета. Монетаны Монетхананың бас гравері Джеймс Б. Лонгрек жасаған, ал ұшып бара жатқан бүркіт суреті Лонгректің ізбасары Кристиан Гобрехттің еңбектеріне негізделген. 1850-ші жылдардың басында Монетхана шығарған үлкен цент (шамамен жарты доллардай) саудада жиі қолданылмай, сонымен қатар жасауға қымбатқа түсті. Әртүрлі өлшемдер мен құрамын сынап көргеннен кейін, Монетхана жаңа, кішірек цент үшін 88% мыс және 12% никель қоспасын таңдады. Монетхана 1856 жылғы үлгілерді жасап, оларды заң шығарушылар мен шенеуніктерге ұсынғаннан кейін, Конгресс 1857 жылдың ақпан айында жаңа монетаны ресми түрде бекітті. Жаңа цент сол кезге дейін АҚШ-та айналымда болған тозған испандық отарлық күміс монеталары мен оның үлкен алдыңғысымен алмастырылды. Одан көп центтер шығарылды, олар коммерциялық арналарды тоқтатты, әсіресе олар заңды төлем құралы болмағандықтан және ешкім оларды қабылдауға міндетті болған жоқ. Бүркит суреті жақсы басылмады және 1859 жылы Лонгректің Үнді бас центімен ауыстырылды.

Құрылуы

Сент 1793 жылы Филадельфия монетаханасында соғылған алғашқы ресми АҚШ монетасы болды. Бұл монеталар таза мыстан жасалып, шамамен жарты доллардай болған. Олар 1815 жылдан басқа жыл сайын соғылды, себебі сол жылы металл жетіспеді, бірақ саудаға кеңінен енуіне уақыт кетті. Одан кейін АҚШ-та испан колониялық күміс монеталары ақша ретінде жиі қолданылды. Сол кезде алтын мен күміс заңды төлем құралы болып саналды, бірақ мыс монеталар – емес; федералды үкімет оларды сатып алмай немесе салық төлеу үшін қабылдамайтын. Монетахана металл иелерінің салымдарына жауап ретінде күміс немесе алтын соғып, осы мәмілелерден аз пайда тапты. 1840 жылдары мысты центтерге айналдырудан түскен пайда немесе сеньораж монетахананы қаржыландыруға көмектесті. 1849 жылы мыс бағасы күрт өсті, сондықтан Қазынашылық департаменті үлкен бір центтік монеталарға балама іздеуге мәжбүр болды. Цент саудада танымал болған жоқ; ол заңды төлем құралы болмағандықтан, оны қабылдауға ешкім міндетті емес, банктер мен саудагерлер көбінесе одан бас тартты. Оның үлкен өлшемі де ұнамайтын. 1837 жылы эксцентриктік Нью-Йорк химигі Льюис Фойхтвангер үкіметке қорытпасын (неміс күмісіне ұқсас) монета жасау үшін сату жоспарының бөлігі ретінде кіші центтердің үлгілерін жасаумен тәжірибе жасады. Оның бұл монеталары 1830-шы жылдардың соңы мен 1840-шы жылдардың басындағы экономикалық қиындықтар кезеңінде «қиын заман белгілері» ретінде айналымға түсті. 1850 жылы монетахана үшін центтерді соғу пайдалы болмай қалды, және 14 мамырда Нью-Йорк сенаторы Дэниел С. Дикинсон аз мөлшерде күміс қосылған мыстан жасалған цент үшін заң жобасын ұсынды. Сол кезде монеталардың құны металл құнына жақын болуы керек деп кеңінен ойланды. Монета дөңгелек болмай, ортасынан тесілген болар еді. Монетахана тәжірибелік үлгілерді соғып, оларды соққан пресс машиналарынан алудың қиын екенін және қорытпадан күмісті қайтарудың қымбат екенін анықтады. 1851 жылы үш центтік монетаға рұқсат берген заңнан кіші центтер туралы ережелер алынып тасталды. Нумизмат тарихшысы Уолтер Бриннің пікірінше, тесілген монеталарды қабылдамаудың бір себебі – олардың сатып алу құны төмен қытай монеталарын еске салғандығы. 1851 және 1852 жылдың басында мыс бағасының төмендеуі Қазынашылық департаментінде кіші цент мәселесін асығыс емес етті. Бірақ 1852 жылдың соңында және 1853 жылы мыс бағасы өндіріс құнын ескере отырып, цент өндірісі үшін тиімді деңгей саналған 0,40 доллардан асып кетті; 42⅔ үлкен цент жасауға жететін мыс бағасы. 1853 жылы негізгі металл қорытпасынан жасалған үлгілер, диаметрі шамамен бір динардай болатын төртінші бүркіт суреті бар монеталар соғылды. Ұсынылған қорытпалардың кейбіреулерінде никель болды. Сондай-ақ, цент үшін «француз қоласы» (95% мыс, қалғаны қалайы мен мырыш) және неміс күмісінің әртүрлі түрлері де қарастырылды. 1854 жылғы жылдық есебінде Монетахана директоры Джеймс Росс Сноуден кішкентай қола центтерді шығаруды және саудада пайдасыз деп сипаттаған жарты центті жоюды қолдады. 1854 және 1855 жылдары бірнеше үлгілік центтер соғылды. Олардың дизайндары әртүрлі болды, соның ішінде Либертидің бірнеше бейнесі және кешкі монетахананың бас гравюрашысы Кристиан Гобрехттің еңбектерінің екі бейімделуі: бірі – Гобрехт 1830-шы жылдары күміс монеталарға салған отырған Либерти суреті, екіншісі – Тициан Пилдің эскизі негізінде жасалған ұшатын бүркіт суреті.

The cent was the first official United States coin to be struck at the Philadelphia Mint in 1793. These pieces, today known as large cents, were made of pure copper and were about the size of a half dollar. They were struck every year, except 1815 due to a shortage of metal, but were slow to become established in commerce. Worn Spanish colonial silver pieces were then commonly used as money throughout the United States. At the time, both gold and silver were legal tender there, but copper coins were not; the federal government would not redeem them or take them in payment of taxes. The Mint then struck silver or gold in response to deposits by those holding bullion, and made little profit from those transactions. By the 1840s, profits, or seignorage, from monetizing copper into cents helped fund the Mint. In 1849, copper prices rose sharply, causing the Department of the Treasury to investigate possible alternatives to the large one cent pieces. The cent was unpopular in trade; as it was not a legal tender, nobody had to take it, and banks and merchants often refused it. The cent was disliked for its large size as well. In 1837, the eccentric New York chemist Lewis Feuchtwanger had experimented with a smaller cent size in making model coins as part of a plan to sell his alloy (similar to base metal German silver) to the government for use in coinage. His pieces circulated as hard times tokens in the recession years of the late 1830s and early 1840s. By 1850, it was no longer profitable for the Mint to strike cents, and on May 14, New York Senator Daniel S. Dickinson introduced legislation for a cent made out of billon, copper with a small amount of silver. At the time, it was widely felt that coins should contain a large proportion of their face value in metal. The coin would be annular; that is, it would have a hole in the middle. The Mint struck experimental pieces, and found that it was difficult to eject such pieces from the presses where they were struck, and that it was expensive to recover the silver from the alloy. Provisions for a smaller cent were dropped from the legislation that gave congressional approval for the three cent piece in 1851. Numismatic historian Walter Breen suggested that one factor in rejecting the holed coins was that they reminded many of Chinese cash coins with their minimal purchasing value. A drop in copper prices in 1851 and early 1852 made the matter of a smaller cent less urgent at the Department of the Treasury, which supervised Mint activities. Copper prices resurged in late 1852 and into 1853 past the $0.40 per pound that the Mint viewed as the break even point for cent manufacture after considering the cost of production; of copper made 42⅔ large cents. In 1853, patterns using a base metal alloy were struck using a quarter eagle obverse die, about the size of a dime. Some of the proposed alloys contained the metal nickel. Also considered for use in the cent was "French bronze" (95% copper with the remainder tin and zinc) and various varieties of German silver. In his 1854 annual report, Mint Director James Ross Snowden advocated the issue of small, bronze cents, as well as the elimination of the half cent, which he described as useless in commerce. A number of pattern cents were struck in 1854 and 1855. These featured various designs, including several depictions of Liberty and two adaptations of work by the late Mint chief engraver Christian Gobrecht: one showing a seated Liberty, which Gobrecht had placed on the silver coins in the 1830s, and another of a flying eagle, which Gobrecht had created based upon a sketch by Titian Peale.

Дайындық

1856 жылдың басында Сноуден кішкентай цент шығаруға рұқсат беретін заң жобасын ұсынды, бірақ оның мөлшері мен металдық құрамын өзі мен Қаржы министрі Джеймс Гатриге қалдырды. Жоба бойынша жаңа монета 10 центке дейін заңды төлем құралы болар еді. Ол АҚШ-та әлі де айналымда жүрген ескі испан күмісіне айырбастау үшін шығарылатын болады. Айырбастау кезінде испан күмісіне толық құн беріледі (реалға немесе битке 12½ цент), әдетте мұндай монеталар тозуға байланысты 20% жеңілдікпен сатылады. Саудадан мемлекетке келген залал базалық металл монеталарының иелігінен төленеді. Жаңа центтер ескі центтерге де, сондай-ақ сол құнға тең жарты центтерге де беріледі – осы номинал жойылатын болды. Заң жобасы 1856 жылдың 25 наурызында Сенатта ұсынылды. Ескі центтің салмағы; 16 сәуірде заң жобасына кем дегенде 95% мыстан тұратын, салмағы кем дегенде болатын цент енгізу үшін түзетулер енгізілді және Сенат осы түрде қабылдады. Заңнама талқыланып жатқанда, Монета тазартушы және балқытушы Джеймс Кертис Бут жаңа цент үшін қолайлы болуы мүмкін қорытпалар бойынша тәжірибелер жүргізді. 1856 жылдың шілдесінде Сноуден Гатриге 88% мыс және 12% никель қорытпасын идеалды деп ұсынды және осы мақсатқа жету үшін күтіліп тұрған заңға түзетулер енгізуді ұсынды. Бут та Гатриге қорытпаны жақсарту туралы хат жазды; екеуі де 80 центтің троялық фунтқа (373 г) тең болатынын ұсынды, бірақ базалық металдар үшін эвоирдупоис фунты (454 г) көбірек қолданылды. Монеталардың бас ойшысы Джеймс Б. Лонгакер үлгі монеталардың дизайндарын дайындауға кірісті. Бастапқыда Лонгакер сол кездегідей Либерти басының дизайндарымен жұмыс істеді, бірақ Сноуден ұшатын бүркіт дизайнын дайындауды сұрады. Бұл Буттың тәжірибелері жалғасқан кезде болды; ұшатын бүркіт дизайны бар алғашқы цент үлгілері шамамен ширек центтен тұрды. Жаңа қорытпаны насихаттау үшін Монета жасау зауыты 50 жарты центтік монета жасап, оларды Қаржы министрлігінің шенеуніктеріне көрсету үшін Вашингтонға жіберді. 1856 жылдың қараша айының басында Лонгакер түпкілікті дизайнды дайындады, онда алғы жағында ұшатын бүркіт, артқы жағында Бут іздеген мөлшердегі гүлдестелі номинал бейнеленген. Монета жасау зауыты Лонгакердің ұшатын бүркіт дизайнын қолдана отырып, кем дегенде бірнеше жүз үлгіні жасады. Жаңа монеталардың жұртшылыққа қабылдануын қамтамасыз ету үшін олар әртүрлі конгрессмендер мен басқа да лауазымды тұлғаларға таратылды, бастапқыда 1856 жылдың қарашасында. Оның 200-і Ақша, салмақ және өлшемдер жөніндегі палаталық комитетке жіберілді, ал төртеуі президент Франклин Пирске берілді. Кем дегенде 634 дана таратылды, мүмкін бірнеше мың; қосымшалары сұраныс бойынша қол жетімді болды. Осылайша, өте жиналатын 1856 жылғы Flying Eagle центі пайда болды, оны нумизматиктер Flying Eagle сериясының бөлігі деп санайды, бірақ ол іс жүзінде үлгі немесе ауысу монетасы, ресми монета емес, өйткені конгресс мақұлдауы әлі берілмеген. Сноуден кейін тағы 1856 жылғы кішкентай центтерді заңсыз сату үшін және Монеталар коллекциясы үшін іздеген монеталарға айырбастау үшін жасады. 1856 жылдың желтоқсанында Сноуден Миссури штатының өкілі Джон С. Фелпске заң жобасының ілгерілеуіне үміт білдіріп, «барлық тараптан және әр жақтан жаңа цент үшін қысым көрсетіліп жатыр» деді. 24 желтоқсанда Теннесси конгрессмені Джордж Вашингтон Джонс заңды төлем құралы туралы ережені сынады. Джонс Конституцияның келісім-шарт ережесі бойынша тек алтын мен күміс ғана заңды төлем құралы болуы керек деп санады. Фелпс Конгрестің ақшаның құнын реттеуге конституциялық құқығы бар деген негізде заң жобасын қорғады, бірақ заң жобасы қайта қарауға енгізілгенде, 1857 жылдың 14 қаңтарында заңды төлем құралы алынып тасталды. Бұл жолы Нью-Йорк конгрессмені Томас Р. Уитни заң жобасына қарсылық білдірді, ол заң жобасындағы Монета жасау зауытының қоғамдық тапсырыс бойынша монеталар мен медальдар жасау және соғу тәжірибесін заңдастыратын ережені сынады, ол үкіметтің жеке медальдармен бәсекелесуі керек емес деп санады. Ереже алынып тасталды, ал заң жобасы келесі күні қабылданды. Палата нұсқасы Сенатта қарастырылды, ол оны 4 ақпанда талқылады және испан монеталарын екі жыл ішінде қайтаруға мүмкіндік беретін қосымша түзетумен қабылдады. Палата 18 ақпанда келісті, ал президент Пирс 21-і күні заңға қол қойды. Бұл заң бойынша шетелдік алтын және күміс монеталар заңды төлем құралы бола алмады, бірақ испан долларын екі жыл бойы номиналды құны бойынша жаңа мыс-никель центтеріне айырбастауға болады. Жарты цент жойылды. Жаңа монеталардың мөлшері (19 мм) қазіргі центтермен бірдей болар еді, бірақ салмағы біршама ауыррақ. Заңнаманың табысты болуын күтіп, 1857 жылы соғылған 333 456 үлкен центтің көп бөлігі Филадельфия Монета жасау зауытын қалдырмады және кейіннен балқытылды. Сноуден жаңа роликтер жиынтығын және басқа да жабдықтарды сатып алды, соның арқасында Монета жасау зауыты 50 жылдан бері алғаш рет өз центтік монеталарын жасауға мүмкіндік алды. Заң жобасының соңғы қабылдануына бір күн қалғанда, Сноуден Лонгакердің дизайндарын Гатриге 20 ақпанда ұсынды. Гатри оларды 24-і күні мақұлдады, бірақ монетаның жиегін аздап тегістеуді сұрады; Сноуден орындауға уәде берді. 1857 жылдың сәуір айынан бастап Flying Eagle центтері соғыла бастады және ресми түрде шығарылғанға дейін сақталды. Монета жасау зауыты жеткілікті мөлшер жиналғанға дейін монеталарды сақтады; мамырдың ортасында Сноуден Филадельфия газеттеріне тарату 25 мамырда басталатынын хабарлады.

In early 1856, Snowden proposed legislation to allow him to issue a smaller cent, but leaving the size and metallic composition up to him and Secretary of the Treasury James Guthrie. Under the plan, the new piece would be legal tender, up to ten cents. It would be issued in exchange for the old Spanish silver still circulating in the United States. In the exchange, the Spanish silver would be given full value (12½ cents per real, or bit) when normally such pieces traded at about a 20% discount due to wear. The loss the government would take on the trade would be paid for by the seigniorage on the base metal pieces. The new cents would also be issued for the old cents, and in exchange for the same value in half cents—that denomination was to be discontinued. The bill was introduced in the Senate on March 25, 1856. The old cent weighed ; on April 16, the bill was amended to provide for a cent of at least 95% copper weighing at least and passed the Senate in that form. While the legislation was being considered, Mint Melter and Refiner James Curtis Booth was conducting experiments on alloys that might be appropriate for the new cent. In July 1856, Snowden wrote to Guthrie, proposing an alloy of 88% copper and 12% nickel as ideal and suggesting amendments to the pending bill that would accomplish this. Booth also wrote to Guthrie to boost the alloy; both men proposed a weight of as convenient as 80 cents would equal a troy pound (373 g), although the avoirdupois pound (454 g) was more commonly used for base metals. The Mint's chief engraver, James B. Longacre, was instructed to prepare designs for pattern coins. Initially, Longacre worked with Liberty head designs such as were common at the time, but Snowden asked that a flying eagle design be prepared. This occurred as Booth's experiments continued; the first cent patterns with the flying eagle design were about the size of a quarter. To promote the new alloy, the Mint had 50 half cents struck in it, and had them sent to Washington for Treasury officials to show to officials and congressmen. In early November 1856, Longacre prepared dies in what would prove to be the final design, depicting a flying eagle on the obverse and a wreathed denomination on the reverse, in the size sought by Booth. The Mint struck at least several hundred patterns using Longacre's flying eagle design in the proposed composition. In an effort to secure public acceptance of the new pieces, these were distributed to various congressmen and other officials, initially in November 1856. Two hundred were sent to the House Committee on Coinage, Weights and Measures, while four were given to President Franklin Pierce. At least 634 specimens were distributed, and possibly several thousand; extra were available on request. This was the origin of the highly collectable 1856 Flying Eagle cent, which is considered by numismatists as part of the Flying Eagle series although it was actually a pattern or transition piece, not an official coin, as congressional approval had not yet been granted. Additional 1856 small cents were later struck by Snowden for illicit sale, and to exchange for pieces the Mint sought for its coin collection. In December 1856, Snowden wrote to Missouri Representative John S. Phelps, hoping for progress with the legislation, and stating that he was already "pressed on all hands, and from every quarter, for the new cent—in fact, the public are very anxious for its issue". When the legislation, amended to include the weight and alloy the Mint had decided on, was debated in the House of Representatives on December 24, it was opposed by Tennessee Congressman George Washington Jones over the legal tender provision; Jones felt that under the Constitution's Contract Clause, only gold and silver should be made legal tender. Phelps defended the bill on the ground that Congress had the constitutional power to regulate the value of money, but when the bill was brought back up to be considered on January 14, 1857, the legal tender provision had been removed. This time, the bill was opposed by New York Congressman Thomas R. Whitney, who objected to a provision in the bill that legalized the Mint's practice of designing and striking medals commissioned by the public, feeling that the government should not compete with private medallists. The provision was removed, and the bill passed the following day. The House version was then considered by the Senate, which debated it on February 4, and passed it with a further amendment allowing the redemption of the Spanish coins for a minimum of two years. The House agreed to this on February 18, and President Pierce signed the bill on the 21st. The act made foreign gold and silver coins no longer legal tender, but Spanish dollars were redeemable at their nominal value for two years in exchange for the new copper nickel cents. The half cent was abolished. The new pieces would be the same size (19 mm), though somewhat heavier, than cents are today. In anticipation of the success of the legislation, most of the 333,456 large cents struck in 1857 never left the Philadelphia Mint, and were later melted. Snowden purchased a new set of rollers and other equipment so that the Mint could produce its own cent planchets, the first time it had done so in over 50 years. Although the legislation was still a day from final passage, Snowden recommended Longacre's designs to Guthrie on February 20. Guthrie approved them on the 24th, though he requested that the edge of the coin be made less sharp; Snowden promised to comply. Flying Eagle cents were struck beginning in April 1857 and were held pending official release. The Mint stored the pieces pending accumulation of a sufficient supply; in mid May, Snowden notified Philadelphia newspapers that distribution would begin on May 25.

Дизайн

Лонгакредің ұшып бара жатқан бүркіттің аверсі 1836 жылдан 1839 жылға дейін шағын партияда соғылған Гобрехт долларының негізінде жасалған. Гобрехттің нақты моделі белгісіз болғанымен, кейбір дереккөздерде ұшудағы құстың 1830-шы жылдардың басында монетахана қызметкерлері күтіп баққан қолға үйретілген Петр деген бүркітке негізделгені айтылады. Бүркіт өлтіріліп, сақталған күйінде әлі күнге дейін Филадельфия монетаханасында көрсетілуде. Туынды болғанына қарамастан, Лонгакредің бүркіті кеңінен танымал. Көркемтанушы Корнелиус Вермеулдің АҚШ монеталары туралы кітабында айтылғандай, 1830-шы жылдарда қолданылған ұшқан бүркіт мотиві «табиғаттан, емес, колониялық ою-өрнек немесе геральдикадан шыққан алғашқы нумизматикалық құс» болды. Вермеул Flying Eagle центінің орнын бастан кешірген Indian Head центін «Пиал Гобрехттің ұшқан бүркіті мен оның түрлеріне қарағанда көзге әлдеқайда аз тартымды» деп сипаттады. 1905 жылы американдық монеталардың жаңа дизайнын жасауға шақырылған мүсінші Август Сент-Годенс президент Теодор Рузвельтке: «Мен ұшқан бүркітті қолданамын, ол 1857 жылғы центте қолданылған бейненің өңделген түрі. Мен сол монетаны көп жылдар бойы көрмедім және оның әсеріне қатты тап болдым, егер кейбір өзгерістер енгізілсе, одан жақсы нәрсе жасау мүмкін емес деп ойладым. Бұл – кез келген американдық монетаның ең жақсы дизайны» деп жазды. Сент-Годенс ұшқан бүркітті американдық монеталарға қайтарды, бірақ оның дизайны цент емес, қос бүркіттің сыртына қолданылды. Сыртқы жағындағы гүл шоғы да туынды болып табылады, бұрын Лонгакредің 1854 жылғы II типтегі алтын долларында және сол жылғы үш долларлық монетада қолданылған. Ол бидай, жүгері, мақта және темекі жапырақтарынан құралған, сол арқылы Солтүстік және Оңтүстік аймақтарына тән өнімдерді қамтиды. Мақта жапырақтары кейде клен жапырақтары деп айтылады; екі түр де ұқсас, бірақ клен жапырақтары мақта жапырақтарынан көбірек танымал. Сондай-ақ, жүгерінің қабығы да көрінеді.

Longacre's obverse of an eagle in flight is based on that of the Gobrecht dollar, struck in small quantities from 1836 to 1839. Although Gobrecht's model is not known with certainty, some sources state that the bird in flight was based on Peter the eagle, a tame bird fed by Mint workers in the early 1830s until it was caught up in machinery and killed. The bird was stuffed, and is still displayed at the Philadelphia Mint. Despite its derivative nature, Longacre's eagle has been widely admired. According to art historian Cornelius Vermeule in his book on U. S. coins, the flying eagle motif, when used in the 1830s, was "the first numismatic bird that could be said to derive from nature rather than from colonial carving or heraldry". Vermeule described the Flying Eagle cent's replacement, the Indian Head cent, as "far less attractive to the eye than the Peale Gobrecht flying eagle and its variants". Sculptor Augustus Saint Gaudens, when commissioned in 1905 to provide new designs for American coinage, sought to return a flying eagle design to the cent, writing to President Theodore Roosevelt, "I am using a flying eagle, a modification of the device which was used on the cent of 1857. I had not seen that coin for many years, and was so impressed by it that I thought if carried out with some modifications, nothing better could be done. It is by all odds the best design on any American coin." Saint Gaudens did return the flying eagle to American coinage, but his design was used for the reverse of the double eagle rather than the cent. The wreath on the reverse is also derivative, having been previously used on Longacre's Type II gold dollar of 1854, and the three dollar piece of the same year. It is composed of leaves of wheat, corn, cotton and tobacco, thus including produce associated with both the North and the South. The cotton leaves are sometimes said to be maple leaves; the two types are not dissimilar, and maple leaves are more widely known than cotton leaves. An ear of corn is also visible.

Ашылу, өндіру және жинау

Филадельфия монета дөңгелеу зауыты жаңа центтерді 1857 жылдың 25 мамырында жұртшылыққа ұсынды. Көптеп келетін сұранысты күтіп, Филадельфия ауласында уақытша ағаштан жасалған құрылыс салынды. Сату күні таңында жүздеген адам кезекке тұрды, бірі испан күмісін центке айырбастау үшін, екіншісі ескі мыс және жарты цент әкелу үшін. Сағат 9-дан бастап кызметкерлер ескі монеталар үшін центтерді төледі; монета дөңгелеу зауытының сыртында ерте келген сатып алушылар жаңа центтерді қымбатқа сатты. Сноуден Гатриге: «Оларға деген сұраныс өте зор, бүгін таңертең 30 000 доллар, яғни 3 миллион данамыз болды. Бұл соманың көбі бүгін төленіп болады». 1856 жылғы үлгі шығарылған кезде көпшілікке белгілі болды және адамдар өз қалталарын тексерді; 1856 жылғы кішкентай центтер 1859 жылға қарай 2 долларға сатылды. Жаңа центтерге деген жұртшылықтың қызығушылығы монета жинау қызығушылығын тудырды: сирек кездесетін 1856 жылғы центті іздеуден басқа, кейбіреулер 1793 жылға дейінгі үлкен центтердің толық жиынтығын жинауға тырысты, бірақ сирек күндері үшін қосымша төлем қажет екенін анықтады. Монета дөңгелеу зауыты жаңа дизайнды дөңгелеуде қиындыққа тап болды. Бұл мыс-никельдің қатты құрамымен және монетаның бір жағындағы бүркіттің кері жағының қарама-қарсы бөліктеріне тікелей орналасуымен байланысты болды; дизайнды толық көрсетуге тырысу дөңгелектердің сынуына әкелді. Көптеген «Ұшқан бүркіт» центтерінде әлсіздік байқалады, әсіресе бүркіттің басы мен құйрығында, олар гүлдестеге қарама-қарсы орналасқан. 1857 жылы Сноуден бүркіттің орнына Христофор Колумбтың басын салуды ұсынды. Лонгакер Джордж Вашингтонды монетаға салу туралы ұсыныстарға қарсылық болғандықтан, Колумбтың дизайнына да қарсылық болатынын айтты. Қиындықтарға қарамастан, 1857 жылы Филадельфияда 17 450 000 «Ұшқан бүркіт» центі дөңгеленді, бұл сол уақытқа дейін АҚШ монета дөңгелеу зауытында бір жылда ең көп дөңгеленген монета болды. 1858 жылы монета дөңгелеу зауыты дөңгелектердің сынуын азайтуға тырысты, жаңа нұсқадағы центті жасады, оның рельефі төмендеу болды. Бұл әрекет серияның маңызды айырмашылығына әкелді, өйткені қайта қарастырылған нұсқадағы монеталарда бұрынғыларына қарағанда жазулардағы әріптер кішірек болды. Екі түр де шамамен бірдей мөлшерде таралған және монета дөңгелеу зауыты ескі дөңгелектерді пайдаланған кезде бір мезгілде дөңгеленген болуы мүмкін. Дөңгелектерді сақтауға тырысу 1858/7 түріне себеп болды, өйткені 1857 жылғы дөңгелектер жаңа жылда пайдалану үшін қайта дөңгеленді. 1858 жылы монета дөңгелеу зауыты жақсы дөңгеленген, бірақ лауазымды тұлғалар ұнатпаған, әлдеқайда кіші бүркіт суреті бар үлгілі монеталар дайындады. Сноуден Лонгакерге 1859 жылдың 1 қаңтарынан бастап «Ұшқан бүркіт» центін ауыстыру үшін жаңа монетаны жасауға арналған түрлі үлгілерді дайындауды тапсырды. Монета дөңгелеу зауыты әртүрлі суреттерді көрсететін он екі үлгіден 60-тан 100 жиынтыққа дейін шығарды; олар лауазымды тұлғаларға таратылды және келесі бірнеше жылда монета дөңгелеу зауытының өзінде тыныш сатылды. Лонгакердің дизайны Либертиді үнді стиліндегі бас киіммен көрсеткен, ал үнді бас центінің кері жағында төменгі рельефті гүлдестесі бар, металл ағыны мәселелерін шешкен. 1858 жылдың 4 қарашасында Сноуден Қазынашылық департаментіне «Ұшқан бүркіт» центі «жалпы халық үшін өте қолайсыз» екенін, өйткені олар құстың өмірге сәйкес келмейтінін сезінгенін және үнді дизайн «Американың сипатын береді» деп жазды. 1857 жылдың қыркүйегінде монета дөңгелеу зауытына келетін испан күмісінің көлемі соншалықты көп болды, Сноуден оны тек центтермен төлеуге мүмкіндік беру идеясынан бас тартып, алтын және күміс монеталармен төлеуге рұқсат берді. 1859 жылдың 3 наурызында шетелдік монеталарды сатып алу мерзімі тағы екі жылға ұзартылды. Жаңа центтер сауданы қиындатқандықтан, Конгресс бұл ережені 1860 жылдың шілдесінде жойды, бірақ Сноуден Конгресс рұқсатынсыз бір жылдан астам уақыт бойы бұл тәжірибені жалғастырды. Bankers Magazine журналының 1861 жылдың қазан айындағы санында алмасудың аяқталғаны туралы хабарланды және Филадельфия Пресс басылымынан келтірілген: «жаңа никель центтерінің көптеп шығарылуы оларды ескі испан валютасы сияқты қиындыққа ұшыратты». Бриннің айтуынша, «шетелдік күміс монеталар заңды төлем құралы болды, пошта маркалары мен кейбір салықтарды қоса барлық төлемдерге қабылданады; никель центтері болмады. Олар дүкен иелерінің кассаларын тез толтырып, басқа барлық нәрселерді ығыстырды; олар саудада заңды түрде қабылданбай бастады». Асықтық Азамат соғысынан туындаған экономикалық дағдарыстан кейін барлық федералды монеталарды жинау арқылы аяқталды. Соғыстан кейін жиналған «Ұшқан бүркіт» центтері қайта айналымға түсті. Көптеген монеталар 1860 және 1870 жылдардағы Қазынашылық департаментінің монеталарды қайтару бағдарламаларында жаңа қола центтерден таңдалып алынып, тек бірнеше жыл ғана айналымда болды — тринадцать миллион мыс-никель центі басқа металл монеталармен алмастырылды. 1880 жылдарға қарай олар айналымда сирек кездесетін болды. 2018 жылғы Р. С. Йеоманның «Америка Құрама Штаттарының монеталары туралы нұсқаулық» кітабының нұсқасы 1857, 1858 жылғы үлкен әріптермен және 1858 жылғы кішкентай әріптермен шығарылған центтерді G 4 Good жағдайында 30 доллардан бағалайды, бұл жинауға болатын ең төменгі сапа (AG 3). 1856 жылғы цент сол сапада 6 500 доллар тұрады, ал MS 63 жағдайында 20 000 долларға жетеді. 1858/7 центі G 4 жағдайында 75 доллардан басталады, ал MS 63 жағдайында 11 000 долларға жетеді. 2004 жылдың қаңтарында аукционда сатылған MS 66 жағдайындағы 1856 жылғы цент 172 500 долларға сатылды.

The Philadelphia Mint released the new cents to the public on May 25, 1857. In anticipation of large popular demand, Mint authorities built a temporary wooden structure in the courtyard of the Philadelphia facility. On the morning of the date of release, hundreds of people queued, one line for those exchanging Spanish silver for cents, the other for those bringing in old copper cents and half cents. From 9 am, clerks paid out cents for the old pieces; outside the Mint precincts, early purchasers sold the new cents at a premium. Snowden wrote to Guthrie, "the demand for them is enormous we had on hand this morning $30,000 worth, that is three million pieces. Nearly all of this amount will be paid out today." The 1856 specimen became publicly known about the time of issuance, and had the public checking their pocket change; 1856 small cents sold for as much as $2 by 1859. The public interest in the new cents set off a coin collecting boom: in addition to seeking the rare 1856 cent, some tried to collect sets of large cents back to 1793, and found they would have to pay a premium for the rarer dates. The Mint had trouble striking the new design. This was due to the hard copper nickel alloy and the fact that the eagle on one side of the piece was directly opposite parts of the reverse design; efforts to bring out the design more fully led to increased die breakage. Many Flying Eagle cents show weaknesses, especially at the eagle's head and tail, which are opposite the wreath. In 1857, Snowden suggested the replacement of the eagle with a head of Christopher Columbus. Longacre replied that as there had been objections to proposals to place George Washington on the coinage, there would also be opposition to a Columbus design. Despite the difficulties, the 17,450,000 Flying Eagle cents struck at Philadelphia in 1857 constituted the greatest production of a single coin in a year at a U. S. mint to that time. In 1858, the Mint tried to alleviate the breakage problem using a new version of the cent with a shallower relief. This attempt led to the major variety of the series, as coins of the revised version have smaller letters in the inscriptions than those struck earlier. The two varieties are about equally common, and were probably struck side by side for some period as the Mint used up older dies. Efforts to conserve dies were the probable cause of another variety, the 1858/7, as 1857 dated dies were overstruck to allow them to be used in the new year. The Mint prepared pattern coins with a much smaller eagle in 1858, which struck well, but which officials disliked. Snowden directed Longacre to prepare various patterns that he could select from for a new piece to replace the Flying Eagle cent as of January 1, 1859. The Mint produced between 60 and 100 sets of twelve patterns showing various designs; these were circulated to officials and also were quietly sold by the Mint over the next several years. Longacre's design showing Liberty wearing an Indian style headress was adopted, with a wreath with lower relief for the reverse of the Indian Head cent, solving the metal flow issues. On November 4, 1858, Snowden wrote to the Treasury Department, stating that the Flying Eagle cent had proved "not very acceptable to the general population" as they felt the bird was not true to life, and that the Native American design would "giv[e] it the character of America". By September 1857, the volume of Spanish silver coming to the Mint had been so large that Snowden gave up the idea of being able to pay for it just with cents, authorizing payment with gold and silver coins. On March 3, 1859, the redemption of the foreign pieces was extended for an additional two years. As commerce was choked with the new cents, Congress repealed this provision in July 1860, though Snowden continued the practice for more than a year without authorization from Congress. Bankers Magazine for October 1861 reported the end of the exchange, and quoted the Philadelphia Press: "the large issue of the new nickel cents has rendered them almost as much of a nuisance as the old Spanish currency." According to Breen, "the foreign silver coins had been legal tender, receivable for all kinds of payments including postage stamps and some taxes; the nickel cents were not. They quickly filled shopkeepers' cashboxes to the exclusion of almost everything else; they began to be legally refused in trade." The glut was ended by the hoarding of all federal coinage in the wake of the economic upset caused by the Civil War. After the war, the hoarded Flying Eagle cents re entered circulation. Many remained there only a few years, being pulled out from among the new bronze cents in Treasury Department redemption programs in the 1860s and 1870s—thirteen million copper nickel cents were retired by exchange for other base metal coinage. By the 1880s, it was a rarity in circulation. The 2018 edition of R. S. Yeoman's A Guide Book of United States Coins lists the 1857, 1858 large letters, and 1858 small letters each at $30 in G 4 Good condition, the next to lowest collectable grade (AG 3). The 1856 is $6,500 in that grade, rising to $20,000 in uncirculated MS 63. The 1858/7 starts at $75 in G 4, rising to $11,000 in MS 63. An 1856 cent in MS 66 condition sold at auction in January 2004 for $172,500.