Луи Дж. Уайлд: Сан-Диегоның банкирі және саяхатшысы

Кіріспе

Американдық банкир және Калифорниялық республикашыл саясаткер (1865–1924)

Луис Дж. Уайльд (16 шілде 1865 – 18 сәуір 1924) – Калифорниялық американдық банкир және республикашыл саясаткер. Уайльд 1865 жылы Айова штатының Айова-Сити қаласында дүниеге келген. Рочестер (Нью-Йорк), Филадельфия және Сент-Пол (Миннесота) қалаларында тұрғаннан кейін, 1903 жылы Сан-Диегоға көшіп келді. Ол Сан-Диегода тек қысқы маусымды өткізуді жоспарлаған, бірақ қала оған настолько ұнады, соның салдарынан қалып, жылжымайтын мүлік және банк ісімен айналыса бастады. Сан-Диегода ол төрт банк ұйымдастырды, қаланың алғашқы заманауи тұрғын үйін салды, Пиквик театрын салды, аяқталмаған U.S. Grant қонақүйін аяқтау үшін қаражат жинады және 1914 жылы D көшесін Бродвей деп атауға қол жеткізді. 1917–1921 жылдары Сан-Диего қаласының мэрі болды. 1917 жылғы сайлау – өсу мен әдемілендіру арасындағы классикалық тартыс. Уайльд бизнес дамытуды жақтады; оның қарсыласы, дүкен иесі Джордж Марстон, ашық кеңістіктермен және кең бульварлармен қаланың жақсы жоспарлануын жақтады. Уайльд Марстонды «Герань Джордж» деп атады, оны бизнеске жатқысыз деп көрсетті. Уайльдтың сайлауалды ұраны «Көбірек түтін шығаратын фабрикалар» болды, ал сайлау кампаниясы кезінде ол қала көшелерімен түтін шығарып келе жатқан үлкен фабрика суретін салды. «Фабрикалар мен герань» деген тіркес Сан-Диегода осы сияқты пікірталасты сипаттау үшін бүгінге дейін қолданылады. Уайльд кәсіподақтар мен бизнес өкілдерінің қолдауымен жеңіске жетті және екі жылдан кейін қайта сайланды. Мэр ретінде Уайльд ашық сөйлейтін, ойын айтудан қорқамайтын және юмор сезімі бар адам болды. Ол сөйлеген сайын көп көрермен жиналатын. 1920 жылы кеңес отырысында ол төбешік ұстап, кеңес мүшесіне шабуыл жасап, оны тілшіні сөккені үшін айыптады, соның салдарынан өзінің саусағын жарақаттап, аяғына да зиян келді. Осы оқиғадан кейін ол қалалық әкімшілікке кіруден бас тартты. Ол U.S. Grant қонақүйінің хабаршысы арқылы ісін жүргізді. 1920 жылы Уайльд Сан-Диего округінде мұнай іздеу үшін «Community Oil Well Company» компаниясын құрды. Мұнай табылған жоқ, ал «San Diego Sun» газетінің тергеуі бұл кәсіпорынды тиісінше жұмсалмаған қаражатпен айыптады. Уайльд 1921 жылы үшінші мерзімге кандидат болмауды шешті, даулы жағдайлардың арасында. Ол қаладан кетіп, Лос-Анджелеске көшіп барды, онда 1924 жылы қайтыс болды. Уайльдтың бірінші әйелі Мами Шафферден екі баласы болды (Дональд Уайльд және Ричард Эдвард Уайльд аға), ал екінші әйелі Фрэнсис О'Брайеннен екі баласы болды (Джон Д. Уайльд аға (Джек) және Люсиль Уайльд).

Louis J. Wilde (July 16, 1865 – April 18, 1924) was an American banker and Republican politician from California. Wilde was born in Iowa City, Iowa in 1865. After living in Rochester, NY, Philadelphia, and St. Paul, Minnesota, he moved to San Diego in 1903. He intended to spend only a winter in San Diego, but liked it so well that he stayed and went into the real estate and banking businesses. In San Diego he organized four banks, built the city's first modern apartment house, built the Pickwick Theatre, raised money to complete unfinished U. S. Grant Hotel, and in 1914 successfully argued for renaming D Street to Broadway. He served as mayor of San Diego during 1917–1921. The 1917 race was a classic growth vs. beautification debate. Wilde argued for more business development; his opponent, department store owner George Marston, argued for better city planning with more open space and grand boulevards. Wilde called Marston "Geranium George", painting him as unfriendly to business. Wilde's campaign slogan was "More Smokestacks", and during the campaign he drew a great smokestack belching smoke on a truck through the city streets. The phrase "smokestacks vs. geraniums" is still used in San Diego to characterize this type of debate. Wilde won, with the support of unions and business, and was re elected two years later,. As mayor, Wilde was outspoken and not afraid to say what he thought, and had a sense of humor. Whenever he spoke, he drew crowds. During a council meeting in 1920 he grabbed a gavel and lunged at a councilman, scolding him for berating a reporter, and mashed his own finger and injured his leg. After that date he refused to enter city hall. He conducted business through a messenger from the U. S. Grant Hotel. In 1920 Wilde organized the Community Oil Well Company to drill for oil in San Diego County. No oil was found, and the San Diego Sun's investigation accused the venture of improper spending. Wilde decided to not run for a third term in 1921, under a cloud of scandal. He left town and moved to Los Angeles, where he died in 1924. Wilde had two children (Donald Wilde and Richard Edward Wilde, Sr.) by his first wife, Mamie Shaffer and two children (John D. Wilde, Sr. (Jack)and Lucile Wilde) by his second wife, Frances O'Brien.

Дәйексөздер

Есіңізде болсын, бұл – жалақылы еңбекшілер үшін ірі капиталдарға, жоғары салықтарға, облигациялар шығаруға, миллионерлер көшесіндегі қымбат саябақтар мен гүлдерге, сондай-ақ санаулы байлардың ләззаты үшін жасалатын үлкен шығындарға қарсы соңғы күрес. [1917 жылғы сайлауда Марстонға қарсы жұмысшылардың дауысын қолдау үшін]