Кіріспе

Чарльз Норрис Полсон (23 шілде 1895 – 25 қыркүйек 1982) – американдық саясаткер, Оңтүстік Калифорнияны жергілікті, штаттық және федералдық деңгейдегі мемлекеттік қызметте өкілдік еткен. 1953 жылдан 1961 жылға дейін Лос-Анджелес қаласының 36-шы мэрі болды, бұрын Калифорния штатының Ассамблеясына депутат болып сайланған және кейін АҚШ Конгресінің мүшесі болған. Ол республикалық партия өкілі еді.

Ерте өмір және мансап

Чарльз Норрис Полсон Орегон штатының Бейкер округінде дүниеге келген. Ол Даниядан көшіп келген Питер Сково Полсонның (1843–1928) ұлы. Полсон 1916 жылғы 25 желтоқсанда Эрна Джун Лоэннигке үйленгенге дейін екі жыл Орегон мемлекеттік университетінде оқыды. Жұбайлар 1923 жылы Лос-Анджелеске келді. Полсон сол кезде бизнес мектебі болған Оңтүстік-Батыс құқық мектебіндегі хат арқылы оқу және кешкі сабақтар арқылы сертификатталған есепші болды.

Калифорния штатының Ассамблеясы және АҚШ Конгресі

1938 жылы ол Калифорния штатының 56-ауданынан сайланды. Төрт жыл өткен соң, ол Конгресске өкіл болып сайланды. 1944 жылғы сайлауда орынды жоғалтқаннан кейін, 1946 жылғы сайлауда ол қайтадан Америка Құрама Штаттарының Конгресіне оралды және Лос-Анджелес қаласының мэрі болып сайланғанға дейін сонда қызмет етті. Конгрессмен болып жұмыс істеген жылдары Полсон Калифорния штатына Колорадо өзенінің суы үшін Аризона штатына қарсы күресте көмектесті. Конгрестен кеткен кезде ол Ішкі істер және аралдық аумақтар жөніндегі комитеттің төрағасы болды.

Лос-Анджелес қаласының әкімі

Поулсонның Лос-Анджелес қала әкімінің сайлауындағы жеңісі, оның қарсыласы, қазіргі мэр Флетчер Боуронның Лос-Анджелес Таймс қала үкіметін бақылауға тырысып, Поулсонды қолдауы арқылы қала әкімі аппаратында марионетка болады деп мәлімдеген, қызу даудан кейін болды. Поулсон өз кезегінде Боуронның қоғамдық тұрғын үйді қолдауына, әсіресе Элисиян Парк Хайтс ауданындағы Чавес Равин деп аталатын аймақтағы жобаға (кейіннен Доджер стадионы салынған жер) қарсылық білдірді. "Социалистік тұрғын үйге қарсы азаматтар" (CASH) тобының қолдауымен және сол кездегі антикоммунистік ахуалды пайдалана отырып, Поулсон мұндай "американдық емес" тұрғын үй жобаларын қолдауды тоқтатуға және коммунист болған немесе саяси қызметі туралы сұрақтарға жауап бермеген қалалық қызметкерлерді жұмыстан босатуға уәде берді. Мэр болып өткен сегіз жылда Лос-Анджелес АҚШ-тың үшінші ірі қаласына айналды, Поулсон Лос-Анджелес Халықаралық Әуежайының құрылысына және Лос-Анджелес портын кеңейтуге жетекшілік етті. Оның еңбегінің арқасында бейсбол командасы "Бруклин Доджерс" Лос-Анджелеске көшіп келді. Бұл "Чавес Равин шайқасы" деп белгілі болған жағдайға әкелді, нәтижесінде испан тілді тұрғындар Доджер стадионы салынған жерден шығарылды. Ол қаланың өрт сөндіру және полиция бөлімдерін біріктіруге көмектесті және қоқысты қайта өңдеу бағдарламасын бастады, бұл 1961 жылы оның жеңіліске ұшырауына ықпал етті. 1958 және 1959 жылдары Поулсон АҚШ қала әкімдері конференциясының президенті болды. Оның мэрлік мансабындағы ең есте қаларлық сәті 1959 жылдың 21 қыркүйегінде болды, ол қоғамдық шара кезінде Кеңес Одағының премьер-министрі Никита Хрущевке сөз сөйледі. Бұл пікірлер Хрущевтің қала бойынша сапары барысында Совет Одағының басымдығын үнемі мақтап айтқаннан кейін жаңырды. Хрущевтің "Біз сізді жерлейміз" деген сөзін келтіре отырып, Поулсон: "Сіз бізді жерлемейсіз, біз де сізді жерлемейміз. Сізге ең мейірімді түрде айтамыз, біз сіздің немесе өзіміздің жерлеу рәсімімізді жоспарламаймыз" деді. Оқиғадан кейін Поулсон 3600-нан астам хат алды, олардың көп бөлігі оның сөзін мақтап бағалады. Ол 1961 жылы Сэм Йортиге қайта сайлауда жеңіліске ұшырады, бұл ішінара "Доджерс" франшизасының ауысуына байланысты жұмсалған шығындарды түсіндіру қажеттілігімен байланысты болды. Мұндай сынды жоюға жасалған тырысулар, оның тіліне байланысты ауыр ларингит салдарынан шектелді, бұл оған жергілікті тележүргізуші Джордж Путнамның дебатқа шақыруына жауап беруге мүмкіндік бермеді. Поулсон ларингитінен уақытында жазыла алмады, ал оның сайлау кампаниясы да осы соққыдан ешқашан қалпына келмеді. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Поулсон қысқа уақытқа есепшілікпен айналысты, содан кейін 1962 жылы Сан-Диегодағы Ла-Холлаға зейнеткерлікке шықты. Ол 1982 жылы қайтыс болды. Оның немересі Норрис Брандт – су саясаты бойынша ұлттық деңгейде танымал сарапшы.