Люсия Попп – словацкая оперная певица (сопрано), известная выступлениями в Вена, Метрополитен-опера и др. Репертуар: лирическое сопрано, Вагнер, Штраус.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Словакиялық опералық сопрано Люция Попп (туған Люция Поппова; 12 қараша 1939 – 16 қараша 1993) – словакиялық опералық сопрано. Ол мансабын субрет ретінде бастап, кейін жеңіл лирикалық және лирикалық колоратуралық сопрано репертуарына, содан соң Рихард Штраус пен Вагнердің жеңіл операларына көшті. Оның мансабында Вена мемлекеттік операсы, Метрополитен операсы, Ковент-Гарден және Ла Скала сахналарында өнер көрсетулері болды. Попп – жоғары бағаланған рецитальшы және Lied (лидер) әншісі де болды.
Slovak operatic soprano
Lucia Popp (born Lucia Poppová; 12 November 193916 November 1993) was a Slovak operatic soprano. She began her career as a soubrette, and later moved into the light lyric and lyric coloratura soprano repertoire and then the lighter Richard Strauss and Wagner operas. Her career included performances at Vienna State Opera, the Metropolitan Opera, Covent Garden, and La Scala. Popp was also a highly regarded recitalist and lieder singer.
Өмір және мансап
Люция Поппова Словакия мемлекетінің (кейін Чехословакия, қазіргі Словакия) Загорска-Вес қаласында дүниеге келген. Оның анасы сопрано әншісі болған, ал жас Люция үйде онымен жиі дуэт орындаған. Оның әкесі – инженер, бір кезде британ елшілігінің мәдени атташесі қызметін атқарған. Алғашқыда Братислава университетінде медицинаны оқыды, содан кейін Братиславаның Сахналық өнер академиясына драманы оқуға түсті. Оның вокалдық таланты "Le Bourgeois gentilhomme" пьесасында Николь рөлін ойнағанда ашылды, бұл рөл ән салуды талап еткен. Ол бұл рөлді 1963 жылы Отто Клемперердің дирижерлігімен жазылған нұсқада да қайта ойнады. 1963 жылы Герберт фон Караян оны Вена мемлекеттік операсына шақырды, онда ол Моцарттың "Фигароның үйлену тойында" Барбарина рөлінде дебют жасады. Поппова өзінің мансабы бойында Вена мемлекеттік операсымен тығыз байланыста болды және 1979 жылы Австрияның Камерсенгері атағын алды. Ол 1966 жылы Royal Opera House сахнасында Вердидің "Un ballo in maschera" операсында Оскар рөлінде, ал 1967 жылы Metropolitan Opera сахнасында түнгі патшайымы (декорациясын Марк Шагал жасаған) рөлінде дебют жасады. 1970 жылдары, 30 жасқа толғанда Поппова колоратуралық рөлдерден лирикалық рөлдерге көшті. 1980 жылдары, 40 жасқа жеткенде және дауысы одан әрі жетілгенде, ол Моцарттың "Фигароның үйлену тойындағы" графиня, Штраустың "Арабелласындағы" басты рөл, Адина ("L'elisir d'amore") және Маршаллин ("Der Rosenkavalier") сияқты маңызды рөлдерді қосты. Ол 1963 жылғы словак фильмі "Яношик" (словак жолбасшысы Юрай Яношик туралы) фильмде "Тереза" рөлін ойнады. Сонымен қатар, ол 1965 жылғы "Веселые жены Виндзорские" фильмінде, Ото Николайдың музыкасына сәйкес "Анна Пейдж" рөлін сомдады.
Lucia Poppová was born in Záhorská Ves in the Slovak State (later Czechoslovakia; present day Slovakia). Her mother was a soprano, with whom the young Lucia often sang duets at home. Her father, an engineer, was at one time a cultural attaché to the British embassy. She initially studied medicine at the Bratislava University, then entered the Academy of Performing Arts in Bratislava to study drama. Her vocal talent was discovered when she was cast as Nicole in Le Bourgeois gentilhomme, a role which required singing. a role she revived in a 1963 recording conducted by Otto Klemperer. In 1963, Herbert von Karajan invited her to join the Vienna State Opera, where she debuted as Barbarina in Mozart's The Marriage of Figaro. Popp had strong ties to the Vienna State Opera throughout her career, and in 1979 was named an Austrian Kammersängerin. She made her Royal Opera House debut in 1966 as Oscar in Verdi's Un ballo in maschera, and her Metropolitan Opera debut in 1967 as the Queen of the Night (production designed by Marc Chagall). As she reached her 30s in the 1970s, Popp turned from coloratura roles to lyric ones. By the 1980s when she was in her 40s and her voice matured further, she added more substantial roles such as Countess in Mozart's The Marriage of Figaro, the title role in Strauss's Arabella, Adina in L'elisir d'amore, and the Marschallin in Der Rosenkavalier. She played "Tereza" in the 1963 Slovak film Jánošík (1963 film) about the Slovak highwayman Juraj Jánošík. She played ”Anna Page” in Merry ”Wives of Windsor” 1965 film, on music by Otto Nicolai.
Жеке өмір және өлім
Оның алғашқы күйеуі венгр пианині және дирижеры Дьердь Фишер болды. 1973 жылы ол Чикаго симфониялық оркестрінің көркемдік әкімшісі болған Питер Джонаспен ұзақ қарым-қатынас бастады. Олар үйленді, бірақ 1980-ші жылдары ажырасты. Попп 1993 жылы Мюнхен қаласында, 54 жасында ми қатерінен қайтыс болды. 2017 жылдың 12 маусымында Вена мемлекеттік операсында Юрай Чутек салған оның бюсті ашылды.
Her first husband was Hungarian pianist and conductor György Fischer. In 1973, she began a long relationship with Peter Jonas, who was then artistic administrator of the Chicago Symphony Orchestra. They had married but divorced in the 1980s. Popp died of brain cancer in 1993 in Munich, Germany, at the age of 54. On 12 June 2017, a bust of her by Juraj Čutek was unveiled in the Vienna State Opera.
Видео түсіру
Ол 1983 жылы Бавария мемлекеттік операсында тікелей эфирде жазылған және Philips басылымы шығарған, 070 505 3 каталог нөмірінде "Сыйқыр флейта" қойылымында Памина рөлінде ойнады. Сондай-ақ, Сметананың "Бартерлі қалыңдық" операсында Мари (әйел басты рөл). 1982 жылы Венада жазылған, Deutsche Grammophon каталогының 00440 073 4360 нөмірімен және "Die Fledermaus" операсында Розалинда (TDK) рөлінде жарияланды. Сондай-ақ, Орфтың "Кармина Бурана" операсында "Сүйіспеншілік сотында" әйел басты рөлді ойнады. 1975 жылы жазылған, BMG Ariola каталогының 74321 85285 9 нөмірімен шығарылды. Ол сонымен қатар Леонард Бернштейннің жетекшілігімен Гундула Яновицпен бірге Бетховеннің "Фиделио" операсында Марзелин рөлінде көрінеді. Ол Ричард Штраустың "Der Rosenkavalier" операсында Софи рөлін ойнады, DG 00440 073 4072, дирижер Карлос Клайбер, Bayerisches Staatsorchester; режиссер Отто Шенк, 1979 жылы жазылған. Штраустың "Төрт соңғы әнінде" Сер Георг Солти мен Чикаго симфониялық оркестрімен Лусия Попптың жеке әнінің жазбасы бар. 1993 жылы ол Петр Альтрихтер жетекшілік еткен Прага симфониялық оркестрімен Антонин Дворжактың "Реквиемінде" сопрано солисті болды, Arthaus music DVD 102145.
She can be seen in the role of Pamina in a performance of The Magic Flute, recorded live at the Bayerische Staatsoper in 1983, and published by Philips, catalogue number 070 505 3. Also, in Smetana's The Bartered Bride as Marie (the female lead). Recorded in 1982 in Vienna, published by Deutsche Grammophon Catalogue number 00440 073 4360, and in Die Fledermaus as Rosalinda (TDK). Also in Orff's Carmina Burana as the female lead in the Court of Love. Recorded in 1975, published by BMG Ariola catalogue number 74321 85285 9. She can also be seen as Marzelline in Beethoven's Fidelio with Gundula Janowitz conducted by Leonard Bernstein. She was Sophie in Richard Strauss' Der Rosenkavalier DG 00440 073 4072 Carlos Kleiber conductor, Bayerisches Staatsorchester; Otto Schenk director, recorded 1979. There is a recording of Lucia Popp soloing in Strauss' Four Last Songs with Sir Georg Solti and the Chicago Symphony. In 1993 she was the soprano soloist in Antonín Dvořák's Requiem with the Prague Symphony Orchestra conducted by Petr Altrichter on Arthaus music DVD 102145.