Кіріспе

Словакиялық опералық сопрано Люция Попп (туған Люция Поппова; 12 қараша 1939 – 16 қараша 1993) – словакиялық опералық сопрано. Ол мансабын субрет ретінде бастап, кейін жеңіл лирикалық және лирикалық колоратуралық сопрано репертуарына, содан соң Рихард Штраус пен Вагнердің жеңіл операларына көшті. Оның мансабында Вена мемлекеттік операсы, Метрополитен операсы, Ковент-Гарден және Ла Скала сахналарында өнер көрсетулері болды. Попп – жоғары бағаланған рецитальшы және Lied (лидер) әншісі де болды.

Өмір және мансап

Люция Поппова Словакия мемлекетінің (кейін Чехословакия, қазіргі Словакия) Загорска-Вес қаласында дүниеге келген. Оның анасы сопрано әншісі болған, ал жас Люция үйде онымен жиі дуэт орындаған. Оның әкесі – инженер, бір кезде британ елшілігінің мәдени атташесі қызметін атқарған. Алғашқыда Братислава университетінде медицинаны оқыды, содан кейін Братиславаның Сахналық өнер академиясына драманы оқуға түсті. Оның вокалдық таланты "Le Bourgeois gentilhomme" пьесасында Николь рөлін ойнағанда ашылды, бұл рөл ән салуды талап еткен. Ол бұл рөлді 1963 жылы Отто Клемперердің дирижерлігімен жазылған нұсқада да қайта ойнады. 1963 жылы Герберт фон Караян оны Вена мемлекеттік операсына шақырды, онда ол Моцарттың "Фигароның үйлену тойында" Барбарина рөлінде дебют жасады. Поппова өзінің мансабы бойында Вена мемлекеттік операсымен тығыз байланыста болды және 1979 жылы Австрияның Камерсенгері атағын алды. Ол 1966 жылы Royal Opera House сахнасында Вердидің "Un ballo in maschera" операсында Оскар рөлінде, ал 1967 жылы Metropolitan Opera сахнасында түнгі патшайымы (декорациясын Марк Шагал жасаған) рөлінде дебют жасады. 1970 жылдары, 30 жасқа толғанда Поппова колоратуралық рөлдерден лирикалық рөлдерге көшті. 1980 жылдары, 40 жасқа жеткенде және дауысы одан әрі жетілгенде, ол Моцарттың "Фигароның үйлену тойындағы" графиня, Штраустың "Арабелласындағы" басты рөл, Адина ("L'elisir d'amore") және Маршаллин ("Der Rosenkavalier") сияқты маңызды рөлдерді қосты. Ол 1963 жылғы словак фильмі "Яношик" (словак жолбасшысы Юрай Яношик туралы) фильмде "Тереза" рөлін ойнады. Сонымен қатар, ол 1965 жылғы "Веселые жены Виндзорские" фильмінде, Ото Николайдың музыкасына сәйкес "Анна Пейдж" рөлін сомдады.

Жеке өмір және өлім

Оның алғашқы күйеуі венгр пианині және дирижеры Дьердь Фишер болды. 1973 жылы ол Чикаго симфониялық оркестрінің көркемдік әкімшісі болған Питер Джонаспен ұзақ қарым-қатынас бастады. Олар үйленді, бірақ 1980-ші жылдары ажырасты. Попп 1993 жылы Мюнхен қаласында, 54 жасында ми қатерінен қайтыс болды. 2017 жылдың 12 маусымында Вена мемлекеттік операсында Юрай Чутек салған оның бюсті ашылды.

Видео түсіру

Ол 1983 жылы Бавария мемлекеттік операсында тікелей эфирде жазылған және Philips басылымы шығарған, 070 505 3 каталог нөмірінде "Сыйқыр флейта" қойылымында Памина рөлінде ойнады. Сондай-ақ, Сметананың "Бартерлі қалыңдық" операсында Мари (әйел басты рөл). 1982 жылы Венада жазылған, Deutsche Grammophon каталогының 00440 073 4360 нөмірімен және "Die Fledermaus" операсында Розалинда (TDK) рөлінде жарияланды. Сондай-ақ, Орфтың "Кармина Бурана" операсында "Сүйіспеншілік сотында" әйел басты рөлді ойнады. 1975 жылы жазылған, BMG Ariola каталогының 74321 85285 9 нөмірімен шығарылды. Ол сонымен қатар Леонард Бернштейннің жетекшілігімен Гундула Яновицпен бірге Бетховеннің "Фиделио" операсында Марзелин рөлінде көрінеді. Ол Ричард Штраустың "Der Rosenkavalier" операсында Софи рөлін ойнады, DG 00440 073 4072, дирижер Карлос Клайбер, Bayerisches Staatsorchester; режиссер Отто Шенк, 1979 жылы жазылған. Штраустың "Төрт соңғы әнінде" Сер Георг Солти мен Чикаго симфониялық оркестрімен Лусия Попптың жеке әнінің жазбасы бар. 1993 жылы ол Петр Альтрихтер жетекшілік еткен Прага симфониялық оркестрімен Антонин Дворжактың "Реквиемінде" сопрано солисті болды, Arthaus music DVD 102145.