Сена Юринац: Австрия опера әншісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австриялық опера әншісі Сребренка "Сена" Юринак (24 қазан 1921 – 22 қараша 2011) – Боснияда туған австриялық опералық сопрано.

Өмірбаян

Юринак Травникте, Босния және Герцеговинада (сол кезде Югославия Корольдігінің бір бөлігі) хорват әкесінің (дәрігер) және веналық анасының қызы болып дүниеге келді. Ол Загреб музыка академиясында және Милка Костренчичпен бірге оқыды. Оның дауысы сопрано мен меццоның арасындағы нақты бір биіктікте болды. Оның репертуарында Поппея, Элизабетта («Дон Карлос»), Дездемона («Отелло»), Элизабет («Таннхейзер»), Илия, Ифигения, Женуфа, Леонора («La forza del destino»), Композитор («Ариадна на Наксосе»), Мари («Воззек»), Памина («Сылы флейта»), Мими, Баттерфляй және Тоска болды. Көптеген операларда оның репертуарында бірнеше басты рөлдер болды: Керубино және графиня Альмавива, Донна Анна және Донна Эльвира, Фиордилиги және Дорабелла, Амор және Эвридика, Леонора және Марцелина («Фиделио»), Марина және Федор («Борис Годунов»); Октавиан және Маршаллина. Ол сондай-ақ «Нибелунг сақинасы» операсында қосалқы рөлдерді ойнады: Воглинде, Гутруне және бірнеше Норн. 1942 жылы Загребте Мими рөлінде дебют жасады. Келесі екі жылда ол Вернер Эгктің «Колумб» операсының премьерасында графиня, Фрея және Изабелла партияларын орындады. 1943 жылы ол Зальцбург Моцартеумында Анна фон Мильденбургтің жазғы шәкірті болды. Ол Хорватияның алғашқы дыбысты фильмі «Лисински» (1944) фильмінде түсті. 1944 жылы Вена мемлекеттік операсы оны шақырып алды, онда ол алғаш рет «Сена» деген лақап атымен танылды. Дирижер Карл Бёмнің хатшысы «Сребренка» атын аустриялықтардың дұрыс айтуы қиын болады деп ойлағандықтан осы лақапты ұсынды. Соғыс салдарынан опера жабылып, ол Вена мемлекеттік операсында 1946 жылға дейін ән айта алмады, ол кезде оның алғашқы рөлі Керубино болды. Мемлекеттік опера театрындағы алғашқы жылы ол 150-ден астам қойылымда өнер көрсетті. Ол компаниямен шамамен қырық жыл бойы байланыста болып, компанияның құрметті мүшесі атағын алып, Камерзенгер титулымен марапатталды. 1947 жылдың күзінде ол Вена компаниясының басқа өкілдерімен бірге Ковент-Гарденде Дорабелла партиясын орындады. Оның Зальцбург фестиваліндегі дебюті 1947 жылы өтті. Ол Ла Скалада Керубино рөлінде өнер көрсетті және «Вена ансамблінің» (Ирмгард Зифрид, Элизабет Шварцкопф, Криста Людвиг, Лиза делла Каса, Антон Дермота және басқалармен бірге) құрамына енді. 1951 жылы ол Рихард Штраустың «Төрт соңғы әнін» жазды, бұл одан бұрын Кирстен Флагстад Лондонда әлемдік премьерасын орындағаннан кейін болды.

Jurinac was born in Travnik, Bosnia Herzegovina (then part of the Kingdom of Yugoslavia), the daughter of a Croatian father (a doctor) and a Viennese mother. She studied at the Zagreb Academy of Music, and with Milka Kostrenčić. Her voice was pitched exactly between soprano and mezzo. Her repertoire included Poppea, Elisabetta (Don Carlos), Desdemona (Otello), Elisabeth (Tannhäuser), Ilia, Iphigenia, Jenůfa, Leonora (La forza del destino), the Composer (Ariadne auf Naxos), Marie (Wozzeck), Pamina (The Magic Flute), Mimi, Butterfly and Tosca. In many operas, her repertoire included more than one major role: Cherubino and Countess Almaviva, Donna Anna and Donna Elvira, Fiordiligi and Dorabella, Amor and Eurydice, Leonore and Marzelline (Fidelio), Marina and Fyodor (Boris Godunov); Octavian and the Marschallin. She also played supporting roles in The Ring of the Nibelung: Woglinde, Gutrune and several of the Norns. She débuted as Mimi at Zagreb in 1942. In the following two years she sang the Countess, Freia, and Isabella in the première of Werner Egk's Columbus. In 1943, she was summer student of Anna von Mildenburg at the Salzburg Mozarteum. She appeared in the first Croatian sound movie, Lisinski (1944). In 1944, the Vienna State Opera engaged her, where she was first nicknamed "Sena". Conductor Karl Böhm's secretary suggested it because she feared the pronunciation of "Srebrenka" would cause difficulties for many Austrians. Because of the war, and the consequential closing of the opera three days after her arrival, she was unable to sing at the Vienna State Opera until 1946, when her first role was Cherubino. In the first year at the Staatsoper, she sang more than 150 performances. She remained associated with the company for almost four decades, receiving an honorary membership of the company with the title of Kammersängerin. In the autumn of 1947, she appeared at Covent Garden with others of the Vienna company, singing Dorabella. Her Salzburg Festival début was in 1947. She appeared at La Scala as Cherubino, and became established as one of the Wiener Ensemble (together with Irmgard Seefried, Elisabeth Schwarzkopf, Christa Ludwig, Lisa della Casa, Anton Dermota and others). In 1951, she recorded Richard Strauss's Four Last Songs, shortly after Kirsten Flagstad had sung the world premiere in London.