Кіріспе
WEC International – евангелистік дәстүрдегі конфессияаралық миссионерлік агенттік, ол жақсы жаңалықты тарату, шәкірттікке баулу және шіркеулер құруға, музыка мен өнер арқылы, тәуелділікке ұшырағандар мен осал балаларға көмек көрсетуге, христиандық білім беруге, миссионерлерді және шіркеу басшыларын даярлауға, медициналық және даму жұмыстарын жүргізуге, Киелі кітапты аударуға, сауаттылықты арттыруға және медиа өнімдерін жасауға бағытталған. Бұл жергілікті христиандарға басқа мәдениет өкілдерімен Евангелиені бөлісуге көмектеседі. WEC жергілікті шіркеуде бірлескен өмірдің маңыздылығын христиандық өмірдің маңызды бір бөлігі ретінде баса көрсетеді. WEC түпкілікті халықтар мен христиандық жақсы жаңалыққа қол жеткізе алмайтын халықтар арасында шіркеулер құруға басымдық береді.
WEC International is an interdenominational mission agency of evangelical tradition which focuses on evangelism, discipleship and church planting, through music and the arts, serving addicts and vulnerable children, through Christian education, missionary and church leadership training, medical and development work, Bible translation, literacy and media production, in order to help local Christians share the gospel cross culturally. WEC emphasises the importance of shared life in a local church as a vital expression of Christian life. WEC prioritises the planting of churches among indigenous people groups and unreached people groups, who have little or no access to the Christian gospel.
Тарих
WEC-ті 1913 жылы крикеттен миссионерлік қызметке ауысқан Чарльз Стэд (КТ) құрды. Студ Кембридж университетінің «Кембридж жетілігі» деп аталатын тобының мүшесі болды. Олар 1884 жылы кампусқа американдық евангелист Д. Л. Мудидің келгенінен кейін Қытай ішкі миссиясы аясында қызмет етуге ниет білдірді. Студд Қытайда бірнеше жыл, Үндістанда біраз уақыт өткізді, содан кейін 50 жасында «Африка жүрегі» (ААМ) миссиясын құрып, басқарды. Денсаулығы нашарлаған күйі Стэд: «Егер Иса Мәсіх Құдай болса және мен үшін өлген болса, Оған арнаған ешқандай құрбандық мен үшін тым үлкен болмас еді» деді. Кейіннен «крест жорығы» деген сөзді қолданудағы түсініспеушіліктерді ескере отырып, миссия «Мәсіх үшін дүниежүзілік евангелизация» (WEC International) деп қайта аталды. «Африка жүрегі»/WEC International миссиологтардың «Континенттік орталыққа екінші толқын» деп атаған қозғалысының бір бөлігі ретінде құрылды (1865–1910) (алғашқы толқын – 1792–1865 жылдар аралығындағы континенттік жағалауларға бағытталған деноминациялық миссиялар). 1919 жылы Гилберт Барклей мырза, Студтың қызы Доротиге үйленген, миссияның үй ішіндегі басқарушысы болды. Ұйымның бүкіл әлемді қамтитын атағы, ауқымы мен жұмысы болуын шартымен ол осы лауазымды қабылдады. (К.Т.Стадд Конгоға жол тартқанда Құдай оған: «Бұл сапар тек Африка үшін ғана емес, бүкіл евангелия естімеген әлем үшін» дегенді айтқанына сенді). Миссионерлерді қабылдау дереу басталды және 1921 жылы WEC Амазонияға енді. WEC бас ұйым болды және жеке аймақтар өздерінің қосымша атауларын сақтап қалуға рұқсат алды, сондықтан жаңа аймақ «Амазония жүрегі» деп аталды. Студд қайтыс болған кезде Амазония аймағында 16 миссионер жұмыс істеді, олардың штаб-пәтері мен үш этностық топтағы миссионерлік бекеттері болды. Содан кейін «Кіші Тибет» (Кашмир), Арабия, Батыс Африка (Испан Гвинеясы), Колумбия және Оңтүстік Америкаға бағытталды. 1939 жылы АҚШ-та WEC International филиалы құрылды және ол Форт-Вашингтон қаласында орналасқан. «Африка жүрегі» миссиясы 1913 жылы Конгоның солтүстігінде Чарльз Томас Стэдд пен А. Б. Бакстон бастамасымен Уэле өзенінің жағасындағы Ниангарада басталды. 1931 жылы негізін қалаушының қайтысынан кейін оның миссионер әріптесі Норман Перси Грабб Бас хатшы (жетекші) болып тағайындалды. Грабб 20 елдегі 30 миссионердің санын 800-ге дейін жеткізді және 1941 жылы бауырлас миссия ретінде «Христиан әдебиеттері крест жорығын» құруға ынталандырды. 1965 жылы зейнетке шыққаннан кейін Грабб АҚШ-тың Вашингтон қаласындағы WEC штаб-пәтерінде тұрып, 1993 жылы қайтыс болғанға дейін көп жазды және саяхаттады. 1941 жылы Кеннет Адамс WEC қызметі арқылы «Христиан әдебиеттері жорығын» бастады. Оның мақсаты – христиандық кітап орталықтарын барлық елдерде, оларға қажеттілік болған жерде ашу және христиандық әдебиеттермен, сондай-ақ «Gospel Literature Worldwide», «Worldwide Radio» және Сауалнама және зерттеу бөлімімен қызмет ететін шіркеулер мен миссионерлік ұйымдарға көмектесу болды. WEC «миссионерлерді қабылдайтын» елдердің «миссионерлерді жіберетін» елдерге айналу қозғалысына зор ықпал етті. WEC International миссионері Лесли Бриерли 1962 жылы Бразилияға барып, оның миссионерлік жіберу әлеуетін зерттеді. Кейін 1972–1973 жылдары ол WEC-тің мүшесі Боб Харвимен бірге Бразилияда семинарлар өткізіп, осы идеяны насихаттады. Бұл идея Бразилияда дамып, көптеген басқа елдерге тарады. Нәтижесінде көптеген жергілікті миссионерлік агенттіктер құрылды, ал Бриерли Батысқа жат елдерде миссионерлік қозғалыстарды іске асырудың жаһандық стратегиясын жасады. WEC-тің тағы бір миссионері доктор Филис Килборн «Үміттің көлденеңдері» деп аталатын WEC-тің бөлімшесін құрды, ол бүкіл әлемде қауіп төнген балалармен жұмыс істеу үшін христиандарды даярлады. Бұл Либериядағы 1990–1997 жылдардағы азаматтық соғыстың балаларға тигізген зиянды көруінен туындады. Кейін ол WEC-тің тағы бір бөлімі ретінде дағдарыстағы балалармен жұмыс істейтін христиан қызметкерлеріне оқытуды ұсыну үшін «Crisis Care Training International» ұйымын құрды. WEC мұғалімдері басқа христиан мектептерінде де жұмыс істейді, ал Индонезияда 1972 жылы олардың ұйымы «Дүниежүзілік евангелизация крест жорығы» деп аталды.
The Heart of Africa Mission was changed to Worldwide Evangelization Crusade (WEC) in 1919 when Mr. Gilbert Barclay, who married Studd's daughter Dorothy, became Home Overseer. He took the position on the condition that the organization have a worldwide title, scope and work. (As C. T. Studd believed God told him, on his way to Congo, "This journey is not just for Africa but for the whole unevangelised world.") Recruitment of missionaries began immediately and in 1921 WEC entered Amazonia. WEC was the parent organization and individual fields were permitted to retain their own subtitles, so the new field became Heart of Amazonia. By the time of Studd's death, the Amazonia field had 16 missionaries with headquarters and mission stations in three people groups. 'Little Tibet' (Kashmir) was entered next, then Arabia, followed by West Africa (Spanish Guinea), and then Colombia, South America
A branch of WEC International was formed in the U. S. in 1939 and is located in Fort Washington, PA. The Heart of Africa Mission was begun in northern Congo in 1913 by Charles Thomas Studd and A. B. Buxton, beginning at Niangara on the banks of the Uele River. After the death of the founder in 1931, his missionary colleague Norman Percy Grubb was appointed General Secretary (leader). Grubb built the mission up from 30 missionaries to 800 in 20 countries and encouraged the establishment of the Christian Literature Crusade as a sister mission in 1941. After retirement in 1965, Grubb lived at the WEC US headquarters in Ft. Washington, PA, writing extensively and traveling from there until his death in 1993. In 1941 the Christian Literature Crusade was begun out of the ministry of WEC by Kenneth Adams. It aimed to open Christian book centers in all lands where there was a call for them and to serve existing churches and missions with Christian literature, as well as Gospel Literature Worldwide, Radio Worldwide, and a Survey and Research Department. WEC has been influential in the movement for countries once known as 'missionary receiving' lands to become 'missionary sending' lands. WEC International missionary Leslie Brierley visited Brazil in 1962 to survey that land for its missionary sending potential. Later, in 1972–73, he and Bob Harvey, also of WEC, began touring Brazil giving seminars promoting the idea. The idea has since matured in Brazil and spread to many other countries. Many indigenous mission agencies were formed as a result, and Brierley formed a "global strategy for launching mission movements in non Western countries." Another WEC missionary, Dr Phyllis Kilbourn, launched a branch ministry of WEC called "Rainbows of Hope", providing training for Christians to work among children at risk around the world. This grew out of her seeing the devastating effects of the 1990 1997 civil war in Liberia on the children of that country. She later started Crisis Care Training International as another department of WEC to offer training for Christian workers dealing with children in crisis. Teachers from the WEC have been known to work at other Christian schools, and in Indonesia in 1972, their organization was named the World Evangelization Crusade.
WEC бүгінгі күні
WEC-тің халықаралық бас кеңсесі Таиландта орналасқан, ал қазіргі халықаралық директорлары Кённам мен Кёун А Парк.
Саясат
WEC-тің негізін қалаушы С. Т. Студд олардың мақсаты "әлемнің әлі жарияланбаған барлық аймақтарына шұғыла тарату" екенін айтты. Соңғы кезде ұйымның мақсаты "әлі жарияланбаған халықтарға жақсы жаңалықты ең жоғары жеделдікпен жеткізу, мұқтаж әлемге Мәсіхтің мейірімділігін көрсету және басқа мәдениеттердегі миссионерлік қызметке шабыттандыру, ұйымдастыру және оқыту" деп белгіленді. Конгодағы С. Т. Студдтің ізбасары Норман Грабб миссионерлік қызметте қаржы сұрамағанын, жиналыстарда ешқандай үсыныстар қабылдамағанын, миссионерлерге тұрақты жалақы төленбегенін және бастапқыда ешқандай қарызға бармағанын жазды. Түскен қаржы миссионерлер арасында тең бөлістірілді. С. Т. Студд пен оның әйелі миссиядан ешқашан ақша алмады.