Кіріспе

Фиджи провинциясы

сонымен қатар Найтасири ауданына қараңыз. Найтасири – Фиджидің 14 провинциясының бірі және Фиджидің ең ірі аралы Вити Левуда орналасқан сегіз провинцияның бірі.

География және инфрақұрылым

Найтасири 150,0 км² аумақты алып жатыр, оның басым бөлігі ел астанасы Суваның солтүстігінде орналасқан. Оның шекарасы Вити Леву аймағы бойынша оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа қарай, Сува түбегіндегі Лаукала шығанағынан Фиджи ең биік тауы – Надрау платосындағы Томаниви тауының етегіне дейін созылады ("Маи на тоба ко Лаукала ки на руку и Томаниви" – фиджи тілінде). 2017 жылғы соңғы халық санауы бойынша, оның халқы 177 678 адамды құрайды, бұл Найтасириді Ба провинциясынан кейін елдегі ең көп халқы бар екінші провинция етеді. Оның негізгі қалалық аймағы – 2007 жылғы халық санауы бойынша 87 446 тұрғыны бар Насину қаласы. Насину қаласына Вайла, Макой, Насину, Калабу, Товата, Киноя, Лакере, Надера, Непани, Надава, Валелеву, Накаси және Навейвакау елді мекендері кіреді. Сува қаласының жаңа шағын аудандары, мысалы, Самабула Солтүстік, Тамавуа, Намади, Тацируа, Вайлоку, Каннингэм және Халса Найтасири шекарасында орналасқан. (Сува қаласының орталық және ескі аудандары Рева провинциясының құрамында). Найтасиридің табиғи ресурстарына Медраусуку таулары, кең алқапты жергілікті ормандар, бес өзен жүйесі және құнарлы егіс жерлері жатады. Монасаву тоғаны Вайнимала бастауы мен Надрау платосының арасында орналасқан. Жолдар салынар алдында, провинция арқылы өтетін Ваинибука, Ваинимала, Ваидина, Ваиману және Рева өзендері – басты саяхат және байланыс жолдары болды. Сондықтан провинциядағы көптеген ауылдар өзендердің бойында орналасқан. 1960 жылдан бері жүргізілген қоғамдық инфрақұрылымдық жұмыстарға Савани Сереа жолы, Накали Намоси жолы, Вуньидавадағы жаңа көпір мен аурухана, Саваниден Налувайға дейінгі басты жолдың жөндеу және асфальттау жұмыстары, Вайману өзені арқылы Навусодағы және Ваидина өзені арқылы Накалидегі көпірлердің салынуы кіреді. Сува мен Монасаву арасындағы жол 1970 жылдардың соңында Вайнималаның көп бөлігін ашты. Вуньидава көпірінің салынуы 2000 жылдан бері Матайлобау ауданының ішкі аймағына да жол ашты.

Экономика

Колониялық қант өңдеу компаниясы 1886 жылдан 1895 жылға дейін Вирия, Ломаивунада қант зауытын салды. Ол тым кішкентай болғандықтан жабылды, ал жерін ақ плантаторлар мен мал өсірушілер иеленді. 1960 жылға дейін провинция Ломаивуна, Ваидина және Ваинимала орталықтарында банан экспортының орталығы болды. Сүт шаруашылығы, сондай-ақ нарыққа сатуға және экспортқа шығарылатын өнімдер, атап айтқанда имбирь мен дало, Ваибау Вайдрусо, Ломаивуна, Вунидава, Муанивени, Баулеву және Вайла сияқты аймақтардың экономикасын дамытады. Rewa Dairy Co Ltd компаниясының Налувайда салқындату станциясы бар. 2000 жылдан бері жергілікті ағаштарды кесу көлемі, қосымша жол желілерінің салынуына байланысты артты. Луту ауылының сәтті экспорттық кәсіпорны және провинцияның бизнес бөлімі – Voko Fish Ltd компаниясы, елдегі жергілікті бизнес саласында үлкен беделге ие.

Саясат және тарих

Найтасири провинциясында Найтасири, Ломаивуна, Ваймаро, Матайлобау және Ваинимала бес ауданына бөлінген тоқсан алты ауыл бар. Найтасири провинциялық кеңеспен басқарылады, төрағасы – Рату Илатиа Туисесе. Оның провинциялық орталығы Матайлобау ауданындағы Вунидава ауылдық қаласы және үкіметтік станциясы. 1945 жылы Коло-Ист провинциясы Найтасири провинциясына қосылды. Аймақтың халқы өте тәуелсіз және батыр (бати) мінезімен танымал. Таулы тайпалармен алғашқы ресми байланыс 1858 жылы Рев. Уильямс арқылы тікелей байланысты. Алайда, 1862 жылы Веслиан миссионері Фредерик Лэнгем Таукей ни Валуву тайпаларын христиан дініне өткізгеннен кейін жағалаудағы және еуропалықтармен байланыс үдеп дамыды. 1867 жылы Коло-Уэсттегі таулы тайпаларды христиан дініне өткізу мақсатымен Рев. Томас Бейкер Найтасири және Коло-Ист арқылы саяхат жасады. Барон Анатоль фон Хугель 1875-1877 жылдары Намоси және Ваймаро аймақтары арқылы саяхаттағанда провинцияны зерттеді. 1875 жылдың 22 қаңтарында Навусода (Найтасири) колониялық әкімшілер, сондай-ақ Австралияның Сиднейінен оралған Рату Какобау және оның екі ұлы сегіз жүздей тау басшылары мен олардың тайпалық серіктеріне Фиджидің жаңа колониялық мәртебесінің салдары туралы мәлімдеді. Рату Какобау мен оның екі ұлы Левукаға қайтып келе жатқанда қызылшаға шалдықты. Карантин шаралары болмағандықтан, олар HMS Dido кемесінен ауруды Навусоға әкеліп, таратуға себепкер болды. 1875 жылдың қаңтарынан маусымға дейін Фиджиде болған қызылша эпидемиясы жергілікті халықтың 30 пайызын, яғни 50 мың адамды құртты, бұл зор трагедия болды. 1873 жылы Какобаудың пұтқа табынушы тайпаларды христиан дініне өткізу науқанынан кейін, 1875 жылы Вити-Левудің Коло провинциясында губернатор сэр Артур Гордон бастаған отарлау науқаны жүргізілді. Бұл 1876 жылы соғысқан тайпаларды кешірумен аяқталды. Колониалды әкімші А.Б. Брюстер 1880 жылдары жариялаған «Фиджидің тау тайпалары» атты кітабында провинцияның тау халқының алғашқы этнологиялық зерттеуін ұсынды. Провинцияның дәстүрлі саяси байланысы Баудың Кубуна конфедерациясымен нығайтылған, Баудың Вунували Рату Серу Какобаудың үлкен қызының Найтасиридің Қаранивалуымен некелесуі осының куәсі. Облыстың басқа да көрнекті басшылары – Матайлобаудың Таукей ни Валуву және Ваймароның Туи Ваимаросы. 2000 жылғы мамыр төңкерісінен кейін «Soqosoqo Duavata ni Lewenivanua» (SDL) саяси партиясы Найтасиридің басшылары мен халқының бастамасымен құрылды. SDL партиясы 2001 және 2006 жылғы ұлттық саяси сайлауларда жеңіске жетті. Алайда, 2006 жылдың желтоқсан айында әскери төңкеріспен құлатылды.