Кіріспе

Абри Джордж Спенсер (8 ақпан 1795 – 24 ақпан 1872) – Ньюфаундленд және Бермуда англикандық епархиясының (1839–1843) алғашқы епископы. Ол сонымен қатар Ямайка епископы болды. Оның інісі Джордж Спенсер Мадрас епископы болған. Ол Спенсер әулетінен шыққан.

Өмір

Обри Джордж Спенсер 1795 жылдың 8 ақпанында Лондонда дүниеге келді. Ол Уильям Спенсердің (1769–1834) ұлы, Лорд Чарльз Спенсердің кіші ұлы және Марлбороның 3-ші герцогы Чарльз Спенсердің шөбересі болды; оның неміс анасы Сюзан – Киелі Рим империясының графинясы еді. Оның туыстарының арасында бавариялық дипломат, граф Франц Оливер фон Дженисон Уолворт (оның інісі граф Франц фон Дженисон Уолворттың ұлы) болды.

Спенсер флотка қатысудан бұрын Сент-Албан мектебінде және Гринвичте жеке оқыды. Оның денсаулығы нашарлап, қызметтен босатылып, дін қызметкері болуға шешім қабылдады. Спенсер Оксфордтағы Магдален колледжінде оқып, 1818 жылы диакон болды. 1819 жылы Норвич епискобының бұйрығымен священник болып тағайындалды. Спенсердің алғашқы қызметі – Эссекс округындағы Приттлвеллде пасторлық қызмет атқару, содан кейін Жақсы Жаңалықты тарату қоғамының Ньюфаундлендтегі миссионері болды. Ол Ферриленд пен Тринити Бэйде қызмет етті, бірақ суық климат денсаулығына зиян келтіргендіктен Бермудаға көшті. Паджет және Уорик архидиаконы және пасторы болып тағайындалғаннан кейін ол өзінің уағыздарының жинағын жариялады, Ламбет докторлық дәрежесін алды және 1829 жылы Ньюфаундленд архидиаконы лауазымынан бас тартты. 1839 жылы, әлдебір аристократиялық және виг байланыстарының көмегімен, оған Ньюфаундленд епископтығы ұсырылды. Ол Торонтоның алғашқы епискобы Джон Стреканмен бірге Ньюфаундленд және Бермуда епискобы болып тағайындалды. Олардың тағайындалу рәсімі 1839 жылдың 4 тамызында Ламбет сарайындағы капеллада өтті. Кентербери архиепискобы Уильям Хоули, Лондон епискобы Чарльз Джеймс Бломфилд, Чичестер епискобы Уильям Оттер және Нова Скотия епискобы Джон Инглис Спенсердің тағайындалуына қатысты.

Ньюфаундленд епискобы

Ньюфаундлендте ол Ізгі хабарды тарату қоғамының кепілдік берген стипендиясын ұсыну арқылы дін қызметкерлерінің санын арттырды, мектептер мен жаңа шіркеулер салды және собордың іргетасын қалады. Ол шіркеуді ауылдық деканаттарға қайта ұйымдастырды, қаржы жинау үшін Епархиялық шіркеу қоғамын жаңғыртты және жергілікті дін қызметкерлерін даярлау үшін теологиялық институт құрды. Діни қызметкерлердің санын көбейту үшін ол Ньюфаундленд мектеп қоғамына қарасты мектеп мұғалімдерін қызметке тағайындады. Ол қоғамның вице-президенті болып сайланды, мектеп мұғалімдеріне (егер олар дін қызметкері болмаса) жай ғибадатшы ретінде қызмет етуге лицензия берді және өзінің ең қабілетті көмекшісі, Rev. T. F. H. Bridge-ті қоғамның жергілікті басшысы етіп тағайындады. Ол қоғамды 21-ші жылдық есебінде «осы қараңғы және тоңғал елдегі протестанттық сенімнің ең мықты тірегі» деп сипаттады. 19 ғасырдағы Ньюфаундленд тарихшысы Проуз Спенсерді «Уилберфорс пен Бикерстеттің ескі мектебінің евангелисі» деп сипаттады. Оның қарсы пікірлерге құлағына бітпейтін, ал методистер Ньюфаундленд мектеп қоғамын шіркеудің қосымша органы еткені үшін оны сынады, оны «жоғары және ерекше талаптарға» ие деп айыптап, жас ұрпақтың санасына «жоғары шіркеу партиясының көзқарастарын сіңіруде» деп кінәлады. Олар Спенсердің Англикан шіркеуінің, тіпті төменгі шіркеудің де оларды жақтамайтынына таң қалды. Егер олар Сент-Джонс қаласындағы шіркеуде айтқан уағызын оқыса, оның тек Трактариандыққа және Католикке ғана емес, Англия шіркеуінің апостолдардан бастау алатын дін қызметкерлері болуы керек екенін, формаларды қабылдамағандарды және қасиетті сакраменттерді бағаламағандарды айыптағанын түсінген болар еді. Сондықтан Спенсердің Эдвард Фельдке қалдырған мұрасының бір бөлігі методистермен жағдайдың нашарлауы болды.

Соңғы жылдар

Ол денсаулығының нашарлауына байланысты тағы да Ямайкаға ауыстырылды, онда 1855 жылға дейін епископ қызметін атқарды. Содан кейін Англияға, Торквейге зейнетке шықты. Оның соңғы жарияланымы, «Англия шіркеуінің қысқаша тарихы, оның иман және құлшылығы: Ортақ дұға кітабында көрсетілгендей» (1867 жылы жарық көрген), Англия континенттік қоғамы тарапынан испан және итальян тілдерінде таратылды және бұл анық протестанттық еңбек болды. Онда реформаторлар апостолдық мұрагерлікті сақтауға тырысқандығы, Англия шіркеуі – Мәсіхтің әмбебап шіркеуінің бір бөлігі немесе тармағы ғана екендігі, Англиядағы басқа барлық христиандар қате жолда екендігі, Англия шіркеуінде жеке мойындауға жол жоқ екендігі, қасиетті нан мен шарапқа қауымда табыну болмауы керек екендігі және епископтары жоқ шіркеу тармағы да шіркеу саналады деп жазылған. Бұл өте дәстүрлі және протестанттық болды. Ұзаққа созылған ауруы оны қуып жете берді және 1872 жылы Спенсер қайтыс болды.