Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айова штатындағы электр темір жолы
Electric railroad in Iowa
Айова тракциялық темір жол компаниясы (Iowa Traction Railway Company), бұрын Айова тракциялық темір жол компаниясы, АҚШ-та жалпы тасымалдаушы ретінде жұмыс істейтін III классқа жататын қысқа желілік темір жол. Ол 1896 жылы Мейсон-Сити және Клир-Лейк темір жолы ретінде, жол жүргіншілерді тасымалдау үшін құрылған. 1937 жылдан бері бизнес тек жүк тасымалымен айналысады. Құрама Штаттарда электр локомотивтерін пайдаланатын қалған санаулы жүк темір жолдарының бірі болып табылатын компанияның басты желісі Мейсон-Сити мен Айова штатының Клир-Лейк қалаларын байланыстырады. Бұл темір жол сондай-ақ Мейсон-Ситиге жақын орналасқан Рорик паркіне де қызмет көрсетеді.
The Iowa Traction Railway Company , formerly the Iowa Traction Railroad Company, is a class III shortline railroad operating in the United States as a common carrier. It was originally founded in 1896 as the Mason City and Clear Lake Railway, a passenger carrier. Business has been exclusively freight since 1937. One of the only remaining freight railroads in the United States to use electric locomotives, the company's main line connects Mason City and Clear Lake, Iowa. The railroad also serves Rorick Park near Mason City.
Бағыт
IATR 10,4 миль (17 км) қашықтықты қамтиды, бұл Mason City жүк тасымалдау орталығынан басталып, теміржолдың Эмеридегі (Мейсон Ситидің оңтүстік-батысында) штаб-пәтері мен Clear Lake қаласына дейін созылады, онда оның жолдарының батыс бөлігі Interstate 35 (I 35) тас жолының шығысына қарай аяқталады. Шығыс жағында теміржол Mason City жүк тасымалдау орталығында солтүстікке қарай орналасқан Canadian Pacific Railway (CP) және Clear Lake Junction-да Union Pacific Railroad (UP) екі теміржолымен байланысады. Теміржол сонымен қатар Эмери жүк тасымалдау орталығында CP-мен де байланысады. Дегенмен, 2020 жылы теміржолдың көбісі Мейсон Сити ішіндегі 3,5 миль (6 км) жолмен тасымалданды.
The 10.4 mile (17 km) IATR extends east–west between the Mason City Transload Center, the railroad's headquarters in Emery (southwest of Mason City) and the city of Clear Lake, where the western section of its tracks terminate immediately east of Interstate 35 (I 35). At its eastern end, the railroad interchanges within the Mason City Transload Center with the almost parallel Canadian Pacific Railway (CP) to its north and with the Union Pacific Railroad (UP) at Clear Lake Junction. The railroad also interchanges with the CP within the Emery Transload Center. However, in 2020, most of the railroad's traffic traveled on only 3.5 mile (6 km) of track within Mason City.
Ертедегі тарихы, 1896-1960 жылдар
IATR өзінің тамырын 1896 жылы құрылған Мейсон-Сити және Клер-Лейк темір жолына дейін жегізеді. Шеберханалар екі қаланың арасындағы орталық нүктеде орналасқан Эмериде болған. Жолаушылар тасымалы 1897 жылдың 4 шілдесінде басталды. Жүк тасымалы темір жолдың кірісінің басты көзі болды және 1936 жылдың 30 тамызында Мейсон-Ситидегі троллейбус қызметіне берілген рұқсат мерзімі біткеннен кейін жалғыз көз болып қалды. Компания 1937 жылдың қаңтарында Мейсон-Сити мен Клер-Лейк арасындағы жолаушылар тасымалын автобус қызметімен алмастырды. Бұл қызмет 1959 жылдың қыркүйегіне дейін жалғасты. Темір жолдың негізін қалаушы және жергілікті коммуналдық шаруашылық магнаты Уильям Э. Брайс 1913 жылы өз үлесін United Light & Railway Company компаниясына сатты. 1950 жылы United Light & Railway компаниясы таратылды, ал темір жол сол кездегі коммуналдық басшыға сатылды. Осы мәміле аясында Мейсон-Сити және Клер-Лейк темір жолы (бұрынғы желіжолдың орнына) құрылды.
The IATR can trace its roots back to the Mason City and Clear Lake Railway, which was founded in 1896. The shops were situated in Emery, the midpoint between the two namesake towns. Passenger service began on July 4, 1897. Freight transport has been the major source of the railroad's income since its beginning and has been the only source since the charter for trolley service in Mason City expired August 30, 1936. The company replaced its passenger service with a bus service between Mason City and Clear Lake in January 1937. That service continued until September 1959. William E. Brice, local utility magnate and a founder of the railroad, sold his interests to United Light & Railway Company in 1913. The successor of United Light & Railway was liquidated in 1950, and the railroad was sold to a utility executive at that time. The Mason City & Clear Lake Railroad (replacing Railway) was chartered as part of that transaction.
1960 жылдан 1980 жылға дейін
1960 жылғы желтоқсанда компанияның атауы «Айова Терминал темір жолы» деп өзгертілді, осы кезде Детройттен келген General Motors компаниясының басқарушысы және теміржолға құмар Харольд С. Бойер компанияны сатып алды. Бойер 1963 жылғы 31 желтоқсанда Чарльз-Сити – Марбл-Рок бағытындағы, Rock Island желісімен байланысатын 23 мильдік (37 км) жүк тасымалдаумен айналысқан «Чарльз-Сити Батыс» темір жолын сатып алды. Екі бөлімшенің арасында байланыс құру жоспарлары Бойердің 1965 жылғы мамырда қайтыс болуына дейін жүргізіліп жатқан еді, бірақ одан әрі ілгерілемеді. Ал Мейсон-Сити бөлімшесі әдеттегідей жұмысын жалғастырды. 1960 жылдардың басында бірнеше локомотивтің істен шығуы нәтижесінде компания 1963 жылы жақында тоқтатылған электрлік қалааралық теміржолдан – «Канзас-Сити, Кау-Вэлли және Батыс» темір жолынан үш локомотив сатып алуға мәжбүр болды. Сондай-ақ 1963 жылы «Айова Терминалы» Эмери мен Клир-Лейк арасындағы қызметін тоқтатты, бірақ жол өз орнында қалды. 1967 және 1968 жылдары болған екі апат «Айова Терминалының» болашағын шешті. Біріншіден, 1967 жылғы қарашада Алғыс айту күнінде көршілес ағаш қоймасынан бастау алған өрт Эмеридегі вагондар тұратын қойманы, бірнеше вагондарды, теміржолдың негізгі роторлық түрлендіргішін және көптеген құрал-жабдықтар мен қосалқы бөлшектерді жойды. Дегенмен, жүйенің маңызды бөліктері зақымдалмады және бір аптадан кейін электр қуаты қайта іске қосылды. 1968 жылғы мамырда Чарльз-Ситиде дауыл болды, ол қаланың көп бөлігін қиратып, «Айова Терминалының» сол жердегі жоғары кернеулі сымдарына ауыр зақым келтірді. Дизельдік қуат White Farm Equipment трактор зауытын қамтамасыз ету үшін қолданылды, ол құйма цехының ішінде электрлендірілген қызмет көрсетуге мүмкіндік бермеді. Сондықтан компания Чарльз-Сити бөлімшесін дизельдендіруге және жоғары кернеулі сымды жөндеудің орнына Чарльз-Сити бөлімшесінің жабдықтарын Мейсон-Ситиге көшіруге шешім қабылдады. 1968 жылдың жазында Эмериде шеберхана мен компания бас кеңсесі орналасқан жаңа ғимарат салынды. Теміржол компаниясы бірнеше жылдан кейін Чарльз-Ситидегі қалған жол участаларын тастап кетті. «Айова Терминалы» 1970 және 1980 жылдары жүк ағынының өзгеруі, кейбір клиенттердің жүк тасымалын теміржолдан автокөлікке ауысуы, барлық байланысты теміржолдарды қамтитын бірігулер мен банкроттықтар және 1980 жылдардағы ауыл шаруашылығы дағдарысы сияқты қиындықтарға тап болды. Осы оқиғалардың барлығы жүк көлеміне және байланыс мүмкіндіктеріне кері әсер етті.
The name was changed to Iowa Terminal Railroad in December 1960 when General Motors executive and railroad enthusiast Harold C. Boyer of Detroit acquired the company. Boyer acquired the Charles City Western, a 23 mile (37 km) freight interurban operating between Charles City and a connection with the Rock Island at Marble Rock, on December 31, 1963. Plans to construct a connection between the two divisions were underway when Boyer died in May 1965 and were not pursued further. Meanwhile, the Mason City Division continued to operate as usual. The failure of several locomotives in the early 1960s led to the company's acquisition in 1963 of three locomotives from a recently abandoned electric interurban railroad, the Kansas City, Kaw Valley and Western Railway. Also in 1963, the Iowa Terminal ended service between Emery and Clear Lake, although the track remained in place. Two disasters in 1967 and 1968 shaped the future of the Iowa Terminal. First, a fire originating in a neighboring lumberyard on Thanksgiving Day in November 1967 destroyed the carbarn at Emery along with several pieces of rolling stock, the railroad's primary rotary converter, and a large supply of tools and spare parts. Key parts of the system remained intact, however, and electric service resumed about a week later. In May 1968, a tornado struck Charles City, destroying much of the downtown and severely damaging the Iowa Terminal's overhead wire there. Diesel power was already used to serve the White Farm Equipment tractor plant, which did not allow electrified service inside its foundry. The company therefore decided to dieselize the Charles City Division rather than repair the overhead wire and to transfer the Charles City Division equipment to Mason City. A new building housing the shop and company headquarters was constructed at Emery during the summer of 1968. The railroad company abandoned the remaining trackage at Charles City several years later. The Iowa Terminal faced challenges during the 1970s and 1980s from fluctuating traffic patterns, diversion by some customers of traffic from rail to truck, consolidations and bankruptcies involving all of its connecting railroads, and the 1980s farm crisis. All of these events adversely impacted traffic volume and interchange possibilities.
1980 жылдан қазіргі уақытқа дейін
1980 жылы «Стаггерлер темір жолы туралы» заң кішірек экипаждарға және басқа да өзгерістерге мүмкіндік берді. Бұл компанияның тиімділігін сақтап, бәсекеге қабілетті болуына көмектесті. Айова терминалы 1980 жылы 75 жүк вагонын, ал 1982 жылы одан да көп сатып алды. Бұл вагондар темір жолға басқа темір жолдар жеткізе алмаған кезде онлайн-тапсырыс берушілердің тапсырыстарын орындауға мүмкіндік берді. 1987 жылдың 13 сәуірінде Дейв Джонсон Айова терминалы теміржолын сатып алып, оны Айова Тракция теміржолы деп атады. 2012 жылдың күзінде Миннесота штатының Лейквилл қаласында орналасқан қысқа желілік холдинг компаниясы – Progressive Rail, Айова Тракция теміржолын сатып алды. Сатып алудан кейін Progressive Rail желіні Айова Тракция теміржолы деп қайта атады. Progressive президенті Дэйв Феллонның айтуынша, «Айова Тракция біздің бағытымызға сай келеді және біздің моделімізге ұқсайды. Бұл керемет кішкентай темір жол». Progressive Rail өкілдері Trains Magazine журналында электр локомотивтерін пайдалануды жалғастыруды, мүмкін дизельмен толықтыруды және Эмериден Клер-Лейкке дейінгі желіні қайта ашуды қарастырып жатқанын мәлімдеді.
In 1980, the Staggers Rail Act provided flexibility that permitted smaller crew sizes and other changes. These helped keep the company viable and competitive. The Iowa Terminal acquired 75 freight cars in 1980, and more in 1982. These cars enabled the railroad to fill the orders of online shippers when connecting railroads were unable to provide needed cars. On April 13, 1987, Dave Johnson purchased the Iowa Terminal Railroad and renamed it to Iowa Traction Railroad. During the fall of 2012, Progressive Rail, a shortline holding company based in Lakeville, Minnesota, purchased the Iowa Traction Railroad. Upon purchase, Progressive Rail renamed the line to Iowa Traction Railway. According to Progressive's President Dave Fellon, "It's [Iowa Traction] right in our wheel house [and] fits our model. It's a great little railroad." Comments by Progressive Rail officials in Trains Magazine indicated that the company planned to continue use of electric locomotives, possibly supplementing them with diesel, and that it was exploring the reopening of the line from Emery to Clear Lake.