1905-1983 жылдар аралығындағы «Детройт, Толедо және Иронтон» темір жолының тарихы
Detroit, Toledo and Ironton Railroad
Детройт, Толедо және Иронтон темір жолы (1905-1983) тарихы. АҚШ-тың бұрынғы темір жол жүйесі, қалыптасуы, маршруттары және қызмет көрсету көлемі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы АҚШ темір жолы (1905–1983)
Former US railway (1905–1983)
Детройт, Толедо және Иртон темір жолы 1905 жылдан 1983 жылға дейін Мичиган штатының Детройт және Огайо штатының Иртон қалалары арасында Толедо арқылы қызмет етті. 1970 жылдың соңында оның жалпы ұзындығы 762 шақырымдық теміржол желісінде 478 шақырымдық жолы болды; сол жылы ол 1,244 миллион тонна-шақырым көлемінде табыс әкелетін жүк тасымалдады.
The Detroit, Toledo and Ironton Railroad operated from 1905 to 1983 between its namesake cities of Detroit, Michigan, and Ironton, Ohio, via Toledo. At the end of 1970, it operated 478 miles of road on 762 miles of track; that year it carried 1,244 million ton miles of revenue freight.
Ерте тарих
1901 жылы «Детройт пен Лима Солтүстік» және «Огайо Оңтүстік» теміржолдары бірігіп, «Детройт Оңтүстік» теміржолын құрды. Бұл компания 1905 жылдың 1 мамырында Нью-Йорктің «Гарри Б. Холлинс & Компаниясы» тарапынан сатылып алынып, Мичиган штатында «Детройт, Толедо және Иртон» теміржолы деген атпен қайта тіркелді. «Детройт Оңтүстік» теміржолының президенті Сэмюэл Хант қайта ұйымдастырылған жолдың президенті болып қалатын болды, бірақ 1905 жылдың 15 мамырында күрт қайтыс болды. Бұрын «Эри» теміржолының бірінші вице-президенті және «Цинциннати, Гамильтон және Дейтон» теміржолының бұрынғы төрағасы болған Нью-Йорк қаласының заңгері Джордж Миллер Камминг маусым айында президент болып сайланды және бір ай қызмет етті. Ф. А. Дурбан шілдеде президент болып сайланды, бірақ қарашада отставкаға кетті, оның орнына Юджин Циммерман тағайындалды. Камминг пен Дурбан Циммерман президенттік лауазымында офицерлер ретінде қызметін жалғастырды. 1914 жылдың 1 наурызында компанияның атауы «Детройт, Толедо және Иртон» теміржолы болып өзгертілді. Компания 1908 жылы банкротқа ұшыраса да, 1920 жылы Генри Форд сатып алғанға дейін төлем қабілеттілігін сақтап келді. Форд өзінің автомобиль бизнесі үшін бұл желінің стратегиялық маңыздылығын мойындады; желі Дирборн (Мичиган) қаласын Орта Батыстағы барлық маңызды шығыс-батыс теміржол желілерімен байланыстырды. Бұл Фордқа Дирборндағы зауыттарына шикізат пен дайын өнімдерді тікелей бақылауға беруге мүмкіндік берді. Фордтың басшылығымен бұл жол өркендеді. Кейінірек бір тарихшы айтқандай, «жол тотығудан өте тиімді және табысты кәсіпорынға айналды, мұндай нәрсені осы елде бұрын көрген ешкім жоқ, және болашақта да көре алмайды». Форд Детройт аймағындағы негізгі желілерді екі есе арттырып, жұмысшылармен жабдықтарға жақсы қарау үшін жоғары жалақы төлеу туралы келісім жасады. Сонымен қатар, Форд жаңа жабдықтарды сатып алуға қаржы жұмсады. Күнделікті Детройт – Бэйнбридж (Огайо) пойызы үшін DT&I екі «дoodlebug» сатып алды; Детройт аймағындағы қарқынды жүк тасымалы үшін желі Flat Rock ауласына дейін электрленді. Форд бүкіл желіні электрлендіріп, содан кейін «Виргиния» желісімен байланысуды жоспарлады, бірақ 22 кВ 25 Гц АС тогымен электрленді, бұл өзара үйлесімді жабдықтар үшін дұрыс емес кернеу (Виргиния 11 кВ АС тогымен электрленді). Электрлендірілген жылдардың бетонды катенерлік тіректері электр тоғын тоқтатудан кейін ондаған жылдар бойы сақталды, өйткені оларды бұзу тым қымбат деп есептелді; кейбіреулері бүгінге дейін сақталған. 1929 жылы Форд Интерстейт сауда комиссиясының араласуы мен артық реттелуіне наразы болғаннан кейін желісін «Пенсильвания» теміржолының еншілес компаниясына сатты. 1930 жылы теміржол стандартты жабдықтарға көшті. Бұл сатып алу Толедоны Мичиган штатының Франкфорт қаласымен байланыстырды және DT&I жүйесін екі есе арттырды. Бірақ 1908 жылғы банкроттық DT&I-ді сатып алудан бас тартуға мәжбүр етті. 1963 жылы DT&I, сол кезде «Пенсильвания» теміржолының еншілес компаниясы, тағы да AA-ны бақылауға алды. Энн-Арбор желілері 1976 жылдың сәуір айында «Conrail» жүйесіне қосылды және жабылу қаупі төнді. 1977 жылдың қазанында оларды Мичиган штаты сатып алды, бұл оның жолдарында теміржол қызметін сақтауды көздеді. 1977 жылы «Мичиган Интерстейт» Толедодан Франкфуртқа дейінгі барлық желіге оператор болып тағайындалды. 1980 жылдардың басында бірқатар даулар туындады және бірнеше теміржолдар желіні пайдалану үшін жол иелері, Мичиган штатымен тағайындалды. Толедодан Осмердің оңтүстігіне дейінгі желі (Анн-Арбордың солтүстігіндегі өткізу пункті) 1985 жылдың қыркүйегінде Мичиган штатының Толедодан Анн-Арборға дейінгі «Мичиган Интерстейт» компаниясының қалған бөлігін сатып алған сенімдіге сатылды. Осмерден солтүстікке қарай өтетін жол Мичиган штатының меншігінде қалады, бірақ жолдар алынып тасталды. 1980 жылдары үш түрлі компания Энн-Арбор рельстерін басқарды. «Мичиган Интерстейт» Толедодан Осмерге дейін жұмыс істеді. «Тускола және Сагинау шығанағы» Осмерден солтүстікке Алмаға дейін, ал «Мичиган Солтүстік» Алмадан солтүстікке қарай жұмыс істеді. «Мичиган Солтүстік» компаниясының құлдырауынан кейін «Тускола және Сагинау шығанағы» Осмердің солтүстігіндегі барлық операцияларды жүргізді. «Тускола және Сагинау шығанағы» кейіннен өзін «Ұлы көлдер орталығы» деп атады, қазіргі уақытта Осмерден солтүстікке қарай қалған барлық желілердің операторы. «Мичиган Интерстейт» трассасы 1988 жылы «Энн-Арбор сатып алу корпорациясына» сатылды, ол кейіннен желісін WATCO компаниясына, Толедодан Осмерге дейінгі сегменттің қазіргі операторына сатты.
In 1901, the merger of the Detroit and Lima Northern Railway and the Ohio Southern Railway formed the Detroit Southern Railroad. This company was purchased at foreclosure on May 1, 1905, by Harry B. Hollins & Company of New York, which reincorporated it in the state of Michigan under the name of the Detroit, Toledo & Ironton Railway. The president of the Detroit Southern, Samuel Hunt, was to remain as president of the reorganized road but died suddenly on May 15, 1905. George Miller Cumming, a New York City lawyer who was formerly first vice president of the Erie Railroad and the former chairman of the board of the Cincinnati, Hamilton & Dayton Railway, was elected president in June and served for one month. F. A. Durban was elected president in July but resigned in November, and was replaced by Eugene Zimmerman. Cumming and Durban continued to serve as officers under Zimmerman's presidency. The name was changed to Detroit, Toledo and Ironton Railroad on March 1, 1914. Though the company went bankrupt in 1908, it remained solvent until it was purchased by Henry Ford in 1920. Ford recognized the strategic importance of the line to his automobile business; the line connected Dearborn, Michigan, to all of the major east–west rail lines in the Midwest. This gave Ford direct control over shipments of raw materials and finished goods to and from his factories in Dearborn. Under Ford's management, the line thrived. In the words of a later historian, "the line was transformed from a streak of rust into an extremely efficient and profitable operation, the likes of which has or will seldom be seen in this country." Ford double tracked the Detroit area main lines, and made a deal with the workers that they would take better care of the equipment in exchange for unusually high wages. Moreover, Ford funded the purchase of new equipment. For the daily Detroit Bainbridge, Ohio train, the DT&I purchased a pair of "doodlebugs"; for the intensive Detroit area freight service, the line electrified as far as Flat Rock yard. Ford hoped to electrify the entire line, and thence to an interchange with the Virginian, but electrified at 22 kV 25 Hz AC, the wrong voltage for interoperable equipment (the Virginian electrified at 11 kV AC). The concrete catenary masts of the electric years survived for decades after de electrification, as it was deemed too expensive to demolish them; some remain today. In 1929, Ford sold the line to a subsidiary of the Pennsylvania Railroad after becoming disgusted with what he considered interference and over regulation from the Interstate Commerce Commission. In 1930, the railroad de electrified in favor of standard equipment. The acquisition connected Toledo with Frankfort, Michigan, and essentially doubled the DT&I system. But the 1908 bankruptcy forced the DT&I to divest its acquisition. In 1963, the DT&I, by then a subsidiary of the Pennsylvania Railroad, once again gained control of the AA. The Ann Arbor lines became part of Conrail in April 1976, and were facing abandonment. In October 1977, they were purchased by the state of Michigan, which intended to preserve rail service over its tracks. In 1977 Michigan Interstate was designated operator of the entire line from Toledo to Frankfurt. A series of disputes arose during the early 1980s and multiple railroads were designated by the tracks owners, the State of Michigan, to operate the line. The line from Toledo to just south of Osmer (a passing siding north of Ann Arbor) was sold to the trustee for the estate purchased the remaining portion of the Michigan Interstate from Toledo, Ohio to Ann Arbor, Michigan in September 1985. The line north of Osmer remains under the ownership of the State of Michigan, except where the tracks have been removed. For a period in the 1980s three different companies operated the Ann Arbor tracks. Michigan Interstate operated from Toledo to Osmer. Tuscola and Saginaw Bay from Osmer north to Alma, and the Michigan Northern operated north of Alma. The collapse of the Michigan Northern resulted in the Tuscola and Saginaw Bay taking all operations north of Osmer. The Tuscola and Saginaw Bay later re branded itself as the Great Lakes Central, the current operator of all remaining lines north of Osmer. The Michigan Interstate trackage was sold in 1988 to the Ann Arbor Acquisition Corporation, who later sold the line to WATCO, the current operator the segment from Toledo to Osmer.
Пенсильвания жылдары
Бұл желі 1929 жылдан 1970 жылға дейін Пенсильвания темір жолының тәуелсіз еншілес компаниясы ретінде жұмыс істеді. 1955 жылы желі бу локомотивтерін дизельдік локомотивтерге алмастырды. DT&I General Motors Electro-Motive Division компаниясы жасаған дизельдік локомотивтерді ғана пайдаланды.
The line operated as an independent subsidiary of the Pennsylvania Railroad from 1929 until 1970. In 1955, the line replaced its steam locomotives with diesel locomotives. The DT&I relied exclusively on diesel locomotives built by General Motors Electro Motive Division.
Кейінгі жылдары
1968 жылы DT&I-дің бас компаниясы Пенсильвания темір жолы, ұзақ жылдар бойы бәсекелес болған Нью-Йорк орталық темір жолымен бірігіп, Penn Central құрады. Екі жылдан кейін Penn Central банкротқа ұшырап, DT&I жеке инвесторларға сатылды. 1980 жылы DT&I Grand Trunk Western Railroad (GTW) компаниясы сатып алды. GTW басқаруында DT&I локомотивтері GTW-нің қызыл және көк түстес бояуымен боялды, бірақ DT&I логотипі өзгеріссіз қалды. 1983 жылдың желтоқсанында DT&I толығымен GTW құрамына енді.
In 1968, the DT&I's parent company, the Pennsylvania Railroad, merged with its longtime rival, the New York Central Railroad, to become the Penn Central, which declared bankruptcy two years later and sold off the DT&I to private investors. In 1980, the DT&I was acquired by the Grand Trunk Western Railroad (GTW). Under the GTW, the DT&I locomotives were painted in the red and blue livery of the GTW, but retained the DT&I logo. In December 1983, the DT&I was completely assimilated into the GTW.
Оңтүстік бөлігінде қызмет аяқтау
1982 жылдың сәуірінде Ройерсвилл туннелінің (ескі DT&I желісіндегі жалғыз туннель) құлауы GTW компаниясын Джексон мен Айронтон арасындағы желіні жабуға мәжбүр етті. Туннель бұрын да бірнеше рет құлаған, бірақ Джексонның оңтүстігіндегі қызмет көлемі шектеулі болды және туннельдің жұмыс істеудегі қиындықтары GTW-нің шешіміне әкелді. Сонымен қатар, GTW Бейнбридж бен Уэверли арасындағы тік және қауіпті Саммитхилл учаскесін Огайо штатының Вашингтон Корт Хаусынан Уэверлиге дейін Chessie System желісіне поездарды қайта бағыттап, содан кейін бұрынғы DT&I арқылы Джексонға айналып өту арқылы балама жолмен шешіп алды. 1984 жылы Вашингтон Корт Хаусының оңтүстігіндегі барлық операциялар тоқтатылды, Джексон шеберханалары жабылып, теміржол бөлшектелді. Джексоннан батысқа қарайғы DT&I магистралінің қысқа бөлігі әлі де қолданыста, ол өнеркәсіптік кәсіпорындарды Джексонға кіретін жалғыз қалған желіге қосып тұрады. Гринфилд маңындағы B&O Southwestern желісімен қиылысынан солтүстікке қарайғы DT&I-нің қысқа бөлігі жергілікті өнеркәсіпке қызмет көрсету үшін сақталған. Гринфилд пен Вашингтон Корт Хаус арасындағы желінің бөліктері Вашингтон Корт Хаус қаласымен теміржол жолын салу мақсатымен сатып алынды, бірақ олар жол салуға жеткілікті жалғасқан учаскелерді сатып ала алмады.
In April 1982, a collapse in Royersville Tunnel (the only tunnel on the old DT&I) prompted GTW to shut down the line between Jackson and Ironton. The tunnel had suffered collapses many times in the past but limited remaining business south of Jackson and the operational problems of the tunnel led to GTW's decision. At the same time, GTW bypassed the steep and treacherous Summithill section between Bainbridge and Waverly by rerouting trains onto Chessie System trackage from Washington Court House, Ohio to Waverly, then back onto the former DT&I to Jackson. In 1984 all operations south of Washington Court House were suspended, the Jackson Shops closed, and the track dismantled. A short section of the DT&I main west out of Jackson is still in place serving as a connection from industries to the only remaining line into Jackson. A short section of the DT&I north from the junction with the B&O Southwestern near Greenfield is still in place to serve local industry. Portions of the line between Greenfield and Washington Court House were purchased by Washington Court House with the intention of creating a rail trail, but they were unable to acquire enough conjoined sections to build a trail.
Орталық және солтүстік бөліктер
GTW өзінің желісінің бөлігі ретінде бұрынғы DT&I-нің солтүстік және орталық бөліктерін көптеген жылдар бойы пайдалануды жалғастырды. DT&I Springfield-тен Lurray-ге (Вашингтон Корт Хаусқа жақын) дейінгі учаскесі GTW компаниясы 1991 жылдың 18 қаңтарында Батыс Орталық Огайо порты басқармасына (бұрынғы Кларк округі – Файетт округі порты басқармасы) сатылды. Бұл учаске кейін Railtex компаниясының Индиана және Огайо темір жолы бөлімшесімен бірлесіп, B&O Toledo бөлімшесінің бұрынғы учаскесімен Lurray-ден Вашингтон Корт Хаусқа дейін пайдаланылды. 1997 жылы GTW бұрынғы DT&I-нің Дунди (Дианн) Мичиганнан Спрингфилдке, Огайо штатына дейінгі бөлігін Индиана және Огайо темір жолына сатты. Сатуға бұрынғы DT&I арқылы Дундиден Флат-Рокке, Мичиган штатына дейінгі бағдарлау құқығы да кірді. Railtex компаниясы RailAmerica компаниясымен біріктірілді, кейін оны Genesee & Wyoming сатып алды. G&W бұрынғы DT&I-нің Дунди (Дианн) Мичиганнан Вашингтон Корт Хаусқа дейінгі учаскесін әлі де олардың Индиана және Огайо темір жолының бөлігі ретінде пайдаланады.
GTW continued to operate the northern and central portions of the former DT&I as part of their network for many years. The DT&I trackage from Springfield to Lurray (near Washington Court House) was sold by GTW to the West Central Ohio Port Authority (formerly Clark County Fayette County Port Authority) January 18, 1991. This section was then operated in conjunction with the former section of the B&O Toledo Division from Lurray to Washington Court House by the Indiana and Ohio Railway, a division of Railtex. In 1997, GTW sold the former DT&I from Dundee (Diann) Michigan to Springfield, Ohio to the Indiana and Ohio Railway. Included in the sale was trackage rights from Dundee to Flat Rock, MI over the old DT&I. Railtex was merged into RailAmerica, which was then purchased by Genesee & Wyoming. G&W operates the former DT&I from Dundee (Diann) Michigan to Washington Court House, still as part of their Indiana and Ohio Railway.
Видео
You Tube All Aboard Detroit Toledo and Ironton Vol.1 "Chasing the DT&I" You Tube видеосы, Огайо штатындағы Оттава мен Колумбус Гроув арасындағы оңтүстікке қарай жүретін DT&I жүк пойызының 65-ші мемлекеттік тас жолындағы Chessie System (B&O) теміржол желісі бойындағы көрінісі. Компьютерлік анимация You Tube видеосы "DT&I Ironton Action".
You Tube clip of All Aboard Detroit Toledo and Ironton Vol.1
"Chasing the DT&I" You Tube video of southbound DT&I freight train between Ottawa and Columbus Grove, Ohio along Chessie Systerm (B&O) trackage on State Route 65. Computer animation You Tube video "DT&I Ironton Action."