Теміржол желілерін сақтап қалу: Railbanking – болашақта пайдалану үшін теміржолдарды, көпірлерді сақтайтын әдіс. Салықтан босатылып, күтімнен жеңілдік алады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теміржол дәліздерін болашақта пайдалану мүмкіндігін сақтау
Preserving railroad corridors for possible future use
Теміржол банкі – бұл болашақта пайдалану мүмкіндігі үшін теміржол дәліздерін сақтау тәсілі. Теміржол банкі теміржолды, теміржол төсегін, көпірлерді немесе көпір бойын, сондай-ақ басқа да инфрақұрылымды бұрынғы күйінде қалдырады. Бұл теміржол операторын күтіп ұстау жауапкершілігінен және салықтан босатады. Қолданыстағы рельстердің жағдайына немесе теміржол төсегін уақытша пайдалану жоспарланған жағдайға байланысты, рельстер толығымен сақталуы немесе алынып тасталуы мүмкін. Көбінесе теміржол дәлізін мемлекеттік көлік агенттігі басқарады, ол болашақта қалпына келтіру немесе қайта іске қосу үшін жаңа оператор іздейді. Бұл жаңа экономикалық жағдайлар туындағанда, теміржол қызметін қайта жаңарту мүмкіндігін қамтамасыз етуге көмектеседі.
Railbanking is the practice of preserving rail corridors for possible future use. Railbanking leaves the railroad, railbed, bridges or bridge corridor, and other infrastructure intact. This relieves the railroad's operator from the responsibility of maintenance, and from taxation. Existing rails may or may not be maintained intact on the railbed, depending on their condition or any planned interim use of the railbed. Often the rail corridor is put in custody of a state transportation agency, which then seeks a new operator for possible rehabilitation or reactivation. This helps ensure the possibility of future restored rail service when new economic conditions may warrant resuming operation.
АҚШ-та
Америка Құрама Штаттары сияқты көптеген қоршаған орта туралы заңдар мен басқа да мемлекеттік реттеулерге ие елдерде тасталған теміржол желілерін қалпына келтіру өте қиын, бірақ федералдық үкімет теміржолды қайта іске қосуға толық құқықты кепілдік беретін «теміржол банкі» жағдайында, «толық тоқтатудан» гөрі оңайырақ. Теміржол банкісіндегі желі бір жылдың ішінде қайта ашылуы мүмкін, ал тасталған дәлізді қайта іске қосу бірнеше жылға созылуы мүмкін, тіпті мүмкін болмауы да ғажап емес. Теміржол банкісінде үкімет желіні қайта құруға қаржы жұмсайды. 1983 жылдан 2008 жылға дейінгі 25 жыл ішінде көптеген теміржол желілері тоқтатылды. Олардың ішінде 8056,5 миль (12966 км), соңғы 25 жылда тоқтатылған желілердің 56,8% теміржол банкі келісімдері үшін бастапқыда келісілген. Теміржол дәліздері көбінесе велосипедшілер, жаяу жүргіншілер, жүгірушілер, қар мотоциклімен жүрушілер, тау шаңғысы және атпен жүру үшін көп мақсатты демалыс жолдары ретінде пайдаланылады. Теміржолдар өтетін жердің иелігі жеке тұлғаларға, теміржол операторларына немесе мемлекетке тиесілі болуы мүмкін, ал бастапқыда сатып алынған шарттарға байланысты пайдалану құқықтарының түрлері де әртүрлі болуы мүмкін. Теміржол банкісі болмаған жағдайда, жабылу кезінде теміржолдың кейбір бөліктері бұрынғы иесіне қайтарылуы мүмкін. Иесі оларды кез келген мақсатта қайта пайдалана алады немесе жер жағдайын өзгерте алады, бұл қажет болған жағдайда желіні болашақта қайта пайдалануға кедергі келтіруі мүмкін. Дегенмен, жер иесі көпірлер мен туннельдер сияқты инфрақұрылымды сақтап қалуға келісуі керек. АҚШ-та теміржолдың шамамен 85% сол кездегі көршілес жер иелерінен сервитут арқылы сатып алынған. Әдетте, сервитуттың пайдалануы тоқтатылған кезде, ол жойылады және жер осы теріс пайдаланудан босатылады. 1983 жылы Конгресс қазіргі 16 U.S.C. 1247(d) ретінде белгілі «Теміржолдардан жолдарға» федералды заңын қабылдады. Федералды заң АҚШ-тағы жер иелерінің меншік құқығын теміржол жолдары үшін алып тастады. Бірнеше жер иесі заң бойынша мүлкін өтемақысыз тартып алғандықтан үкіметке шағымданды. 1990 жылы АҚШ Жоғарғы Соты жер иелері осы теміржол үшін алынған жер үшін өтемақы алуға құқылы екенін шешті. 1996 жылы талапкерге оның меншігі арқылы өткен жол үшін 1,5 миллион доллар өтемақы төленді (Пресольт АҚШ-қа қарсы, 100 F3d 1525, Fed. Сыр. [1996]). Коннектикут штаты теміржолдың өту құқығын сақтауға белсенді көзқарас танытты. 1970 жылдардан бері Коннектикут көлік департаментінің саясаты – сақтау үшін тасталған теміржол желілерін сатып алу. Бұл Коннектикут штатындағы теміржолдың көп бөлігі мемлекеттік және Amtrak меншігінде болуына әсер етті. Бүгінде бұл саясат жалғасуда; штат болашақта көлікке пайдалы болатын кез келген өту құқығын сатып алады, егер мүлік қолжетімді болса. Осының нәтижесінде Коннектикут – теміржол желілерін қайта іске қосуға мүмкіндік бар сияқты бірнеше штаттың бірі (мұқтаждық туған жағдайда), ал басқа жерлерде жол пайдаланушылары мен жер иелерінің жергілікті қарсылығы муниципалдық меншіктегі өту құқығына тікелей әсер ете алады. Көбінесе инфрақұрылымның көп бөлігі немесе барлығы болашақ пайдалануға қарамастан алынып тасталады. Кейбір жағдайларда инфрақұрылымды жою үшін заңдар қабылданды. Мысалы, Пенсильвания штатында пайдаланылмаған теміржол эстакадаларын жою туралы заң қабылданды. Округтың мүлікті сатуы федералды заңмен тоқтатылды және теміржол желісін қайта іске қосу үшін сақталды. Бағытты теміржол банкісі деп белгілеу арқылы осы қиындықтардың алдын алуға болады және теміржол операторы үшін өту құқығын сақтау шығындары алынып тасталады. АҚШ-та теміржол банкісіне берілген жерді жергілікті, штаттық немесе федералды үкіметтер иеленеді және көптеген теміржол дәліздері қайтадан жолдар ретінде пайдаланылады.
In places with many environmental laws and other governmental regulations as the United States, it is very difficult to restore an abandoned line, but it is easier with a railbanked line than one that has undergone a "total abandonment," as the federal government guarantees the railroad the full rights to reactivate it. A railbanked line can be reopened within a year's time while an abandoned corridor could take years to be reactivated, if it was even possible. In railbanking, the government helps fund the line's rebuild. In the 25 year period from 1983 to 2008, of railroad have been abandoned. Of that, 8056.5 mile (12966 km), representing 56.8% of the lines abandoned in the past 25 years, were originally negotiated for railbanking agreements. Railbanked corridors are usually utilized as multi use recreational trails for cyclists, walkers, joggers, snowmobiling, cross country skiing, and horseback riding. The land over which railways pass may have many owners—private, rail operator, or governmental—and, depending on the terms under which it was originally acquired, the type of operating rights may also vary. Without railbanking, on closure, some parts of a railway's route might otherwise revert to the former owner. The owner could reuse them for any purpose, or modify the ground conditions, potentially prejudicing the line's future reuse if required. However, the landowner must agree to keep the infrastructure such as bridges and tunnels intact. Approximately 85% of the railroad rights of way in the United States were acquired by easement from the then abutting property owners. Normally, when the use for an easement is abandoned, the easement is extinguished and the land is not burdened by this adverse use. In 1983, Congress passed what is now known as the federal Rails To Trails law codified as 16 U. S. C. 1247(d). The federal law took the property rights of property owners throughout the United States for rail trails. Several property owners sued the government as the law took property without compensation. In 1990, the United States Supreme Court ruled that the property owners were entitled to compensation for the land taken for these rail trails. In 1996, the plaintiff was awarded $1.5 million as compensation for the land taken for a trail through his property (see Preseault v. U. S., 100 F3d 1525, Fed. Cir. [1996]). The state of Connecticut has taken a proactive approach to preserving railway rights of way. Since the 1970s, Connecticut Department of Transportation policy has been to acquire abandoned rail lines for preservation. This has contributed to the majority of railroad mileage in Connecticut being publicly owned, between the state and Amtrak. Today, this policy continues; the State will purchase any RoW that shows future potential for transportation, when the property becomes available. Because of this, Connecticut is one of the only states where railbanked corridors have a reasonable chance of reactivation (should there be a need to), where elsewhere local opposition from trail users and property abutters would be able to directly influence a municipally owned right of way. Often, most of or all infrastructure is removed regardless to future use. Laws have been passed to remove infrastructure, in some cases. For example, in the Commonwealth of Pennsylvania, a law was made to remove all unused railroad overpasses. The county's sales of the parcels were preempted by federal law and were vacated to keep the rail line available for reactivation. By designating the route as railbanked, these complications are avoided and the costs of maintaining a right of way are removed from the railway operator. In the United States, land transferred to rail banks is held by local, state or federal governments and many railbanked rail corridors have been reused as trails.
Ұлыбританияда
Ұлыбританияда 1960 жылдары "Бичинг балтасы" деп аталған кезеңде мыңдаған шақырым теміржол жабылды. Кейінірек олардың бірнеше бағыттары қайта ашылса да, ешқайсысы АҚШ-тағы жер қоры сияқты ресми түрде қарастырылмады. "Бичинг балтасы" арқылы теміржолға кеткен шығындарды азайтуға ұмтылған үкімет, көптеген желілерді ең көп ұсыныс бергенге сатты. Бұл процесте Ұлыбританияның бұрынғы теміржол желілерінің меншігі шашырап, жерлер мүлдем басқа мақсаттарда қолданыла бастады. Бұрынғы Оксфорд-Кембридж Varsity Line-дағы Райл телескопы осының ең айқын мысалы болса, коммерциялық және тұрғын үйлер салу да кең таралған.
In the United Kingdom, thousands of miles (kilometers) of railway were closed under the Beeching Axe cuts in the 1960s and while several of these routes have subsequently been reopened, none were formally treated as land banks in the US manner. The Beeching closures were driven by the government's desire to reduce expenditure on railways, and so most lines were offered for sale to the highest bidder, a process which frequently led to great fragmentation in the ownership of former UK railway lines and reuse of the land for entirely different purposes. The Ryle Telescope on the former OxfordCambridge Varsity Line is possibly the most extreme example, but commercial and residential developments are common.