Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аугуст Тубо (21 тамыз 1855 – 26 маусым 1912) – бельгиялық кәсіподақ жетекшісі және социалист. Ол ерте жасынан көмір шахтасында жұмыс істеуді бастады. Кейін, қауырсын жұмыс оқиғасынан кейін кооперативтік қозғалыста және жергілікті басқаруда белгілі бір тұлғаға айналды.
Auguste Toubeau (21 August 1855 – 26 June 1912) was a Belgian trade unionist and socialist. He began work in a coal mine from an early age. Later, after a serious work accident, he became a prominent figure in the cooperative movement and local government.
Ерте өмір
Тубо Бельгияның Фрамерис қаласында кедей отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Жан Франсуа Жозеф Тубо, анасы Дезире Доккье болды. Сол заманғы көптеген кедей балалар сияқты, ол 1865 жылы, небәрі 10 жасында шахтада жұмыс істеуге кірісті.
Toubeau was born into a poor family in the town of Frameries, Belgium, his parents being Jean François Joseph Toubeau and Désirée Docquier. Like most of the poor children of that period, he started working in the mine in 1865 while only 10 years old.
Социализм мен кәсіподақшылдыққа бет бұру
Тубо Луи Бертран жариялаған алғашқы жазбаларды оқыды, олар оны социалистік идеяға көндірді; ол осы материалдардың көптеген жиынтығын жинады. Ол "Жұмысшы партиясының" негізін қалаушы мүшесі болды. 1879 жылы ол "Compagnons" (алғашқы кәсіби одақ құрамы) ұйымына қосылды. Шамамен 1881 жылы бұл ұйым таратылды және бірнеше жыл бойы кәсіби одақ болмады. Содан кейін Боринаж аймағында көптеген кооперативтік қоғамдар құрылды; алғашқысы 1885 жылы Фрамериде құрылды, ал келесі жылы көршілес ауылдар мен қалаларда тағы да бірнеше қоғамдар ашылды.
Toubeau read the early journals published by Louis Bertrand, which convinced him of the socialist cause; he built up a library of piles of these papers. He was a founder member of the Parti Ouvrier. By 1879 he had joined the Compagnons (an early trade union formation). In around 1881 this organization dissolved and for a few years, there was no trade union organization. Subsequently, though, many cooperative societies were set up in the Borinage region; the first in Frameries in 1885 was followed by others in the neighboring villages and towns the following year.
Апат
1886 жылы ол жұмыс істеген шахтада тас құлап, ауыр жарақат алғаннан кейін Тубо шахта жұмысын тастауға мәжбүр болды. Оның өмірі қымбат медициналық көмекпен сақталды, бірақ сол аяғы тізеден төмен ампутацияланды. Бұл Боринаж аймағында еңбек дауларының күшті болған кезі еді, Тубо мүмкіндігі шектеулі болғасын оған да қатысты. Ол сол кезде көп шу тудырған оқиғаның маңызды бөлігі болды. Шахта компаниясының ғимараттарына нұқсан келтірген демонстрациядан кейін бірнеше жұмысшы қастандық жасады деген айыппен тұтқындалды. Олардың ісі 1889 жылдың мамыр айында сотқа жетті. Тубо шахтерлерді қорғауда куәлік берді. Ол демонстрациялардың бірін провокатор ретінде әшкереледі, ол Тубоның мата бас киімін ұрлап, өзін жасыруға тырысқан. Шахташыларға қарсы қозғалған іс тоқтатылып, оның орнына провокатор жалған куәлік бергені үшін сотталды.
Toubeau was forced to quit mining work in 1886 after a rock fall in the mine where he worked that left him seriously injured. His life was saved through intensive and costly medical attention but his left leg was amputated below the knee. This was a time of much labour unrest in the Borinage, in which Toubeau took part as far as his disability allowed. He played an important part in an event that caused much stir at the time. After a demonstration in which mine company buildings were damaged a number of workers had been arrested on charges of conspiracy. Their case came to court in May 1889. Toubeau was a witness in the miners' defence. He was able to expose one of the demonstrators as an agent provocateur who had attempted to disguise himself by stealing Toubeau's cloth cap. The case against the miners collapsed and instead the agent provocateur was convicted of perjury.
Жауапты лауазымдар
1891 жылы Тубо Фрамерлер кооперативінің Бас бақылаушысы болды. Ескі, құжаттармен жабылған үстелдің артында отырып, ол жұмысшыларға хат жазу, зейнетақыға өтініш беру сияқты мәселелерде көмек және кеңес берді. 17 қараша 1895 жылы ол қалалық кеңеске сайланды, содан кейін 18 қазан 1903 және 20 қазан 1907 жылдары қайта сайланды. 13 қаңтар 1908 жылы жаңа кеңес құрылғанда, Тубо білім беру саласындағы Шпепен болып сайланды, сонымен қатар ол "Азаматтық ахуалды тіркеуші" (туылғандарды, некелерді және қайтыстарды тіркеуші) лауазымын да атқарды. Бұл міндеттерінен өзге, ол "L'Avenir" хорының хатшысы, кейін президенті, Pâturages орта мектебінің директоры, Фрамерлер кеншілер одағының және қайырымдылық қорының президенті болды. Ол сонымен қатар "Әдемі ескерткіштерге қарағанда" деген атпен кафе иеленді.
In 1891, Toubeau became Comptroller General of the Cooperative of Frameries. Seated behind an old desk covered in files, he would give help and advice to the workers on such matters as writing letters and applying for pensions. On 17 November 1895 he was elected for the town council, and afterwards reelected on 18 October 1903 and 20 October 1907. When the new council was installed on 13 January 1908, Toubeau was elected as Schepen responsible for education, and he was also "Officier de l'Etat Civil" (registrar of births, marriages and deaths). As well as these functions, he also had other responsibilities like secretary and later president of the choir "L'Avenir", administrator of the Pâturages middle school, president of the Frameries miners' union and president of the benevolent fund. He also ran a café "A la Belle Vue des Monuments".
Жерлеу рәсімі
Оның қосылу рәсіміне шамамен 5000 адам қатысты. Оның кафесінен шыққан қоштасу процессиясын мыс құбырлар тобы мен хор сүйемелдеді. Гүл шоқтарын қалалық әкімдік, кооперативтік қоғам және кеншілер кәсіподағы ұсынды. Аймақтың қалалары мен ауылдарының кеншілер кәсіподақтарынан және басқа ұйымдарынан делегациялар келді. Ол қалалық зираттың орталық аллеясындағы мазарға жерленді.
His funeral was attended by an estimated 5000 people. The funeral cortège that set out from his café was accompanied by a brass band and a choir. Wreaths were presented by the town council, co operative society and the miners' union. Delegations came from the miners' unions and other organisations of towns and villages across the region. He was buried in a vault located on the central avenue of the town cemetery.