Кіріспе

Қарсы бақылау – 1953 жылы доктор Б. Ф. Скиннер әлеуметтік мінез-құлықты талдауда функционалдық класс ретінде қолданған термин. Қарсы бақылау – араласуға қарсылық немесе қарсы тұрумен анықталады, алайда оның пайда болуын құжаттау үшін жүйелі зерттеулер жеткілікті түрде жүргізілмеген. Скиннер оны еркіндік туралы әдебиеттен де ажыратты, оның тиімді қарсы бақылау стратегияларын ұсынбайтынын айтты. Бұл тұжырым бақылауға қарсы тұру механизмі ретінде қарастырылды, мысалы, бақылаушыдан қашу немесе бақылау билігін әлсірету немесе жою мақсатымен шабуыл жасау. Осы мақсатта Скиннер қарсы бақылау құралы ретінде жеке тұлғаның рөлін баса көрсетті, сонымен қатар еркіндік және қадір-қасиет тұжырымдарымен қатар сақ болу маңыздылығын атап өтті.

Мінез-құлық

Қарсы бақылау белсенді де, пассивті мінез-құлықтың екеуіне де сіңісе алады. Адам талапкерлікке ұқсас араласуға жауап бермеуі немесе жағдайдан толығымен пассивті түрде шығып кетуі мүмкін.

Негізгі

Бақылау тұжырымдамалық, тәжірибелік және қолданбалы мінез-құлықты талдауда, сондай-ақ барлық тәжірибелік ғылымдағыдай, маңызды болып табылады. Мінез-құлық пен ортаның функционалдық байланыстарын зерттеу үшін, олардың мінез-құлыққа тигізетін әсерін анықтау мақсатында, ортаның өзгермелі факторларын (бақылау) өзгерту қажет. Қарсы бақылау – бұл әлеуметтік жағымсыз бақылауға жауап ретіндегі адамның белсенді мінез-құлқы деп анықталуы мүмкін. Жағымсыз бақылауға ұшыраған адам, қашу, шабуыл жасау немесе пассивті қарсылық көрсету сияқты теріс нығайту арқылы бақылауға талпынуларға қарсы тұруға тырысуы мүмкін. Қарсы бақылау – бұл адамдардың басқалардың жағымсыз бақылау әрекеттеріне тап болғанда мінез-құлық еркіндігін қайта қалпына келтіру жолы.