Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
MHC I класты молекулалардың құрамдас бөлігі β2 микроглобулин (B2M) болып табылады. MHC I класты молекулаларда α1, α2 және α3 ақуыздары бар, олар барлық ядросы бар жасушаларда (қызыл қан жасушаларын қоспағанда) кездеседі. Адамдарда β2 микроглобулин ақуызы B2M генімен кодталады.
Component of MHC class I molecules
β2 microglobulin (B2M) is a component of MHC class I molecules. MHC class I molecules have α1, α2, and α3 proteins which are present on all nucleated cells (excluding red blood cells). In humans, the β2 microglobulin protein is encoded by the B2M gene.
Құрылымы мен қызметі
β2 микроглобулині жасуша бетіндегі α3 тізбегінің қасында орналасқан. α3-тен айырмашылығы, β2-де трансмембраналық аймақ жоқ. Тікелей β2-нің үстінде (яғни жасушадан алыс), α1 тізбегі орналасқан, ол өз кезегінде α2 тізбегінің жанында. β2 микроглобулині тек MHC I класты молекулаларының альфа тізбектерімен ғана емес, сонымен қатар CD1 (адамдарда 5 ген), MR1, жаңа туған Fc рецепторы (FcRn) және Qa 1 (аллоантигеннің бір түрі) сияқты I класты ұқсас молекулалармен де байланысады. Дегенмен, β2 микроглобулин гені МГК (HLA) локусынан тыс, басқа хромосомада орналасқан. Қосымша функциясы – HFE ақуызымен байланысу, олар бірге бауырда гепцидиннің экспрессиясын реттейді, ол энтероциттердің базальды мембранасындағы және макрофагтардың жасушалық мембранасындағы темір тасымалдаушы ферропортиннің деградациясына ықпал етеді, нәтижесінде тамақтан темірдің сіңуі және мононуклеар фагоциттер жүйесінде (MPS) қайта өңделген эритроциттерден темірдің шығарылуы төмендейді. Бұл функцияның жоғалтылуы темірдің артық болуына және гемохроматозға әкеледі. Цитомегаловирустық инфекцияда вирус ақуызы β2 микроглобулинімен байланысып, MHC I класты молекулалардың құрастырылуын және плазмалық мембранаға тасымалдануын тоқтатады. β2 микроглобулин гені жетіспейтін тышқан модельдері жасалған. Бұл тышқандар β2 микроглобулинінің MHC I кластың жасуша бетіндегі экспрессиясы және пептид байланыстыру ойығының тұрақтылығы үшін қажетті екенін көрсетеді. Шындығында, β2 микроглобулині болмағанда, MHC I кластың (классикалық және классикалық емес) өте шектеулі мөлшері ғана бетте анықталады (жалаңаш лимфоцит синдромы немесе BLS). MHC I класы болмаған жағдайда CD8+ T жасушалары дами алмайды. (CD8+ T жасушалары – Т жасушаларының қосалқы тобы, ол қабылданған иммунитеттің дамуына қатысады.)
β2 microglobulin lies beside the α3 chain on the cell surface. Unlike α3, β2 has no transmembrane region. Directly above β2 (that is, further away from the cell) lies the α1 chain, which itself is next to the α2. β2 microglobulin associates not only with the alpha chain of MHC class I molecules, but also with class I like molecules such as CD1 (5 genes in humans), MR1, the neonatal Fc receptor (FcRn), and Qa 1 (a form of alloantigen). Nevertheless, the β2 microglobulin gene is outside of the MHC (HLA) locus, on a different chromosome. An additional function is association with the HFE protein, together regulating the expression of hepcidin in the liver which targets the iron transporter ferroportin on the basolateral membrane of enterocytes and cell membrane of macrophages for degradation resulting in decreased iron uptake from food and decreased iron release from recycled red blood cells in the MPS (mononuclear phagocyte system) respectively. Loss of this function causes iron excess and hemochromatosis. In a cytomegalovirus infection, a viral protein binds to β2 microglobulin, preventing assembly of MHC class I molecules and their transport to the plasma membrane. Mice models deficient for the β2 microglobulin gene have been engineered. These mice demonstrate that β2 microglobulin is necessary for cell surface expression of MHC class I and stability of the peptide binding groove. In fact, in the absence of β2 microglobulin, very limited amounts of MHC class I (classical and non classical) molecules can be detected on the surface (bare lymphocyte syndrome or BLS). In the absence of MHC class I, CD8+ T cells cannot develop. (CD8+ T cells are a subset of T cells involved in the development of acquired immunity.)
Клиникалық маңызы
Ұзақ уақыт гемодиализде болған науқастарда бұл амилоид талшықтары болып жиналып, буындар аралығына шоғырланады, бұл диализбен байланысты амилоидоз деп аталатын ауру. β2 микроглобулиннің төмен деңгейі ВИЧ прогрессияламауын көрсетеді. β2 микроглобулиннің деңгейі көп миелома мен лимфомада жоғарылауы мүмкін, бірақ осы жағдайларда бастапқы амилоидоз (амилоид жеңіл тізбегі) және екіншілік амилоидоз (амилоидқа байланысты белок) көбірек кездеседі. β2 микроглобулиннің қалыпты мәні < 2 мг/л. Дегенмен, көп миелома кезінде β2 микроглобулиннің деңгейі көрсеткіштің екінші шегінде де болуы мүмкін. Көп миеломаны диагностикалау үшін β2 микроглобулин деңгейін анықтау қажет, себебі бұл деңгей маңызды прогностикалық көрсеткіш болып табылады. 2011 жылғы мәліметтер бойынша, деңгейі < 4 мг/л науқастың орташа өмір сүру ұзақтығы 43 айды құрайды, ал деңгейі > 4 мг/л науқастың орташа өмір сүру ұзақтығы бар болғаны 12 айды шамалайды. Бірақ, β2 микроглобулин деңгейі белгісіз себепті моноклоналдық гаммапатияны (MGUS), жақсы болжамы бар, және жайлап дамитын (төмен дәрежелі) миеломаны ажырата алмайды. Иммунотерапияға жауап бермейтін қатерлі ісікпен ауыратын науқастарда осы геннің функциясын жоғалту жағдайлары тіркелген.
In patients on long term hemodialysis, it can aggregate into amyloid fibers that deposit in joint spaces, a disease, known as dialysis related amyloidosis. Low levels of β2 microglobulin can indicate non progression of HIV. Levels of β2 microglobulin can be elevated in multiple myeloma and lymphoma, though in these cases primary amyloidosis (amyloid light chain) and secondary amyloidosis (amyloid associated protein) are more common. The normal value of β2 microglobulin is < 2 mg/L. However, with respect to multiple myeloma, the levels of β2 microglobulin may also be at the other end of the spectrum. Diagnostic testing for multiple myeloma includes obtaining the β2 microglobulin level, for this level is an important prognostic indicator. as of 2011, a patient with a level < 4 mg/L is expected to have a median survival of 43 months, while one with a level > 4 mg/L has a median survival of only 12 months. β2 microglobulin levels cannot, however, distinguish between monoclonal gammopathy of undetermined significance (MGUS), which has a better prognosis, and smouldering (low grade) myeloma. Loss of function mutations in this gene have been reported in cancer patients unresponsive to immunotherapies.
Вирустың маңыздылығы
β2 микроглобулиннің Коксаки вирусы А9 және Вакцина вирусының (поксвирустың бір түрі) жасушаға енуіне маңыздылығы зерттелді. Коксаки вирусы А9 үшін, β2 микроглобулин анықталған рецептор – Адамның жаңа туған нәресте Fc рецепторының (FcRn) плазмалық мембранаға тасымалдануына қажет болуы ықтимал. Дегенмен, Вакцина вирусы үшін нақты функциясы әлі анықталған жоқ.
β2 microglobulin has been shown to be of high relevance for viral entry of Coxsackievirus A9 and Vaccinia virus (a Poxvirus). For Coxsackievirus A9, it is likely that β2 microglobulin is required for the transport to plasma membrane of the identified receptor, the Human Neonatal Fc Receptor (FcRn). However, the specific function for Vaccinia virus has not yet been elucidated.