Тері аурулары: Стивенс-Джонсон синдромы (SJS) және токсикалық эпидермальді некролиз (TEN) симптомдары, емдеуі, алғашқы белгілері. Ауруды дер кезінде анықтаңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тері аурулары. Емдеу көбінесе ауруханада, мысалы, күйік орталығында немесе жансақтау бөлімінде жүргізіледі.
Skin disease
Treatment typically takes place in hospital such as in a burn unit or intensive care unit.
Белгілері мен симптомдары
СЖС әдетте қызба, тамақ ауыруы және шаршаумен басталады, бұл жиі дұрыс диагноз қойылмайды және осылайша антибиотиктермен емделеді. СЖС, СЖС/ТЕН және ТЕН көбінесе 1-3 күн бойы қызба, тамақ ауыруы, жөтел және көздің күйіп ауыруымен басталады. Бұл ауруларға шалдыққан науқастардың көпшілігі аурудың басында теріде күйдіретіндей ауруды сезінеді. Бетте, денеде, қолдарда, аяқтарда және табанда шамамен бір дюйм диаметріндегі дөңгелек бөртпе пайда болады, бірақ әдетте бас шашында емес.
SJS usually begins with fever, sore throat, and fatigue, which is commonly misdiagnosed and therefore treated with antibiotics. SJS, SJS/TEN, and TEN are often heralded by fever, sore throat, cough, and burning eyes for 1 to 3 days. Patients with these disorders frequently experience burning pain of their skin at the start of disease. A rash of round lesions about an inch across arises on the face, trunk, arms and legs, and soles of the feet, but usually not the scalp.
Т-клеткалар рецепторлары
HLA ақуыздары арқылы Т-клетка рецепторларымен байланысуға қоса, дәрілік зат немесе оның метаболиті HLA ақуыздарын айналып өтіп, Т-клетка рецепторымен тікелей байланысып, CD8+ Т немесе CD4+ Т клеткаларын аутоиммундық жауаптарды бастауға ынталандыруы мүмкін. Екі жағдайда да, бұл байланыс тек белгілі бір Т-клетка рецепторларында ғана дамиды. Осы рецепторлардың гендері жоғары деңгейде өңделгендіктен, яғни әртүрлі аминқышқыл тізбегі бар ақуыздарды кодтау үшін өзгертілген, ал адам популяциясы 100 триллионнан астам әртүрлі (яғни әртүрлі аминқышқыл тізбегі) Т-клетка рецепторларын білдіре алады, ал жеке адам олардың тек бір бөлігін ғана білдіреді. Сондықтан, дәрілік заттың немесе оның метаболитінің Т-клетка рецепторымен өзара әрекеттесу арқылы DRESS синдромын тудыру қабілеті, дәрілік зат немесе оның метаболитімен өзара әрекеттесе алатын Т-клетка рецепторларын білдіретін адамдармен ғана шектеледі. Осылайша, тек сирек кездесетін адамдар ғана белгілі бір дәріге жауап ретінде СЖС дамуға бейімді, бұл олардың нақты Т-клетка рецепторларының экспрессиясына байланысты. Бұл өзгерістер дәрілік заттың немесе оның метаболитінің тіндердегі деңгейі мен ұзақтығына әсер етеді, соның салдарынан дәрілік заттың немесе оның метаболитінің осы реакцияларды тудыру қабілетіне де әсер етеді. CYP2C9 генінің нұсқасы, метаболиттік белсенділігі табиғи түрімен (яғни CYP2c9*1) цитохромға қарағанда төмен болса, фенитоиннің қан деңгейі жоғарылап, SJS (сондай-ақ SJS/TEN және TEN) жиілігі артады. Дәрілік затты метаболиздейтін ферменттердің бұзылыстарына қоса, бүйрек, бауыр немесе асқазан-ішек жолының дисфункциясы, SCARs-ты тудыратын дәрілік зат немесе метаболит деңгейін арттырады, бұл SCARs жауаптарын күшейтеді.
In addition to acting through HLA proteins to bind with a T cell receptor, a drug or its metabolite may bypass HLA proteins to bind directly to a T cell receptor and thereby stimulate CD8+ T or CD4+ T cells to initiate autoimmune responses. In either case, this binding appears to develop only on certain T cell receptors. Since the genes for these receptors are highly edited, i. e. altered to encode proteins with different amino acid sequences, and since the human population may express more than 100 trillion different (i. e. different amino acid sequences) T cell receptors while an individual express only a fraction of these, a drug's or its metabolite's ability to induce the DRESS syndrome by interacting with a T cell receptor is limited to those individuals whose T cells express a T cell receptor(s) that can interact with the drug or its metabolite. Thus, only rare individuals are predisposed to develop SJS in response to a particular drug on the bases of their expression of specific T cell receptor types. These variations influence the levels and duration of a drug or its metabolite in tissues and thereby impact the drug's or metabolite's ability to evoke these reactions. variant of CYP2C9, which has reduced metabolic activity compared to the wild type (i. e. CYP2c9*1) cytochrome, have increased blood levels of phenytoin and a high incidence of SJS (as well as SJS/TEN and TEN) when taking the drug. In addition to abnormalities in drug metabolizing enzymes, dysfunctions of the kidney, liver, or GI tract which increase a SCARs inducing drug or metabolite levels are suggested to promote SCARs responses.
Диагностика
Диагноз терінің 10% - дан кем бөлігінің зақымдануына негізделген. Бұл жағдайлар алғаш рет 1922 жылы анықталған. Эритем мультиформ, SCAR спектрінің ішінде де кездесетін, клиникалық көрінісі мен этиологиясы бойынша өзгеше.
The diagnosis is based on involvement of less than 10% of the skin. These conditions were first recognised in 1922. Erythema multiforme, which is also within the SCAR spectrum, differs in clinical pattern and etiology.
Алдын алу
Жеке тұлғаларды белгілі бір SJS, TEN/SJS немесе TEN-ді тудыратын дәрілермен емдеуді бастамас бұрын, белгілі бір көмектесетін гендердің варианттарын тексеру ұсынылады немесе зерттелуде. Бұл ұсыныстар көбінесе көрсетілген геннің түрін иелену мүмкіндігі жоғары нақты популяцияларға ғана қатысты, себебі осы түрдің өте сирек кездесетін популяцияларын тексеру экономикалық тұрғыдан тиімсіз деп есептеледі. Көрсетілген препаратқа сезімталдықпен байланысты HLA аллелін экспрессиялайтын адамдарды осы препаратпен емдемеу керек. Бұл ұсыныстар мыналарды қамтиды. Карбамазепинмен емдеуге кіріспес бұрын Тайвань және АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы кейбір азиялық топтарда HLA B*15:02 тексеруін жүргізуді ұсынады. Бұл Тайвань, Гонконг, Сингапур және Таиланд пен Қытайдың көптеген медициналық орталықтарында іске асырылды. Аллопуринолмен емдеуге кіріспес бұрын Американдық ревматология колледжінің подаграны басқару бойынша нұсқаулары HLA B*58:01 тексеруін ұсынады. Бұл Тайвань, Гонконг, Таиланд және Қытайдың көптеген медициналық орталықтарында қолданылады. Абакавирмен емдеуге кіріспес бұрын АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы еуропалық нәсілді адамдарда HLA B*57:01 тексеруін жүргізуді ұсынады. Бұл тексеру кеңінен қолданылады. Сондай-ақ, осы HLA серотипін экспрессиялайтын барлық адамдар абакавирмен емделуден аулақ болуы тиіс деп ұсынылған. Қазіргі уақытта Тайваньда SJS, SJS/TEN және TEN үшін CYP2C9*3 аллелін экспрессиялайтын адамдар үшін фенитоиннен аулақ болудың тиімділігін анықтау бойынша сынақтар жүргізілуде.
Screening individuals for certain predisposing gene variants before initiating treatment with particular SJS , TEN/SJS , or TEN inducing drugs is recommended or under study. These recommendations are typically limited to specific populations that show a significant chance of having the indicated gene variant since screening of populations with extremely low incidences of expressing the variant is considered cost ineffective. Individuals expressing the HLA allele associated with sensitivity to an indicated drug should not be treated with the drug. These recommendations include the following. Before treatment with carbamazepine, the Taiwan and USA Food and Drug Administrations recommend screening for HLA B*15:02 in certain Asian groups. This has been implemented in Taiwan, Hong Kong, Singapore, and many medical centers in Thailand and Mainland China. Before treatment with allopurinol, the American College of Rheumatology guidelines for managing gout recommend HLA B*58:01 screening. This is provided in many medical centers in Taiwan, Hong Kong, Thailand, and Mainland China. Before treatment with abacavir, the USA Food and Drug Administration recommends screening for HLA B*57:01 in Caucasian populations. This screening is widely implemented. It has also been suggested that all individuals found to express this HLA serotype avoid treatment with abacovir. Current trials are underway in Taiwan to define the cost effectiveness of avoiding phenytoin in SJS, SJS/TEN, and TEN for individuals expressing the CYP2C9*3 allele of CYP2C9.
Болжам
СЖС (дене бетінің 10% -дан азы зардап шеккен жағдайда) өлім-жітім көрсеткіші шамамен 5% құрайды. Токсикалық эпидермальды некролиз (ТЭН) бойынша өлім-жітім 30–40% жетеді. Өлім қаупін бағалау үшін SCORTEN шкаласын пайдалануға болады, ол бірнеше болжамдық көрсеткіштерді ескереді. Госпитализацияланған алғашқы 3 күн ішінде SCORTEN есебін жасау тиімді. СЖС және ТЭН ауруларына шалдыққан пациенттерде бастапқы жедел өкпе зардаптанғаннан кейін шектеулі өкпе ауруы дамуы мүмкін. Жыл сайын миллион адамға шаққандағы жағдай саны. АҚШ-та жыл сайын шамамен 300 жаңа диагноз қойылады. Бұл жағдай балаларға қарағанда ересектерде көбірек кездеседі.
SJS (with less than 10% of body surface area involved) has a mortality rate of around 5%. The mortality for toxic epidermal necrolysis (TEN) is 30–40%. The risk for death can be estimated using the SCORTEN scale, which takes a number of prognostic indicators into account. It is helpful to calculate a SCORTEN within the first 3 days of hospitalization. Restrictive lung disease may develop in patients with SJS and TEN after initial acute pulmonary involvement. cases per million people per year. In the United States, about 300 new diagnoses are made each year. The condition is more common in adults than in children.
Тарих
Стивенс-Джонсон синдромы американдық педиатрлар Альберт Мейсон Стивенс пен Фрэнк Чэмблис Джонсонның құрметіне аталған, олар 1922 жылы «Балалар ауруларының американдық журналында» бұл ауруды сипаттаған мақала жариялаған.
SJS is named for Albert Mason Stevens and Frank Chambliss Johnson, American pediatricians who jointly published a description of the disorder in the American Journal of Diseases of Children in 1922.
Зерттеу
2015 жылы NIH және Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) «Генетикалық себепті Стивенс-Джонсон синдромы/уытты эпидермалық некролиз зерттеулерінің бағыттары» деген тақырыпта семинар өткізді.
In 2015, the NIH and the Food and Drug Administration (FDA) organized a workshop entitled "Research Directions in Genetically Mediated Stevens–Johnson Syndrome/Toxic Epidermal Necrolysis".