Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Остин Уоррен (4 шілде 1899 – 20 тамыз 1986) – американдық әдеби сыншы, автор және ағылшын тілінің профессоры.
Austin Warren (July 4, 1899 – August 20, 1986) was an American literary critic, author, and professor of English.
Балалық шағы мен білімі
Эдвард Остин Уоррен кіші 1899 жылдың 4 шілдесінде Массачусетс штатының Уолтем қаласында, Уолтем қаласының әкімі және шебер қасапшы Эдвард Остин Уоррен мен Нелли Майра Андерсон Уорреннің екі ұлының үлкені ретінде дүниеге келді. Ол Массачусетс штатының Эшбернхэм қаласындағы мемлекеттік бастауыш мектепке барып, кейін Уолтхам орта мектебінде қысқа ғана уақыт оқыды, онда латын тілін оқыды және эсперанто тілін өздігінен үйренді. Он үш жасында Уоррен отбасымен Массачусетс штатының Стоу қаласындағы шалғайдағы фермаға көшті. Ол Хейл орта мектебінде оқыды және латын тілінен қосымша білім алды; кейін ол осы оқуды колледжде классикалық мамандық таңдауына себеп деп есептеді. Уоррен 1916 жылдың күзінде Веслиан университетіне құлшыныссыз түсті. Ол жерде Джейн Остин, Эмили Дикинсон және Эммануэль Сведенборгтың еңбектерін ашты. Жоғары курста ол поэзия мен сын жазумен айналысты және Phi Beta Kappa-ға сайланды; бітіру кешінде ол сынып ақыны болып тағайындалды. Ол латын тілінде мамандық алып, ағылшын тілін қосымша оқыды. Уоррен 1921 жылдың күзінде Гарвард университетінің аспирантурасына түсті. Ол онда Ирвинг Бэббитпен романтизмді зерттеді, оған зор құрметпен қарады. 1922 жылдың күзінде Уоррен Принстон университетінің аспирантурасына қабылданды және 1926 жылы Роберт Уилбур Руттың жетекшілігімен «Поп әдеби сыншы ретінде» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғап, философия докторы ғылыми дәрежесін алды.
Edward Austin Warren Jr. was born in Waltham, Massachusetts, on July 4, 1899, as the elder of two sons by Edward Austin Warren, city alderman of Waltham and expert butcher, and Nellie Myra Anderson Warren. He attended public grammar school in Ashburnham, Massachusetts, and briefly attended Waltham High School, where he received instruction in Latin and studied Esperanto independently. At the age of thirteen, Warren and his family relocated to a lonely farm in Stow, Massachusetts. He attended Hale High School and received additional training in Latin; he would later consider this instruction responsible for his classical major at college. Warren entered Wesleyan University unenthusiastically in the fall of 1916. There he discovered the works of Jane Austen, Emily Dickinson, and Emanuel Swedenborg. As a senior he dabbled in writing poetry and criticism and was elected to Phi Beta Kappa; at his commencement, he was class poet. He graduated with a major in Latin and a minor in English. Warren entered the Graduate School of Harvard University in the fall of 1921. There he studied Romanticism with Irving Babbitt, whom he admired greatly. In the fall of 1922, Warren entered the Graduate College of Princeton University where he received a Ph. D. in 1926 for his doctoral dissertation, titled Pope as Literary Critic, under the direction of Robert Wilbur Root.
Уоррен педагог ретінде
Уоррен 21 жасқа толғанда Кентукки университеті оны ағылшын тілінен оқытушы ретінде жұмысқа алды. Гарвардта бір жылдық оқудан кейін ол Миннесота университетінде сабақ берді. Принстон университетінде аспирантурада оқып жүргенде Уоррен Бенни Бисселлмен бірлесіп, Санкт-Петер либералды және гуманитарлық зерттеулер мектебін құрды және 1931 жылға дейін әр жазда екі аптаға деканы болып қызмет етті. Уоррен 1926 жылы Бостон университетінің Практикалық өнер және әдебиет колледжінде оқытуды бастады. 1930 жылы ол Бостоннан кетіп, Америкалық білімді қоғамдар кеңесінің стипендиясы бойынша Лондонда бір жыл оқыды. Ол Британ мұражайында жартылай уақыт жұмыс істеді және кейін «Ричард Крашо: Барокко сезімталдығы туралы зерттеу» және «Александр Поп: Сыншы және гуманист» деген атпен жарияланған еңбектері бойынша жұмысын ілгерілетуге мүмкіндік алды. 1931 жылдың күзінде Бостон университетіне оралғаннан кейін ол Т.С. Элиот пен Эвелин Андерхиллмен танысты, содан кейін 1939 жылы университетті тастап кетті. 1939 жылы Уоррен Айова университетінің ағылшын тілі кафедрасына сын және сын тарихынан сабақ беру үшін қосылды. 1941 жылдың 13 қыркүйегінде Элеонора Блейкке үйленді және көп ұзамай Рене Веллекпен танысты, ол 1944-1946 жылдары «Әдебиет теориясы» еңбегін бірге жазуға қатысты, бірақ 1946 жылдың қаңтарында Элеонора Блейктің қайтыс болуы кітаптың жарық көру кестесіне кедергі келтірді. 1947 жылы Аллен Тейтпен достық қарым-қатынас орнатты, ал 1948 жылдың күзінде Мичиган университетіне кетті. Уоррен Мичиган университетінде жиырма жыл бойы сабақ берді. Осы кезеңде ол 1948-1950 жылдары Кенион ағылшын мектебінің стипендиялысы, 1950-1964 жылдары Индиана университетінің әдебиет мектебінің аға стипендиялысы және 1953-1954 жылдары Нью-Йорк университетінің Берг ағылшын тілінен шақырылған профессоры болды. 1951 жылы Гуггенхайм стипендиясын алды. 1959 жылдың 5 қыркүйегінде Антония Деген Кизеге үйленді. Уоррен 1968 жылы Мичиган университетінен зейнеткерлікке шықты. Ол сол кездегі революциялық жаңалық – ресми лекциялардан бас тартуымен белгілі болды.
When Warren was 21 years old the University of Kentucky hired him as an instructor of English. After his year at Harvard, he taught at the University of Minnesota. While he was a graduate student at Princeton, Warren cofounded St. Peter's School of Liberal and Humane Studies with Benny Bissell, a fellow young academic, and served as dean for two weeks during each summer until 1931. Warren began teaching at Boston University's College of Practical Arts and Letters in 1926. In 1930 he left Boston to study for a year in London on a fellowship founded by the American Council of Learned Societies. He worked part time at the British Museum and made progress on the works he later published as Richard Crashaw: A Study in the Baroque Sensibility and Alexander Pope as Critic and Humanist. Warren made the acquaintances of T. S. Eliot and Evelyn Underhill before returning to Boston University in the fall of 1931, where he became a Professor of English before his departure in 1939. In 1939 Warren joined the English Department of the University of Iowa to teach criticism and the history of criticism. He married Eleanor Blake on September 13, 1941, and soon met René Wellek, with whom he collaborated on Theory of Literature from 1944 to 1946, though Eleanor Blake's death in January 1946 interfered with the book's production schedule. He befriended Allen Tate in 1947 before leaving for the University of Michigan in the fall of 1948. Warren taught at the University of Michigan for twenty years. During this period he was Fellow of the Kenyon School of English during the summers of 1948 1950, a Senior Fellow of Indiana University's School of Letters from 1950 to 1964 and New York University's Berg Visiting Professor of English from 1953 to 1954. In 1951 he was awarded a Guggenheim Fellowship. On September 5, 1959, he married Antonia Degen Keese. Warren retired from the University of Michigan in 1968. He was known for his then revolutionary abandonment of the formal lecture.
Кейінгі өмірі
1970 жылы Уоррен Род-Айленд штатындағы Провиденс қаласына көшіп барды. 1973 жылы Америка өнер және әдебиет академиясының әдеби сыйлығымен марапатталды. 1974 жылы Браун университетінен құрметті әдебиет докторы (Litt. D.) дәрежесін алды және 1975 жылы Ұлттық өнер және әдебиет институтына мүше болып қабылданды. Өмірінің соңына дейін, 1986 жылғы 20 тамызда қайтыс болғанға дейін Провиденсте тұрды. Ол 87 жасқа толып, әйелі Антониадан аманат қалдырды.
Warren moved to Providence, Rhode Island, in 1970. He received a Literary Award from the American Academy of Arts and Letters in 1973, an Honorary Litt. D. from Brown University in 1974, and was offered membership in the National Institute of Arts and Letters in 1975. He lived in Providence until his death on August 20, 1986. He was 87 years old and was survived by his wife, Antonia.