Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1960 жылы Гай Гриннің түсірген британдық фильмі "Ашулы үнсіздік" – 1960 жылы Гай Грин режиссерлік еткен, Ричард Аттенборо, Пьер Анжели, Майкл Крейг және Бернард Ли қатысқан қара-ақ британдық драмалық фильм. Бұл фильм сценарист Брайан Форбстың "Бивер Филмс" өндіріс компаниясы арқылы алғашқы шығарылымы болды, ал Форбс өзінің үлесі үшін BAFTA сыйлығын және Оскарға ұсынылым алды (бұл үлес бастапқы әңгіме авторлары Майкл Крейг пен Ричард Грегсонмен ортақ болды). Грин оны өзінің мансабындағы маңызды кезең деп атады.
1960 British film by Guy Green
The Angry Silence is a 1960 black and white British drama film directed by Guy Green and starring Richard Attenborough, Pier Angeli, Michael Craig and Bernard Lee. The film marked the first release through screenwriter Bryan Forbes's production venture, Beaver Films, and Forbes won a BAFTA Award and an Oscar nomination for his contribution (shared with original story writers Michael Craig and Richard Gregson). Green called it a "landmark" in his career.
Қысқаша мазмұны
Зауытта жұмыс істейтін Том Кертистің екі баласы бар, ал әйелі Анна жүкті, бұл оны қаржылық қиындыққа ұшыратады. Сондықтан ол ресми емес ереуілге қатысудан бас тартады, оның үстіне ол жалақысын жоғалтады, бірақ оған мұндай құқық бар. Ереуілді сыртқы белсенді Траверс жоспарлап, цех шебері Берт Коннолли ұйымдастырады, ол басқаруды жабық кәсіподаққа келісуге мәжбүрлеу үшін негіссіз талаптар ойлап табады, бұл кәсіподақтың ықпалын арттыруға бағытталған. Жұмысын жалғастырғандардың мүліктеріне қайта-қайта шабуыл жасалады, оның ішінде терезелерге кірпіш лақтырылып, өрт қойылады, сондықтан олар қорқыныштан ереуілге қосылады. Кертис қана қауіп-қатер мен қорқытуға қарсы тұрып, жұмысын жалғастырады. Ереуіл аяқталғаннан кейін Кертисті "құлық" деп айыптап, оны жазалайды. Содан кейін, кәсіподаққа қарсы газеттер онымен сұхбаттасып, оның жағдайы туралы жариялағанда, Коннолли оны жұмыстан босатуды талап етеді, талабын жұмыс өндірісін баяулату және қосымша жұмыс істеуге тыйым салу арқылы қолдайды. Басқарушылар бұл жағдайдың салдарынан маңызды келісімшарттан айрылуы мүмкін деп қорқады, ал кейбір жұмысшылар өздерінің қолына алуға тырысады.
Factory worker Tom Curtis has two children and his wife, Anna, is pregnant, putting him under financial pressure. Consequently, he refuses to take part in an unofficial strike, meaning a loss of wages, which he is entitled to do. The strike is planned by outside activist Travers and orchestrated by shop steward Bert Connolly, who concocts spurious demands as part of his campaign to pressure the management into agreeing to a closed shop, giving the union greater influence. Those who continue to work find that their properties are subject to repeated attacks, including bricks through windows and arson, and join the strike out of fear. Curtis alone continues to work in a show of defiance against threats and intimidation. When the strike ends, Curtis is accused of being a scab and sent to Coventry. Then, when anti union newspapers interview him and report on his plight, Connolly demands his dismissal, backing his demand with a work to rule and overtime ban. Management fears that continued publicity will mean the loss of a major contract, while some workers take matters into their own hands.
Өндіріс
Кеннет Мор бастапқыда Том Кертистің рөліне қарастырылды, бірақ "Бисмаркты батыру!" фильміндегі бас рөл ұсырылғанда одан бас тартты. Гай Грин "біз бәріміз өте ізгі сезінетінбіз" деп, толық жалақыны қабылдамағанымен, фильмнің өзінің мансабы үшін керемет болғанын айтады. 1971 жылға қарай фильмнің шамамен 58 000 фунт стерлинг пайда әкелгені есептелді. Басқалар бұл фильм сол кездегі британдық жұмысшы табының құндылықтарын, мысалы "ағылшынның үйі – оның қамалы" деген нақылды бейнелейді дейді. Rotten Tomatoes сайтында фильмге бес сыншының пікірі негізінде 80% рейтинг берілген.
Kenneth More was initially considered for the role of Tom Curtis but turned it down when offered the lead in Sink the Bismarck!. Guy Green said "we all felt very noble" not accepting full pay but says the film was excellent for his career. By 1971 the film made an estimated profit of £58,000. Others suggest that the film is also a reflection of British working class values at the time, such as 'an Englishman's home is his castle'. On Rotten Tomatoes the film has a rating of 80%, based on reviews from five critics.