Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франсуа Труффоның 1977 жылғы фильмі.
1977 film by François Truffaut
«Әйелдерді жақсы көрген адам» – Франсуа Труффоның режиссерлік еткен, Чарльз Деннер, Брижит Фосси және Нелли Борго бас рөлдерде ойнаған 1977 жылғы француз комедиялық драмасы. Францияда бұл фильм 955 262 көрерменге көрсетілді. 1983 жылы Блейк Эдвардс осы фильмнің американдық нұсқасын қайта түсірді, онда Барт Рейнольдс мүсінші, ал Джули Эндрюс психиатр рөлінде ойнады.
The Man Who Loved Women is a 1977 French comedy drama film directed by François Truffaut and starring Charles Denner, Brigitte Fossey, and Nelly Borgeaud. The film had a total of 955,262 admissions in France. In 1983, Blake Edwards directed an American remake of the film, which starred Burt Reynolds as a sculptor and Julie Andrews as a psychiatrist.
Сюжет
1976 жылдың желтоқсанында Монпельедегі зиратта аза тұтушылар Бертран Моранның жерлеу рәсіміне жиналады. Қызметкерлердің бірі, Женевье Бижи, басқалардан ерекшеленеді. Ол барлық адамның әйел екенін байқап қояды. Осыдан біраз уақыт бұрын орта жастағы Бертран ұшақтардың аэродинамикалық модельдерін сынап көретін зертханада жұмыс істейді, бірақ оның нағыз құмарлығы әйелдерді қуу. Ол көбінесе сәттілікке қол жеткізеді, бірақ оны әр таңертең ояту үшін телефон соққан қызметтегі әйелге сәл сәттілік тимейді. Бертранд бір жұп әдемі аяқты көргеннен кейін, оларды иемдену үшін ерекше күш жұмсайды (оның ішінде көлік апатын жасамақтау), тек ол Францияға келгенін және оны іздеп тапқан кезде елден кеткенін біледі, бірақ ол әйелдің көлік жалға алған компаниясының қызметкері Бернадеттпен ұйықтап алады. Бертран өзінің жасына жақын, іш киім дүкенін басқаратын Хеленмен дос болады. Ол жас жігіттерге қызығатынын мойындағаннан кейін, Бертран өзінің өмір салтында жақындап келе жатқан өзгерістерді сезіне отырып, көптеген жаулап алуларының егжей-тегжейін ұмытпай тұрып, естеліктерін жазуға шешім қабылдайды. Ол өзінің алғашқы жыныстық қатынасы туралы, яғни жезөкшемен болған, оның анасымен қарым-қатынасы туралы, әдемі, бірақ суық, әйел оны елемейтін және оны сүйіктілерімен бірге болу үшін бірнеше күн бойы жалғыз қалдыратын; және оның басқа ұзақ және қысқа мерзімді жыныстық қатынастары туралы. Дельфин Грейзел есімді эмоционалдық тұрғыдан тұрақсыз әйел жұрт алдында махаббатқа түсуді ұнатады, оның Бертранмен қарым-қатынасы күйеуін атып өлтіргені үшін түрмеге қамалғаннан кейін ғана аяқталды. Дельфин босағаннан кейін, ол Бертранға барады, олар Бернадеттпен үштік жасайды. Бертранд гонореяға шалдыққан кезде, дәрігер оған оны кім бергенін білмейтінін біледі, өйткені ол алдыңғы он екі күн ішінде алты әйелмен жыныстық қатынаста болды. Алайда Бертран өз қолжазбасының көшірмелерін жасауға ақы төлеп отырған машинщик мазмұнынан ұялады, сондықтан ол жұмыстан кетеді. Бертран бұл жауаптан көңілі қалды және біраз уақытқа жазуды тоқтатады, бірақ ақыр соңында жалғастыруға шешім қабылдайды. Ол бір аптаға жұмыстан босап, кітапты жазып, баспагерлерге жібереді. Бас тарту хаттары келіп түсе бастайды, бірақ бір редактор Женевье Бертранның қолжазбасын ұнатады және жұмысты өзінің басшысына ұсынады. Ол Бертранның кітабын ешқандай өзгеріссіз жариялауға келіседі, ал Бертран Женевьевамен кездесу үшін Парижге барғанда, ол бұрынғы жалыны Вераға тап болады. Бес жыл бұрын олардың ажырасуы Бертранға түрлі дәрі-дәрмектерді қажет етіп, Парижден кетуіне әкелді, бірақ ол ақырында өзін қайта жинап алды және енді оны жиі ойламайды дейді. Ол Вераның кешкі асқа шақыруын және дос болуға тырысуын қабылдамайды. Ол өзінің кітабын Вера үшін жазғанын, бірақ оны тіпті атауға да ұмытқандығын түсінген Бертран Женевьеге қолын созып, қолжазбаны қайта жазу керек екенін айтады. Ол оған жазушылар әдетте өздері жазғысы келген кітапты жаза алмадым деп ойлайды, бірақ ол жазған кітап үшін күрескенін және ол өзінің келесі жобасын Вера туралы жасауы керектігін айтады. Бертран Женевьеваға сенім артуға келіседі, ал кітап баспаға шығарылуға дайындалады. Женевье Бертранға ғашық болып, екеуі бір-бірімен қарым-қатынаста болады. Рождество мезгілінде Бертран өзінің кішкентай қара кітапшасындағы ешкіммен байланыса алмайды, сондықтан ол көшеде жүріп, екі әйелді қуып жүретін кезде оны машина соқты. Ол ауыр жарақат алып, ауруханаға түседі, оған қозғалмау керектігі айтылады, бірақ медбикенің тартымды аяқтарын байқап, оған қарай ұшып кетеді, төсектен құлап, өледі. Бертранның жерлеу рәсіміне келген Женевьева Бертранның бұрынғы сүйіктілерінің ішінен оның өмірінің толық тарихын білетін жалғыз адам екенін айтады. Ол Бертранның әрқайсысын өз қалпында жақсы көретініне күмәндана бермейді және ол бақытты бірде-бір адамнан таппағандықтан, оны санда іздеген деп санайды.
At a cemetery in Montpellier in December 1976, mourners gather for the funeral of Bertrand Morane. One of the attendants, Genevieve Bigey, stands apart from the others. She notices that everyone present is a woman. Some time earlier, Bertrand, a man in early middle age, works in a laboratory testing the aerodynamics of scale models of aircraft, but his real passion is pursuing women. He is often successful, though he has less luck with the woman from the service that calls to wake him up each morning. After spotting a pair of attractive legs, Bertrand goes to extraordinary lengths (which include faking a car accident) to find the woman to whom they belong, only to learn she was just visiting France and has already left the country by the time he tracks her down, though he does manage to sleep with Bernadette, an employee of the company from which the woman rented a car. Bertrand becomes friendly with Hélène, who runs a lingerie shop and is close to his own age. After she confesses to only being attracted to younger men, Bertrand, sensing an imminent change in his lifestyle, decides to write his memoirs before he forgets the details of his many conquests. He writes of his first sexual experience, which was with a prostitute; his relationship with his mother, a beautiful, but cold, woman who largely ignored him and would leave him alone for days at a time to be with her lovers; and many of his other long and short term sexual relationships. An emotionally unstable woman named Delphine Grezel liked to make love in public, and her relationship with Bertrand only ended when she was imprisoned for shooting her husband. When Delphine is released, she visits Bertrand, and they have a threesome with Bernadette. When Bertrand contracts gonorrhea, the doctor is impressed that he does not know who gave it to him, as he has had sex with six women in the previous twelve days. However, the typist who Bertrand is paying to make copies of his manuscript as he continues to write is embarrassed by the content, so she quits. Bertrand is disillusioned by this response and stops writing for a time, but he ultimately decides to continue. He takes a week off work to finish his book, which he sends to publishers. The rejection letters begin to arrive, but one editor, Geneviève, likes Bertrand's manuscript and champions the work to her boss. He agrees to publish Bertrand's book without any changes, and, when Bertrand goes to Paris to meet with Geneviève, he runs into Véra, an old flame. Their breakup five years earlier caused Bertrand to require various pharmaceuticals and leave Paris, but he says he eventually pulled himself back together and does not think of her very often anymore. He denies Véra's request to have dinner and try to be friends. Realizing that he wrote his book because of Véra, but neglected to even mention her in it, Bertrand calls Geneviève to say he has to rewrite the manuscript. She responds by telling him that it is common for writers to feel they have failed to write the book they had set out to write, but that she fought for the book he did write, and he should make his next project about Véra. Bertrand agrees to trust Geneviève, and the book is prepared for publication. Geneviève falls for Bertrand, and they have an affair. During the Christmas season, Bertrand cannot get in touch with anyone in his little black book, so he goes out roaming the streets, and he is hit by a car while hurrying after two women. Severely injured, he is hospitalized and told not to move, but, noticing a nurse's attractive legs, he lunges at her, falls out of bed, and dies. At Bertrand's funeral, Geneviève reflects that, of all of Bertrand's former lovers who have gathered, she is the only one who knows the full story of his life. She does not doubt that, in his own way, Bertrand loved each of them, and thinks he was seeking happiness in quantity, having not found it in any single person.
Актерлік құрам
Франсуа Трюффо фильмде қысқа, сөзсіз эпизодта пайда болады, бастапқы титрлер кезінде жаназа тілікшесі оның басынан өтеді.
François Truffaut has a brief, wordless cameo in the film as a man the hearse drives past during the opening title sequence.
Өндіріс
Трюфо "Үшінші дәрежедегі жақын кездесулер" фильмін түсіріп жатқандағы бос уақытын "Әйелдерді жақсы көрген адам" сценарийін жазуға жұмсады.
Truffaut used his free time during the filming of Close Encounters of the Third Kind to write the script of The Man Who Loved Women.
Қабылдау
Фильм 27-ші Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысты. АҚШ-та ол Ұлттық киносыншылар кеңесі тарапынан «Үздік шетелдік фильм» номинациясына ұсынылды. Фильмнің шығуымен бірге The New York Times газетінің Винсент Канби оны «Трюффо мырзаның классикалық ер адам мен әйел арасындағы қарым-қатынастарды әртүрлі жайттармен бейнелеуінің өзі қызықты, өте мейірімді және күрделі комедия» деп сипаттады, сондай-ақ «Менің ойымша, Трюффоның барлық комедияларында ертедегі Эрнст Любичтің іздері бар, [ ] бірақ «Әйелдерді жақсы көрген адамда» бұрынғыдан да көп байқалады» деді. Канби сондай-ақ «Деннер Бертран рөлінде өте күлкілі, ол «Мен сияқты керемет балада» ойнаған егеуқырларды жоятын адам сияқты бір мақсатқа ұмтылады, сонымен қатар Антуан Дуэнелдің ең жақсы мінез-құлқындағы нәзіктігін де көрсетеді» деп атап өтті, ал Лесли Каронның қатысқан көрінесін «фильмнің ең керемет, таң қалдыратын» көрінесі деп атады, себебі ол «бір толыққанды махаббат оқиғасын, басынан ортасына дейін және соңына дейін, шын мәнінде тек суреттеу арқылы қозғалтады». Ал Рональд Берган мен Робин Карни «Блумсбери шетелдік кино нұсқауында» «Фильм кейіпкерлерін ашып көрсетуден жалтарды, оны тек сыртқы және кейде көңіл көтеретін жаттығуға айналдырады» деп жазды. Джефф Эндрю «Time Out кино нұсқауында» фильмді «Сүйкімсіз» деп сипаттап, «әдеби стильдің артық күшті парадоксалдығымен және әзілдің көзі ретінде эксцентриктік болуға талап етуімен ашуландырады» деді.
The film was entered into the 27th Berlin International Film Festival. In the United States, it was nominated for Best Foreign Language Film by the National Board of Review. At the time of the film's release, Vincent Canby of The New York Times described it as a "supremely humane, sophisticated comedy that is as much fun to watch for the variations Mr. Truffaut works on classic man woman routines as for the routines themselves", and observed that "I suppose there's always been a little of the late Ernst Lubitsch in all Truffaut comedies, [ ] but there is more than I've ever seen before in The Man Who Loved Women." Canby also said that "Denner is very, very funny as Bertrand, a fellow who has the same single minded purpose as the rat exterminator he played in Such a Gorgeous Kid Like Me, as well as the delicacy of touch of Antoine Doinel on his best behavior", and called the scene featuring Leslie Caron the film's "most marvelous, most surprising", as it is "so remarkably well played and written that an entire love affair, from the beginning to the middle and the end, is movingly evoked through what is really just exposition." More negatively, Ronald Bergan and Robyn Karney wrote in the Bloomsbury Foreign Film Guide that "the film obstinately refuses to cast light on its characters, making it no more than a superficial and sporadically entertaining exercise", and Geoff Andrew described the film in the Time Out Film Guide as "Charmless", saying it "irritates by its over wrought sense of literary style paradox, by its insistence on eccentricity as its source of humour".