Катарин Брейя: Француз режиссері және жазушысы

Кіріспе

Француз режиссері (туған 1948)

Катерина Брейя (bʁɛja; туған 13 шілде 1948) – француз режиссері, романист және Еуропалық аспирантурада авторлық кинодан профессор. 40 жылдан астам уақыт кино индустриясында жұмыс істеген Брейя бұрынғыда тыйым салынған тақырыптарды кинода қалыпқа келтіруді қалайды. Кино өнерінің мүмкіндіктерін пайдаланып, Брейя қоғамдағы иронияны ашып көрсету үшін түрлі көзқарастарды салыстырады.

Өмір және мансап

Брейла Дю Севр департаментінің Бресюр қаласында дүниеге келді, бірақ Ниор қаласында өсті. Он екі жасында Ингмар Бергманның «Гикларнас афтон» фильмін көргеннен кейін жазушы және режиссер болуға шешім қабылдады, Харриет Андерссонның Анна кейіпкерінде өзінің «қияли денесін» тапқандай сезінді. 1967 жылы Париждегі Ив Фюренің «Актерлік жаттығулар студиясында» қарындасы, актриса Мари Хелен Брейлатпен бірге актерлік өнерді оқығаннан кейін мансабын бастады. 17 жасында «Льом фалье» («Сұраған адамға арналған адам») атты романы жарық көрді. Француз үкіметі оны 18 жасқа толмағандарға оқуға тыйым салды. Роман негізінде фильм жарық көргеннен кейін көп ұзамай түсірілді, бірақ продюсер банкротқа ұшырады, ал дистрибьютор Артедис фильмнің коммерциялық шығарылымын жиырма жылға тоқтатты, бірақ оған R рейтингі берілді. Брейла жыныстық қатынас, жақындық, гендерлік қақтығыстар және туысқандық бәсекелестік тақырыбына арналған фильмдерімен танымал. Ол секс пен зорлық-зомбылықты ашық бейнелегені үшін көп дау тудырды. Ол порноактер Рокко Сифреддини «Романс» («Романс X», 1999) және «Анатомия де л’анфер» («Тозақтың анатомиясы», 2004) фильмдеріне шақырды. Оның романдары бестселлер атанды. Оның туындылары «дене киносы» жанрымен байланысты. «Senses of Cinema» журналына берген сұхбатында ол Дэвид Кроненбергті фильмдегі сексуалдық мәселеге ұқсас көзқараспен қараған тағы бір режиссер деп сипаттады. Брейла көп уақытын камераның артында өткізсе де, бірнеше фильмде актерлік жұмыс істеді. Ол өзінің алғашқы фильмінде Бернардо Бертолуччидің «Париждегі соңғы танго» (1972) фильмінде қарындасы Мари Хелен Брейлатпен бірге костюм тігуші Мушетте рөлін сомдады. 2004 жылы Брейла миға қан құйылудан кейін инсульт алды, оның салдарынан денесінің сол жақ бөлігі паралич болды. Бес ай ауруханада жатып, баяу сауыққаннан кейін ол жұмысына қайта оралып, 2007 жылы «Une vieille maîtresse» («Соңғы сүйіктісі») фильмін шығарды. Бұл фильм сол жылы Канн кинофестиваліне ресми түрде іріктелген үш француз фильмінің бірі болды. 2007 жылы Брейла атақты алаяқ Кристоф Роканкурмен кездесіп, оған өзінің «Bad Love» романы бойынша түсірмекші болған фильмде басты рөлді ұсынды, онда Наоми Кэмпбелл де қатысуы тиіс болған. Көп ұзамай ол оған 25 000 евро берді, «Кристоф Роканкурдың махаббат өмірі» («La vie amoureuse de Christophe Rocancourt») атты сценарий жазу үшін, ал келесі бір жарым жылда оған қосымша 678 000 евро несие берді. 2009 жылы Брейланың жазған кітабы жарық көрді, онда ол Роканкурдың инсульттан кейін әлі де қалпына келе жатқан кездегі әлсіз жағдайын пайдаланғанын мәлімдеді. Кітап «Abus de faiblesse» деп аталады, бұл француз тіліндегі заң термині, әдетте «әлсіздікті пайдалану» деп аударылады. 2012 жылы Роканкур Брейланың ақшасын пайдаланғаны үшін айыпталды және түрмеге кесілді. 2011 жылға дейін, Брейла басқа жобаларға көшкенімен, ол әлі де «Bad Love» фильмін түсіруге үміттенді, бірақ әлі де қаржыландыру таба алмады. Алайда, оның «Abus de faiblesse» кітабының режиссері Брейла, ал басты рөлді Изабелл Хупперт сомдаған фильм 2012 жылы түсіріле бастады және 2013 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. «Брейла ұзақ кадрға, әсіресе сексуалдық келіссөздер сахналарында берік екені атап өтілді, бұл оның актерлерінің шеберлігін көрсетеді және секстің саяси және философиялық аспектілерін ерекше атап көрсетеді. Мысалы, «Жұқа қыз» және «Романс» фильмдеріндегі маңызды секс-сценылар жеті минуттан астамға созылады». 2018 жылы Брейла 2007 жылы шыққан «Соңғы сүйіктісі» фильмінде ойнаған Асия Арджентоға қатысты дау тудыратын пікірлер айтты, Вайнштейннің сексуалдық шабуыл жасағаны туралы айыптаған Арджентоны «сатқын» деп атады.

Breillat was born in Bressuire, Deux Sèvres, but grew up in Niort. She decided to become a writer and director at the age of twelve after watching Ingmar Bergman's Gycklarnas afton, believing she had found her "fictional body" in Harriet Andersson's character, Anna. She started her career after studying acting at Yves Furet's "Studio d'Entraînement de l'Acteur" in Paris together with her sister, actress Marie Hélène Breillat (born 2 June 1947) in 1967. At the age of 17, she had her novel published, l'Homme facile (A Man for the Asking). The French government banned it for readers under 18 years old. A film based on the novel was made shortly after the publication of the book, but the producer went bankrupt and the distributor Artedis blocked any commercial release of the film for twenty years although it had been given an R rating. Breillat is known for films focusing on sexuality, intimacy, gender conflict, and sibling rivalry. Breillat has been the subject of controversy for her explicit depictions of sexuality and violence. She cast the porn actor Rocco Siffredi in her films Romance (Romance X, 1999) and Anatomie de l'enfer (Anatomy of Hell, 2004). Her novels have been best sellers. Her work has been associated with the cinéma du corps/cinema of the body genre. In an interview with Senses of Cinema, she described David Cronenberg as another filmmaker she considers to have a similar approach to sexuality in film. Though Breillat spends most of her time behind the camera, she has acted in a handful of movies. She made her film debut in Bernardo Bertolucci's Last Tango in Paris (1972) as Mouchette, a dressmaker, alongside her sister Marie Hélène Breillat. In 2004, Breillat suffered a cerebral hemorrhage, causing a stroke that paralyzed her left side. After five months of hospitalization and a slow rehabilitation, she gradually returned to work, producing Une vieille maîtresse (The Last Mistress) in 2007. This film was one of three French films officially selected for the Cannes Film Festival of that year. In 2007, Breillat met notorious conman Christophe Rocancourt, and offered him a leading role in a movie that she was planning to make, based on her own novel Bad Love, and starring Naomi Campbell. Soon after, she gave him €25,000 to write a screenplay titled La vie amoureuse de Christophe Rocancourt (The Love Life of Christophe Rocancourt), and over the next year and a half, gave him loans totalling an additional €678,000. In 2009, a book written by Breillat was published, in which she alleged that Rocancourt had taken advantage of her diminished mental capacity, as she was still recovering from her stroke. The book is titled Abus de faiblesse, a French legal term usually translated as "abuse of weakness". In 2012, Rocancourt was convicted of abus de faiblesse for taking Breillat's money, and sentenced to prison. as of 2011, although Breillat had moved on to other projects, she still hoped to film Bad Love, but had not yet been able to find financing to do so. However, a film adaptation of her book Abus de faiblesse, directed by Breillat and starring Isabelle Huppert, began production in 2012, and was screened at the 2013 Toronto International Film Festival. It has been noted that "Breillat remains committed to the long take, particularly during scenes of sexual negotiation, a technique that showcases her performers' virtuosity as well as emphasizes the political and philosophical elements of sex. In both Fat Girl and Romance, for example, key sex scenes possess shots lasting over seven minutes." in 2018, Breillat made controversial remarks on Asia Argento, who starred in 2007's The Last Mistress, calling Argento a "traitor" for accusing Harvey Weinstein of sexual assault.