Кіріспе
Американдық инженер, Мёрфи заңын жасаған (1918–1990) Эдвард Алойсиус Мёрфи кіші (11 қаңтар 1918 – 17 шілде 1990) Нью-Джерсидегі орта мектепті бітіргеннен кейін, 1940 жылы Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясына түсіп, бітірді. Сол жылы ол АҚШ Армиясының офицерлік құрамына қабылданып, 1941 жылы АҚШ Армиясының Әуе корпусында ұшқышқа оқытылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Тынық мұхиты, Үндістан, Қытай және Бирмада (қазіргі Мьянма) қызмет етіп, майор шеніне жетті. Соғыс аяқталғаннан кейін, 1947 жылы Мёрфи АҚШ Әуе күштері Технология институтына оқуға түсіп, Райт-Паттерсон Әуе базасының Райт Әуе даму орталығында ғылыми-зерттеу жұмыстары офицері болды. Осы жерде ол жоғары жылдамдықты зымыранмен жүргізілген эксперименттерге (АҚШ-тың MX981 жобасы, 1949 ж.) қатысып, Мёрфи заңының туындауына себепкер болды. (Шын мәнінде, бұл қағида оның инженерлеріне қате қолданылуы мүмкін емес компоненттерді жобалауға нұсқау болды: «Егер деталь бірнеше орынға орнатылуға мүмкіндік берсе, ол далада дұрыс орнатылмайды».) Мёрфи өзінің принципін тағдырға және жақсылыққа деген фаталистік мойынсыну ретінде қабылдануына наразы болды. Мёрфи заңды қорғаныс жобалаудың маңызды принципі деп есептеді, онда ең нашар сценарийлерді ескеру қажет. Ұлының айтуынша, Мёрфи заңның көптеген әзіл-қалжың нұсқаларын «күлкілі, маңызсыз және қате» деп санаған. 1952 жылы АҚШ Әуе күштерінен отставкаға шыққан Мёрфи Холломан Әуе базасында зымыранды үдету сынақтарын жүргізіп, содан кейін Калифорнияға жеке мердігерлер үшін ұшақ пилот кабинасын жобалаумен айналысу үшін оралды. Ол ХХ ғасырдың ең танымал экспериментальдық ұшақтарының кейбіреулерінде, соның ішінде F-4 Phantom II, XB-70 Valkyrie, SR-71 Blackbird, B-1 Lancer және X-15 зымыран ұшақтарында экипаж құтқару жүйелерінде жұмыс істеді.
Edward Aloysius Murphy Jr. (January 11, 1918 – July 17, 1990 After attending high school in New Jersey, he went to the United States Military Academy at West Point, graduating in 1940. The same year he accepted a commission with the United States Army, and had pilot training with the United States Army Air Corps in 1941. During World War II he served in the Pacific Theater, India, China and Burma (now known as Myanmar), achieving the rank of major. After the end of hostilities, in 1947 Murphy attended the United States Air Force Institute of Technology, becoming R&D Officer at the Wright Air Development Center of Wright Patterson Air Force Base. It was while here that he became involved with the high speed rocket sled experiments (USAF project MX981, 1949) which resulted in his invention of Murphy's law. (The actual principle was guidance to his engineers, to design components that could not be used mistakenly: "If a part can be installed in more than one position, it will be incorrectly installed in the field".) Murphy himself was reportedly unhappy with the common interpretation of his principle as a fatalistic resignation to fate and mischance. Murphy regarded the law as representing a major principle of defensive design, in which one should always assume worst case scenarios. Murphy was said by his son to have regarded the many jocular versions of the law as "ridiculous, trivial and erroneous". In 1952, having resigned from the United States Air Force, Murphy performed a series of rocket acceleration tests at Holloman Air Force Base, then returned to California to pursue a career in aircraft cockpit design for a series of private contractors. He worked on crew escape systems for some of the most famous experimental aircraft of the 20th century, including the F 4 Phantom II, the XB 70 Valkyrie, the SR 71 Blackbird, the B 1 Lancer, and the X 15 rocket plane.
Танымал мәдениетте
Дисней арнасының "Мило Мерфидің заңы" анимациялық сериалында басты кейіпкер Мило Мерфи Эдвард А. Мерфидің түкпілден келген ұрпағы екені айтылады. Осының салдарынан ол Мерфи заңына сәйкес жиі қауіп-қатерге ұшырайды.