Уильям Белл Динсмур: Грек архитектурасының тарихындағы тұлға
William Bell Dinsmoor
Уильям Белл Динсмур – америкалық тарихшы, ежегі грек архитектурасы сарапшысы. Колумбия университетінде оқытушы, «Ежегі Грек архитектурасы» еңбегінің авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық архитектура тарихшысы және профессор (1886–1973)
American architectural historian and professor (1886–1973)
Уильям Белл Динсмур аға (1886 жылдың 29 шілдесі – 1973 жылдың 2 шілдесі) – классикалық Грекияның американдық архитектура тарихшысы және Колумбия университетінің өнер және археология профессоры. Афинадағы жылдары ол өзінің ең маңызды еңбегін, Уильям Джеймс Андерсон (1844–1900) және Ричард Фене Спирс (1838–1916) еңбегі болған «Ежелгі Грекия сәулеті» кітабының жаңа өңделген басылымын жазды; ол алғаш рет 1927 жылы жарық көрді, үш басылымға шығып, ХХ ғасыр бойы грек сәулетінен сабақ беруде маңызды орын алды. Динсмур 1933 жылы Америка философиялық қоғамына сайланды. 1934 жылы С. Батлер Мюррейдің отставкасынан кейін Колумбия университетіндегі Көркем өнер факультеті қайта ұйымдастырылып, Динсмур төраға болып тағайындалды. Ол 1955 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1930 жылдардың ортасында Динсмур белгілі Акрополь ғалымы Вильгельм Дёрпфельдпен Парфенонның үш кезеңінің құрылымы туралы пікірсайыс жүргізді. 1935 жылы ол Колумбия университетінде археология профессоры болып тағайындалды. 1936–1946 жылдары Америка археология институтының президенті болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде президент Франклин Делано Рузвельт Динсмурды соғыс аймақтарындағы мәдени мұраларды қорғау комитетінің төрағасы етіп тағайындады. Динсмур 1944 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Мансабының көп бөлігінде ол Афинадағы Американдық классикалық зерттеулер мектебінде оқытумен айналысты. 1963 жылы Колумбия университетінен зейнеткерлікке шықты. 1969 жылы Америка археология институты оны археологиялық жетістіктері үшін алтын медальмен марапаттады. 1973 жылдың 2 шілдесінде Грекияның Афина қаласында инсульттан қайтыс болды.
William Bell Dinsmoor Sr. (July 29, 1886 – July 2, 1973) was an American architectural historian of classical Greece and a Columbia University professor of art and archaeology. During the years in Athens, he wrote his magnum opus, a rewritten edition of the Architecture of Ancient Greece by William James Anderson (1844–1900) and Richard Phené Spiers (1838–1916); it first appeared in 1927 and would go to three editions and be a mainstay for the teaching of Greek architecture through the twentieth century. Dinsmoor was elected to the American Philosophical Society in 1933. In 1934, following the resignation of S. Butler Murray, the Department of Fine Arts at Columbia was reorganized and Dinsmoor became chairman. He held this position until 1955. During the mid 1930s, Dinsmoor enganged in a celebrated debate on the configuration of the three phases of the Parthenon with the eminent Acropolis scholar Wilhelm Dörpfeld. In 1935 he was named professor of archaeology at Columbia University. Between 1936 and 1946 he was president of the Archaeological Institute of America. During World War II, President Franklin Delano Roosevelt appointed Dinsmoor chair of the Committee for the Protection of Cultural Treasures in War Areas. Dinsmoor was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1944. For much of his career he taught at the American School of Classical Studies in Athens. He retired from Columbia University in 1963. In 1969 he was awarded the gold medal for his archaeological achievements by the Archaeological Institute of America. He died of a stroke while in Athens, Greece on July 2, 1973.
Мұра
Динсмурдың толық библиографиясы Hesperia журналында жинақталған. Динсмур ең алдымен екі маңызды еңбегімен танымал. Біріншісі – "Ежелгі Грекия сәулеті" (1927) кітабын толық жаңарту. Динсмур әрқашан Андерсон мен Спирс еңбегіне үлкен үлес қосыпты десе де, кітапты қайта жазу, көбінесе, жеке жетістік болды. Екінші кітабы – "Эллинистік дәуірдегі Афина архонттары" (1931), ол эллинистік Афинаның атақты архонттарына нақты даталар беруге тырысты. Бұл кітап афиналық тарихты хронологиялық тұрғыдан зерттеу үшін негізгі еңбек саналады. Оның ұлы, Уильям Белл Динсмур кіші, де көрнекті классикалық сәулет тарихшысы болды.
Dinsmoor's full bibliography is collected in the journal Hesperia. Dinsmoor is best known for two major works. The first of these is his complete rewriting of The Architecture of Ancient Greece (1927). Although Dinsmoor always allowed much credit for the work to Anderson and Spiers, the revision of the book was essentially a unique accomplishment. The second book is The Archons of Athens in the Hellenistic Age (1931), which attempted to assign absolute dates to the eponymous archons of Hellenistic Athens. The book is fundamental for Athenian chronology. His son, William Bell Dinsmoor Jr., was also a distinguished classical architectural historian.