Шотланд епископы және Роберт Рейд өмірі

Кіріспе

Шотланд епископы

Роберт Рид (1558 жылы қайтыс болған) Кинлосс абысы, Боулидің коммендаторы және Оркни епископы болды. Ол Клэкманнан округіндегі Айкенхедте Джон Ридтің (Флодден шайқасында қаза тапқан) және Элизабет Шенвеллдің ұлы болып дүниеге келді. Оның ресми білімі 1511 жылы Санкт-Андрюс университетіндегі Санкт-Сальватор колледжінде оның ағасы, өнер факультетінің деканы Роберт Шенвелл басшылығымен басталды. Рид 1515 жылы бітіріп, 1524 жылы Эльгин соборында субдикан болды, ал 1527 жылы ол Морейдің ресми қызметкері болды. 1526 жылы Кинлосс абысы Томас Кристалл Ридті өзінің мұрагері етіп таңдады. 1527 жылы ол абат ретінде папа Климент VII сотына абаттық мәселелермен қатысты. 1528 жылы Париж арқылы қайтып келе жатқанда Рид Шотландияға еріп келген пиемонттық гуманист ғалымы Джованни Феррериомен кездесті. 1528 жылы шілдеде Кристалл отставкаға кеткеннен кейін, Рид қыркүйекте абат болып бата алды және 1531 жылы Боули монастырының мақтауын алды. Сол жылы Феррерио Джеймс V сотын тастап, Кинлоста Ридке қосылды. Рид 1532 және 1542 жылдар аралығында көптеген мемлекеттік қызметтер атқарды, соның ішінде Англия мен Францияға елшілік қызметтері мен жоғары заң қызметкері болды. Ол 1538 жылы екі монастырьдың сыртқы және ішкі құрылысын едәуір жақсартты. 1541 жылдың көктемінде Джеймс V Ридті Оркнидің бос епископтығына ұсынды, оның құлшылық етуі қараша айының соңында өтті. Король Джеймс 1542 жылы қайтыс болды және Джеймс Гамильтон, Арран графы, Мэридің кәмелетке толмауы кезінде регент болып тағайындалды. Епископ Рид Арранның ағылшыл позициясын ұнатпай, кардинал Битонмен бірікті. Битонның регенттің көзқарасына қарсы тұруы оның тұтқындалуына әкелді, ал кардиналдың жақтастары 1543 жылы Битонның босатылуы үшін Аранмен келіссөздер жүргізу үшін Ридті таңдады. Ридтің әрекеттері қабылданбады, бірақ кардиналдың бостандығы біртіндеп қалпына келтірілді. Битонды қолдауына қарамастан, Рид парламенттің ықпалды Лордтар комитетіне сайланды. Бұл лауазым сонымен қатар регенттің құпия кеңесінің мүшелігін де білдірді. Парламент 1543 жылдың шілдесінде жасалған Гринвич шартын мақұлдады, бұл Мэри мен Англияның Эдуард ханзадасының арасында неке қиюға жол ашты. 11 желтоқсанда парламент шартынан бас тарту туралы шешім қабылдады, нәтижесінде ағылшын королі Эдуард Шотландияға соғыс жариялады, бұл соғыс сегіз жылға жуық уақытқа созылды және ол "Қатаң іздеу" деп аталды. 1544 жылдың тамызында епископ Рид Киркваллдың Оркни епархиясының ордасы болған Сент-Магнус соборына барып, бірден епархиялық ғимараттарды және собор бөлімін реформалауды бастады. 1549 жылы ақпанда Рид Әділет сотының президенті болды. Ол 1550 жылы Кинлосс аббаттығын өзінің туысы Уолтер Ридке тапсырды және сол жылы Адам Уоллестің ересілік ісі бойынша сотқа қатысты. Оның қызметі сұранысқа ие болды және 1551 жылдың маусым айында ол Англиямен бейбітшілік орнату үшін тағайындалған комиссар болды. 1554 жылдың мамыр айында Рид жас Мэри патшаның қорғаншысы болды. 1558 жылы корольдің дофинге үйлену тойына қатысу үшін Францияға барар алдында Рид өзінің соңғы өсиетін жасады. Ол Эдинбургте грамматика, өнер және заң мектептерінен тұратын, барлық қажетті орын-жайлармен жабдықталған колледж құруға мүмкіндік берді. Ридтің кемесі Булоньеге жақын жерде апатқа ұшырады, бірақ ол және оның әріптесі комиссар, Ротс графы, Нотр-Дам соборында корольдік некеге куәлік ету үшін аман қалды. Диппеге оралғанда Рид пен оның әріптестері ауырып, 1558 жылы 6 қыркүйекте қайтыс болды.

Robert Reid (died 1558) was Abbot of Kinloss, Commendator prior of Beauly, and Bishop of Orkney. He was born at Aikenhead in Clackmannan parish, the son of John Reid (killed at the Battle of Flodden) and Elizabeth Schanwell. His formal education began in 1511 at St Salvator's College in St Andrews University under the supervision of his uncle, Robert Schanwell, dean of the faculty of arts. Reid graduated in 1515 and by 1524 was subdean at Elgin Cathedral where, by 1527, he was Official of Moray. Thomas Chrystall, the abbot of Kinloss, chose Reid as his successor in 1526. In 1527, as abbot designate, he attended the court of Pope Clement VII on abbacy business. While returning via Paris in 1528, Reid met the Piedmontese humanist scholar Giovanni Ferrerio who accompanied him back to Scotland. Following Chrystall's resignation in July 1528, Reid was blessed as abbot in September and received the Priory of Beauly, in commendam, in 1531. In that same year, Ferrerio left the court of James V to join Reid at Kinloss as tutor to the monks of both Kinloss and Beauly. Reid held many offices of state between 1532 and 1542 including ambassadorial roles to England and France and as a senior law official. He considerably improved the external and internal fabric of both monasteries in 1538. In the spring of 1541, James V nominated Reid to the vacant bishopric of Orkney with his consecration taking place in late November. King James died in 1542 and James Hamilton, Earl of Arran was appointed regent during Queen Mary's minority. Bishop Reid aligned himself with Cardinal Beaton in his dislike of the pro English stance of Arran. Beaton's resistance to the regent's viewpoint led to his arrest and the cardinal's supporters chose Reid to negotiate with Arran for Beaton's release in 1543. Reid's attempts were rejected but the cardinal's freedom was gradually restored. Despite his support of Beaton, Reid was elected to the influential Lord of the Articles committee of parliament. This position also brought with it membership of the regent's privy council. Parliament approved the Treaty of Greenwich, concluded in July 1543, that would pave the way to a betrothal between Queen Mary and Prince Edward of England. On 11 December, a renunciation of the treaty was passed by parliament and resulted in the English King Edward's declaration of war on Scotland that lasted nearly eight years and came to be known as the Rough Wooing. In August 1544, Bishop Reid travelled to Kirkwall's St Magnus Cathedral, the seat of his Orkney bishopric, and immediately began structural improvements to the diocesan buildings and reforms to the cathedral chapter. Reid became President of the Court of Justice in February 1549. He relinquished his abbacy of Kinloss to his nephew Walter Reid in 1550 and that same year sat at the heresy trial of Adam Wallace. His services continued to be in demand and in June 1551 he was a commissioner appointed to treat for peace with England. In May 1554, Reid was a curator to the young Queen Mary. Shortly before embarking for France to attend the Queen's wedding to the Dauphin in 1558, Reid made out his last will and testament that allowed for a college to be established in Edinburgh that was to consist of grammar, arts and law schools with all necessary accommodation. Reid's ship was wrecked near Boulogne but both he and his fellow commissioner, the Earl of Rothes, survived to witness the royal marriage at Nôtre Dame Cathedral. On reaching Dieppe on his journey home, Reid and fellow commissioners fell ill and on 6 September 1558, he died and was buried in Dieppe's church of St Jacques.

Ерте өмір

Роберт Ридтің туған күні белгісіз, бірақ ол 1511 жылы университетке оқуға түсті. Осы кездегі студенттердің көпшілігі сияқты, оқуға түсу әдетте он екі мен он бес жас аралығында болатын. Бұл оның шамамен 1496 мен 1499 жылдар аралығында туған болуын көрсетеді. Роберттің ата-анасы Джон Рид пен Элизабет (кейде Бессата деп аталған) Шенвеллдің алты баласы болды, Роберт үшінші бала болды. Оның екі үлкен ағасы – Дэвид пен Джеймс, үш кіші әпкесі – Кристиан, Хелен және Маргарет еді. Элизабет Шенвеллдің кем дегенде үш бауыры болды: Купер Ангустың аббаты болған Джон, секулярлық дін қызметкері Уильям және 1501 жылы Киркалдидің викарі, ал 1512 жылдан 1517 жылға дейін Сент-Эндрюс университетінің өнер факультетінің деканы болған Роберт. 1517 жылдан 1519 жылға дейін Роберт Шенвелл университет ректорының орынбасары және ректоры қызметін атқарды. Рид 1511 жылы, оның ағасы Роберт Шенвелл жоғары лауазымда болған кезде, Сент-Эндрюс университетінің Сент-Сальватор колледжіне қабылданды. Қасиетті теология профессоры Хью Спенстің жетекшілігімен, ол 1513 немесе 1514 жылы бакалавр, ал 1515 жылдың 28 мамырында магистр дәрежесін алды. Сент-Сальватор колледжі 1500 жылы оқу бағдарламасына канондық құқықты енгізді, оған сәйкес канондық құқық бакалавры аптасына үш лекция оқуға міндетті болды. Хью Спенс 1508 жылы канондық құқық докторы атанды, бірақ азаматтық құқық бойынша дәрежелер тек 1538 жылы ұсыныла бастады. 1430 жылдарға қарай, шіркеудің жоғары лауазымдарына немесе патшаға қызмет етуге, немесе екеуіне де ұмтылғандар үшін канондық немесе азаматтық құқықтағы аспирантура білімі қажетті болды. Рид көбінесе Париж университетінде заң бойынша аспирантурада оқыған деп есептеледі, бірақ оны растайтын ешқандай құжат табылмады. Керісінше, басқа университеттер осы салада білім берді; мысалы, Парижден оңтүстік-батысқа қарай 110 шақырым қашықтықта орналасқан Орлеан университеті канондық құқық біліміне ие адамдарға азаматтық құқық бойынша үш жылдық курс ұсынды. Рид 1518 жылы Морей епархиясында нотариус болып тағайындалды, содан кейін 1519 жылы Фифте сот прокуроры және Сент-Эндрюс епархиясының дін қызметкері ретінде таныстырылды. 1524 жылға қарай ол Эльгин соборындағы Морей епархиясында деканның орынбасары болды, ал 1527 жылға қарай епархияның ресми өкілі – официалис болды. Епархияның ресми өкілі – епископтың консисториялық сотындағы судья болып табылатын заңгер, оған канондық құқық туралы терең білім ғана емес, көбінесе азаматтық құқық та қажет болды.

Robert Reid's date of birth is unrecorded but he began his university education in 1511 and like most students of the time, entry usually occurred between the ages of twelve and fifteen—this would have placed his probable year of birth between 1496 and 1499. Robert's parents, John Reid and Elizabeth (sometimes known as Bessata) Schanwell, had six children of whom Robert was the third born—his two older brothers were David and James, and his three younger sisters were Christian, Helen and Margaret. Elizabeth Schanwell had at least three siblings—John who became abbot of Couper Angus, William who was a secular cleric, and Robert who in 1501 was Vicar of Kircaldy, and Dean of the faculty of arts at St Andrews University from 1512 to 1517. From 1517 to 1519 Robert Schanwell served as Deputy Rector and Rector of the university. Reid entered St Salvator's College in St Andrews University in 1511 during the period that his uncle, Robert Schanwell, held high office. Under the tutelage of Hugh Spens, Professor of Sacred Theology, he graduated as a Bachelor of Arts in 1513 or 1514 followed by his Master of Arts on 28 May 1515. St Salvador's College introduced the study of canon law as part of the curriculum in 1500 when it required that a Bachelor of Canon Law deliver three lectures per week. Hugh Spens had become a Doctor of Canon Law in 1508 but it was not until 1538 that degrees in civil law were offered. By the 1430s, for those aspiring to the higher echelons of the church or service to the king, or both, a postgraduate degree in canon or civil law was essential. Reid is almost always described as being a postgraduate law student at the University of Paris but no record of this has been uncovered. Moreover, Reid's future distinguished law career with expertise in both canon and civil law Instead, other universities provided this discipline; for instance, the University of Orlèans, situated only 110 km southwest of Paris offered a three year course on civil law for those qualified in canon law. Reid was appointed as a Notary public in the diocese of Moray in 1518 and then described as a court procurator in Fife and also as a cleric of St Andrews diocese, both in 1519. He was subdean in the Diocese of Moray at Elgin Cathedral by 1524 and then officialis or official of the diocese by 1527—the official of a diocese was a lawyer who was the judge in the bishop's consistorial court and needed not only in depth knowledge of canon law but frequently, civil law also.

Кинлос абысы

Кинлосс аббаттығы 1151 жылы король Давид I құрған, ол Роберт Ридтің субдеканы және ресми тұлғасы болған Элгин соборынан бірнеше шақырым жерде орналасқан. 1500 жылдың 13 қаңтарында тағайындалғаннан бері аббат Томас Кристалл басқарды. Кристалл аббатқа тиесілі мүлікті қайтару және ұмытылған жерлерді қалпына келтіруде үлкен жетістікке жетіп, аббаттың кірісін екі есеге арттырды. Кристалл көптеген қайырымдылық істер жасап, садақа таратты және тіпті кедей әйелдерге лайықты некеге шығу үшін ақшалай көмек берді. Аббат мүліктерін күтіп ұстау оған маңызды болды, ол Кинлоста жөндеу және жаңа құрылыс жұмыстарын жүргізіп, сонымен қатар шіркеу жиһаздарын және кітапханасын жақсартты. Эллон және Стратисладағы сыртқы мүліктер де жақсы күйде сақталды. Ридтің қабілеттерін 1526 жылы Камбускенет аббаты мен Стирлинг викары арасындағы шіркеу дауын шешу үшін Рим папасы пайдаланды. Аббаттың соборға жақын орналасуы Кристаллға Ридті бірінші кезекте байқауға мүмкіндік берді, сондықтан ол 1526 жылы өзінің мұрагері ретінде собордың субдеканын таңдады. Римді 1527 жылдың 6 мамырында Рим императоры Карл V әскері тонады, нәтижесінде папа Климент VII Сант-Анджело цитаделінде тұтқынға алынды. Оның босатылуы туралы келіссөздер жүргізіліп, 1527 жылдың 6 желтоқсанында ол Римнен 120 км солтүстікке қарай, Умбриядағы Орвието қаласына кетті. Аббат Рид Рим папасымен кездесу үшін қысқы сапарға шықты, бұл Кинлостағы лауазымын нығайту мақсатында болды және 1527 жылдың 10 қарашасынан кейін Эльгиннен Римге кетті, бірақ ол Рим папасымен Орвиетода кездескен болуы мүмкін. Ридтің қайту жолы оны Париж арқылы алып өтті, онда шотланд ғалымы және августиндік канон Роберт Ричардсон гуманистік ғалым Джованни Феррериомен таныстырды. Туринде оқығаннан кейін, 1525 жылы Пьемонттық Феррерио Парижге келді, онда ол Ричардсонның ғана емес, Гектор Бойс, Джордж Бьюкенен және Уильям Гордон сияқты басқа шотланд ғалымдарының да серігі болды. Феррерио Ридке Шотландияға, король Джеймс V сотына қосылды, онда ол келесі үш жылды өткізді. Рим папасы Климент VII 1528 жылдың 4 шілдесінде берген бұйрығында Кристаллдың отставкаға кету туралы өтінішін алғанын мойындады, ол оны қабылдады және Морей епархиясының кез келген монастырына мұрагерді тағайындау тек оның құзырында екенін және сондықтан ол Ридті Кинлосс аббаты етіп тағайындағанын мәлімдеді. Бұл Ридтің аббат басшылығын қабылдағаннан кейін алты ай ішінде цистерциандық монахтың киімін киюіне байланысты болды; ол 1528 жылдың күзінде Эдинбургтегі Grey Friars шіркеуіндегі салтанатта Абердин епископынан киім мен бата алды. Мюрттон барониясы аббат ғимараттарының солтүстігіндегі аббат жерлерінің көп бөлігінен құрылды. 1531 жылы Феррериоға Джеймстің сотынан Кинлосс монахтарына сабақ беруге рұқсат берілді. Ридтің 1 қарашада Боули монастырының мақтауын алғандықтан, ол Кинлоссқа үш жылға жіберілген Боули монахтарының бесеуін оқытты. Аббат Рид аббат бөлмелерін жаңартуға, монастырда аркалар салуға, аббатхананы өртке төзімді кітапханамен қамтамасыз етуге және үш капелланы құрбандық үстелдерімен қамтамасыз етіп, қабырға суреттерімен безендірді; сыртқы жағынан, ол аббаттың төбесін қорғасынмен жабуды бекітті, жаңа қоралар, оған байланысты пешпен және көгершін үйін қамтамасыз етті. Роберт Максвелл, Оркни епископы 1540 жылдың 25 желтоқсанында қайтыс болды және Роберт Ридті патша 1541 жылдың 5 сәуірінде епископтыққа ұсынды. Бұл ереже 1541 жылдың 20 шілдесінде берілді, Рид өзінің қолданыстағы пайдасын, соның ішінде Кинлосс аббаттығын сақтап қалды. Көптеген басқа дін қызметкерлері сияқты, саясаткер Рид теолог Ридке қарағанда көбірек көзге түсті. Бірақ 1544 жылы Рид өзінің епархиясына оралған соң, епархияның конституциясын қайта жазды. Бұл жерде провист, жеті канон, он үш капеллан және алты хоршы бастаған жеті мәртебелі адам болуы керек деп белгіленді - канцлер апта сайын канондық құқық туралы дәріс беруді және грамматикалық мектепті басқаратын капелланның біреуін жүктеді. Әдеттегідей Киркваллдың Корольдік Бургы 1486 жылы Джеймс III корольдік жарғыда берген Сент-Магнес соборына ие болды. Бұл жарғыда Сент-Джонның пребендісінен түскен табыс собор ғимараты мен оның мазмұнын күтіп ұстауға жұмсалуы керек деп белгіленген, бірақ бұл Ридтің ескермегендігі болды. Бұл шіркеулерден түсетін табысты алып тастап, пасторлық күтімнің сапасын төмендету қаупі тудырды. Оркниде епископтың еңбекқорлығының куәсі ретінде көптеген ғимараттарда Ридтің гербі орналасқан - ең көрнектісі епископ сарайын қалпына келтіру, оған Рид солтүстік-батыс бұрышына дөңгелек мұнара салған. 1554 жылы Рид епархиялық ұйымды жақсартуға кірісті. Құдайға арналған қызметтерге дайындалу үшін капеллан мен хоршылар қайта орналастырылды және субдеканға провист болмаған кезде жалпы тәртіпті сақтау үшін жарамды бөлмелер берілді. Король Джеймс 1533 жылдың ақпанында Уильям Стюарт, Абердин епископы және Ридке Англияның Генрих VIII-мен бейбіт келісім шартын жасасуға рұқсат берді, бірақ ол 1534 жылдың 2 тамызында ғана аяқталды. Феррерио кейіннен Стюарт епискобы мен аббат Рид "ашулы ұлттан (Англиядан) барлық күтілімнен асып түсетін бейбітшілікті" алуға қабілетті жалғыз адамдар екенін жазды. Рид 1535 және 1536 жылдары король Джеймстің некесіне қатысты Францияда дипломатиялық жұмыстармен айналысты, біріншісі Мари де Бурбонмен, содан кейін француз корольінің ауру қызы Мадленмен. Джеймс пен Мадлен 1537 жылдың 1 қаңтарында Париждегі Нотр-Дам соборында үйленді, бірақ жаңа патшайым бірнеше айдан кейін Холируд сарайында қайтыс болды. Рид 1541 және 1542 жылдары Генрихке елшілікпен барды және соңғы ретте шотланд сотына оралуына және Шотландиямен соғысқа дайындық жұмыстары басталғанша оған хат жазуына тыйым салынды. 1542 жылдың қарашасында Генрих VIII Шотландияның жоғарылығына қатысты ағылшын талаптарын жаңартты. Король Джеймс 1542 жылдың 14 желтоқсанында қайтыс болды, ал 1543 жылдың 3 қаңтарында Джеймс Гамильтон, Эрл оф Арран, енді мұрагер болып, алты күндік патшайым Марияның регенті тағайындалды. Англияға жақын көзқарастарды ұстанған Арран Битонды тұтқынға алды. Осы жағдайда 1543 жылдың наурыз айында Рид Битонды қолдаған бірдей ойлы ақсүйектер мен шіркеулердің Перттегі жиынына қатысты. Кардиналдың босатылуын және Жаңа өсиеттің ағылшын тіліндегі нұсқаларының таралуын тоқтату үшін Арранға баратын епископты жіберуге келісілді, бірақ барлығы бас тартты. Арран Эдинбургте парламент отырысын шақырып, регенттің саясатына қарсы болғанына қарамастан, Ридті маңызды Аталы комитетке тағайындады. Кардинал Дэвид Битон 1546 жылдың 28 мамырында Сент-Эндрюс қаласындағы қамалында өлтірілді. Жауап ретінде Арран төрт саясаткерден тұратын кішкентай ішкі шеңбер құрды, ол оған үнемі қол жетімді болды - Рид 1546 жылдың маусым және шілде айларында, содан кейін 1547 жылдың наурыз айында осы кеңесте қызмет етті. Ол сонымен қатар патшайым Мария үшін дәрігер табумен тапсырылды және, болжамды, монархқа діни білім берді. Аббат Александр Милн 1548 жылы қайтыс болғаннан кейін Рид Әділет коллегиясының президенті тағайындалды, ол 1549 жылдың 24 ақпанында алғаш рет пайда болды. Тей өзенінің аузындағы стратегиялық Броти қамалы 1547 жылдың қыркүйегінен бері ағылшылдардың қолында болды, бірақ 1550 жылдың ақпанында француз-шотланд күштері оны қайтарып алды. 1549 және 1550 жылдардағы әскери жетістіктер Ридті, Әділет коллегиясының президенті ретінде, шетелдіктердің (яғни ағылшылдардың) ақшаларын өздерімен бірге алып кетпеуін, оларды шотланд тауарына жұмсауын қамтамасыз етуге итерді. 1550-1552 жылдары Рид...

The abbey of Kinloss, founded by King David I in 1151, is situated only a few miles from Elgin Cathedral where Robert Reid was its subdean and official, was governed by Abbot Thomas Crystall since his appointment on 13 January 1500. Chrystall had been very successful in retrieving misappropriated property belonging to the abbey and reinstating teinds that had been neglected and by doing so doubled the abbey income. Crystall performed numerous charitable acts in the distribution of alms and even provided impoverished ladies with money as dowries to enable suitable marriages. The upkeep of his abbey properties was important to him, carrying out repairs and new building work at Kinloss while also improving the church furnishings and library. The external properties in Ellon and Strathisla were also well maintained. Reid's abilities were drawn upon by the Pope when he was chosen to resolve an internal church dispute between the Abbot of Cambuskenneth and the Vicar of Stirling in 1526. With the abbey's proximity to the cathedral, Chrystall was ideally placed to observe Reid at first hand and so it was that it was the cathedral's subdean that he chose as his successor in 1526. Rome was sacked on 6 May 1527 by the forces of Charles V, the Holy Roman Emperor, resulting in Pope Clement VII's imprisonment in the Castel Sant'Angelo. His release was finally negotiated and on 6 December 1527 he left Rome for the Umbrian city of Orvieto, 120 km to the North. Abbot elect Reid faced a winter journey to meet the Pope, probably in the furtherance of his position at Kinloss, and left Elgin, ostensibly for Rome, sometime after 10 November 1527 but it may have been in Orvieto that he met the Pontiff. Reid's return journey took him via Paris where he was introduced to the humanist scholar Giovanni Ferrerio by the Scottish scholar and Augustinian canon, Robert Richardson. Following his studies at Turin, the Piedmontese Ferrerio arrived in Paris in 1525 where he became a companion of not only Richardson but other Scottish scholars such as Hector Boece, George Buchanan and William Gordon. Ferrerio joined Reid back to Scotland to the court of King James V where he would spend the next three years. In Pope Clement VII's bull of 4 July 1528, he acknowledged having received Chrystall's request to resign, which he granted, and declared that the appointment of a successor to any monastery within the see of Moray lay solely with him and that he had therefore appointed Reid, Abbot of Kinloss. This was conditional on Reid accepting the Cistercian monk's habit within six months of taking up the rule of the abbey; he received the habit and blessing from the bishop of Aberdeen at a ceremony at the church of the Grey Friars in Edinburgh in the autumn of 1528. The Barony of Muirton was created out of much of the abbey lands just north of the buildings. In 1531, Ferrerio was allowed to leave James's court to teach some of the Kinloss monks and, as a result of Reid having received, in commendam, the Priory of Beauly on 1 November, he also tutored five of the Beauly monks, seconded to Kinloss for a period of three years. Abbot Reid energetically set about renovations to the abbot's rooms, building arches in the cloister, providing the abbey with a fire proof library, and having three chapels provided with altarpieces and adorned with murals; externally, he had the roof of the abbey sealed with a lead covering, provided new barns, a malthouse with an associated kiln and a dovecot. Robert Maxwell, Bishop of Orkney had died by 25 December 1540 and Robert Reid was nominated by the King for the bishopric on 5 April 1541. The provision was granted on 20 July 1541 with Reid retaining his existing benefices including the abbacy of Kinloss. Like many other clerics, Reid, the politician, was more in evidence than Reid, the theologian. But in 1544, once again back in his diocese, Reid rewrote the constitution of the diocese. This stipulated that there would be seven dignitaries led by a provost, seven canons, thirteen chaplains, and six choristers—the chancellor was charged with delivering a weekly lecture on canon law and one of the chaplains detailed to head up the grammar school. Unusually, the Royal Burgh of Kirkwall owned St Magnes Cathedral given to it in a royal charter by James III in 1486. This charter stipulated that the income from the prebend of St John was to be used for the upkeep of the cathedral building and its contents but this was disregarded by Reid—other appropriations to finance this overhaul of the chapter were enforced. This channelled away revenues from parishes and risked the downgrading of the quality of pastoral care. In Orkney, evidence of the bishop's industriousness can be seen by the number of buildings that have Reid's coat of arms inserted into them—the most prominent of these being the restoration of the Bishop's Palace to which Reid had added a round tower in its northwest corner. In 1554, Reid set about fine tuning the diocesan organisation. To get ready for the divine services the chaplains and the choristers were re housed and the subdean was allocated chambers that were better suited to his role of enforcing overall discipline when the provost was absent. King James authorised William Stewart, Bishop of Aberdeen and Reid to negotiate a peace treaty with Henry VIII of England in February 1533 but it was 2 August 1534 before it was finally concluded. Ferrerio later wrote that Bishop Stewart and Abbot Reid were the only men capable of getting a "peace surpassing all expectation from an angry nation" (England). Reid was engaged in diplomatic work in France concerning the marriage of King James during 1535 and 1536, firstly with Marie de Bourbon and then with the sickly Madeleine, daughter of the French king. James and Madeleine married at Nôtre Dame Cathedral in Paris on 1 January 1537 but the new Queen died within months at Holyrood Palace. Reid was an envoy to Henry in 1541 and again in 1542 and on the latter instance was prevented from returning to the Scottish court and from writing to it until the preparations for war with Scotland were underway. In November 1542, Henry VIII had revived the English assertion of the overlordship of Scotland. King James died on 14 December 1542, and on 3 January 1543 James Hamilton, Earl of Arran, now heir presumptive, was appointed regent for the six day old Queen Mary. Arran, holding pro English views, had Beaton arrested. It was against this backdrop that in March 1543, Reid was part of a gathering in Perth of like minded nobles and churchmen who supported Beaton. It was agreed to send the bishop to meet Arran to call for the cardinal's release and for the ceasing of the circulation of English language versions of the New Testament, all of which were turned down. Arran called for a sitting of parliament in Edinburgh where despite his opposition to the regent's policies, Reid was appointed to the important Committee of the Articles. Cardinal David Beaton was assassinated in his castle of St Andrews on 28 May 1546. In response, Arran formed a small inner circle of four politicians to be readily available to him—Reid served on this council in June and July 1546 and then again in March 1547. He was also tasked with securing a doctor for Queen Mary and, it is thought, provided religious education to the monarch. Following the death of Abbot Alexander Mylne in 1548, Reid was appointed the Lord President of the College of Justice, appearing for the first time on 24 February 1549. The strategic Broughty Castle at the mouth of the River Tay had been in English hands since September 1547 but in February 1550 it had been retaken by a Joint French and Scottish force. The military successes in 1549 and 1550 prompted Reid, in his role as President of the College of Justice, to ensure that foreigners (i. e. the English) did not take their money with them but should spend it on Scottish goods. In the years 1550 to 1552, Reid was engaged in many legal and monetary matters but diplomatic duties were called on in 1552 when he was appointed one of the commissioners to negotiate a treaty with the young King Edward to end hostilities, define the border, the return of hostages and prisoners, and the exchange of criminals, among other things. On 12 April 1554 when the dowager queen, Mary of Guise, became regent for her daughter, Reid, as Queen Mary's curator, presented the necessary documents to parliament for endorsement. France and Spain were now at war and with Mary, Queen of England and wife of Philip of Spain, France feared an alliance of England and Spain on the battlefield—dowager Queen Mary of Guise and regent, was now pushing for Scotland to enter the war on the side of France. This was resisted by the Scottish nobles but after an overwhelming French defeat by Spain at St Quentin, in Picardy on 10 August 1557, the marriage between Mary, Queen of Scots and the Dauphin now took on greater urgency.

Өлім

1557 жылы 30 қазанда Франция королі Генрих шотланд парламентінен королева Мэри мен Франция дофинінің үйлену тойына дайындық үшін комиссарлар жіберуді сұрады. Роберт Рид неке шартын келісуге тағайындалған тоғыз комиссардың бірі болды. 1558 жылы 6 ақпанда – Францияға аттанған күні – Рид өзінің соңғы өсиетнамасын жасады, онда Эдинбургте колледж құру үшін 8000 мерк сомасын пайдалануға рұқсат берілді. refn|group=note| Колледждегі оқу бағдарламасы университеттердегі бұрынғы үлгілерден ауытқуға тиіс болды, азаматтық құқық канондық құқықтан басымдық алатын болса, ал гуманитарлық пәндер әдебиет, поэзия және шешендік өнерге негіделгені жөн. Рид пен оның әріптесі Ротс графы Булонье маңында кеме апатына ұшырады және француз балықшы қайығымен құтқарылды. Мэридің үйлену тойы 24 сәуірде Нотр-Дам соборында өтті – оның әкесі 21 жыл бұрын Мадленмен үйленген орын. Франция кеңесі мен шотланд комиссарлары арасында жанжал туды, себебі француздар Шотландияның патшалық регалияларын дереу Францияға жіберіп, дофинді Шотландия королі етіп жариялауды талап етті. Рид пен оның әріптестері Шотландия парламентінен мұндай шарттарға келісуге уәкілеттік алмағанын түсіндіріп, бас тартты. Осы жауаптан наразы болған француз королі регентке көндіру хатын дайындады, оны екі комиссар жеткізуге тиіс болды. Ал қалған комиссарлар француздар хаттың табысты жеткізілгеніне көз жеткізгенше ұсталып тұрды, тек осыдан кейін ғана Рид Шотландияға орала алды. Рид тамыз айының соңында Диппеге келді және үйге қайтуға бет түзеді, бірақ дауыл салдарынан кері қайтаруға мәжбүр болды, алайда осы кезде епископ пен тағы төрт комиссар ауыр сырқатқа шалдықты. Олардың барлығы қайтыс болды, бірақ Рид 6 қыркүйекте 1558 жылы ең бірінші болып дүние салды және Диппедегі Сен-Жак шіркеуіндегі Сен-Эндрю капелласына жерленді.