Кіріспе

Дэвид Хизер (ағылш. David J. Heeger, 1961) – американдық нейробиолог, психолог, компьютер ғалымы, деректер ғалымы және кәсіпкер. Ол Нью-Йорк университетінің профессоры, Statespace Labs бас ғылыми қызметкері, сондай-ақ Epistemic AI бас ғылыми қызметкері және негізін қоюшы.

Зерттеу

Хигердің академиялық зерттеулері инженерлік, психологиялық және нейроғылым салаларын қамтиды. Перцепциялық психология, жүйелік нейроғылым, когнитивтік нейроғылым және есептеу нейроғылымы салаларында Хигер визуалды жүйеде нейрондық өңдеудің есептеу теориясын жасады, сондай-ақ психофизика (перцепциялық психология) және нейробейнелеу (функционалдық магниттік резонанстық бейнелеу, fMRI) эксперименттерін адам көруі бойынша жүргізді. Оның есептеу нейроғылымына қосқан негізгі үлесі – нормалдау моделі деп аталатын нейрондық өңдеу теориясы. Оның эксперименталды зерттеулері визуалды қабықтың (ретинотопия) топографиялық ұйымдастырылуын, визуалды сананы, визуалды үлгілерді анықтау/ажырату, визуалды қозғалыс қабылдау, стереопсис (тереңдік қабылдау), назар, жұмыс жады, көз және қол қозғалыстарын басқару, күрделі аудиовизуалды және эмоционалдық тәжірибелерді (кино, музыка, повествование), дислексиядағы бұрыс визуалды өңдеуді және аутизмнің нейрофизиологиялық ерекшеліктерін түсінуге үлес қосты. Бейне өңдеу, компьютерлік көру және компьютерлік графика салаларында Хигер қозғалыс бағалау және бейнелерді тіркеу, толқындық бейнелеу, анизотроптық диффузия (шекараларды сақтай отырып, шуды азайту), бейне сапасын бағалау метрикалары (бейне деректерін сығу алгоритмдерін бағалау үшін) және текстуралық талдау/синтез жұмыстарын жүргізді. Хигердің қазіргі зерттеулері қабықшалық схемалардың біртұтас теориясын әзірлеуге және сынауға бағытталған. Нейроғылымға мидың жалпы теориясы қажет, мысалы, ми үшін Максвелл теңдеулері сияқты. Мидің канондық нейрондық есептеулер жиынтығын орындайтын канондық нейрондық схемалар жиынтығына сүйенетіндігіне көптеген дәлелдер бар, оларды ми аймақтары мен модальдықтары бойынша қайталап, бірдей формадағы операцияларды қолдануға болады. Бірақ мұндай канондық есептеулер түрлі танымдық процестер мен ми функцияларын қалай қолдай алатынына қатысты теориялық негіздеме жетіспейді. Хигер осцилляциялық рекуррентті есікті нейрондық интегратор схемалары (ORGaNICs) деп аталатын схемалар класын әзірледі, олар көптеген маңызды нейрофизиологиялық және танымдық/перцептивтік құбылыстарды қамтиды, соның ішінде визуалды қабықта сенсорлық өңдеу және назар, префронталды және париетталды қабықта жұмыс жады, ал моторлық қабықта премоторлық белсенділік және моторлық бақылау. Теория нейрондық белсенділіктің динамикасы үшін біртұтас аяққа ұсыныс береді және көптеген маңызды нейрофизиологиялық және когнитивтік/перцептивтік құбылыстарды (нормалдау, осцилляциялық белсенділік, ұзаққа созылған белсенділік, ретті белсенділік және белсенділіктің саяхаттайтын толқындары) қамтиды, олар әртүрлі әдістемелермен өлшенді (жасушалық жазбалармен мембраналық потенциалдың өзгеруі, жеке нейрондардың оқшаулау жиілігі, оптогенетикалық манипуляциялар, жергілікті өрістік потенциалдар, нейробейнелеу және мінез-құлықтық көрсеткіштер).

Білім және мансап

Хигер Пенсильвания университетінен математика бойынша бакалавр, ал компьютерлік ғылым бойынша магистр және доктор ғылымдарының дәрежелерін алған. Ол МТИ-де постдокторант, NASA Ames Research Center-де ғылыми қызметкер, ал Нью-Йорк университетіне қабылдауға дейін Стэнфордта доцент болып жұмыс істеген.

Жеке өмір

Оның әкесі Алан Дж. Хизер – 2000 жылы химия бойынша Нобель сыйлығын алған американ физигі.

Марапаттар

1987 жылы компьютерлік көру саласындағы Дэвид Марр жүлдесі. 1994 жылы Альфред П. Слоан нейроғылым саласындағы зерттеу стипендиясы. 2002 жылы Ұлттық ғылым академиясының психология саласындағы Троланд зерттеу сыйлығы. 2006 жылы Нью-Йорк университетінің ғылымдар факультетінің Маргарет және Герман Сокол сыйлығы. 2013 жылы Ұлттық ғылым академиясының қатарына сайланды.