Канадский фильм «Лиса» 1967 года: драма о двух женщинах, борющихся за выживание на ферме. Экранизация новеллы Д.Г.Лоуренса, дебют режиссера Марка Райдела.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1967 жылғы канадалық драмалық фильм
1967 Canadian drama film
«Түлкі» – Марк Райделл режиссерлік еткен 1967 жылғы канадалық драмалық фильм. Льюис Джон Карлино мен Говард Кох жазған сценарий Д.Х. Лоуренстің 1923 жылғы осы аттас повесінің сюжетімен шақырысады. Бұл фильм Райделлдің толық метражды фильмдегі режиссерлік дебюті болды.
The Fox is a 1967 Canadian drama film directed by Mark Rydell. The screenplay by Lewis John Carlino and Howard Koch is loosely based on the 1923 novella of the same title by D. H. Lawrence. The film marked Rydell's feature film directorial debut.
Сюжет
Джилл Банфорд пен Эллен Марч Канаданың ауылдық аймағындағы шалғай фермада тауық өсіріп, өздерін асырау үшін күресуде. Әлсіз Джилл шаруашылық жұмыстарын және қаржыны басқарады, ал тәуелсіз Эллен ауыр жұмыстармен айналысады, мысалы, ағаш кесу, қоршауларды жөндеу және олардың қораларына шабуыл жасайтын түлкіні аулау, бірақ оны өлтіруге кедергі келтіреді. Джилл олардың уединенді өміріне қанағаттанғандай көрінеді, бірақ наразы Эллен жалғыздықтан аз ләззат алады. Қыстың бір күні теңіз саудагері Пол Гренфель бір жыл бұрын қайтыс болған ферманың бұрынғы иесі – әкесін іздеп келеді. Демалыста болғандықтан, басқа жерге бара алмай, ол әйелдерді жұмыста көмектесу шартымен бірнеше аптаға өздерімен бірге тұруға көндіреді. Үшеуі арасындағы керішілік оның Элленге деген қызығушылығы Джиллдің ренішін және қызғанышын оятумен баяу күшейеді. Ол Элленге үйлену ұсынысын жасағанда, Джилл алдымен ашуға булығады, содан кейін гистериялық қорқынышқа ұшырайды, тіпті Полді кетіп қалуы үшін пара беруге тырысады. Ақырында Пол түлкіні іздеп табады және өлтіреді. Кетуге дайындалар алдында ол Элленмен жақындыққа барады және онымен қашып кетуді сұрайды, бірақ ол Джиллді тастап кетсе, өзін кінәлі сезінетінін мойындайды. Пол кемеге оралғаннан кейін Джилл Элленге деген сезімдерін білдіреді, екеуі жақындыққа барады. Эллен Полға хат жазып, оның орны Джилл екенін және оған үйленбейтінін түсіндіреді. Бірнеше аптадан кейін Пол күтпеген жерден қайтып оралады, осы кезде екі әйел өліп бара жатқан ескі еменді кесіп жатыр. Ол жұмысты аяқтауды ұсынады және Джиллді ағаштың құлау бағытынан алыс жүруге ескертеді. Екі жақты тартыста Джилл орын ауыстырудан бас тартады, ал Пол ағашты кесіп тастауды жалғастырады. Құлап жатқан ағаш Джиллді қалып қояды, ол қаза табады. Көктем басталысында Эллен ферманы сатады, ол және Пол жаңа өмір бастау үшін жолға шығады. Джиллдің қазасын үнсіз қайғырып жатқанын білген Пол, Элленнің жаңа өмірінде бақытты болатынына сендіреді. Ол: «Боламын ба?» – деп жауап береді.
Jill Banford and Ellen March struggle to support themselves by raising chickens on an isolated farm in rural Canada. Dependent Jill tends to household chores and finances while the self sufficient Ellen deals with heavier work, such as chopping wood, repairing fences, and stalking the fox that keeps raiding their coops, although she is hesitant about killing it. Jill seems content with their secluded existence, but the frustrated Ellen is less enchanted by the solitude. In the dead of winter, merchant seaman Paul Grenfel arrives in search of his grandfather, the former owner of the farm who died one year earlier. With nowhere else to go while on leave, he persuades the women to allow him to stay with them for a few weeks in exchange for helping with the work. Tension among the three slowly escalates when his attention to Ellen arouses Jill's resentment and jealousy. When he proposes marriage to Ellen, Jill is first outraged, then hysterically fearful, even trying to bribe Paul to leave. Eventually Paul tracks and kills the fox. Just before his departure, he makes love to Ellen and asks her to elope with him, but she confesses she would feel guilty if she abandoned Jill. After Paul returns to his ship, Jill confesses her feelings for Ellen, and the two women make love. Ellen writes to Paul, explaining that her place is with Jill and that she cannot marry him. Several weeks later, Paul returns unexpectedly as the two women are chopping down a dying oak. He offers to complete the job and warns Jill to move away from the tree's potential path. In a standoff of wills, Jill refuses to move as Paul continues to chop at the tree. The falling tree crushes Jill, and she dies. As spring begins, Ellen sells the farm, and she and Paul set off to start a new life together. Knowing that she is silently mourning the loss of Jill, Paul assures Ellen that she will be happy in her new life. She replies, "Will I?"
Өндіріс
Лоуренстің повесін экранға бейімдеу кезінде Льюис Джон Карллино мен Говард Кох көрермендерге 1960 жылдардың соңында оқиғаны көбірек қызықтыру үшін оқиға оқиғасын 1918 жылғы Англиядан заманауи Канадаға өзгертуді ұйғарды. Фильм Онтарио штатының Ласкай қаласындағы шаруашылықта, Онтарио штатының Юнионвилл қаласындағы теміржол станциясында және Онтарио штатының Клейнбург қаласындағы Cinespace Film Studios киностудиясында түсірілді. "That Night" әнін Лало Шифрин музыкасына және Норман Гимбел сөздеріне Салли Стивенс орындады. Фильм Америкалық кино ассоциациясының өндіріс кодексі жойылғаннан кейін жарық көрді және оның құрамында жалаңаш денелер, мастурбация, Пол мен Эллен арасындағы жыныстық қатынас, сондай-ақ екі әйел арасындағы физикалық қарым-қатынас сахналары бар. Алғашқы көрсетілімінде R рейтингісі алған фильм 1973 жылы қайта өңделіп, PG рейтингісіне ие болды.
In adapting Lawrence's novella for the screen, Lewis John Carlino and Howard Koch opted to change the setting from 1918 England to contemporary Canada in an effort to make the plot more relevant for late 1960s audiences. The film was shot on location on a farm in Laskay, Ontario, the train station at Unionville, Ontario, and at Cinespace Film Studios in Kleinburg, Ontario. The song "That Night," with music by Lalo Schifrin and lyrics by Norman Gimbel, is performed by Sally Stevens. The film was released soon after the dissolution of the Motion Picture Association of America Production Code and includes scenes of nudity, masturbation, sexual activity involving Paul and Ellen, and physical relations between two women. Rated R at the time of its original release, it was re edited and rated PG in 1973.
Сыни қабылдау
The New York Times басылымынан Рената Адлер фильмді "жақсы және қызықты фильм" деп атады және былай деді: "Фильмнің қарқыны мен түс сапасы, өте тыныш және табиғи емес, көптеген сахналар әртүрлі көлеңкелерде түсірілген, бәрінде бірдеңе дұрыс емес екенін сезіндіреді, бұл "Алтын көздердегі шағылыстар" фильміндегідей бір тонға ұқсайды". Chicago Sun Times газетінен Роджер Эберт фильмді "тыныш, күшті шедевр" деп атады және былай қосты: "Түлкіні оның мазмұны үшін көруге бармаңыз, сондай-ақ осы себеппен қашықтамаңыз. Чикагоның консервативті цензуралық комиссиясын қынжырлатқан сахналар дәмділікпен және адам табиғатын терең түсінумен түсірілген. Олар – толығымен табиғи фильмнің шағын бөлігі ғана. Шындығында, фильмнің табиғи жеңілдігі ең тартымдысы. Суық пен қардың, ерте күн батудың және бұрыштардағы салқынның нәзік құрылған атмосферасы фильмнің тонын анықтайды. Денис мырзаға қиын рөл бұйырылған, ол күлкілі болып кетпеуі мүмкін еді, бірақ ол оны жақсы ойнады. Дюлеа да соңғы жұмыстарына қарағанда мықтырақ. "Дэвид пен Лиза" фильмінен бері ол бірнеше әлсіз, өзіне сенбеген кейіпкерлерді ойнауға мәжбүр болды; ал осы жолы, басты рөлде ол толыққанды табысқа жетті. Оның теңдесі Мисс Хейвуд болды". TV Guide журналы оны "Д.Х.Лоуренстің повесіне жасалған біркелкі бейімделу" деп атады және оған бес жұлдыздың үшеуін берді.
Renata Adler of The New York Times called the film "a good and interesting movie" and continued, "The pace and the quality of the color, muted and unnatural, with many scenes photographed in shadows of various kinds, convey a brooding sense of something not quite right with everyone, rather like the tone of Reflections in a Golden Eye." Roger Ebert of the Chicago Sun Times called the film "a quiet, powerful masterpiece" and added, "Do not go to see The Fox because of its subject matter, and do not stay away for that reason. The scenes which disturbed Chicago's reactionary censors are filmed with quiet taste and an intuitive knowledge of human nature. And they are only a small part of a wholly natural film. Indeed, it is the natural ease of the film that is so appealing . The delicately constructed atmosphere of cold and snow, of early sunsets and chill lingering in the corners, establishes the tone . Miss Dennis has a difficult role [that] . could have become ridiculous, but [she] manages it well. Dullea is also stronger than he has been in other recent performances. Since David and Lisa, he has been trapped into playing a series of insecure, weak characters; this time, as the dominant personality, he is altogether successful. And he meets his match in Miss Heywood." TV Guide called it "an uneven adaptation of D. H. Lawrence's novella" and rated it three out of five stars.
Кассалық жинақ
"Түлкі" 1968 жылы Ұлыбританияда кеңінен көрсетілген фильмдердің арасында ең көп танылған бесінші фильм болды.
The Fox was the fifth most popular film in general release in Britain in 1968.
Марапаттар
Сыйлық санаты бойынша номинант(тар) Нәтиже Ref. «Оскар» сыйлығы Кинофильм үшін ең үздік түпнұсқа музыка (мюзикл емес) Лало Шифрин «Алтын глобус» сыйлығы Ең үздік ағылшын тіліндегі шетелдік фильм Кинофильмдегі ең үздік әйел рөлі – Драма Энн Хейвуд Ең үздік режиссер – Кинофильм Марк Райделл Кинофильм үшін ең үздік сценарий Льюис Джон Карллино және Говард Кох «Гремми» сыйлығы Кинофильм немесе телешоу үшін жазылған ең үздік түпнұсқа музыка Лало Шифрин «Лорел» сыйлығы Ең үздік әйел драмалық өнер Анна Хейвуд 5-орын
Award Category Nominee(s) Result Ref. Academy Awards Best Original Score for a Motion Picture (Not a Musical) Lalo Schifrin Golden Globe Awards Best English Language Foreign Film Best Actress in a Motion Picture – Drama Anne Heywood Best Director – Motion Picture Mark Rydell Best Screenplay – Motion Picture Lewis John Carlino and Howard Koch Grammy Awards Best Original Score Written for a Motion Picture or a Television Special Lalo Schifrin Laurel Awards Top Female Dramatic Performance Anne Heywood 5th Place
Саундтрек
Фильмнің музыкасын Лало Шифрин жазды, аранжировкалады және дирижерлік етті, ал саундтрек альбомы 1968 жылы Warner Bros. лейблінде шықты. Басты тақырып Францияда Dim шұлықтарының жарнама музыкасы ретінде кеңінен танылды.
The film score was composed, arranged and conducted by Lalo Schifrin and the soundtrack album was released on the Warner Bros. label in 1968. The main theme has since acquired notoriety in France as the music for Dim tights commercials.
Жамандық туралы мәлімдемелер
Фильм МакГрю Джексон қаласы, Миссисипи штатының осықтандыру туралы заңына қатысты федералдық іс бойынша МакГрю ісінің нысаны болды. Заңға сәйкес, "экранға немесе басқадай түрде әдепсіз, ұятсыз немесе адалсыз суреттерді көрсету" тыйым салынған, сондай-ақ офицерге, оның қатысуында жасалған қылмыс үшін ордерсіз кез келген уақытта тұтқындауға рұқсат берілген. 1968 жылы екі полицей және қалалық прокурор ақы төленген қонақтар ретінде Джексон қаласындағы жергілікті кинотеатрға "Түлкі" фильмінің көрсетіліміне келді. Көрсетілім аяқталғаннан кейін полицейлер кинотеатр иесі Айрин МакГрюді тұтқындап, фильмнің барлық түрін тәркіледі. МакГрю сот шешіміне шағымданып, Миссисипи штатының заңы АҚШ Конституциясының бірінші және он төртінші түзетулерін бұзады деп мәлімдеді, ол сөз бостандығын кепілдейді. АҚШ-тың Миссисипи штатының оңтүстік округінің соты 2:1 дауыспен сот шешімін қолдап, заңның конституциялық екенін жариялады. Көпшілік пікір: "«Түлкі» фильмінің басты тақырыбы – өнімдегі шикі секс, оны өндірушілер әдепсіз деп айыпталудан құтылу үшін жеткілікті түрде ақтап, тазартуға тырысқан". Дауысқа қатыспаған судья: "Менің ойымша, Миссисипи штатының осықтандыру туралы заңы сөз бостандығын кепілдейтін бірінші және он төртінші түзетулердің конституциялық талаптарын қанағаттандыра алмайды".
The film was the subject of McGrew v. City of Jackson, Mississippi, a federal case on the constitutionality of the state of Mississippi’s obscenity statute. The statute prohibited any “exhibit to public view on a screen or otherwise, any obscene, indecent, or immoral picture,” and authorizes an officer to make an arrest at any time without a warrant for a misdemeanor committed in his presence. In 1968, two police officers and the city prosecuting attorney as paid guests visited a local theater in Jackson during a showing of The Fox. At the conclusion of the showing, the police officers arrested the theater owner, Irene McGrew, and seized the entire film. McGrew appealed the conviction, claiming that the Mississippi statute violated the first and fourteenth amendments of the United States Constitution which guarantees freedom of expression. In a 2 1 vote, the judges of the United States District Court for the Southern District of Mississippi upheld the conviction, saying the statute was constitutional. The majority said, "The dominant theme of The Fox film is sex in a raw state in a product which the producers have attempted to whitewash and clean up just sufficiently to possibly escape condemnation as utter filth." The dissenting judge said, "I think that the applicable Mississippi obscenity statute fails to meet the constitutional requirements of the first and fourteenth amendments guaranteeing freedom of expression."