Уэйн "Доминатор" Джонстон: Австралиялық футбол шеберінің өмірі мен мансабы
Wayne Johnston (footballer)
Уэйн Джонстон – австралийский футболист (1957). 209 ойын, 283 гол! "Carlton" клубының құрметті мүшесі, Австралия футбол залының иесі. Тарихы мен жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы, 1957 жылы туған.
Australian rules footballer, born 1957
Уэйн "Доминатор" Джонстон (19 желтоқсан 1957 жылы туған) – бұрынғы австралиялық футболшы. Джонстон «Карлтон» футбол клубы (The Blues) сапында 209 ойын ойнап, 283 гол соқты, оның мансабы 1979–1990 жылдар аралығында болды. 1991 жылы ол «Карлтон» футбол клубының Даңқ залына енгізілді. 2018 жылы Джонстон Австралия Футбол Даңқ залына енгізілді.
Wayne "The Dominator" Johnston (born 19 December 1957) is a former Australian rules footballer. Johnston played 209 games and kicked 283 goals for the Carlton Football Club (The Blues), in a career spanning 1979–1990. He was inducted into the Carlton Football Club Hall of Fame in 1991. In 2018, Johnston was inducted into the Australian Football Hall of Fame.
Ойын мансабы
Вандинде жасөспірімдер футболын ойнағаннан кейін Джонстон 1975 жылы Виктория футбол ассоциациясының рекрутерлерінің назарын аударды. Оукли оның тізімінде бірнеше ровер болғандықтан одан бас тартты, сосын Джонстон Прахран клубымен келісім шарт жасады. Джонстон 1975 жылдан 1978 жылға дейін Прахран үшін ойнады және 1978 жылғы чемпионатты жеңіп алған команданың құрамында болды. Сол кездегі VFL аймақтық ережелеріне сәйкес, 1979 жылы Джонстон Мельбурн футбол клубында ойнауға рұқсат сұрады, бірақ ол Карлтон аймағына жатты, ал бапкер Алекс Есауленко оны тізімнен шығару алдында оның ойынын көргісі келді. Ол 1979 жылғы маусымның бірінші матчында Эссендон Бомберстерге қарсы алаңға шықты. Джонстон жақсы өнер көрсетіп, 1979 жылғы чемпиондық команданың маңызды ойыншысы болды. Ол жартылай шабуылда немесе орталық шепте ойнай алатын. Джонстон 1983 және 1986 жылдары Карлтон клубының үздік ойыншысы атағына ие болды (сол кезде Роберт Рейнольдс кубогы деп аталатын Джон Николз медалі). 1984-1985 жылдары Джонстон «Блюз» командасының капитаны болды, және оның қатысуы жоғары қарқынды ойындарда, әсіресе финалдық кездесулерде өте маңызды болды. Ол 1979, 1981, 1982 және 1987 жылдары Карлтонның чемпиондық құрамында ойнады. 1991 жылы Джонстон күресіп жатқан SANFL клубы Стуртқа қосылды және 1990 жылы тек екі жеңіс ғана алған Double Blues командасын жақсартуға көмектесетін маңызды ойыншы ретінде қарастырылды. Бірақ жарақаттарға байланысты ол Double Blues үшін үш ойын ғана ойнады, содан кейін жарақаты оның ойыншылық карьерасын аяқтады және SANFL турнирі аяқталғанға дейін он апта бұрын жұмыстан босатылды. 2003 жылы ол Прахран клубының ғасыр командасының құрамына енді.
After playing junior football in Wandin, Johnston attracted the attention of Victorian Football Association recruiters; in 1975. After being rejected by Oakleigh because it already had a number of rovers on its playing list, he signed to play for Prahran. Johnston played for Prahran from 1975 until 1978, and was part of their 1978 premiership winning team. Under VFL zone laws in those days, in 1979 Johnston asked to be cleared to play for the Melbourne Football Club, but he was part of Carlton's zone, and coach Alex Jesaulenko wanted to see him play before axing him. He debuted in the first game of the 1979 season against the Essendon Bombers. Johnston impressed, and became a vital member of the 1979 premiership side. He could play either across the half forward line or in the centre. He was the recipient of the Carlton Best and Fairest award, the John Nicholls Medal (at that time called the Robert Reynolds Trophy), first in 1983 and then in 1986, when he tied with Craig Bradley. Johnston was made captain of the Blues from 1984–1985, and his presence was critical in high pressure games and especially finals. He played in the Carlton premiership sides of 1979, 1981, 1982 and 1987. For 1991, Johnston was signed by struggling SANFL club Sturt and was regarded as a key recruit in the hope of improving the Double Blues from only two wins in 1990, but injuries meant he played just three games for the Double Blues before injury ended his playing career and he was sacked ten weeks before the SANFL minor round ended. In 2003 he was selected in Prahran's Team of the Century.
Жеке өмір
Бірінші әйелі Дебби Джонстонмен төрт баласы бар, олар тірі. Бесінші баласы Мэтт 1999 жылы астмадан қайтыс болды. Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін 1993 жылы Брисбенге көшіп келді, онда түрлі жұмыстардың ішінде, портода жұмыс істеді. Дегенмен, ол футболмен байланысын үзбеді және бір кезде Квинслендтің Оңтүстік-Шығыс премьер-лигасындағы Mt Gravatt Vultures командасын жаттықтырды. Некелері ажырасқаннан кейін Джонстон отбасымен Мельбурнға қайтып келді; онда ол актриса Кейт Кендаллмен танысып, 2004 жылдың 28 қарашасында олар үйленді. Джонстон AFL ортасына қайта оралып, екі маусым бойы Ричмонд командасының жүгірушісі болды. Оның ұлдары да футболға бейім. Оның ұлдарының бірі Марк қазір VFL-де Сандрингем клубында ойнайды.
With his first wife Debbie Johnston, has four surviving children. A fifth, Matt, died in 1999 from an asthma attack. After retiring from football, he moved to Brisbane in 1993, where, among other jobs, he worked as a wharfie. He stayed connected with football, however, and for a time coached the Mt Gravatt Vultures in the AFL Queensland South East Premier League. Following the breakup of his marriage, Johnston and family moved back to Melbourne; there he found a new love, actress Kate Kendall, and they married on 28 November 2004. Johnston returned to the AFL environment and served as a runner for two seasons for Richmond. His sons are also keen footballers. One of his sons, Marc, currently plays for Sandringham in the VFL.