Кеңес актрисасы Валентина Серова: өмір мен тағдыр жолы
Valentina Serova
Валентина Серова (1917-1975) – совет актері, актрисалар отбасында туған. РСФСР-дің еңбек сіңірген әртісі, Сталин сыйлығының иегері. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Совет актрисасы (1917–1975)
алғашқы ресейлік әйел композитор
Soviet actress (1917–1975)
the earlier Russian woman composer
Валентина Васильевна Серова (Валенти́на Васи́льевна Серо́ва; 23 желтоқсан 1917 – 12 желтоқсан 1975) – Украинада туған совет кино және театр актрисасы. РСФСР-дің еңбек сіңірген артисі (1946). ІІ дәрежелі Сталин сыйлығының лауреаты (1947).
Valentina Vasilyevna Serova (Валенти́на Васи́льевна Серо́ва; 23 December 1917 – 12 December 1975) was a Soviet film and theatre actress born in Ukraine. Honored Artist of the RSFSR (1946). Winner of the Stalin Prize of the second degree (1947).
Ерте өмір
Серова 1917 жылы Харьков қаласында актриса Клавдия Половикованың (туған аты Диденко) және гидролог-инженер Василий Половиктің отбасында дүниеге келді. Ол 1937 жылы Ұлы террор кезінде атылып өлтірілген комсомол басшысы Александр Косаревпен сырласқан. Оның іспеттес болуынан құтылды. 1938 жылы ол өзінің алғашқы күйеуі, советтік әуе күштерінің генералы, сынақшы және жауынгер ұшқышы Анатолий Серовқа үйленді. 1939 жылы Анатолий Серов I 16UTI 4 ұшағында типтік жаттығудан өтетін кезінде Полина Осипенкомен бірге әуе апатында қаза тапты.
Serova was born Valentina Polovikova (Валентина Половикова) in 1917 in Kharkiv in the family of actress Klavdiya Polovikova (born Didenko) and hydrologist engineer Vasyl Polovyk. She had an affair with the head of Komsomol, Aleksandr Kosarev who was executed during the Great Terror in 1937. She escaped being implicated. In 1938, she married her first husband, Anatoly Serov, a Soviet Air Force general, a test and fighter pilot. In 1939 Anatoli Serov died in an air crash together with Polina Osipenko preparing his type rating on the I 16UTI 4.
Мансап
1939 жылы түсірген "Терпелі қыз" фильмі үлкен жетістікке ие болды және ол Кеңес Одағының ең танымал киножұлдыздарының біріне айналды. 1940 жылы ол әйгілі кеңес жазушысы Константин Симоновпен танысып, 1943 жылы үйленді. Симоновтың "Мені күте тұр" атты өлеңі, ең танымал орыс соғыс өлеңдерінің бірі, оған арналған. Кейіннен ол "Сенмен және сенсіз" ("С тобой и без тебя") деп жинақталған махаббат өлеңдерінің сериясына шабыттандырды. Олардың қарым-қатынасы қиын болды. Соғыс кезінде Серова генерал К.К. Рокоссовскийдің сүйіктісі болған деген әңгіме кең тарады. Серованың ауруханада ерікті болып жұмыс істеп, 1942 жылдың басында қабылдаған снаряд сынығынан жазылып жатқан Рокоссовскиймен бірнеше рет кездескені рас болғанымен, бұл мойындалмады. Фронт сарбаздары оларды жиі бірге саяхаттап жүргенін көрді. Рокоссовскийдің осы кезде тағы бір сүйіктісі болды, доктор-лейтенант Галина Таланова, ол 1945 жылы одан қыз тудырды.
In 1939, her film A Girl with a Temper had a huge success and she became one of the biggest film stars of the Soviet Union. In 1940 she met Konstantin Simonov, a famous Soviet author, whom she married in 1943. Simonov's poem "Wait For Me", one of the most famous Russian war poems, is dedicated to her. She subsequently inspired a series of love poems, collected as "With You and Without You" ("С тобой и без тебя"). Their relationship was a troubled one. During the war it was widely rumored that Serova was a mistress of Gen. K. K. Rokossovski. While it's true that Serova, working as a hospital volunteer, met Rokossovski several times while he was recovering from a wound from a shell fragment in early 1942, it was not acknowledged. Frontline soldiers saw the two often travelling together. Rokossovski also had another mistress at this time, Dr. Lt. Galina Talanova, with whom he had a daughter in 1945.
Кейінгі жылдар және өлім
1940 жылдан кейін оның мансабы құлдырады. Симонов 1957 жылы оны тастап кетті. Ол алкоголизмге ұшырап, 1975 жылы Мәскеуде қайтыс болды.
Her career declined after the 1940s. Simonov left her in 1957. She became an alcoholic and died in Moscow in 1975.