Кіріспе
Патрик Джон Моррисон (15 шілде 1939 жылы туған) – американдық актер. Ол киножұлдыз Джон Уэйннің және оның бірінші әйелі Жозефина Алисия Саенстің екінші ұлы. Ол 40-тан астам фильмде ойнады, оның ішінде әкесімен бірге түсірілген 11 фильм бар. Кейіннен Уэйн 1980 жылғы "Монте-Карло шоу" және 1990 жылғы "Тик-Так Доу" телешоуларының жүргізушісі болды.
Patrick John Morrison (born July 15, 1939), better known by his stage name Patrick Wayne, is an American actor. He is the second son of movie star John Wayne and his first wife, Josephine Alicia Saenz. He made over 40 films, including eleven with his father. Later in his career, Wayne became a television host with the 1980 variety program The Monte Carlo Show and the 1990 revival of Tic Tac Dough.
Ерте өмір және мансап
Лос-Анджелесте туған ол Джон Уэйннің алғашқы әйелі Джозефин Алисия Саенцтен туған төрт баласының бірі, ол Панаманың АҚШ-тағы Бас консулының қызы. Ол әкесінің сахналық тегін, Уэйнды қабылдады. Ол әкесімен бірге он бір фильмде түсті: «Рио-Гранде» (1950), «Тыныш адам» (1952), «Биік және күшті» (1954) – реквизитшінің көмекшісі ретінде, «Жеңімпаз» (1956), «Іздеушілер» (1956), «Аламо» (1960), «Команчеролар» (1961), «Донованның рифі» (1963), «Маклинток!» (1963), «Жасыл береттер» (1968) және «Үлкен Джейк» (1971). Патрик 11 жасында әкесі түсірген «Рио-Гранде» фильмінде киноға дебют жасады. Одан кейін Джон Фордтың режиссерлік жұмыстарында ойнады: «Тыныш адам» (1952), «Күн жарқырайды» (1953), «Ұзын сұр сызық» (1955), «Мистер Робертс» (1955) және «Іздеушілер» (1956). Басқа телевизиялық жұмыстарының ішінде Джон Фордтың режиссерлік жұмысы және Джон Уэйннің қатысуымен бейсболдық телеспектакль «Жылдың жаңашылы» (1955) және Фордтың режиссерлік жұмысы және Джеймс Стюарттың қатысуымен бейсболдық телеантология «Жарқылтайтын тікенектер» (1962) бар, онда Джон Уэйн ұзақ камео рөлінде ойнады. Патрик Уэйн екі шоуда да бейсболшы рөлінде ойнады. Жоғары мектепті бітіргеннен кейін Патрик Лойола Мэримаунт университетіне түсті, онда ол «Альфа Дельта Гамма» студенттік қауымдастығының мүшесі болды; ол 1961 жылы бітірді. Осы уақытта ол өзінің «Жас ел» (1959) фильмінде өзінің жеке рөлінде ойнауға бел буды. Ол «Аламо», «Донован рифі», «Маклинток!» және «Жасыл береттер» фильмдерінде әкесіне көмектесті. Ол сондай-ақ Фордтың «Шейен күзі» (1964) эпопеясында, «Шенендоа» (1965) фильмінде Джеймс Стюарттың ұлы ретінде, «Көзге көз» (1966), «Жоңғар» (1971) және Уолт Дисней үшін «Аюлар мен мен» (1974) фильмінде басты рөлде ойнады. Патрик 1961 жылдан 1965 жылға дейін АҚШ Жағалау күзетінде де қызмет етті.
Кейінгі еңбектері
1971 жылы әкесі түсірген "Биг Джейк" фильмінде жұмыс істегеннен кейін Уэйн ғылыми-фантастикалық жанрда танылды. Оның мансабы 1970-жылдардың соңында танымал "Синбад және жолбарыстың көзі" (1977) матинэ-фантазиясы мен "Уақыт ұмытқан адамдар" (1977) фильмінде өркендеді. Уэйн "Супермен" рөліне де кастингтен өтті. 1979 жылы ол "Ширли" атты қысқа телесериалда Ширли Джонсқа романтикалық сезіммен қараған кейіпкерді ойнады. 1980 жылы "Монте-Карло шоуының" жүргізушісі болды және кейде ойын-сауық шоуларында және синдикаттық бағдарламаларда жұмыс істеді. Уэйн 1970-ші және 1980-ші жылдардағы танымал телесериалдарда жиі пайда болды, олардың ішінде "Fantasy Island" (1978), "Murder, She Wrote" (1984), "Charlie's Angels" (1976), "Sledge Hammer!" (1986) және "Мұхаббат қайығы" бар. Уэйн 1988 жылғы "Жас қарулар" фильмінде Пэт Гаррет рөлінде ойнады. Сондай-ақ, ол 1985 жылы "Растлер рапсодиясы" батырсынында комик рөлде ойнады. Уэйн 1990 жылы "Tic Tac Dough" ойын шоуының жаңаруына жетекшілік етті. 2003 жылы Уэйн Джон Уэйн Рак институтының төрағасы болды. 2015 жылдың желтоқсан айында Уэйн Испанияға сапар шегіп, Альмерия, Андалусияда "Альмерия Тьерра де Кине" сыйлығын кинодағы ұзақ еңбегі үшін алды. Сыйлықты қабылдаған сөзінде ол анасының әкесі мен шешесі Мадридте туғанын және өзінің жартылай испан екенін айтты.
Жеке өмір
Уэйн актерлік өнерден зейнетке шығып, Аризона штатында тұрады.