Поль Колин: Француз суретшісі және Art Deco шебері

Кіріспе

Француз суретшісі Пол Колин (27 маусым 1892 – 18 маусым 1985), Францияның Нанси қаласында дүниеге келді, Ногент-сюр-Марнда қайтыс болды. Колин – сәндік өнер плакаттарының көрнекті суретшісі. Ол Александр Мари Колиннің інісі болды. Пол Колин кәсіби суретші, сценограф, графикалық дизайнер және театр суретшісі болған. Ол театр декорацияларын, кітап дизайнын және костюмдерді жасаумен айналысты. Өмірі бойында 1900-нен астам плакат жасап, 40 жылдан астам уақыт театр саласында жұмыс істеді. Ол органикалық және графикалық мотивтерді геометриялық формалармен үйлестірудегі шеберлігі үшін мақтан тұтатын. Оның шығармаларына сюрреализм мен кубизмнің әсері байқалды, ол көбінесе гиперболизацияланған пішіндерді, жарқын түстерді және стилизацияланған көркемдік формаларды қолданды. Суреттерінің энергетикасын және мағынасын күшейту үшін кең түс палитрасын пайдаланды, ал өнері арт-деко стиліне жақын болды. Оның ең танымал суреттері джаз дәуірінің музыкасы мен театры үшін жасалған. Оның дизайнында джаз элементтері, батыл және жарқын түстер, кубистік және сюрреалистік стильдер кездеседі. Күшті стилизацияланған немесе карикатураланған бейнелер геометриялық түрде біріккен нысандармен, мысалы, кубистік коллаждармен керемет үйлесімде. Оның суретшілік өнері мен театрға деген құштарлығы оның 1920-1930 жылдардағы ең маңызды француз плакат суретшілерінің бірі болуына көмектесті. Колин «Folies Bergères», «Moulin Rouge» және «Champs Elysées» театры сияқты суретшілер мен театрлар үшін плакаттар жасады. Сонымен қатар, ол түрлі фестивальдер, көрмелер, өнімдер мен компаниялар үшін де плакаттар жасады. Мысалы, ол «Le Voyage Imaginaries» сияқты француз фильмдеріне плакаттар жасады және театрлар үшін сахна мен костюмдердің дизайнын жасады. Ол 40 жылдан астам уақыт бойы Париждегі «Ecole Paul Colin» графикалық өнер мектебінде өнер шеберлігін оқытып, көптеген графикашылар мен дизайнерлерге көмектесті. Ол суретші Филипп Дером және плакат суретшілері дуэті Лефор Опеноның ұстазы болды. 1929 жылы «Мулен-Руж» театрында «Blackbirds» қойылымын жарнамалаған әнші және Бродвей жұлдызы Аделаида Холлдың Пол Колин салған түпнұсқа винтаж плакаты 2003 жылғы 2 қазанда Нью-Йорктегі «Swann Auction Galleries» аукционында 167 500 долларға сатылды. Бұл Пол Колин плакаты үшін рекордтық көрсеткішті білдірді.

French artist

Paul Colin (27 June 1892 – 18 June 1985) born in Nancy, France, died in Nogent sur Marne. Colin was a prolific master illustrator of Decorative Arts posters. He was the brother of Alexandre Marie Colin. Paul Colin was a professional artist, scenographer, graphic designer and theatre painter. He specialised in theatre sets, book design and costume design. During his lifetime he created over 1900 posters and worked in theatre for more than 40 years. He was praised for the perfect combination of organic and graphic themes with geometric forms. He was influenced by Surrealism and Cubism, typically using very exaggerated shapes, striking colours and very stylised art forms in his work. He used a large palette of colours to emphasise the energy and meaning conveyed by his subjects, and his art is strongly in the style of the Art Deco movement. Many of his most famous illustrations were created for Jazz Age music and theatre. His designs incorporate jazz elements, bold and striking colors, Cubist and Surrealist. Highly stylized or caricaturized humanoids are strangely juxtaposed with geometrically overlapping objects such as Cubist collages. His own background in painting and his love of theatre helped him to become one of the most important French poster artists of the 1920s and 1930s. Colin designed posters for artists and theatres such as Folies Bergères, the Moulin Rouge and the Champs Elysées Theatre. In addition, he produces posters for various festivals, exhibitions, products and companies. For example, he has designed posters for French films such as Le Voyage Imaginaries and produced stage and costume designs for theatres. He has been teaching his skills for over 40 years at the "Ecole Paul Colin" graphic arts school in Paris, where many graphic artists and designers have benefited. He was the master of painter Philippe Derome and poster artists duo Lefor Openo

An original vintage poster of singer and Broadway star Adelaide Hall by Paul Colin advertising Blackbirds at the Moulin Rouge in 1929, sold on 2 October 2003 at Swann Auction Galleries in New York for $167,500. The sale signalled a record high for an original Paul Colin poster.

Өмірбаян

Пол Колин – арт-деко стиліндегі плакаттардың шебері еді. Ол өзінің заманының ең маңызды графикалық суретшілерінің бірі болды, 1900-нен астам плакат жасады, сонымен қатар кітаптарды, театрлық декорацияларды және костюмдерді жобалауда да шеберлік танытты. 15 жасында Нансидегі баспаханада шәкірт болып жұмыс істеді, жасөспірім кезінде, ал 1913 жылы Л’Эколь дез Бо-Артқа (Көркем өнер мектебі) түсті. Л’Эколь дез Бо-Арт 1671 жылы Луи XIV министрі Жан-Батист Колбердің бастамасымен Париж қаласында көркем өнер мектебі ретінде құрылды. Бұл мектеп конкурстық емтихан арқылы іріктелген студенттерге сурет салу, мүсін жасау және гравюра бойынша білім береді. Ол мектепте үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Кейіннен, танымал жиһаз дизайнері және сәулетші Эжен Валин мен мүсінші, суретші және гравёр Виктор Пруведің көмегімен өнер әлеміне енді. Ол – инсталляция суретшісі Луиза Буржуаның ұстазы. Сонымен қатар, ол Александр Мари Колиннің ағасы.

Колин жылдар бойы арт-деко стилін өзінің ерекше стильге бейімдеп, символизм мен абстракцияны түсіну арқылы оны дамытты. Ол өзінің туындыларын сырттай қарапайым етіп бейнелеуде шеберлік танытты. Өмірі бойында ол әртүрлі өнер салаларындағы орындаушылар үшін ондаған плакаттар жасады, бұл париждік шоу-бизнес пен оның өмір бойы қатысқан қоғамдық өмірдің тарихын көрсетеді. Оның плакаттары жоғары стильденген, сахналық өнер, би, студиялық өнер және театр тақырыптарына назар аударады. Оның батыл бейнелері, анық және күшті сызықтары мен жарқын түстері – оның туындыларының айрықша белгісі және оның көрнекі коммуникациядағы шеберлігін көрсетеді. Оның «Revue Negre» және «Tumult Noir» плакаттары халықаралық деңгейде танымал, олардың жарқын түстері мен күшті сызықтары осы музыканттар мен бишілердің ерекше дарынын ашып көрсетеді.

Қара толқынды

"Қара толқу" туындысының басты кейіпкері Жозефина Бейкер. 1925 жылы 19 жасар Жозефина Бейкер Париждегі "Шамп-Элизе" театрында сахнаға алғаш рет шығып, сенсация тудырды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың қасіретінен кейін Африкаға деген құштарлық пен америкалық джаздың шулы толқыны Парижді шарлады, ал "қара жонглерлік" өте танымал болды. Осы ынтаны пайдаланып, жас Бейкер Нью-Йорктан "La Revue Nègre" қойылымына басты рөлге шақырылды. Оның дебюті үлкен жетістікке ие болды, жақын арада "Folies Bergère" театрынан шақыру алды, онда оның ең танымал өнері – тек бананнан жасалған белдік киген биі болды. Сериядағы басқа туындыларда Сатирадан әртүрлі өнерпаздар бейнеленген, соның ішінде арт-деко стиліндегі қала көрінісіне қарсы оркестрдің орындауы және Париж тұрғындарының Charleston биін құмарлықпен билегенін көрсететін екі жақты эффектісі бар. "Le Tumulte Noir" тасқа салынды, содан кейін сол кездегі танымал және уақытты көп алатын пошоир әдісімен қолмен боялды. Бұл процеске әр түс үшін жеке штамптар мен арнайы қылдан жасалған щеткалар қолданылды. "Le Tumulte Noir" – арт-деко және графикалық дизайнның керемет жетістігі, бұл стиль 1925 жылы Парижде өткен Декоративтік өнер көрмесінен атын алды. Жиынтықта кубизм суретшісі Фернан Легер және Мексика тумасы Мигель Коваррубиас сияқты суретшілердің ықпалымен жасалған элементтер де бар. "Le Tumulte Noir" Жозефина Бейкердің өмірі мен мансабындағы шексіз еркіндік рухын дәріптейді. Пол Колиннің джаз дәуірін Парижге әкелген ұлы афроамерикандық суретшілерге арналған құрметін көрсете отырып, бұл туынды Жозефина Бейкерді ғана емес, Франциядағы Charleston және джазға деген махаббатты, сондай-ақ осы суретшілердің 1920 жылдардағы француз халық мәдениетіне тигізген зор әсерін де мақтатады.

"Nègre" журналы

Бұл плакат, Жозефина Бейкер мен Пол Колиннің мансабын бастаған, өнер саласындағы ең көрнекті сәндік өнер туындыларының бірі және плакат өнеріне зор әсер етті. Плакатта Жозефина Бейкер тар ақ көйлекпен, екі қолы белінде, шашы артқа сылатылып, екі қара шапанды жігіттің арасында бейнеленген. Біреуі көзіне қарай иілген шляпа мен клеткалы галстук тағып, екіншісі кең күлімсіреп тұр. Бұл туынды арт-деконың ең сәтті жұмыстарының бірі, себебі кубистік бұрмалау сол кезде Францияда жаңа болған джаздың ырғағын керемет бейнелейді. "Revue Nègre" соғыс кезеңіндегі Париж өміріндегі маңызды оқиға болды. Ол джаздың ашылуына, жарқын шатақтың күшеюіне және Шарльстонның Париждегі ең танымал биге айналуына себепкер болды. Бұл Жозефина Бейкер мен Пол Колиннің атағын арттырды. Пол Колин өзінің тұңғыш шедеврын керемет сеніммен жасады, онда қызыл және қара екі түс басым, бильярд доптарындай көздері бар екі қара карикатурасы және олардың артында билеп тұрған Мисс Бейкер бейнеленген. Әріптердің дұрыс орналасуы да анық және заманауи. Бұл өте қарапайым, бірақ жаңарып, қуаныш сыйлайтын туынды. Бұл концерт залына шақыру үшін өте қолайлы, ал сынақ ретінде – шеберлікпен орындалған жұмыс.

Жозефин Бейкер және Пол Колин

1925 жылы Жозефина Бейкер және оның труппасы – «La Revue Nègre» музыканттары мен орындаушылары, «Шарльстон» деп аталатын жаңа бидің арқасында Париждегі Елисей алаңында сахнаға шықты. Осы кезде джаз дәуірі өркендеп, Жозефина Бейкер сол дәуірдің жарқын өкілі болды. Оның «La Revue Nègre» қойылымы 1925 жылы Францияда үлкен сәттілікке ие болды. Пол Коллин африкалық-америкалық бишілердің келуін тойлау үшін қызыл, қара және ақ түстердегі плакаттар мен декорацияларды батыл дайындады. Пол Колиннің суреті Америкадан әкелінген «Шарльстон» биінің құштарлықты қоздырған қозғалыстарын және джаз деп аталатын жаңа өнер түрінің ырғақтарын бейнелейді. 1926 жылы Бейкер «Ревюдан» кетіп, труппаны таратып жіберді, бірақ Париж клубтарындағы керемет өнер көрсетулері арқасында оның даңқы арта берді. 1927 жылы ол Колиннің суреттерімен безендірілген өмірбаянды жариялауға атсалысты. Сол жылы Бейкердің танымалдылығы өсіп, Колин 3000-ға жуық париждіктің қатысқан «Bal Nègre» атты ірі шара ұйымдастырды. Бұл шараның табысы және Бейкердің музыкасы мен биіне деген халықтың қызу қызығушылығы Колинды 1929 жылы осы құбылысты марапаттау мақсатында «Le Comte Noir» туындысын жасауға итермеледі. Бейкер осы сериядағы еңбектерде екі рет бейнеленген. Бір суретте ол пальма жапырақтарынан тігілген көйлек киген, ал екіншісінде – 1926 жылы «Folie Bergère» концерт залында танымал болған банан сары түсті көйлек киген. Бұл туындылар Жозефина Бейкерге және басқа да афроамерикандық өнер иелеріне арналған құрметтің нышаны болды. Олар «Жарқын жылдар» кезеңіндегі париждіктердің назарын аударды. Колиннің жарқын түстері мен сызықтары бишілер мен музыканттардың ерекше дарынын көрсетеді, ал оның эскиздері париждіктердің қара өнерге деген құштарлығын бейнелейді. Пол Колин Жозефина Бейкермен труппада танысты. Пол екі-үш сағат репетицияларды бақылады, бірақ жұлдыздармен толық қанағаттанбады және дереу Жозефина Бейкермен кездесті. «Бейкер менің студиямда, мүлдем жалаңаш, керемет сенсациялық болды. Мен театр басшылығын оны қара әйелдің орнына жұлдыз етіп жасауға көндірдім. Содан кейін біз театрдың үлкен кешін ұйымдастырдық, кешкі асқа икра мен шампан қостық», – деді ол. Келесі күні таңертең Жозефина париждік баспасөз тарапынан бірауыздан мақұлданды. Колиннің плакаты Жозефинаны қаланың орталық тұлғасына айналдырды. Екеуі қысқа уақытқа созылған романстан кейін өмір бойына достық қарым-қатынаста болды. Бейкер мен Колиннің кездесуі екеуіне де сәттілік әкелді. Бейкер француз қоғамына және Париждің көркемдік элитасына жол ашатын адал қолдаушы тапты. Колин өзіне мұза тауып, 1900-ге жуық плакат және жүздеген сахналық декорация жасады, соның арқасында француз графикалық өнерінде көрнекті орынға ие болды. Жозефина ақырында Париж операсының ең танымал жұлдыздарының біріне және Париждегі ең сүйікті әртістердің біріне айналды. Бұл оқиға – екі суретшінің бірлескен еңбегі және «джаз бумы» деп аталатын париждік дәуірдегі музыкаға деген құштарлықтың көрнекі тарихы. Жозефина Бейкер мен Пол Колин екеуі де соғыста көрсеткен батылдығы үшін «Croix de Guerre» орденімен марапатталды.

In 1925, Josephine Baker and the musicians and performers of her troupe, La Revue Nègre, were hitting the stage of the Champs Elysees in Paris because of a wild new dance known as the Charleston. At this time the Jazz Age was in its peak, and Josephine Baker was a representative of that era. Her performance La Revue Nègre was a huge success in France in 1925. Paul Collin boldly designed posters and sets in red, black and white to cheer the arrival of the African American dancers. Paul Colin's painting captures the lively gestures of the 'wild dance' of the Charleston dance, which was imported from America, and the rhythms of the new art form known as jazz. In 1926 Baker left the Revue and disbanded the troupe, but her fame continued to grow with her outstanding performances in the clubs of Paris, and in 1927 she contributed to the publication of a memoir with illustrations by Colin. And in the same year, due to the growing popularity of Baker, Colin organised a very large event called "Bal Nègre", which was attended by about 3000 Parisians. The success of this event, accompanied by a growing public frenzy for Baker's music and dancing, prompted Colin to create Le nomte Noir in 1929 as a celebration of this grand phenomenon. Baker is portrayed twice in this series of works. In one painting she is wearing a dress made of palm leaves and in the other she is wearing the famous banana yellow dress introduced at the Folies Bergère concert hall in 1926. These works were intended as a tribute to Josephine Baker and other African American actors. They attracted the attention of the Parisian public during the années folles. Colin's vivid colours and lines demonstrate the extraordinary talent of these dancers and musicians, and his sketches express the Parisian fascination with all things black. Paul Colin met Josephine Baker in the troupe. Paul observed rehearsals for two or three hours but was dissatisfied with the stars and immediately met Josephine Baker. “Baker was in my studio, completely naked, and her perfect sensationalism. I persuaded the theater's management to make her a star instead of the burly black lady. Then we organised a grand theatrical event with a grand evening at the theatre with dinner including caviar and champagne”, the next morning, Josephine was unanimously welcomed by the Parisian press. Colin's poster made Josephine a focal point in the town. The two became lifelong friends after a brief romance. Baker and Colin's encounter was lucky for both of them. Baker found a loyal supporter who would introduce her to French society and to some of Paris' artistic elite. Colin found himself a muse and produced about 1900 posters and hundreds of stage sets and enabled him to achieve a pre eminent position in French graphic arts. Josephine eventually became one of the premier stars of the Paris Opera and one of the most popular entertainers in Paris. This story is a collaboration between these two artists and a visual history of the excitement for music in the Parisian era known as the 'jazz boom'. And both Josephine Baker and Paul Colin were awarded the Croix de Guerre for their bravery during the war.

Академиялық және мансаптық

1923 жылы Пол Колин таланттар мен жаңа қойылымдар іздеген Champs Elysées театрының жаңа директоры Андре Давенмен танысты. Колин екі жылдан кейін «Қиял саяхаты» фильмі үшін алғашқы плакатын жасады, ал сол жылы Жозефин Бейкермен жұмыс істей бастады. Колин Le Tumulte Noir жұмысында Париждегі джаз дәуірін бейнеледі. Осы плакат оған даңқ әкелді, және ол өзінің ерекше стилінде көптеген туындылар жасады. Содан кейін ол театр мен киноға декорациялар жасады, бұл оған бүкіл Парижте атақ әкелді. 1930 жылы Пол Колин плакаттар мектебін ашты, ол болашақта көптеген дарынды дизайнерлерді тәрбиеледі. Пол Колин 1970 жылдарға дейін жұмыс істеді. 40 жылдан астам уақыт бойы театр саласында еңбек етіп, 2000-ға жуық плакат және жүздеген сахналық безендірулер жасады.