Кіріспе

SA генералы және саясаткер (1894–1970)
NOTOC

Вильгельм Шепманн (17 маусым 1894 – 26 шілде 1970) – нацистік Германиядағы SA генералы және түпнұсқа нацистік жарымәскери тармағының соңғы штаб шефі. Шепманн 1943 жылы Адольф Гитлер Виктор Лютце орнына SA штаб шефі лауазымына тағайындаған кезде Sturmabteilung (SA) деп аталатын нацистік партияның әскери тармағында Обергруппенфюрер болды. Лютце сол жылдың мамыр айында қатысты жол апатынан қайтыс болды. Алайда, сол кезде SA нацистік Германиядағы саяси билік тұрғысынан толығымен ысырылып қалған еді. 1939 жылдың қаңтарынан бастап SA-ның рөлі ресми түрде SA Wehrmannschaften (SA Әскери бөлімдері) құрылуымен неміс қарулы күштеріне оқу орталығы ретінде бекітілді. 1939 жылдың қыркүйегінде Польшаға басып кірген кезде SA өзінің қалған мүшелерінің көп бөлігін Вермахтқа (қарулы күштер) әскери қызметке берді. SA 1945 жылдың мамырында нацистік Германия жеңіліп, капитуляциялаған кезде ресми түрде таратылды. Германия капитуляциялағаннан кейін көп ұзамай SA Одақтас Бақылау Кеңесі тарапынан тыйым салынды. 1946 жылы Нюрнбергтегі Халықаралық Әскери Трибунал SA-ны қылмыстық ұйым деп танудан бас тартты.

Ерте өмір

Вильгельм Шепман 1894 жылғы маусымда Германияның Хаттинген қаласында дүниеге келген. Гимназияны бітіргеннен кейін Вильгельм Шепман мұғалімдер семинарын аяқтады, сосын Хаттингенде мұғалім болып жұмыс істеді. 1914-1918 жылдары Бірінші дүниежүзілік соғыста Вестфалиялық 7-ші жауынгерлік батальонның сарбазы болып қызмет етті және батыс және шығыс майдандарында соғысты. Соғыс барысында ол резервтегі лейтенант шенімен алғашқы рота командирі, содан кейін батальон адъютанты, ал соңында әскери сот офицері болды. Соғыс кезінде ол жараланды, 1918 жылғы қара және 2-дәрежелі темір крест ордендерімен бірге жарақат белгісін алды.

Саяси мансап

Шепман 1925 жылы нацистік партияға (НСДАП) (No. 26 762) қосылды. Виктор Луцкемен бірге ол Рур аймағында SA құруын ұйымдастырды және 1928 жылға қарай жергілікті партия жетекшісі болды. Сонымен қатар, ол НСДАП қалалық кеңесшісі және Хаттингендегі SA басшысы ретінде жұмыс істеді, бұл қаланың Рур аймағындағы нацистердің бекіністерінің біріне айналуына үлкен үлес қосты. 1932 жылдан 1933 жылға дейін Шепман Пруссия Ландтагының мүшесі, ал 1933 жылдың қарашасынан Рейхстаг мүшесі болды. Ол SA-ның Вестфалия-Оңтүстік кіші тобының басшысы болып жұмыс істеді. 1932 жылдың қарашасынан бастап ол SA Westfalen тобының басшылығын өз қолына алды. 1933 жылдың ақпанында Дортмунд қаласының полиция президенті болып тағайындалды. 1934 жылдың 1 сәуірінде ол SA X тобының (Нидеррайн және Вестфалия) басшысы болды. Ұзын пышақтар түнінен кейін Шепман 1934 жылдың қарашасынан бастап Саксониядағы SA тобының басшылығын өз мойнына алды. 1936 жылдың наурыз айында Шепман Дрезден-Баутцен ауданының крейсхауптман (аудан әкімі) лауазымын басқаруға жіберілді және үш айдан кейін аудан әкімі болып тағайындалды. Содан кейін, 1943 жылдың тамызына дейін Шепман Дрезден-Баутцен ауданының президенті қызметін атқарды. Виктор Луцке 1943 жылдың 2 мамырында автокөлік апатынан алған жарақаттарынан қайтыс болғаннан кейін Макс Ютнер SA штабының бастығы лауазымын уақытша иеленді. 1943 жылдың тамызында Шепман SA штабының бастығы болды, бірақ оның жоғарылатуын барлық партия басшылары қолдамады. Ол бұл лауазымда Еуропадағы соғыс аяқталғанға дейін қызмет етті.

Штурмбюльтингінің басшысы

Шепманн СА-ның моральдық жағдайы мен беделін қайта жаңғырту жұмысын бастады. Ол армиядағы (Panzerkorps Feldherrnhalle), Кригсмарин және Люфтваффе (Jagdgeschwader 6 Horst Wessel) құрамаларына, тіпті Waffen SS дивизиясына (18. SS Freiwilligen Panzergrenadier Division Horst Wessel) да SA құрметті атақтарын беруге қол жеткізді. 1944 жылдың 26 қыркүйегінде Шепманн неміс халықтық жасағының (Volkssturm) ату оқуын бақылаушысы (Inspekteur der Schießausbildung im Deutschen Volkssturm) болып тағайындалды.

Соғыстан кейінгі

Еуропадағы соғыс аяқталғаннан кейін Шепман Гифхорнда жалған есіммен ("Шумахер") өмір сүрді және аудандық ауруханада материалдық жабдықтау жөніндегі менеджер болып жұмыс істеді. 1949 жылғы сәуірде ол Ұлыбританияның құпия барлау қызметімен танылып, тұтқындалды және 1950 жылғы маусымның соңында Дортмундта сот алдында жауап берді. Ол тоғыз айға бас бостандығынан айырылды, бірақ шағымданып, 1954 жылы ақталды. Денацификация процесінде ол 1952 жылғы сәуірде жүксіз (V санаты) деп танылды. Шепман бұрынғы мұғалімдік қызметін қайта бастауға ниеттенді, бірақ Төменгі Саксония Білім министрлігі оған рұқсат бермеді. Дегенмен, 1952 жылы Шепман Гифхорн округінде BHE тізімі бойынша аудандық кеңеске және қалалық кеңеске сайланды. 1956 жылы ол Гифхорн қаласының құрметті вице-мэрі болды. Бірақ 1961 жылы оның қайта сайлануы халықтың наразылығын тудырды және Шепман лауазымынан кетті. Шепман Германияның барлық блогы / қуылғандар мен құқықтарынан айырылғандар лигасына қатысты. 1950 жылдардың басында ол Батыс Германиядағы Төменгі Саксония Ландтагының депутаты болды. Ол неонацистік Teut Verlag баспасының директоры, Ричард Шепманның әкесі, ол 1983 жылы нәсілдік жекқұрушылықты қоздырғаны үшін түрмеге қамалған.

Өлім

Вильгельм Шепман 1970 жылы 26 шілдеде Гифхорнда қайтыс болды.