Кіріспе

Қаптамалы жануарлар түрлері

Қара иықты опоссум (Caluromysiops irrupta), сондай-ақ ақ құлақты опоссум деп те аталады, Бразилияның батысы мен Перудің оңтүстік-шығысынан белгілі бір опоссум. Оны алғаш рет 1951 жылы Field Natural History мұражайының кураторы Колин Кэмпбелл Санборн сипаттаған. Қара иықты опоссумның сұр түсті терісі, сұр құрсағы және алдыңғы аяқтарынан басталып иықтарында қосылатын, арқасының ортасымен өтетін және кейін артқы аяқтарына дейін параллель жолақтарға бөлінетін кең қара жолақтарымен сипатталады. Қара иықты опоссумның мінез-құлқы туралы көп мәлімет жоқ. Ол түнгі және ағаштарда тіршілік етеді. Жемістер мен кеміргіштермен қоректенеді. Опоссум ылғалды орманды мекендейді. IUCN оны қауіпсіз деп санайды. Кез келген түршелері танылмайды. Төмендегі кладограмма 2016 жылғы зерттеуге негізделген, қоңыр құлақты жүнды опоссумның филогенетикалық байланыстарын көрсетеді.

Сипаттама

Қара иықты опоссумның сұр түсті жүні, сұр ішкі жағы және ұштары қара түсті шашақтары бар. Алдыңғы аяқтарынан басталып, иықтарында қосылатын, содан кейін арқа бойынан өтіп, артқы аяқтарына дейін параллель жолақтарға бөлінетін кең қара жолақтарымен сипатталады. Көздері арқылы анық емес қара сызықтар өтеді. Құйрығының 60-75 пайызы арқасында (досальды) жүнінен қара түсті, ал қалғаны ақ. Ұзындығының соңғы 75 пайызынан басқа, құйрығы бұталы. Caluromys түрлері сияқты, оның жүні жұмсақ, қалың және жүнді, сондай-ақ бас сүйегі де ұқсас. Дегенмен, олардан қысқа тұмсығы және үлкен молярларымен ерекшеленеді. Басы мен денесінің ұзындығы – , ал құйрығы – . Артқы аяқтары – , ал құлақтары – .

Экология және мінез-құлық

Қара иықты оппозиумның мінез-құлқы жетік зерттелмеген. Ол түнгі және ағаш өміріне бейімделген. Көп уақытын ағаштарда, негізінен биік бұтақтарда өткізеді. Зерттеулерге сәйкес, әрбір жеке оппозиумның тамақтану әдеттері әртүрлі. Олар кеміргіштермен қатар жемістермен де қоректенеді. Тұтқын күйде өмір сүру ұзақтығы жеті жылдан асып кеткен жағдайлар бар.

Тарату және мәртебесі

Қара иықлы опоссум Бразилияның батысындағы және Перудің оңтүстік-шығысындағы ылғалды ормандарда, сондай-ақ, болжам бойынша Боливияда да кездеседі. Перу-Эквадор шекарасының жанында да кездесетіні туралы хабарлар бар, бірақ олар, көбінесе, тұтқынға алынған жануарларға байланысты болуы мүмкін. IUCN оны кең таралған аймағы мен, шамамен, көп популяциясы болғандықтан, алаңдауға қатыспайтын түрлердің қатарына жатқызды. Оның өмір сүруіне қауіп төндіретін факторлардың бірі – орманды жою.