Кіріспе
Брабант герцогының сотына үш қарудың өкілдігі – Брабант штаттары Брабант герцогының сотына үш қарудың (ақсүйектер, дін қызметкерлері және қара халық) өкілдігі болды. Үш қару да Штаттар деп аталды. Антверпен, Брюссель және Левен қалаларының экономикалық күшімен қолдау тапқан Штаттар ел билеушілерінің алдында әрқашан маңызды күш болды, бұл герцогтіктің жарғысында көрсетілген. Брабант герцогтігі мен Нидерландының барлық он жеті провинциясы Бургундия герцогтарының билігіне өткеннен кейін, Брабант штаттары Нидерландының Бас Штаттарына ұя болды, олар Брюссельде жиналатын. 1579 және 1580 жылдары, Сегіз жылдық соғыс кезінде, Брабанттың көптеген қалалары мен штаттары Голландияның тәуелсіздік жариялауына (Утрехт одағы және Бас тарту актісі) қосылды, бірақ испан әскерлері герцогтіктің көп бөлігін қайта басып алып, испан католиктерінің билігін қалпына келтірді (Солтүстік Брабанттан басқа). Сондай-ақ, Антверпенді қоршау (1584-1585). 1789 жылдың соңында Брабант штаттары тағы да тәуелсіздік жариялады, бұл жолы австриялық императорлық биліктен, және 1790 жылдың 11 қаңтарында Бельгия Біріккен Штаттарына қосылды. Барлық Оңтүстік Нидерланды "Штаттары" төрт жылдан кейін француз революциялық оккупациясының нәтижесінде жойылды.
The States of Brabant were the representation of the three estates (nobility, clergy and commons) to the court of the Duke of Brabant. The three estates were also called the States. Supported by the economic strength of the cities Antwerp, Brussels and Leuven, the States always were an important power before the rulers of the country, as was reflected by the charter of the duchy. After the duchy of Brabant and all Seventeen Provinces of the Netherlands came under the rule of the dukes of Burgundy, the States of Brabant became the host of the States General of the Netherlands, who used to assemble in Brussels. In 1579 and 1580, during the Eighty Years' War, most cities and States of Brabant joined Dutch independence declaration (Union of Utrecht and Act of Abjuration), but Spanish troops reconquered most of the territory of the duchy and restored Spanish Catholic rule (except for North Brabant. See also Siege of Antwerp (1584 1585)). By the end of 1789, the States of Brabant again declared independence, this time from Austrian imperial rule, and, on January 11, 1790, they joined the United States of Belgium. All Southern Netherlands "States" disappeared four years later because of the French revolutionary occupation.
Бірінші соттың мүшелері
Бірінші дәрежеге тек императорлық бекітуден кейін ғана дін қызметкерлері қабылдауға рұқсат етілді. Олар дін қызметкерлерінің өкілдері болды. Лорантиус Мециус: Гертогенбоштың епископы. Де Нелис: Антверпен епископы. Кардинал де Франкенберг. Ламберт Ханкарт, ҰҚК: Гемблукс абысы. Грегориус Тильс, Опрам: Авербод абысы. Бенедикт Нифс, ОК-ші: 1780 жылы Хемиксем абысы. Аугустин Вихманс, Опрам: Тунгерлу абысы. Жоанн Криссостомус Тениерс, О. Прем.: Сент-Михаэльс абаттығының абысы. Матфей Ырселиус, О. Прем.: Сент-Михаэльс абаттығының абысы. Либертус де Папе, О. Прем.: Парк абаттығының абысы. Норберт Эврард Кувервен, О. Прем.: 1653 жылы. Ян Друйс (Друзиус), О. Прем.: 1604 жылдан бері Парк абысы. Жоаннс Мейс (Масиус), О. Прем.: Парк абысы, 1645 жылдан бері. Жан Батист де Хаезелер, О. Прем.: Ван Диллегем абысы. Герардус Рубенс, О цистасы: Хемиксем абысы. Антуан де Гранвелл, ҰҚК: Афлигем абысы. Госвин Хердинк, ҰҚК: Афлигем абысы. Ян Т'Сержакобс, ҰҚК: Афлигем абысы.
Екінші мемлекеттің мүшелері
Бұл мүшелер елдің жоғары ақсүйектеріне жатты.