Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Салобреня (saloˈβɾeɲa, < финикиялық Salambina Salawbiniya) – Испанияның Гранада провинциясындағы Тропикалық жағалаудағы қала. Оның тарихы 6000 жылға жетеді. Салобреняның екі негізгі бөлігі бар: біріншісі – биік тасты төбеде орналасқан Ескі қала. Онда ақтан сырған үйлер мен тік, тар көшелер бар, олар Х ғасырға салынған "Castillo de Salobreña" (Салобреня қамалы) деп аталатын маврлық сарайға дейін жетеді. Бұл қаланың ең басты туристік орталықтарының бірі. Салобреняның екінші бөлігі – жаңа құрылыстар, олар Ескі қаланың төменгі жағынан жағажайға дейін созылып жатыр. Бүкіл қаланың екі жағы да, жағалау бойында да, ішкі аймақта да қант қамысы егілген егістіктермен қоршалған. Салобренядағы тағы бір танымал туристік орын – "Эль Пеньон" (Солтану), ол Салобреняның бес жағажайының екеуін бөліп тұрады және Playa La Guardia мен Playa de la Charca/Solamar арасынан теңізге қарай ұзарады.
Salobreña (saloˈβɾeɲa, < Phoenician Salambina Salawbiniya) is a town on the Costa Tropical in Granada, Spain. It claims a history stretching back 6,000 years. There are two main parts of Salobreña; The first is The Old Town which sits atop a rocky prominence and is a cluster of whitewashed houses and steep narrow streets leading up to a tenth century Moorish castle, called 'Castillo de Salobreña' and it is one of its main tourist attractions. The second part of Salobreña is new developments which spread from the bottom of the Old Town right to the beach. The whole town is almost surrounded by sugarcane fields on each side along the coast and further inland. Another tourist attraction in Salobreña is 'El Peñón' (The Rock), which divides two of Salobreña's five beaches and juts out between Playa La Guardia and Playa de la Charca/Solamar and into the sea.
Геологиялық негіз
Соңғы мұздық максимум аяқталғанда, қазір Салобрена орналасқан Мотриль-Салобрена жазығы әлі құрлыққа айналмаған еді: ол көптеген доломит жартастарымен тізілген үлкен шығанақ болды, олардың ең ірілері – қазір Монте Хачо (73м) деп аталатын құрылым және қазір Салобрена тұрған жер (110м). Гуадалфео өзені шығанаққа құйып, Тахо-де-лос-Вадос шатқалы арқылы ағып, Салобренаның солтүстік-шығысындағы Сиерра-де-Эскалате тауларын батыстағы Сиерра-де-Чапаррал тауларынан бөліп тұрды. Өзен шығанақты пост-оргендік, миоцендік және квартерлік материалдан тұратын аллювийлік шөгінділермен біртіндеп толтырып, қола дәуірінде егін шаруашылығын бастауға болатын құнарлы жазық жасады. Осы кезде Салобренаның ескі қаласы орналасқан жер түбекке айналды. Ал қазір Ла Гуардия жағалауынан теңізге қарай сүйіріліп тұрған Пеньон тасты тілімшесі XVII ғасырға дейін арал болып қала берді. 1722 жылғы карта жағалаудың оған жеткенін және оны түбекке айналдырғанын көрсететін алғашқы куәлік болып табылады.
At the close of the last glacial maximum, the Motril Salobreña plain on which Salobreña now stands was not yet land: rather it was a large bay studded with a number of dolomite crags which were islands, most prominently the formation now known as Monte Hacho (73m) and the headland on which Salobreña now stands (110m). The Guadalfeo river drained into the bay, running down the Tajo de los Vados gorge which separates the Sierra de Escalate to the north east of Salobreña from the Sierra de Chaparral to the west. The river gradually filled the bay with silt comprising post orogenic, miocenic, and quaternary material, producing a fertile alluvial plain, on which agriculture could begin by the Bronze Age. At this time, the outcrop on which the old town of Salobreña now stands had become a peninsula. Meanwhile, the rocky outcrop of the Peñon, which now juts from La Guardia beach into the sea, remained an island into the seventeenth century. A map of 1722 is the first evidence that the beach had reached it, making it a peninsula.
Ежелгі
Археологиялық қазбалар Салобренья төңірегіндегі адамдардың қоныстанғанын көрсетеді, бұл Пенон деп аталатын таулы шығыршықта неолит дәуірінде басталып, Пенон әлі арал болған кезде палеолит дәуіріне дейін қабаттар қалыптасқан. Жақын маңдағы Лобрес ауылындағы Капитан үңгірінде (Cueva del Capitán) қола дәуірі де жалғасқан. Б.з.д. 1500 жыл шамасындағы қола дәуіріне жататын қоныстардың іздері Салобренья мүйісінде және одан сәл ішкі жағындағы Монте-Хачо тауында да табылды. Мұндай қоныстар сол кездегі аймақтағы оңай қорғалатын жартасты мүйістерді мекендеудің қалыпты жағдайы болған. Салобреньяның б.з.д. сегізінші ғасырда финикиялықтармен, ал алтыншы ғасырда гректер мен пуниктермен байланысқа түскені айтылады. Осы кезеңде оның аты Селамбина деп белгіленген. Алайда, рим мәдениетінің күшті ықпалы б.з.д. екінші ғасырда байқалады, бұл туралы көптеген археологиялық қазбалар куәлік етеді.
Archaeological finds show human habitation around Salobreña at the rocky promontory known as the Peñon beginning in the Neolithic period, when the Peñon was still an island, with strata perhaps beginning as early as the palaeolithic period and continuing into the Bronze Age at the Cueva del Capitán (Captain's Cave) in the nearby hamlet of Lobres. Evidence of Bronze Age settlement from around 1500 BCE has also been found on the Salobreña headland and, slightly further inland again, Monte Hacho. Such settlements would have been characteristic of the settlement of easily defensible rocky headlands in the region at the time. Salobreña is thought to have experienced contact with the Phoenicians around the eighth century BCE and then Greek and Punic culture around the sixth. At this time, its name is attested as Selambina. A major impact of Roman culture is, however, visible for the second century BCE, attested in widespread archaeological finds.
Орта ғасырлар
713 жылы Эльвира аймағы (шамамен бүгінгі Гранада провинциясына сәйкес) Муса бин Нусейрдің араб үкімшілігіне қарады. Х ғасырда Салобреньядағы қамал (ḥiṣn) Ахмад ибн Мұхаммед ибн Мұса әл-Разидің "Crónica del moro Rasis" еңбегінде тіркелген. Әл-Рази сондай-ақ Салобреньяда қант қамысын өсірудің енгізілгенін атап өтті. Орта ғасырлық Салобреньяның басты өнімі қант қамысы болды, алайда кумин мен банандар да егілгені мәлім. XI ғасырда Ибн Хайян Салобреньяны "медина" ("қала") деп атады, бұл атау XIV ғасырда Салобренья Велес-де-Бенаудалла, Молвизар және Лобрес сияқты айналасындағы кішкентай елді мекендердің орталығы болған кезде қалыпты жағдайға айналды. 1489 жылы Гранада Кастилия билігіне бағынды, ал Франсиско Рамирес де Мадрид Салобреньяның қамалы мен қаласының губернаторы болды. Келесі жылы қала тұрғындары Гранаданың Мұхаммед XII-сінің Кастилия билігіне қарсылығын қолдады, бұл Кастилиядан көшіп келгендердің санының артуына ықпал етті. 1568-69 жылдары Салобренья мористері көтерілістерге қатысты.
In 713 CE, the region of Elvira (roughly corresponding to the Province of Granada today) came under the Arab rule of Mūsa bin Nusayr, and by the tenth century, a castle (ḥiṣn) at Salobreña is recorded in Ahmad ibn Muhammad ibn Musa al Razi's Crónica del moro Rasis. Al Razi also noted the introduction of the cultivation of sugar cane at Salobreña. The main crop of medieval Salobreña was sugar cane, though other attested crops include cumin and bananas. By the eleventh century, Ibn Hayyan could refer to Salobreña as a medina ('town'), a denomination that became usual by the fourteenth century, when Salobreña was the seat of government for surrounding hamlets like Vélez de Benaudalla, Molvizar, and Lobres. In 1489, Granada came under Castilian rule, and Francisco Ramirez de Madrid became governor of Salobreña's fortress and town. The next year, the inhabitants of the town supported the resistance of Muhammad XII of Granada to Castilian rule, which speeded the increase of Castilian migration into the settlement. In 1568 69, the Moriscos of Salobreña participated in revolts.
Қазіргі заманғы
Шәкәр қамысы он алтыншы ғасырға дейін қала экономикасының негізгі факторы болып келді, ал он тоғызыншы ғасырда қайтадан маңызға ие болды. Оның арасында мақта ең басты өнімге айналды. Салобреньяның жаңа заман тарихы толыққанды зерттелмеген. Дегенмен, он тоғызыншы ғасырда Салобренья Испания Тәуелсіздік соғысында стратегиялық тұрғыдан маңызды болды және Кубадағы алғашқы технологиялар негізінде қант өндірісі үшін жаңа бу машиналарын қолданды. Он тоғызыншы ғасырдың екінші жартысында қант қамысы өндірісінің өркендеуі қаланың кеңеюіне алып келді, нәтижесінде ортағасырлық қабырғалардың соңғы қалдықтары бұзылды. 1970 жылдары елді мекен ескі қала тұрған төбеден төмендегі аллювиалды жазыққа қарай кеңейе бастады. Бүгінде Салобренья маңындағы жағажай жазығының экономикасы туризм мен қант қамысы егісіне негізделген, ал таулар бадам және, көбінесе, субтропикалық жеміс ағаштарымен (алғашқыда кремді алма және авокадо) сатылы егістікпен ерекшеленеді. Еуропадағы соңғы қант қамысы зауыты Ла Калета де Салобренья ауылының батысында орналасқан. Ол 2006 жылы жабылды.
Sugar cane remained key to the town's economy through the sixteenth century, returning to prominence in the nineteenth. In between, cotton became the dominant crop. The early modern history of Salobreña is not well understood. In the nineteenth century, however, Salobreña was strategically important in the Spanish War of Independence, and also adopted new steam technologies for sugar production pioneered in Cuba. The expansion of the town in the second half of the nineteenth century that was driven by a boom in sugar cane production led to the demolition of the last remains of its medieval walls. By the 1970s, settlement was expanding from the outcrop on which the old town sits onto the alluvial plain below. Today, the economy of the coastal plain around Salobreña is based on tourism and sugarcane agriculture, while the mountains are characterised by terraced agriculture with almond and, increasingly, sub tropical fruit trees (with custard apples and avocado pears being the first to be introduced). The last remaining cane sugar factory in Europe was located along the coast just west of the village of La Caleta de Salobreña. It closed in 2006.
Климат
Салобреняның климаты Жерорта теңізіне тән, жартылай құрғақ климат. Жылдық жауын-шашын мөлшері 500 мм-ге жетеді, ал микроклиматы субтропиктік. Ең ыстық айларда орташа температура шамамен 26°C, ал тамыз айында күндіз 35°C-қа дейін, түнде 20°C-қа дейін көтеріледі. Суық айларда орташа температура шамамен 13°C. Жылдық орташа температура 19°C құрайды.
Salobreña's climate is a Mediterranean, semi arid climate, with annual rainfall of 500mm per year, and whose microclimate is sub tropical. In the hotter months, average temperatures are around 26 °C, peaking in August around the mid 30 °C's during the day and mid 20 °C's at night and around 13 °C in the colder months. The annual average temperature is 19 °C.