Кіріспе

Америкалық-британдық суфражист және жазушы Элис Грегори (19 шілде 1884 жылы Норвок, Коннектикут, АҚШ – 27 тамыз 1967 жылы Моребат, Девон, Англия) – американдық-британдық суфражист және жазушы.

Өмірбаян

Грегоридің әкесі, Джеймс Г. Грегори, Норвок қаласында дәрігер болған. Ол өте ерте жасында музыкалық қабілетін көрсетті және он бес жасында музыкалық білім алу үшін Парижге жіберілді. Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін де музыканы оқуын жалғастырды. Ол танымал концерт әншісі Кэтрин Таннер Фисктің шақыруымен Парижге қайтып, оның үйінде тұрып, кәсіби әнші ретінде тәлім алды. Ол Фиске ханыммен бір жыл Парижде тұрды. Әлеуметтік әділетке деген қызығушылығы оны қоғамдық қозғалыстарға біртіндеп тартты. Туған еліне оралғаннан кейін, ол әншілік амбицияларынан бас тартты. Ол жергілікті саясатқа және әйелдердің сайлау құқығы үшін күреске қатысып, батыл сөз сөйлейтін публицист болды. Грегори Коннектикут штатында әйелдердің сайлау құқығын қолдау клубын құруға шешім қабылдады, бұл туралы ол өзінің "Күн батты" атты автобиографиясында (100-бет) айтады. Алғашқы жиынға ол және тағы бес әйел қатысты. Грегори Коннектикут штатының Әйелдер Сайлау Құқығы Қауымдастығының жетекшісіне айналды, осы арқылы ол Кромвель қаласының тумасы Эмили Миллер Пирсонмен бірге жиналыстар, қойылымдар мен шерулер сияқты шараларды ұйымдастырды. = Кейін (104-бет, аталған еңбекте) 1915 жылы әйелдердің сайлау құқығы бойынша референдум кезінде Нью-Джерси штатының Әйелдер Сайлау Құқығы Қауымдастығының штаттық ұйымдастырушысының көмекшісі болып жұмыс істеді және Нью-Йорк штатында да осы мақсатта белсенділік танытты.

Англия

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Англияға сапар жасағаннан кейін ол Нью-Йорктегі Патчин-Плейске қоныстанды, онда ол жас суретшілер мен жазушылар тобымен тығыз байланыс орнатты. Ол екі жыл бойы жарнама агенттігінде копирайтер болып жұмыс істеді, бірақ өзін еркін жазушы ретінде тану үшін бұл қызметтен бас тартты. Ол "The Freeman", "The New Republic" және "The Dial" сияқты басылымдарға мақалалар жаза бастады, ал 1924 жылдың ақпан айында осы соңғы журналдың бас редакторы болды. Алты айдан кейін ол ағылшын жазушысы Льюэллин Поуиске үйленді, және 1925 жылдың маусым айында күйеуімен Англияға аттанып, "The Dial" журналындағы қызметінен кетті. Олар бес жыл бойы Дорсет жағалауының ең қатал аймақтарының бірі – Уайт Ноттедегі жағалау күзетшісінің үйінде тұрды. Оның тұңғыш романы "Оның музыкасы болады" 1926 жылы жарық көрді, одан кейін "King Log and Lady Lea" (1929) және "Hester Craddock" (1931) жарық көрді, екеуі де Дорсетте жазылған. Олар күйеуімен 1928 жылы Палестинаға сапар шекті, ал 1930 жылдың қысын Беркшир төбелеріндегі Эдна Сент-Винсент Миллей мен Эуген Буассевеннің оларға берген үйінде өткізді. Одан кейін олар Батыс Үндістанға саяхат жасады. Англияға оралғаннан кейін Льюэллин Поуис ескі сырқатынан қайта ауырды, және 1936 жылдың қысында олар Швейцарияға барып, онда "Кірпіштегі доңғалақтар" (1938) атты эсселер жинағын жазды. 1956 жылы Элис Розмари Мэннингке Джордж Сантаянаның: «Өзін түсіну – жұбатудың классикалық формасы, ал өзінен қашу – романтикалық» деген цитатасы жазылған "Кірпіштегі доңғалақтар" кітабын сыйға берді.

Поуисдің өлімі

1939 жылы желтоқсанда Швейцарияда Люэллин Поуис туберкулезден қайтыс болғаннан кейін, Элис Льюэллиннің әпкелері Гертруда мен Филиппа Поуис тұрған үйге іргелес орналасқан шалғайдағы жартылай жеке үйге көшіп, «Күн батты» деген атпен автобиографиялық естеліктерін жазды. Бұл кітап 1948 жылы Нью-Йоркте E. P. Dutton баспасынан жарық көрді. Ол Флорида Скотт Максвелл (Юнгтың шәкірті болған), Рэндольф Борн, Ван Уайк Брукс, Льюис Мамфорд, Эми Лоуэлл, Уильям Роуз Бенет сияқты көптеген белгілі адамдармен достық қарым-қатынаста болды.

Мұра

Грегоридің күнделіктерінен алынған үзінділер 1973 жылы "Кереңнің айқайы" деген атпен жарияланды. 1999 жылы Жаклин Пелтиердің "Алис Грегори: Терезе алдындағы әйел" (Лондон, Сесил Вулф) кітабы жарық көрді. 2007 жылдың қаңтар айының соңында The Sundial Press Грегоридің үшінші романы "Хестер Крэддокты" Барбара Озиеблоның жаңа кіріспесімен қайта басып шығарды.