Америкалық музыкант Бенджамин Рольф: өмір және мансабы

Кіріспе

Американдық музыкант

Бенджамин Альберт Рольф (24 қазан 1879 – 23 сәуір 1956) – "Трампет таңғажайып баласы" атымен танымал американдық музыкант. Кейіннен ол оркестр жетекшісі, жазбалар жасаушы, радио хабаршысы және кино өндіруші болды.

Өмірбаян

Ол 1879 жылы 24 қазанда Нью-Йорк штатының Брашер-Фолс қаласында дүниеге келді. Ол Альберт Рольфтің, АҚШ-тағы алғашқы би оркестрлерінің бірін құрған адамның ұлы. 8 жасында пикколода ойнады. Калифорнияда түсірілгенімен, Рольфтің туындылары негізінен Нью-Джерси штатының Форт-Ли қаласы мен айналасында жасалып, Луис Б. Майердің Metro Pictures Corporation компаниясымен келісім арқылы таратылды. Рольфтің компаниясы 50-ден астам үнсіз фильм шығарды, олардың бірнешеуі режиссер және сценарист Оскар А. К. Лундпен бірлескен жұмыстары болды, соның ішінде 1916 жылғы Лайонел Барримор қатысқан «Дорианның ажырасуы» драмасы. 1915 жылы ол Dyreda Art Film Company компаниясын сатып алды. Оның кинокомпаниясының соңғы туындысы – Гарри Гудинидің басты рөлде ойнаған, 15 бөлімнен тұратын «Мастер Мистери» (1919) детективтік сериалы. Қаржылық қиындықтар Рольф Photoplays Inc. компаниясының банкротқа ұшырауына себеп болды, ал 1920 жылға дейін ол Metro Pictures және басқа да шағын тәуелсіз өндіріс компаниялары үшін фильмдер түсіріп, режиссерлікпен айналысты. Ол A. H. Fischer, Inc. үшін «Even as Eve» фильмін өндірді және «Man and Woman» фильмін түсірді, екеуі де 1920 жылы шықты. Рольфтің соңғы режиссерлік жұмысы – А. Х. Фишердің «Мисс 139» (1921) фильмі болды, онда ол талантты болмаса да, әдемі Зигфелд Фоллиз актрисасы Диана Алленнен сенімді актерлік ойын шығарды. Ол сондай-ақ «Адам мен әйел» фильмінде де ойнады. Киноиндустриясын тастағаннан кейін Б. А. Рольф өзін жеке орындаушы, музыка мұғалімі және водевиль продюсері ретінде тез қайта орнықтырды. Ол 1924 және 1925 жылдары Винсент Лопеспен жұмыс істеді. Пол Уайтманнан шабыттанған Рольф 1926 жылға қарай өзінің Нью-Йорк би оркестрін құрып, Бродвейдегі Palais D'Or кабаресінде өнер көрсетті. Көп ұзамай ол «B. A. Rolfe (труба виртуозы) және оның Palais D'Or Orchestra» деп танылды, ал 1928 жылы радиода өнер көрсетіп, Edison Records үшін «B. A. Rolfe және оның Lucky Strike Orchestra» атауымен жазбалар жасады. Рольф 1926 жылдан 1929 жылдың қазанына дейін Edison Records компаниясының эксклюзивті артисі болды, содан кейін Edison жазбаларын шығаруды тоқтатты. 1930 жылдардың басында Рольф электрлік транскрипциялар жасады және 1934 және 1935 жылдары екі Vitaphone қысқаметражды фильмін түсірді. 1935–1936 жылдары Рольф The Goodrich Silvertown Orchestra оркестрінің жетекшісі болды. Оның радио хабарлары 1930 жылдардың соңына дейін жалғасты, ол және оның оркестрі NBC арнасында «Believe It or Not!» бағдарламасымен бірге музыка орындады. Рольф сонымен қатар бағдарламаны жүргізіп, Роберт Риплидің таңғажайып оқиғаларын эфирде баяндады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Рольф патриоттық әндер орындайтын әйелдер оркестрін ұйымдастырды. 76 жасында ол Массачусетс штатының Уолпол қаласында рактан қайтыс болды.

He was born on October 24, 1879, in Brasher Falls, New York, the son of Albert Rolfe, founder of one of the first dance orchestras in the United States. At 8 years of age he played the piccolo Although he filmed in California, Rolfe's productions were primarily made in and around Fort Lee, New Jersey, and distributed through an agreement with Louis B. Mayer's Metro Pictures Corporation. Rolfe's company produced more than 50 silent films, several of which were collaborations with director/screenwriter Oscar A. C. Lund, including the 1916 drama Dorian's Divorce starring Lionel Barrymore. He acquired Dyreda Art Film Company in 1915. His film company's last production was the 15 part mystery serial, The Master Mystery (1919), starring Harry Houdini. Mounting financial difficulties resulted in Rolfe Photoplays Inc. going out of business and before 1920 he was making a living producing and directing films for Metro Pictures and other small independent production companies such as A. H. Fischer, Inc., for which he produced Even as Eve and directed Man and Woman, both released in 1920. Rolfe's last directorial effort was A. H. Fischer's Miss 139 (1921), notable in that he managed to get a credible performance from star Diana Allen, the less than talented but dazzlingly beautiful former Ziegfeld Follies girl. She also starred in Man and Woman. After leaving the film business, B. A. Rolfe quickly reestablished himself as a performing soloist, music instructor and vaudeville producer. He worked with Vincent Lopez in 1924 and 1925. Inspired by Paul Whiteman, by 1926 he had assembled his own New York City dance orchestra to perform at a Broadway cabaret called the Palais D'Or. Soon billed as "B. A. Rolfe (Trumpet Virtuoso) and his Palais D'Or Orchestra," by 1928 he was performing on radio and recording as "B. A. Rolfe and his Lucky Strike Orchestra" for Edison Records. Rolfe was an exclusive Edison artist from 1926 through October, 1929, when Edison suspended its recording operation. Rolfe made electrical transcriptions in the early 1930s and made two Vitaphone shorts in 1934 and in 1935. In 1935–36, Rolfe was the leader of The Goodrich Silvertown Orchestra. His radio broadcasts ran until the late 1930s during which time he and his orchestra played music with the sponsorship of Believe It or Not! on NBC. Rolfe also narrated the shows, providing an on air description of a Robert Ripley tale of wonder. With the onset of World War II, Rolfe organized an all female orchestra to perform patriotic songs. At the age of 76, he died of cancer in Walpole, Massachusetts.

Тыңдаңыз

WFMU: Томас Эдисонның шекпені: B. А. Рольф және оның Palais D'or оркестрі, вокалист Дж. Дональд Паркермен: "One Summer Night" (1927) (19 минуттан кейін)