Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Джеймстің 1897 жылы «The Chap Book» журналында сериялы түрде және (өңделген және қысқартылған) «New Review» журналында жарияланған, содан кейін сол жылы кітап түрінде шыққан романы. Онда ажырасқан, жауапсыз және нарциссистік ата-анасының сезімтал қызы туралы айтылады. Кітап атау персонажының ерте балалық шағынан бастап оның ересектікке жеткен кезеңін қамтиды.
1897 novel by Henry James
What Maisie Knew is a novel by Henry James, first published as a serial in The Chap Book and (revised and abridged) in the New Review in 1897 and then as a book later that year. It tells the story of the sensitive daughter of divorced, irresponsible and narcissistic parents. The book follows the title character from earliest childhood to precocious maturity.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Биль мен Ида Фарандж ажырасқан кезде, сот олардың жалғыз баласы, жас Мейзи, жыл сайын алты ай бойы екеуімен бірге болып, бір жерден екіншісіне ауысып жүретінін бұйырды. Ата-аналары азғындық пен еріншек, олар Мэйзиді бір-бірін жек көру үшін пайдаланады. Биль Фаранж Мэйзидің әдемі гувернантасы Мисс Оверморға үйленеді, ал Ида сүйкімді, бірақ әлсіз сэр Клодқа үйленеді. Мейзи жаңа гувернантка алады: әдепсіз, сәл күлкілі, бірақ адал миссис Уикс. Ида да, Биль де көп ұзамай жұбайларын алдап, өз кезегінде сэр Клод пен жаңа миссис Фарандж бір-бірімен қарым-қатынас жасайды. Мейзидің ата-анасы оны тастап кетеді және ол негізінен сэр Клодтың жауапкершілігіне енеді. Кейін Мези сэр Клод пен миссис Фаранджпен бірге қала ма, жоқ па, соны шешуі керек. Кітаптың соңғы бөлімінде Францияда өткен оқиғалар туралы айтылады. Егде жастағы (әдетте, жасөспірім) Мейзи олардың екеуінің біреуін таңдап алу үшін күреседі. Ол оларды тастап, ең сенімді қамқоршысы - Викс айыммен бірге тұрады.
When Beale and Ida Farange divorce, the court decrees that their only child, the very young Maisie, will shuttle back and forth between them, spending six months of the year with each. The parents are immoral and frivolous, and they use Maisie to intensify their hatred of each other. Beale Farange marries Miss Overmore, Maisie's pretty governess, while Ida marries the likeable but weak Sir Claude. Maisie gets a new governess: the frumpy, somewhat ridiculous, but devoted Mrs. Wix. Both Ida and Beale soon cheat on their spouses; in turn, Sir Claude and the new Mrs. Farange begin an affair with each other. Maisie's parents abandon her and she becomes largely the responsibility of Sir Claude. Eventually, Maisie must decide if she wants to remain with Sir Claude and Mrs. Farange. In the book's long final section, set in France, the older (probably teenaged) Maisie struggles to choose between them and Mrs Wix, and concludes that her new parents' relationship will likely end as her biological parents' did. She leaves them and goes to stay with Mrs. Wix, her most reliable adult guardian.
Әдеби мәні және сын
"Мейзи білгендер" Генри Джеймс туындыларының ішінде едәуір беделді орынға ие болды. Эдмунд Уилсон кітаптың техникалық жаранымдылығына және салқындау мен зардап шеккен қоғамды бағалауына риза болған көптеген сыншылардың бірі еді. Уилсон "Мейзи білгендерді" "Лолита" романының авторы Владимир Набоковқа ұсынғанда, Набоков бұл кітапты жаман деп тапты. Ал Ф. Р. Ливис оны "үлгілі" деп жариялады. Психоаналитикалық сыншы Нил Герц Джеймстің повестеу үні мен Фрейдтің "Дора" жағдайындағы трансфер проблемасы арасындағы сабақтастықты дәлелдеді. 2012 жылы Скотт МакГи және Дэвид Сигел режиссерлік еткен, Джулианна Мур, Александр Скарсгард және Оната Априль бас рөлдерде ойнаған аттас фильм жарық көрді. Фильм Джеймстің сюжетіне негізделген, бірақ кейбір өзгерістер енгізілген. Оқиға заманауи Нью-Йорк қаласында өтеді, Мейзидің ата-анасының қызметтері өзгертілген. Кітаптағыдан өзгеше, Мейзидің әкесі мен анасының орнына келген ата-анасы өте жауапкершілігі жоғары, оларды және бір-бірін терең жақсы көреді. Мейзи олармен бақытты өмір сүреді, ал миссис Уикс кейіпкері дерлік жойылған.
What Maisie Knew has attained a fairly strong critical position in the Jamesian canon. Edmund Wilson was one of many critics who admired both the book's technical proficiency and its judgment of a negligent and damaged society. When Wilson recommended What Maisie Knew to Vladimir Nabokov, the author of Lolita, Nabokov said he thought the book was terrible. F. R. Leavis, on the other hand, declared the book to be "perfection". The psychoanalytic critic Neil Hertz has argued for a parallel between James' narrative voice and the problem of transference in Freud's Dora case. An eponymous film adaptation was released in 2012, directed by Scott McGehee and David Siegel, and starring Julianne Moore, Alexander Skarsgård, and Onata Aprile. It is based largely on James' plot, with some alterations. The film is set in present day New York City, and the professions of Maisie's parents are changed. Unlike in the book, Maisie's step parents are highly dependable and love her and each other deeply. Maisie finds a happy life with them, and the character of Mrs. Wix is virtually eliminated.
Тақырыптар
Романның басты тақырыбы – балалық шақтағы тазалық пен әділдік. Ата-анасының бұзық мінезді және моральдық құлдырағандығына қарамастан, Мейзи Фаранж құрмет пен махаббатқа деген адал көзқарасын сақтайды; ол бұзылған әлемде бұзылмаған жандардың бірі. Оның айналасындағы ересектер бейкүндеу қатыгездік пен зұлымдыққа бейімделген болып көрсетілген, бірақ Мейзи олардан тиісті моральдық сабақтар алуға қабілетті. «Мейзи нені білді» деген атаудың мағынасы – оның жағымсыз қоршаған ортасынан өзгеше, таза әлемді жасауға жасалған әрекеті; соңында Мейзидің тазалығы айналасындағылардың бұзықтығынан басым түседі.
A major theme of the novel is that of childhood innocence. Despite the dissolute and morally corrupt nature of her parents, the eponymous Maisie Farange retains an innocent perception of respect and love; she is an incorruptible figure in a corrupt world. The adults around her are presented as casually cruel and sadistic, but Maisie is nevertheless able to extract proper moral lessons from them. The title's reference to 'What Maisie Knew' refers to a performative creation of a pure world distinct from her unpleasant surroundings; in the end, Maisie's innocence triumphs over the depravity of those around her.