Кіріспе

Демас (Δημᾶς; бәлкім Деметрийдің қысқартылған түрі) – Жаңа өсиеттегі Киелі кітапта елші Пауылдың есімдерін атаған адам және біраз уақыт бойы оның қызметіне қатысқан. Демас Пауылдың үш хатында еске алынады: Филемон хатында (шамамен б.з. 57–62 жылдары) ол "бірге еңбек ететін" ретінде айтылады. Колоссайлықтарға жолданған хатта (б.з. 62 жылы) ол Лұқамен (дәрігер және Лұқа мен Елшілердің істерінің авторы) бірге есімдері тізілген. Екінші Тімотеге жолданған хатта, дәстүр бойынша Пауылдың өмірінің соңына жақын жазылған хат, "Демас, өйткені ол осы дүниеге құмар болды, мені тастап, Салоникаға кетті" делінеді. Бұл бір түсіндірушіні Демасты "Пауылдың Иудасы" деп сипаттауға итермеледі. Демас Пауыл мен Текланың істері кітабында да еске алынады, онда ол Екінші Петрдің авторымен ұқсас көзқарастарға ие болған деп сипатталады. Осыған сүйене отырып, Дейл Мартин Пауыл мен Текланың істері мен Пасторальдық хаттардың (оның ішінде Екінші Тімотеге жолданған хат) қайсысы кейінірек жазылған болса, екіншісіне қарсы пікір білдіру үшін жазылған болуы мүмкін деп болжайды.

Шығармалық сілтемелер

Джон Буньянның "The Pilgrim's Progress" кітабында Демас туралы жазған, ол – алдаушы, ол Лукр төбесіндегі ізбасарларды шақырып, онда жүріп жатқан күміс кенін қазуға қосылуға көндіруге тырысады; ол "бірге жолға шыққан серік" ретінде сипатталады, дәл сол сияқты Демас Пауылмен "бірге қызмет ететін адам" ретінде сипатталған, бірақ оның дүниелік байлыққа деген құштарлығы оны жолдан бұрып, тіпті өліміне жеткізуі мүмкін, өйткені Демас әлемге деген сүйіспеншілігінен Құдайды іздеуді тоқтатып, құтқарылуын жоғалтуы мүмкін. Шейн Джонсонның 2007 жылғы "Димас аян" романында Демас оқиғаның маңызды бөлігі болып табылады және кітаптың атына атын береді. "Джейн Эйр" романында Сент-Джон Джейнді Үндістанға миссионер ретінде келуге көндіруге тырысқанда, оның "Демастың жаман әдетінен" құтылғанын айтады.