Кіріспе

Виктор Ж. Витанза – Клемсон университетінің (Оңтүстік Каролина) ағылшын тілі профессоры. Ол – пәнаралық және трансдисциплинарлық Риторика, коммуникация және ақпараттық дизайн докторы дәрежесін беру бағдарламасының бұрынғы директоры, ол Архитектура, өнер және гуманитарлық колледжінде орналасқан. Бұрын Арлингтондағы Техас университетінде (1982–2005) жұмыс істеген Витанза медиа және коммуникация философиясы саласында қызмет етеді, бірақ сонымен қатар Швейцарияның Саас-Фее қаласындағы Еуропалық аспирантура мектебінде (EGS) жазғы семинарлар өткізеді, онда ол Жан Франсуа Льотар атындағы кафедраны басқарады. Бұрын ол EGS-де «Таза зорлау: Сексуалдық зорлық, канон қалыптасу және риторикалық мәдениеттер» тақырыбында екінші докторлық диссертациясын қорғаған (жетекшісі Вольфганг Ширмахер; рецензенттер Ален Бадиу және Джорджио Агамбен). 1978–1979 жылдары Витанза «Риторикалық табу» тақырыбында Ричард Эмерсон Янгпен Карнеги Меллон университетінде (Питтсбург) жұмыс істеу үшін Ұлттық гуманитарлық қорының стипендиясын алды. Басқа қатысушылардың арасында Шарон Басетт, Джеймс А. Берлин, Лиза Эд, Дэвид Фрактенберг, Роберт П. Инкстер, Чарльз Кнейппер, Сэм Уотсон, кіші, Вики Винклер және Уильям Нельсон болды. Сондай-ақ Питер Бекер, Линда Фловер және Дженис Лауэр қатысты, олардың барлығы Риторика және Композиция саласындағы маңызды тұлғалар. Витанза кейіннен PRE/TEXT (1980 жылдан бері) тоқсандық журналын құрып, жариялады. Синтия Хейнспен бірге Витанза E журналын, Pre/Text: Electra(Lite) бастады және қазіргі уақытта 500-ден астам мүшесі бар Re/Inter/View тізімдік форумын құрды. Бір айға созылған мұрағатталған талқылауларда риторика және композиция және басқа да салалардағы көптеген тұлғалар қатысты, олардың ішінде Ноам Чомски, Джейн Галлоп, Шарон Кроули және Джеффри Сирк болды.

Жұмыс

Витанзаның еңбегі риторика тарихына, әсіресе "үшінші софистикаға" және "шығарылған ортаға" шоғырланған. Оның күш-жігері Грегори Ульмердің электрлік сауаттылығын риторикалық тарихнама саласына, яғни Витанзаның "гистериография" (кейін "шизография") деп атаған саласына таралады. Витанзаның мақсаты – Гиль Делез, Самуэль Ижселинг, Джорджо Агамбен және Жан Франсуа Льотар сияқты теоретиктер мен тарихшылардың көтерген сұрақтары мен ұғымдарын қайта қарастырып, жаңаша жазу. Витанза осы тұлғаларды риторика тарихындағы жоққа шығару мен субъективтіліктің рөлін қарастыру және бұзу үшін пайдаланады. "Жоққа шығару, Субъективтілік және Риторика тарихы" (1997) – Витанзаның тұңғыш кітабының атауы. Оның еңбектері Кеннет Берк анықтауға көмектесетін жоққа шығару сезімін кең ауқымда қайта бағалау болып табылады. Витанзаның күш-жігері Сьюзан Джаррет, Эдвард Шиаппа және Джон Пулакос сияқты риторикалық тарихнамаға маңызды басқа да тұлғаларды қайта қарауға дейін жетеді. Осының бәрі арқылы Витанза (теріс) мүмкіндіктер мен ықтималдықтардан (жоққа шығарылған) мүмкін емес нәрселерге (қарсы фактілік, кең ауқымды мүмкіндіктер) өтуді іздейді. Витанзаның соңғы еңбектерінде ол Лейбництің "барлық мүмкін әлемдердің ең жақсысы" тұжырымдамасын негіздеу үшін Сексттің Лукрецияны зорлауын пайдалануына қарсы шығады. Делездің "Қатпар" еңбегіндегі Лейбницті қайта қарауы мен Агамбеннің "жаратылыстан айыру" ұғымын кеңейте отырып, Витанза "болған және болмаған нәрселер бастапқы бірлігіне қайтарылғанда" пайда болатын барлық жоққа шығарылған мүмкінсіздіктерді іздейді (Агамбеннің "Мүмкіндіктер" еңбегі, 270-бет). Витанзаның ұзақ мерзімді жобасы, оның веб-сайтындағы сипаттамаға сәйкес, "Дизайн – бұл барлық нәрсе" деп аталады және ол "философиялық және архитектуралық көзқарастардың негатив пен өлім белгілері астында қалай бейнеленетінін зерттейді". Витанзаның соңғы ғылыми еңбектері кино саласында жарық көрді ("Таза кинематография", 2015).