Виктор Витанза: Риторика, коммуникация және мәдениет тарихындағы зерттеулер
Victor Vitanza
Виктор Витанца – Clemson университетінің профессоры, коммуникация, риторика және дизайн сарапшысы. Медиа философиясы, Еуропалық білім беру мектебінде оқыту.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Виктор Ж. Витанза – Клемсон университетінің (Оңтүстік Каролина) ағылшын тілі профессоры. Ол – пәнаралық және трансдисциплинарлық Риторика, коммуникация және ақпараттық дизайн докторы дәрежесін беру бағдарламасының бұрынғы директоры, ол Архитектура, өнер және гуманитарлық колледжінде орналасқан. Бұрын Арлингтондағы Техас университетінде (1982–2005) жұмыс істеген Витанза медиа және коммуникация философиясы саласында қызмет етеді, бірақ сонымен қатар Швейцарияның Саас-Фее қаласындағы Еуропалық аспирантура мектебінде (EGS) жазғы семинарлар өткізеді, онда ол Жан Франсуа Льотар атындағы кафедраны басқарады. Бұрын ол EGS-де «Таза зорлау: Сексуалдық зорлық, канон қалыптасу және риторикалық мәдениеттер» тақырыбында екінші докторлық диссертациясын қорғаған (жетекшісі Вольфганг Ширмахер; рецензенттер Ален Бадиу және Джорджио Агамбен). 1978–1979 жылдары Витанза «Риторикалық табу» тақырыбында Ричард Эмерсон Янгпен Карнеги Меллон университетінде (Питтсбург) жұмыс істеу үшін Ұлттық гуманитарлық қорының стипендиясын алды. Басқа қатысушылардың арасында Шарон Басетт, Джеймс А. Берлин, Лиза Эд, Дэвид Фрактенберг, Роберт П. Инкстер, Чарльз Кнейппер, Сэм Уотсон, кіші, Вики Винклер және Уильям Нельсон болды. Сондай-ақ Питер Бекер, Линда Фловер және Дженис Лауэр қатысты, олардың барлығы Риторика және Композиция саласындағы маңызды тұлғалар. Витанза кейіннен PRE/TEXT (1980 жылдан бері) тоқсандық журналын құрып, жариялады. Синтия Хейнспен бірге Витанза E журналын, Pre/Text: Electra(Lite) бастады және қазіргі уақытта 500-ден астам мүшесі бар Re/Inter/View тізімдік форумын құрды. Бір айға созылған мұрағатталған талқылауларда риторика және композиция және басқа да салалардағы көптеген тұлғалар қатысты, олардың ішінде Ноам Чомски, Джейн Галлоп, Шарон Кроули және Джеффри Сирк болды.
Victor J. Vitanza is a Professor of English at Clemson University (South Carolina). He is the former Director of the interdisciplinary transdisciplinary Ph. D. program in Rhetorics, Communication, and Information Design, which is situated in the College of Architecture, Arts, and Humanities. Formerly at University of Texas at Arlington (1982–2005), Vitanza works in Media and Communication Philosophy, but that work also finds him teaching summer seminars at the European Graduate School (EGS) in Saas Fee, Switzerland, where he holds the Jean Francois Lyotard Chair. Previously, he earned his second PhD at EGS under the title "Chaste Rape: Sexual Violence, Canon Formation, and Rhetorical Cultures" (director, Wolfgang Schirmacher; readers, Alain Badiou and Giorgio Agamben). In 1978 1979, Vitanza received a National Endowment for Humanities Fellowship in Residence to work with Richard Emerson Young at Carnegie Mellon University (Pittsburgh) on the topic of "Rhetorical Invention". Other participants included Sharon Bassett, James A. Berlin, Lisa Ede, David Fractenberg, Robert P. Inkster, Charles Kneupper, Sam Watson, Jr., Vickie Winkler, and William Nelson. Other participating colleagues included Peter Becker, Linda Flower, and Janice Lauer, all important figures in the field of Rhetoric and Composition. Vitanza went on to found and publish the quarterly journal PRE/TEXT (1980–present). Along with Cynthia Haynes, Vitanza started the E journal, Pre/Text: Electra(Lite), and created an on line forum called Re/Inter/View listserv that currently has over 500 members. The month long archived discussions hosted a range of figures from rhetoric and composition and elsewhere including Noam Chomsky, Jane Gallop, Sharon Crowley, and Geoffrey Sirc.
Жұмыс
Витанзаның еңбегі риторика тарихына, әсіресе "үшінші софистикаға" және "шығарылған ортаға" шоғырланған. Оның күш-жігері Грегори Ульмердің электрлік сауаттылығын риторикалық тарихнама саласына, яғни Витанзаның "гистериография" (кейін "шизография") деп атаған саласына таралады. Витанзаның мақсаты – Гиль Делез, Самуэль Ижселинг, Джорджо Агамбен және Жан Франсуа Льотар сияқты теоретиктер мен тарихшылардың көтерген сұрақтары мен ұғымдарын қайта қарастырып, жаңаша жазу. Витанза осы тұлғаларды риторика тарихындағы жоққа шығару мен субъективтіліктің рөлін қарастыру және бұзу үшін пайдаланады. "Жоққа шығару, Субъективтілік және Риторика тарихы" (1997) – Витанзаның тұңғыш кітабының атауы. Оның еңбектері Кеннет Берк анықтауға көмектесетін жоққа шығару сезімін кең ауқымда қайта бағалау болып табылады. Витанзаның күш-жігері Сьюзан Джаррет, Эдвард Шиаппа және Джон Пулакос сияқты риторикалық тарихнамаға маңызды басқа да тұлғаларды қайта қарауға дейін жетеді. Осының бәрі арқылы Витанза (теріс) мүмкіндіктер мен ықтималдықтардан (жоққа шығарылған) мүмкін емес нәрселерге (қарсы фактілік, кең ауқымды мүмкіндіктер) өтуді іздейді. Витанзаның соңғы еңбектерінде ол Лейбництің "барлық мүмкін әлемдердің ең жақсысы" тұжырымдамасын негіздеу үшін Сексттің Лукрецияны зорлауын пайдалануына қарсы шығады. Делездің "Қатпар" еңбегіндегі Лейбницті қайта қарауы мен Агамбеннің "жаратылыстан айыру" ұғымын кеңейте отырып, Витанза "болған және болмаған нәрселер бастапқы бірлігіне қайтарылғанда" пайда болатын барлық жоққа шығарылған мүмкінсіздіктерді іздейді (Агамбеннің "Мүмкіндіктер" еңбегі, 270-бет). Витанзаның ұзақ мерзімді жобасы, оның веб-сайтындағы сипаттамаға сәйкес, "Дизайн – бұл барлық нәрсе" деп аталады және ол "философиялық және архитектуралық көзқарастардың негатив пен өлім белгілері астында қалай бейнеленетінін зерттейді". Витанзаның соңғы ғылыми еңбектері кино саласында жарық көрді ("Таза кинематография", 2015).
Vitanza's work concentrates on histories of rhetorics and specifically on a "third sophistic" as well as the "excluded middle". His efforts extend the implications of Gregory Ulmer's electracy to the field of rhetorical historiographies, or what Vitanza calls "hysteriography" (and later "schizography"). Vitanza's efforts are to reread and rewrite questions and concepts raised by such theorists and historians as Gilles Deleuze, Samuel Ijsseling, Giorgio Agamben, and Jean François Lyotard. Vitanza deploys these figures to consider and disrupt the role of negation and subjectivity in "the" history of rhetoric. Negation, Subjectivity, and The History of Rhetoric (1997) is the title of Vitanza's first book. His efforts are large scale re assessments of the sense of negation that Kenneth Burke helps define. Vitanza's efforts extend to a reconsideration of other figures important to rhetorical historiography such as Susan Jarrett, Edward Schiappa, and John Poulakos. Through it all, Vitanza seeks a movement from (negative) possibilities and probabilities to (denegated) incompossibilities (counter factual, co extensive possibilities). In Vitanza's recent work, he challenges Leibniz's foundational example of using Sextus's rape of Lucretia to ground a conception of "the best of all possible worlds". Extending Deleuze's re reading of Leibniz in The Fold and Agamben's sense of "decreation", Vitanza seeks after all the denegated incompossibilities that result when "what happened and what did not happen are returned to their originary unity" (Agamben's Potentialities 270). Vitanza's long term project, according to a description on his website, is entitled Design as Dasein, and it "will examine how philosophical and architectural attitudes are represented under the signs of negativity and death". Vitanza's most recent scholarly texts have been in the area of film (Chaste Cinematics 2015).