Генри Джеймстің "Клеткада" повесі – лондондық телеграф операторының қызғылықты өмірі. Телеграммалар арқылы клиенттердің құпияларын біліп, өзіне де қажетсіз ақпарат алады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ән
the song
«In the Cage» – Генри Джеймстің 1898 жылы алғаш рет кітап түрінде жарық көрген повесі. Бұл ұзақ әңгіме аты аталмаған лондондық телеграф операторының басынан өткен оқиғаны баяндайды. Ол клиенттерінің жеке өміріне қатысты құпиялы ақпаратты пошта кеңсесіндегі «клеткада» отырып, олар жіберген жиі құпия жеделхаттарды түсіндіре отырып біледі. Сезімтал және зиялы телеграф операторы күтілмеген нәрсені біліп алады.
In the Cage is a novella by Henry James, first published as a book in 1898. This long story centers on an unnamed London telegraphist. She deciphers clues to her clients' personal lives from the often cryptic telegrams they submit to her as she sits in the "cage" at the post office. Sensitive and intelligent, the telegraphist eventually finds out more than she may want to know.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Лондонның сәнді ауданындағы азық-түлік дүкені Кокердегі филиал пошта бөлімшесінде аты-жөні айтылмаған телеграфшы жұмыс істейді. Оның күйеу жігіті, М. Мадж есімді әдепті, бірақ өнегесіз адам, ақша үнемдеу үшін және оның қасында болу үшін, оны арзан ауданға көшуге шақырады. Ол бас тартады, себебі қазіргі орнында телеграммалар арқылы жоғары қоғамның көрінісін тамашалайды. Осы телеграммалар арқылы ол капитан Эверард пен леди Брэдин есімді екі ғашыққа "араласады". Телеграммалардағы белгілі бір кодтық нөмірлерді жадында сақтап, ол Эверардты олардың құпиялары ашылмауына сендіреді. Кейіннен ол досы, миссис Джорданнан, леди Брэдин мен Эверардтың Лорд Брэдиннің жақында қайтыс болуынан кейін үйленетінін біледі. Аты-жөні айтылмаған телеграфшы сондай-ақ Эверардтың үлкен қарызы бар екенін және леди Брэдин оны өзіне үйленуге мәжбүрлеп отырғанын, себебі Эверард оған қызығушылық танытпайтынын біледі. Телеграфшы ақыры Маджға үйленуге шешім қабылдайды және ол қатысқан ерекше оқиғалар туралы ойға келеді.
An unnamed telegraphist works in the branch post office at Cocker's, a grocer in a fashionable London neighborhood. Her fiancé, a decent if unpolished man named Mr. Mudge, wants her to move to a less expensive neighborhood to save money and to be near him at all times. She refuses because she likes the glimpses of society life she gets from the telegrams at her current location. Through those telegrams, she gets "involved" with a pair of lovers named Captain Everard and Lady Bradeen. By remembering certain code numbers in the telegrams, she manages to reassure Everard at a particular crisis that their secrets are safe from detection. Later she learns from her friend Mrs. Jordan that Lady Bradeen and Everard are getting married after the recent death of Lord Bradeen. The unnamed telegraphist also learns that Everard is heavily in debt and that Lady Bradeen is forcing him to marry her, as Everard is really not interested in her. The telegraphist finally decides to marry Mudge and reflects on the unusual events of which she was a part.
Негізгі тақырыптар
Джеймс жиі телеграмма жіберіп тұратын (олардың жүзден астамы бүгінге дейін сақталған), ал ол осы тапқыр әңгімені телеграф кеңсесіндегі тәжірибесінен алған. "Қоңырдағы" атсыз кейіпкерін Джеймс еңбегінің бір түрі ретінде қарастыруға болады, ол ең ұсақ деректерден күрделі, аяқталған туынды жасайды. Оның клиенттерінің қысқа, түсініксіз телеграммаларынан олардың өміріне қатысты мәліметтерді табу шеберлігі, бір жағынан, Джеймстің ең кішкентай ұсыныстардан әңгімелер құрастыру қабілетімен саяды – ол бұл туралы Нью-Йорк басылымының кіріспелерінде жиі айтқан.
James frequently sent telegrams (over a hundred are still extant) and he got the idea for this clever tale from his experiences at the telegraphist's office. The unnamed protagonist of In the Cage can be seen as a version of the Jamesian artist, constructing a complex finished work from the slightest hints. Her knack of deducing the details of her customers' lives from their brief, cryptic telegrams is similar, in some ways, to James' ability to invent stories from the tiniest suggestions an ability he often discussed in the New York Edition prefaces.
Санаткерлік бағалау
Сыншылар бұл салыстырмалы түрде беймәлім оқиғаға көбінесе өте жылы қабылдады. Телеграфшының егжей-тегжейлі және сенімді бейнесі көп мақтауға ие болды. Саяси көзқарасты сыншылар Джеймстің жұмысшы сыныбынан шыққан әйелді ізгілікпен және дәлдікпен бейнелеу қабілетін бағалады. Кейбіреулер бұл әңгімені "Қоңырда" жарық көргенге дейін жазылған "Бұрылыс" повесімен салыстырды. Екі әңгіменің де аты-жөні айтылмаған кейіпкерлері белсенді қиялдануға бейім, бірақ телеграфшы шындыққа жақынрақ сияқты көрінеді. Кемінде, сыншылар оның капитан Эверард пен леди Брейдиді ойша құрды ма деп сұрамайды. Аз ғана сыншылар капитан Эверард пен леди Брейдиннің жеделхаттарынан телеграфшы не білгенін табуға тырысып, ойын-құдайына берілді. Джеймс өзі білмейтінін және білгісі келмейтінін айтты. Жас келіншек, мүмкін, тым көп нәрсе оқыған, жарқын қиялы мен жадты есте сақтау қабілетіне ие. Оның қарапайым жігітіне мүмкіндігінше ерте үйленуі – телеграммалардан жасаған қажетті "батыры" мен "қаһарман" мүлдем басқаша екенін түсінуіне қарсы наразылық. Джеймс телеграфшыны өз сыныбының өкілі деп қараса да, бұл оқиға сыныптық қақтығыс емес. Оның барлық жас, бай ерлер мен әйелдерді жақсы деп есептемейтіні, тек оның бай жігіттері мен қыздары жақсы болуы керек деп ойлайтыны. Айынықса, олар керемет емес, шынайы болып шықты.
Critics have generally been very kind to this relatively little known story. The detailed and convincing portrait of the telegraphist has garnered much praise. More politically inclined critics have appreciated James's ability to present a working class woman with sympathy and accuracy. Some have compared the story to The Turn of the Screw, published just before In the Cage. The unnamed protagonists of both stories do display active imaginations, but the telegraphist seems much better grounded in reality. At least critics do not ask whether she has imagined Captain Everard and Lady Bradeen. A few critics have amused themselves by trying to guess exactly what the telegraphist deciphered from the telegrams between Captain Everard and Lady Bradeen. James himself said that he didn't know and he didn't want to know. The young lady has read perhaps a few too many ha'penny novels, has a lively imagination and a nearly photographic memory. Her decision to marry her ordinary young man—as soon as possible—is a revolt against her discovery that the necessary "hero" and "heroine" she has created from their telegrams aren't that at all. Although James sees the telegraphist as a member of her class, surely, the story is not one of class conflict. It is not that she believes all young, wealthy men and women are good, only that, well, her wealthy young man and women must surely be. Unfortunately, they prove to be more real than wonderful.