Кіріспе
Мэн штатындағы тау, осы атаумен басқа таулар да бар. Mt. Blue Road бойымен жүргенде, бұл мемлекеттік саябақта қорғалған орман әдемі, бірақ Мэн ормандарындағы көптеген жерлердегідей, 1600 жылдары мұнда болған ірі ағаштар мен құлаған ағаштар жоқ. Уабанаки халқы осы орманның, таулардың және сулардың алғашқы иелері болды және бүгінге дейін Мэн штатында бізбен бірге өмір сүруде. Зияратшылар жолдың шығыс жағында, әсіресе орман ішіндегі тас қабырғаларды көруі мүмкін. Бұл қабырғаларды 1700-ші жылдардың соңында ағылшын-еуропалық қоныс аударушылар салған, олардың кейбіреулері Массачусетстен көшіп келген. Олар мұнда ашық алаңдар жасады, бірақ орман осы аймақтағы еңбекпен қол жеткізілген шаруалық жерлерді ұзақ уақыттан бері қайтарып алды. Алғашқы қоныс аударушылардың кейбіреулері 142-ші бағдарламаға қарай/ден North Weld-тегі Center Hill Road-тағы Center Hill зиратында (1809) жерленген болуы мүмкін. Олардың кейбір ұрпақтары әлі де осы ауданда тұрып жатқан болуы мүмкін. Жол басында шамамен он бес көлікке арналған тұрақ бар. Тұрақ алаңының шығысында, Adirondack павильонына жақын жерде әжетхана орналасқан. Жол басынан шыңға дейінгі қашықтық 1.6 миль (2.58 км) (кем дегенде бір картада қате түрде 1.2 миль деп көрсетілген), биіктігі шамамен 1600 фут (488 м). Бұл тік, тасты, қиын жол, тек бірнеше қысқа тегіс участалары бар, бірақ темір сақиналар немесе үлкен тастар жоқ. Жол басында белгілер жақсы қойылған, бірақ басқа белгілер аз. Жол бойында бірнеше ғана қосымша жолдар байқалады, сондықтан көптеген туристер жолдан адаспайды, жақсы тозығы жеткен жолмен жүру керек. Жылдар бойына Maine Conservation Corps еріктілері су тоқтату каналдары мен тас баспалдақтармен кейбір учаскелерді жақсартты. Шыңға дейін жартысынан кем астында, ағынның төменгі жағында, бұрынғы өрт күзет мұнарасында жұмыс істеген адамдар пайдаланған ескі үйдің қалдықтары бар. Оның сыртқы әжетханасы (екі орынды) жолдың арғы жағында орналасқан. Қазір екеуі де қирап қалған. Жол жоғары қарай көтерілгенде, еректі қайың ағаштары басым, ал жоғарырақ қарағай-шыршалы орман тасты тік беткейде көзге түседі. Таудың жоғарғы бөлігіндегі басты ағаш түрлері – тау қайыңы, қызыл қарағай, қара қарағай және бальзам шыршасы. Жол шыңға жақындаған сайын тіктеп, конус тәрізді таудың жоғарғы бөлігіне көтеріледі. Шыңында үлкен, күрделі мырыштан жасалған мұнара орналасқан, ол алыстан өрт сөндіру мұнарасы сияқты көрінеді, бірақ ол маңызды төтенше жағдайлар желісінің бөлігі болып табылатын байланыс мұнарасы. Сондай-ақ, ескерту белгілері бар және мүлдем кіруге рұқсат етілмейтін коммуналдық ғимарат бар. Көрермендер мұнараның екінші деңгейіне темір баспалдақпен көтеріліп, 360 градусқа айналатын көрініспен тамашалай алады. Ашық ауа райында, Президенттік жотадағы Вашингтон тауы, Нью-Гэмпшир, оңтүстік-батысқа қарай 87.23 км қашықтықта көрінеді. Мэн штатының Каррабасет аңғарындағы Sugarloaf тауы солтүстікке қарай 33.15 км қашықтықта көрінеді. Жол басына және тұраққа қайта оралу жолы жоғарыдағы жолмен бірдей. Шыңға дейін жаяу жүруге кеткен уақыттың бағасы, әдетте, белсенді және жылдам жүретін туристермен ұсынылған. Баяу жүретін туристер ерте бастап, күні бойы жолға шығуға дайын болуы керек. Әр адамға екі бөтелке су, қосымша азық-түлік және жаңбыр киімдерін алып келу ұсынылады. Мемлекеттік саябақта ұялы байланыс нашар, бірақ шыңда сигнал болуы мүмкін, сондықтан оны төтенше жағдайға резервтік құрал ретінде қарастыруға болмайды. 1940 жылдары Mount Blue тауында шаңғы тепесі және жақын жердегі қысқы демалыс кешені құру туралы ұсыныс болды; олар тартымды жарнама парақшасында көрсетілген, бірақ даму орын алмаған сияқты.
other mountains by this name
On the drive along Mt. Blue Road, the forest protected in this state park is beautiful but, as with Maine forests in most places, it lacks larger sized trees and fallen logs that were here in the 1600s. The Wabanaki people were the first owners of these forests, summits and waters, and they continue to be present in Maine with us today. Visitors may notice occasional stone walls in the woods especially on the east side of the road. These were built by Anglo European settlers as early as the late 1700s, some of whom had migrated from Massachusetts. They created open fields here, but the forest has long since reclaimed hard won farm openings in this area. Some of the early settlers may be among those buried at Center Hill Cemetery (1809), on Center Hill Road in North Weld on the way from/to Route 142. Some of their descendants might still live in the area. The trailhead has parking for about fifteen vehicles. An outhouse is available to the east of the parking lot near the Adirondack shelter. The hiking distance from trailhead to summit is 1.6 mi (2.58 km) (incorrectly indicated as 1.2 mi on at least one map), with an approximate 1600 ft (488 m) elevation gain. This is a steep, rocky, strenuous trail with only a few short level areas, but no iron rings or much bouldering. While the trail is well marked at the trailhead there are few other markings. Just a few obvious side trails are apparent over the length of the trail, and it seems that most hikers are unlikely to lose their way; just stay with the well worn path. Over the years some sections have been improved by Maine Conservation Corps volunteers with water bars and stone steps. Less than halfway up, below a stream crossing, are the remnants of an old cabin that was used by people working in the former fire lookout tower at the summit. Its associated outhouse (a two holer) is across the trail. Both are now in disrepair. As the trail ascends, some mature yellow birch trees are dominant in the canopy, but then higher up, the spruce fir slope forest is prominent on bouldery steep ground. Mountain paper birch, red spruce, black spruce, and balsam fir are the principal tree species in the upper slopes. The trail increases in steepness as one approaches the summit, ascending a cone like upper part of the mountain. At the summit there is a large, elaborate galvanized steel tower that appears from a distance to be a fire tower, but it is a communications tower, part of a vital emergency network. There is also a utility building with warning signs and absolutely no access. The public can climb steel steps to the second level of the tower to enjoy 360 degree views from what is referred to as the observation deck. In clear weather, Mount Washington in the Presidential Range, Hew Hampshire, can be seen about 54.2 mi (87.23 km) to the southwest. Sugarloaf Mountain in Carrabasset Valley, Maine can be seen 20.6 mi (33.15 km) to the North. The route back to the trailhead and parking lot are the same as the trail up. Estimated hiking times to the summit seem to have been offered by hardy, fast paced hikers. Slower hikers should start early, and allow all day long. It is suggested to bring two bottles of water per person, extra food, and rain gear. Cell coverage can be had at the summit but is otherwise unreliable at the State Park and should probably not be considered an emergency backup. In the 1940s there was a proposal for a ski hill on Mount Blue and a winter recreation complex nearby; these were illustrated in an engaging flier but apparently developments did not take place.
Жақын көлдер
Маунт-Блюдің батысында Вебб көлі орналасқан, ол өте жақсы көл. Вебб көліне көпшілік еркін кіре алады және онда балықтың бірнеше түрі бар, соның ішінде бұлақ алабұғасы да кездеседі. Маунт-Блюдің солтүстігіне қарай шамамен 5 километр жерде Маунт-Блю көлі орналасқан, ол көпшілікке қолжетімді және онда жақсы балық ауланады деген хабар бар.