Кіріспе

Акадия ұлттық паркі – Америка Құрама Штаттарының Мейн штатында орналасқан ұлттық парк. Парк Мейн жағалауының орталық бөлігінде, Бар-Харбордың оңтүстік-батысында жатыр. Паркке Моунт-Дезерт аралының шамамен жартысы, Иль-о-О аралының бір бөлігі, Шкодик түбегінің ұшы және он алты кішкентай аралдың бір бөлігі кіреді. Паркте АҚШ-тың Атлантика жағалауындағы ең биік тау (Кадиллак тауы), ашық граниттік күмбездер, мұздық қалдықтары, U пішіндес аңғарлар және құмды-жартасты жағалаулар бар. Оның таулары, көлдері, өзендері, батпақты жерлері, орманды алқаптары, шабындықтары және жағалауы өсімдіктер мен жануарлардың әртүрлілігіне үлес қосады. Бұл ландшафтқа Джон Д. Рокфеллер кіші қаржылаған тарихи ат көліктері жүретін жолдар жүйесі кіріктірілген. 2023 жылы паркке 3 879 890 демалыс турисі келді.

География

Парк таулар, мұхит жағалауы, орманды алқаптар, көлдер мен тоғандарды қамтиды. Монт-Дезерт аралының жартысына жуығымен қатар, парк шегі материктегі Шкодик түбегінің бір бөлігін, сондай-ақ Изле-о-Хот және Бейкер аралдарының көп бөлігін, Бар аралының барлығын, төрт Поркупин аралының үшеуін (Қой, Бал және Ұзын), Трумкап (шағын арал), Аю аралының бір бөлігін және Монт-Дезерт бұғазындағы Томпсон аралын, сондай-ақ бірнеше басқа аралдар мен аралшаларды қамтиды. Бар аралына, төменгі толқын кезінде құм жолағы арқылы жаяу өтуге болады, ал Поркупин аралдары Бар-Харбордың француз шығанағында орналасқан. 2015 жылдан бастап, 1986 жылы Конгресс актісімен бекітілген парк шегінде Ұлттық парқ қызметі басқаратын жеке меншіктегі жерлер де бар, оларды белгілі бір уақытта сатып алу жоспарлануда. Француз саяхатшысы Антуан де ла Мот Кадиллак есімімен аталған Кадиллак тауы, АҚШ-тың шығыс жағалауындағы ең биік тау. Кадиллак тауының шыңы – 7 қазаннан 6 наурызға дейін күн шығуын көруге болатын АҚШ-тағы алғашқы орын. 43 шақырымдық Парк айналма жолы жағалау бойындағы көптеген көрнекті жерлерге, орман арқылы және Кадиллак тауының шыңына дейін жетелейді. Beehive (басқа, кіші тау), Sand Beach (тұзды сулы жүзу аймағы), Gorham Mountain, Thunder Hole (толқындар күркіреп соққы беретін жартас ойысы), Otter Cliff, Otter Cove, Seal Harbor, Jordan Pond, Pemetic Mountain, Bubbles, Bubble Rock, Bubble Pond, Eagle Lake және Кадиллак тауының шыңына апаратын жол. Аралдың батыс жағындағы ерекшеліктерге Эхо көлі мен жағажай (таза сулы жүзу аймағы), Акадия тауы, Бич тауы, Лонг Понд және Силл Ков тоғаны жатады. Басс-Харбор маяғы аралдың батыс жағындағы ең оңтүстік ұшындағы жартастың үстінде орналасқан. Сомс бұғазы – мұздық дәуірде пайда болған, аралды шамамен екіге бөлетін 8 шақырымдық фьорд. Бұғаздың ең терең жері 40 метрге жетеді және шығысында Норумбега тауымен, батысында Акадия және Сент-Саувер тауларымен шектеседі. Парк атауының этимологиясы Микмак тіліндегі akadie ("жердің бөлігі") сөзінен басталады, француз саяхатшылары оны l'Acadie деп аударған, ал ағылшын тіліне Acadia деп аударған. және басқа Wabanaki тайпаларымен сауда жасау. Олар Сомс бұғазы сияқты жерлерге жақын кемпінг құрған. Америка революциясынан кейін АҚШ пен Канада арасындағы шекара Wabanaki жерлерін бөліп тастады. Конфедерация 1870 жылға қарай Америка және Канада үкіметтерінің қысымымен таратылды, бірақ тайпалық ұлттар дәстүрлі жолдарымен өзара әрекеттесуді жалғастырды. Мэн Үнді себетшілер одағы 1993 жылы құрылды, ол жыл сайынғы фестивальді мұражаймен үйлестіруге көмектеседі. Шамплен былай деп жазды:

Елді мекен

Америкадағы алғашқы француз миссионерлік колониясы 1613 жылы Маунт-Дезерт аралында құрылды. Аз уақыттан кейін Вирджиния колониясының қарулы кемесі бұл колонияны жойды, бұл француз және үнді соғыстарына соққан ұзақ күрес барысындағы алғашқы ашық соғыс әрекеті болды. 1688 жылы Франция королі Людовик XIV Антуан де ла Моте Кадиллакқа аралды сыйлады, бірақ 1713 жылы Англияға өткізілді. Массачусетс губернаторы сэр Фрэнсис Бернард, 1-ші баронет 1760 жылы аралды өзіне қаратуға кірісті. 1790 жылы Массачусетс аралдың шығыс бөлігін Кадиллақтың немересі, мэм де Грегуарға берді, ал Бернардтың ұлы Джон батыс бөлігінің иесі болды. Аралға жазғы демалысқа келгендер туралы алғашқы жазба 1855 жылға дейін, ал Бостоннан кемелермен жүру 1868 жылы басталды. 1888 жылы Бүркіт көлінің жағалауынан Кадиллак тауының шыңына дейін Грин-Маунтин тісті рельстік жолы салынды. 1901 жылы Мэн заң шығарушы органы Хэнкок округіне аралдағы жерді сатып алу және қоғамдық мүдделер үшін иелену құқығын беретін жарлық берді. Алғашқы жерді 1908 жылы Бостондық Элиза Хоманс әйел сыйға берді, және 1914 жылға дейін толықтай сатып алынды.

Қалталы үй жануарлары

1800 жылдардың ортасында суретшілер мен журналистер аралды жария етіп, танымал етті. Томас Коул және Фредерик Черч сияқты Гудзон мектебінің суретшілері келді, олар қолдаушыларын және достарын сапарға шақырды. Осы алғашқы саяхатшыларды "рустикатор" деп атады, олар шағын төлемдер үшін жергілікті балықшылар мен фермерлердің үйлерінде тұратын. Бірақ жазғы келушілердің саны артып, бұл жайлы орналасу оларға жеткіліксіз болды, соның салдарынан 1880 жылға қарай аралда отыз қонақ үй жұмыс істеді. Туризм маңызды өнеркәсіпке айналды.

Үй шаруашылары

Бірнеше американдықтар үшін 1880-ші жылдар мен 90-шы жылдар бұрын-соңды болмаған байлықты білдірді. Шығыс қалаларынан алыс орналасқан Маунт-Дезерт аралы Рокфеллер, Морган, Форд, Вандербилт, Карнеги және Астор сияқты отбасылардың жазғы демалыс орнына айналды. Бұл отбасылар Чарльз Т. Хоу сияқты құрылысшылардың көмегімен «коттедждер» деп аталатын сәнді үйлер салды. Зәулімдік, мәдениет және үлкен жиындар бұрынғыдай атпен жүру, пикниктер мен күндізгі жаяу серуендердің орнына келді. Қырық жылдан астам уақыт бойы байлар Маунт-Дезерт аралындағы жазғы шарапатқа үстемдік етті, бірақ Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыс осы ысырапшылыққа нүкте қойды. Джордж Б. Дорр, «Акадия ұлттық паркінің әкесі» атанған, Элиоттың әкесі Чарльз В. Элиотпен (1869-1909 жылдар аралығында Гарвард университетінің президенті) бірге жер донациялау және штат және федералдық деңгейде жақтау арқылы осы идеяны қолдады. Кейіннен Дорр парктің алғашқы бақылаушысы болды. Президент Вудро Вильсон 1916 жылдың 8 шілдесінде оны Сиер-де-Монт ұлттық ескерткіші ретінде федералдық мәртебесін алғаш рет бекітті, оны Ұлттық саябақтар қызметі басқарды. Бұл жеке жерлерден сыйға берілген алғашқы ұлттық саябақ болды. Конгресс 1919 жылдың 26 ақпанында ұлттық ескерткішті Лафайетт ұлттық паркі деп қайта атады, ол Солтүстік-Шығыс АҚШ-тағы жалғыз ұлттық саябақ еді. Саябақ американдық революцияға қатысқан француз графы де Лафайеттің құрметіне аталды. Иордан көлінің жолы 1922 жылы салынды және 1927 жылы көрікті автомобиль жолы ретінде аяқталды. 1925 жылы құрылысы басталған Кадиллак тауының шыңына апаратын жол 1931 жылы аяқталды. 1915 жылдан 1940 жылға дейін бай меценат Джон Д. Рокфеллер кіші парктегі көліктік жолдар желісін салуды қаржылады, жобалады және басқарды. Ол ландшафт сәулетшісі Беатрикс Фаррандты демеушілік етті, оның отбасы Бар-Харбордағы жазғы үйіне ие болды, ол Риф Пойнт Эстейт деп аталды, ол көліктік жолдарға отырғызу жоспарларын жасау үшін (шамамен 1930 жыл). Желі бастапқыда шамамен 92 км (57 миль) ұзындықтағы сынық тас жолдарды, 17 тас қапталған, болаттан нығайтылған бетон көпірлерді (16-сы Рокфеллердің қаржыландыруымен) және екі қақпалы үйді – біреуі Иордан көлінде, екіншісі Солтүстік-Шығыс портында қамтыды. Парк шекарасында шамамен 72 км (45 миль) көліктік жолдар күтіліп, қолжетімді. Көліктік жолдардың жиегіндегі гранитті тас қоршаулар күзет рельстері ретінде қызмет етеді, олар «Рокфеллердің тістері» деп аталды. Акадия ұлттық паркінің алғашқы натуралисі Артур Ступка сонымен қатар Ұлттық саябақтар қызметінің шығыс АҚШ аудандарында қызмет еткен алғашқы натуралист болды. Ол 1932 жылы парктің қызметкерлеріне қосылды және парктің натуралисі ретінде «Акадиядан табиғат жазбалары» атты төрт томдық серияны жазды, өңдеді және жариялады (1932–1935).

Суперинтенданттар

Суперинтендант Бастау Аяқтау Джордж Б. Дорр 26 ақпан 1919 8 мамыр 1944 Бенджамин Л. Хэдли (акт.) 8 шілде 1944 20 қараша 1944 Бенджамин Л. Хэдли 20 қараша 1944 31 наурыз 1953 Чарльз Р. Скарборо (акт.) 15 шілде 1952 4 қараша 1953 Франк Р. Гивенс 4 желтоқсан 1953 17 қазан 1959 Гарольд А. Хаблер 18 қазан 1959 30 желтоқсан 1965 Томас Б. Хайд 30 қаңтар 1966 4 мамыр 1968 Джон М. Гуд 21 сәуір 1968 8 тамыз 1971 Кит Э. Миллер 22 тамыз 1971 9 қыркүйек 1978 Лоуэлл Уайт 9 қазан 1978 15 қараша 1980 Уорнер Форселл (акт.) 16 қараша 1980 30 мамыр 1981 Рональд Н. Урай 31 мамыр 1981 19 шілде 1986 Роберт Джозеф Абрал (акт.) 20 шілде 1986 31 қаңтар 1987 Джон А. Хауптман 2 қаңтар 1987 23 наурыз 1991 Леонард В. Бобинчок (акт.) 24 наурыз 1991 5 сәуір 1991 Роберт В. Рейнольдс 5 мамыр 1991 1994 Леонард В. Бобинчок (акт.) 1994 1994 Пол Хаертель 1994 2002 Леонард В. Бобинчок (акт.) 2002 2003 Шеридан Стил 2003 2015 Кевин Шнайдер 2015

1947 жылғы өрт

1947 жылдың 17 қазанынан бастап, Акадия ұлттық паркінің кең аумағы өртенді, сондай-ақ парк шегінен тыс Монт-Дезерт аралының да бір бөлігі қирады. Өрт Хуллз Ковтың батысындағы (Бар-Харбордың солтүстік-батысында) Крукд-роуд бойында басталды. Бұл орман өрттері – құрғақ жылдың салдарынан Мейн штатының ормандарының көп бөлігін жалмаған өрттердің бірі еді. Өрт 14 қарашаға дейін жалғасты, оны жағалау күзеті, әскери әуе күштері, теңіз күштері, жергілікті тұрғындар және елдің түкпір-түкпірінен келген Ұлттық парктің қызметкерлері сөндірді. Миллионерлер қатарындағы тарихи жазғы коттедждердің 67-сі, сондай-ақ 170 үй мен бес қонақ үй толығымен жойылды. Паркті қайта жаңғыртуға Рокфеллер отбасы зор көмек көрсетті. Табиғи жолмен қайта өсімдіктер өсіп, қайың мен аспан ағаштарынан тұратын жаңа жапырақты ормандар пайда болды, күзгі жапырақтардың түсін күшейте келе, ағаш түрлерінің әртүрлілігін арттырып, шырша және балқарағай ормандарының ақыр соңында жаңаруына жағдай жасады.

Геология

Кадиллак тауының интрузиялық кешені – Акадиялық орогенезімен байланысты жүзден астам мафикалық және фелсикалық плутондардан тұратын Жағалау Мэн магмалық провинциясының бір бөлігі. Маунт-Десерт аралының тау жыныстары негізінен Кадиллак тауы гранитінен құралған. Пертит гранитке қызғылт түс береді. Силур дәуіріне жататын гранит 424-тен 419 миллион жыл бұрын (млн жыл) аралығында пайда болған. Диабаздық жарылымдар кешен арқылы солтүстік-оңтүстік бағытында созылады. Плейстоцен кезеңінде мұздық белгілері қалыптасуға дейін шамамен 300 миллион жылдық эрозия процесі болған. Гранит беттерінде мұздық жылтырлау, мұздық сызықтар және сыбдыр белгілері байқалады. Мұздықтан пайда болған басқа да ерекшеліктерге Бульбалар (екі рош мотон) және Сарджент тауының U пішіндес аңғарлары, Иордан көлі, Тюлень шығанағы, Ұзын көлі, Эхо көлі және Бүркіт көлі кіреді. Сомс саунды – фиорд, ал Лонг-Понд, Эхо көлі және Иордан көлінің оңтүстік жағында терминалдық мореналар орналасқан. Bubble Rock – мұздықтан келген көшпелі тас.

Тас түзілімі

500 миллион жыл бұрын саз, құм және жанартау күлінің қабаттары мұхит түбінде көмілді, онда жоғары қысым, жылу және тектоникалық белсенділік Элсворт шистасы деп аталатын метаморфты тау жынысын құрады. Шисттың құрамында ақ және сұр кварц, фельдшпат және жасыл хлорит бар, ол Маунт-Десерт аралы аймағындағы ең ежелгі тау жынысы болып табылады. Эрозия және тектоникалық плиталардың жылжуы салдарынан шист жер бетіне шықты. 450 миллион жыл бұрын Солтүстік Америкамен Авалония деп аталатын ежелгі континенттік фрагмент немесе микротерран соқтығысты. Соқтығысу нәтижесінде шист құм мен саздың жиналуымен бірге, қоңыр және сұр құмтас және саз қабаттарынан тұратын Бар-Харбор формациясын құрады. Вулкандық ағындар мен күлдің материалы да осы формацияға шөгіп, Кранберри аралдарында табылған вулкандық тау жыныстарын жасады. Алдағы жанартаулық белсенділік Бар-Харбор формациясына магмалық тау жыныстарын енгізді. Магмалық интрузиялар салқындағанда, кристалданған минералдар пайда болды, оның ішінде қара, темірге бай минералдардан тұратын габбро да болды. Соңғы мұздық кезеңнің, шамамен 75 000 жылдан 11 000 жылға дейінгі Висконсин мұз басуының дәлелі, мұздың түбімен бірге жылжыған материалдың салдарынан пайда болған ұзын сызықтар немесе сызаттар және ай тәрізді ойықтар түрінде көрінеді. Климат жылына бастағанда, мұздықтар еріп, шегінді, бастапқы орналасқан жерінен 32 километр немесе одан да оңтүстікке қарай жылжыған тас қалдырды. Бұл тас жыныстар, немесе мұздық ернектер, аңғарларда және тау шаңырағында, соның ішінде Оңтүстік Bubble Rock-тағы Bubble Rock-та жатыр.

Массаның жоғалуы және еңістің бұзылуы

Қыста жиі ерігеннен кейін қардың көп жиналуына жол бермейді және топырақ жақсы ылғалды болып қалады. Қыста және көктемнің басында мұз дауылы жиі болады, ал жаңбыр жыл бойы жауады. Топырақтың қанығуы, еруі және мол жауын-шашын әр көктемде Маунт-Десерт аралының айналма жолында тас құлауларға, сондай-ақ жағалаудағы тік жарлардағы құлауларға себеп болады. Тау басындағы граниттің жарықтарында және таудың жел бағытынан қарайтын беткейінде ұсақ субальпий өсімдіктері өседі. Таудың жоталарында бүкіл, қисайған ағаштар да тіршілік етеді. Парктің көп бөлігін шыршалы қарағайлы орман жабады. Емен, клен, бук және басқа да қатты ағаштар, Жаңа Англияға тән, шығыс жапырақты орманды көрсетеді. Пич-пайн және бұталы емендер солтүстік-шығыс шекарасындағы оқшауланған орманды мекендейді, ал қарағайлар Акадиядағы оңтүстік шекарасына жетеді. Қылқан жапырақты орман ағаштарына балсам шыршасы, шығыс гемологы, қызыл қарағай, қызыл шырша және ақ шырша жатады. Парктегі табиғи өсімдіктердің 60 пайыздан астамын шыршалы қарағайлы орман алып жатыр. Жапырақты орман ағаштарына ақ күл, үлкен тісті және дірілдеп тұрған аспен, американдық бук, қағаз және сары қайың, қызыл емен, американдық тау күлі, сондай-ақ тау, қызыл, жолақты және қант клендері жатады. Басқа жапырақты орман өсімдіктері: үлкен жапырақты астра, шоқжүзім, қызыл жидек, Рождество папоротнигі, үш жапырақты алтын жіп, ерте саксифрага, жалған Соломон мөрі, кішкентай Соломон мөрі және қос гүл. Парктегі зерттеулер кезінде жиналған өсімдік, балдыр және саңырауқұлақ үлгілері болашақта зерттеу үшін парк пен Атлантика колледжінің бірлесіп басқаратын гербарийінде сақталады. 1961 жылы парктің Сиер-де-Монт аймағында «Акадияның жабайы бақтары» атты арнайы бақ құрылды және содан бері барлық парк аймақтарында кездесетін 400-ден астам жергілікті өсімдік түрлерін қамтиды.

Демалыс

Автомобильмен 43 шақырымдық Парк-Луп жолы бойынша саяхат 15 сәуірде, ауа райына байланысты, басталып, 1 желтоқсанда аяқталады, бірақ күрт қар жауған жағдайда ертерек жабылуы мүмкін. Океан Драйв жолының 3 шақырымдық бөлігі, Шкунер Хед Роудтан Sand Beach және Otter Cliff-ке дейін, сондай-ақ Иордан Понд Роуд жолы да жыл бойы ашық болады. Жағалауды экскурсиялық кемелермен немесе теңіз каяктарымен зерттеуге болады. Көлдер мен тоғандарда каноэ мен каякпен жүзу танымал. Шамамен 201 шақырымдық жаяу жолдар ормандар мен тауларды кесіп өтеді, ал 72 шақырымдық ат жолдарымен жаяу немесе велосипедпен жүруге болады (моторлы көліктерге, электр велосипедтеріне тыйым салынады). Атпен жүруге ат жолдарында және парктің белгілі бір аймақтарында рұқсат етіледі. 18 метрлік Otter Cliff жартасына, сондай-ақ Great Head, Precipice және South Bubble-ға тау көтеруі жиі кездеседі. Sand Beach тұзды суда жүзуге, ал Echo Lake Beach тұщы суда жүзуге мүмкіндік береді. Мамырдың ортасынан қазанның ортасына дейін ұйымдастырылатын бағдарламалар парктің бай табиғи және мәдени тарихымен таныстырады. Парк рейнджерлері қысқа серуендер, ұзақ саяхаттар, кеме саяхаттары, кешкі амфитеатрлық бағдарламалар мен балаларға арналған шараларды ұйымдастырады, сондай-ақ құлқындар мен жыртқыштарды қарауға мүмкіндік береді. Қысқы іс-шараларға қарға тоңғышпен және таяқпен жаяу жүру, ат жолдарында шаңғы тебу, айналма жолда қар мотоциклімен жүру және мұз үстінде балық аулау кіреді. Блэкудс кемпингі аралдың шығыс жағында, ең танымал орындарға, ат жолдарына және Бар-Харборға жақын орналасқан. Сиволл кемпингі аралдың кем қызығушылық тудыратын батыс жағында орналасқан. Duck Harbor кемпингінде алдын ала брондау арқылы бес шатырлы тұраққа ие болуға болады. Монт-Дезерт аралында парктің шекарасынан тыс он бір жеке кемпинг, ал Шкодик түбегінде екі жеке кемпинг және Иль-ау-Хаутта біреуі орналасқан. Паркте жыл сайын Acadia Night Sky фестивалі өтеді, ол баяндамашылар, зерттеушілер, фотографтар мен суретшілерді тартады.

Тоқтама

2018 жылы саябаққа келушілер саны 3,53 миллионға жетіп, екінші жыл қатарынан жаңа рекорд орнатты. Саябақтың маусымдық ерекшелігі жаз айларында келушілердің саны саябақ инфрақұрылымының қабылдау шамасынан асып түсуіне себеп болады. Тығын салдарынан тұрақ орындары жетіспейді және жолдарда үлкен кептеліс туындайды, бұл жолдарды жабуға әкеп соғады. Қозғалысты реттеу қолдағы рейнджерлерге үлкен жүк салады, олар құтқару операцияларымен бірге, келушілер саны ең жоғары күндері күрт өсетін шаралармен де айналысуға мәжбүр болады. Island Explorer автобус жүйесі тығындарды азайту мақсатында ұсынылады; ол 1999 жылдан бері жұмыс істеп келе жатыр және 7,7 миллион жолаушыға қызмет көрсетті. Саябаққа кіру төлемдерінің бір бөлігі осы қызметті қаржыландыруға жұмсалады.

Қоршаған ортаның өзгеруі

1916 жылы парктің құрылғаннан бері климаттың өзгеруі өсімдіктердің вегетациялық маусымын шамамен екі айға ұзартты. Вегетациялық маусымның ұзаруы жергілікті өсімдіктерге қауіп төндіреді және ұзақ, жылы жаз мезгілінде гүлдеп-өсетін инвазивті түрлердің таралуына жағдай жасайды. Жылы маусымның ұзартылуы туристік маусымды да ұзартады, бұл парк ресурстарын одан әрі тозуға ұшыратады. Жаңбыр-шашын үлгілерінің өзгеруі парк инфрақұрылымына да салқылық тигізіп, эрозияны бақылау және тарихи ат жолдары мен көлік жолдарын қорғауға қажетті күтімді күшейтті.

Кезекті техникалық қызмет көрсету

Парк қызметкерлері 2019 жылы қажетті инфрақұрылымды күтіп-ұстауға кеткен шығын 65,8 миллион долларға жетеді деп бағалады, бұл 2018 жылғы көрсеткіштен 6 миллион долларға артық. Ұлттық саябақтар қызметінің барлық бөлімшелері бойынша күтіп-ұстау жұмыстарының жалпы сомасы 11 миллиард долларға жуық, және бұл көрсеткіш үздіксіз өсуде. Бұл артта қалған жұмыстар экологиялық басқару және көлік кептелісі сияқты мәселелерді күшейтеді, себебі қолданыстағы инфрақұрылым жақсы күтімге алынбағанша, көлік ағынын реттеуге арналған жаңа инфрақұрылым салу мүмкін емес. Сонымен қатар, жеткіліксіз қаржыландыру салдарынан жолдарды және жабайы табиғат аймақтарын қалпына келтіру жұмыстары да кейінге шегерілуде. Бұған қоса, саябаққа көптеген кіреберіс жолдардың болуы төлемдерді қадағалауда қиындықтар тудырады, нәтижесінде қосымша кіріс жоғалады.

Қонақтар орталықтары

Паркте немесе оның жанында алты келуші ақпарат орталығы орналасқан, оның ішінде Hulls Cove (Бар-Харбордың солтүстік-батысында) орналасқан негізгі келуші орталығы, Sieur de Monts (Бар-Харбордың оңтүстігінде) орналасқан табиғат орталығы, Маунт-Дезерт аралына баратын жол бойындағы Томпсон аралындағы ақпарат орталығы, Бар-Харбордағы Village Green-дегі тағы бір ақпарат орталығы, Кішкентай Кранберри аралындағы Islesford-тағы тарихи мұражай және Шкодика түбегіндегі Рокфеллер келушілерді қарсы алу орталығы. Рокфеллер келушілерді қарсы алу орталығы – жыл бойы ашық болатын жалғыз орталық, бірақ қысқы күндері жабылады; қалғандары қыс айларында жабық. Ұлттық саябақтар қызметі (NPS) бұл жерді сатып алып, Шкодика білім беру және зерттеу орталығын (SERC) құрды. SERC кампусын коммерциялық емес Schoodic институты мен NPS мемлекеттік-жеке серіктестік аясында басқарады, ол елдегі 19 NPS ғылыми-зерттеу оқу орталықтарының бірі. Орталық парктегі ғылыми зерттеулерді қолдауға, мұғалімдердің біліктілігін арттыруға және студенттерді оқытуға бағытталған.

Акадияның достары

1986 жылы Акадия аймағының тұрғындары мен саябақ еріктілерінің тобы Акадия ұлттық паркіне көмек көрсету үшін, еріктілер күш-жігерін және жеке қайырымдылықты ұйымдастыру мақсатында мүшелік негіздегі коммерциялық емес ұйым – «Акадияның достары» (FOA) қоғамын құрды. Топтың алғашқы маңызды жетістігі – 1991 және 1996 жылдар аралығында жиналған 3,4 миллион долларлық қор болды, ол парктің атқарушы жолдар жүйесін мәңгілік сақтауға жұмсалды. Бұл қор федералдық қаражатты пайдаланып, жолдар жүйесін толыққанды қалпына келтіруге мүмкіндік берді. Кейінгі жобалар мен серіктестіктердің ішінде 1999 және 2001 жылдар аралығында 13 миллион доллар жиналған «Acadia Trails Forever» – американдық ұлттық парктегі алғашқы ақтаулы жолдар жүйесі және 1999 жылдан бері парк пен жергілікті қауымдастықтарға қызмет көрсететін, пропанмен жұмыс істейтін тегін автобус жүйесі «Island Explorer» бар. «Acadia Youth Conservation Corps» 1999 жылы FOA тарапынан құрылып, анонимді демеушінің қаржысымен жаз айларында жолдар мен атқарушы жолдарды күтіп-ұстауға 16 орта мектеп оқушысы жұмысқа орналастырылды. Сондай-ақ, FOA 2011 жылы парк әкімшілігімен бірлесіп «Acadia Жастар технологиялық тобын» құрды, кейіннен ол «Acadia Digital Media Team» деп аталды.