Кіріспе

Ұсынылған саяси тұжырымдама

«Қызыл-жасыл-қоңыр одақ» термині 2000 жылдардың басында Францияда пайда болды және солшылдардың (қызыл), исламистердің (жасыл) және ашық оңшылдардың (қоңыр) альянсын білдіреді. Бұл термин өндірістік кәсіподақтарға бағытталған солшылдардың (қызыл), экологиялық саналы аграрлық топтардың (жасыл) және ашық оңшылдардың (қоңыр) ықтимал одақтарын сипаттау үшін де қолданылды.

Тарих

Француз эссеісі Александр дель Валле 2002 жылғы 22 сәуірде оңшыл «Ле Фигаро» газетінде «қызыл-қоңыр-жасыл идеологиялық одақ» туралы жазды, сондай-ақ 2004 жылғы қаңтарда «Политике Интернациональ» журналында «қызыл-қоңыр-жасыл, ерекше одақ» туралы жазды. Дель Валле ислами идеологиялық бағыттарды тұжырымдамалық тұрғыдан бейнелеуі, кем дегенде, жартылай, АҚШ пен Батыс Еуропаны Рональд Рейган президенттігі кезінде Ауғанстан муджахидтерін қаржыландыру арқылы «соғыс машинасына» қолдау көрсеткені туралы айыптаған бұрынғы жазбаларына негізделген сияқты. 2010 жылы Дель Валле Италияда «Верди, Росси, Нери. Ла конвергенца degli estremismi antioccidentali: islamismo, comunismo, neonazismo» («Қызыл, қара, жасыл: Батысқа қарсы экстремизмдердің жиналуы: исламизм, коммунизм, неонацизм») атты эссе жариялады. «Қызыл-жасыл-қоңыр» теориясының кейінгі танымалдылығы және оның түрлі вариациялары негізінен 2003 жылғы 25 қаңтарда Франция еврей институттарының өкілдігі кеңесінің (CRIF) президенті Роджер Кукиерманның CRIF банкетінде сөйлеген сөзіне және 2003 жылғы 27/28 қаңтарда «Le Monde» газетінде жарияланған мақалаға байланысты. Кукиерман «alliance brun vert rouge» деген француз тіркесін қолданып, «расалық иерархияға ностальгиясы бар экстремалды оңшылдар» (Стурмбаттюльге сілтеме жасап қоңыр түспен белгіленген), «антиглобалистік, антикапиталистік, антиамерикандық және антисионистік» (қызыл) және Хосе Бове ізбасарлары (жасыл) бөлісетін антисемиттік бағытты сипаттады. АҚШ-та әлемдік сауда ұйымына қарсы, баламалы жаһандану қозғалысында, кәсіподақтар, неолуддиттік экологиялық белсенділер және Пат Бьюкенен сияқты палеоконсервативті ұлтшылдар ортақ мақсатқа бірікті. Көптеген адамдар солшыл Ленора Фуланидің Бьюкененді қолдауына таң қалды, бұл «қызыл-жасыл-қоңыр» одақтың мысалы ретінде қарастырылды.

Ресейде

Қызыл-қоңыр термин ([[:ru:красно коричневые, krasno korichnevye]) посткеңестік Ресейде коммунистер мен оңшылдардың (ұлтшыл, фашист, монархист және діни) либералды, капитализмді қолдайтын Ресей үкіметіне қарсы тұруы үшін пайда болды. 1990 жылдары олар шок терапиясы арқылы нарықтық экономикаға жылдам өту, кедейліктің күрт өсуі және тұрмыс деңгейінің төмендеуі, сондай-ақ адамдардың мінез-құлқына қатысты көптеген шектеулерді алып тастау сияқты экономикалық және әлеуметтік реформаларға қарсы болды. Мұндай одақты алғаш рет Ұлттық большевиктер партиясының алғашқы мүшесі және Ресей Федерациясы Коммунистік партиясының (КПРФ) жаңа бағдарламасын жазған Александр Дугин ұсынды. Оппозиция басшысы Геннадий Зюганов КПРФ-тың Ресейдің танымал неонацистік партиясы – Ресей Ұлттық Бірлігімен серіктестігін бақылады. Американдық география оқытушысы Александр Рид Росс өзінің 2017 жылғы «Фашистік қажылыққа қарсы» еңбегінде жазғандай, 1990 жылдары Зюганов Ресейдің неонацистік Ұлттық-республикалық партиясымен және Союз Венедовпен де одақ құрды. Соңғысы, Рид Росс сипаттағандай және түсіндіргендей, «славян пантеонының ежелгі құдайларын құлшындыққа көтеруді» насихаттайды, сонымен қатар неміс нацистік пропагандасын орыс тіліне аударып, таратумен айналысты. Зюганов осы жаңа қызыл-қоңыр одақты жариялағаннан кейін КПРФ ішінде антисемитизмнің айтарлықтай өсуі байқалды, әсіресе партияның өкілі Альберт Макашовтың Ресейден еврейлерді қууды ашық түрде талап етуі және Ку-Клукс-Кланның бас шебері Дэвид Дьюкпен кездесуі осыған себеп болды.