Лизарда маяғы: Англияның Корнуэлл жағалауындағы маңызды теңіз бағдары. 1619 жылдан бастап кемелерге жол көрсетіп келеді, тарихы мен құрылысы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корнуоллдың оңтүстік жағалауындағы маяқ
Lighthouse on the south coast of Cornwall, England
Лизард маяғы – Англияның Корнуолл аймағындағы Лизард мүйісінде орналасқан маяқ. Ол Англия арқылы өтетін кемелерге бағыт көрсету үшін салынған. Ашық түні болғанда, оның шағылысқан жарығы 161 километрге дейін көрінетін, сондықтан Англияға оралып келгендер үшін ол көбінесе құлшыныспен күтілетін белгі болатын.
The Lizard Lighthouse is a lighthouse at Lizard Point, Cornwall, England, built to guide vessels passing through the English Channel. It was often the welcoming beacon to persons returning to England, where on a clear night, the reflected light could be seen 100 mile (161 km) away.
Тарих
1619 жылы мұнда алғаш рет шам жарық көрді, ол сэр Кристофер Дималиннің күш-жігерінің арқасында салынған, бірақ қаржы тапшылығынан жұмысы тоқтатылып, 1630 жылы мұнара бұзылды. Қазіргі маяк 1751 жылы жер иесі Томас Фоннеро салдырған. Әр мұнараның үстінде көмірмен от жағатын оттық орнатылған. Әр мұнарада он тоғыз шам мен шағылыстырғыштан тұратын жабдық болған. 1873 жылы бастапқы шамдар мен шағылыстырғыштар әлі де қолданыста болды. Сол жылы, Пойнт маңындағы кеме апаттарының саны көп болғандықтан, шамдарды жаңарту және тұман сигналын орнату туралы шешім қабылданды. Сонымен қатар, әрбір мұнараға орташа өлшемді (үшінші реттік) тұрақты кадиоптикалық оптика орнатылды, оны Джон Хопкинсон Chance Brothers компаниясы жобалады. Сирена 1878 жылдың қаңтарынан бастап қолданысқа кірді; ол жел бағытына қарай жылдамдырылатын 15 футтық (5 метрлік) мүйіз тәрізді құрылыс арқылы дыбыс берді (әр бес минут сайын бір рет). Жаңа электр шамдары сол жылдың 29 наурызында алғаш рет жанылды. 1885 жылы Siemens динамолары де Меритенс жасаған күштірек магниттік электр генераторларымен ауыстырылды. 1903 жылы шығыс мұнараға Chance Brothers компаниясы жасаған төрт панельді айналатын оптика орнатылып, батыс мұнарадағы шам мен фонарь алынып тасталды (бұл «өте қуатты жаңа айналатын шамның» «40-50 миль қашықтықтан көрінетіні» туралы хабарланды). 1908 жылы жаңа сиреналар орнатылды (моторлық бөлме төбесіндегі екі «труба» арқылы теңізге дыбыс берді) және Хорнсби мұнай қозғалтқыштарының үштігі калорикалық қозғалтқыштардың орнына қойылды, бұл маяктағы қызметкерлер санын бестен үшке дейін азайтуға мүмкіндік берді. General Electric компаниясы жобалаған және орнатқан жаңа жарықтандыру жүйесі автоматты түрде жұмыс істеді: шам алмастырғыш, шам немесе қуат жоғалған жағдайда резервтік электр шамға немесе авариялық ацетилен шамға ауысатын болды; линзаларды айналдыратын сағаттық механизмге автоматты оралу құрылғысы орнатылды. 40 жылдық магнитондарды Хорнсби қозғалтқыштарымен бірге пайдалану үшін машина бөлмесіне трансформаторлар қосылды. Қозғалтқыштар мен магнитогенераторлар 1950 жылға дейін күнделікті пайдаланылды, содан кейін маяк электр желісіне қосылды. Сол жылы төрт Гарднер дизельді қозғалтқышы орнатылды, үшеуі тұман сигналы үшін компрессорларды іске қосуға, ал біреуі электр қуаты үзілген жағдайда пайдалану үшін генераторлармен байланысты болды. 1972 жылы оптиканы айналдыратын сағаттық механизм электр қозғалтқышымен ауыстырылды. 1998 жылы Lizard маягы автоматтандырылып, қызметкерлері алынып тасталды. Тұман дабылы 1998 жылы тоқтатылып, автоматты электронды тұман сигналымен ауыстырылды; сол кезде ол Ұлыбританиядағы соңғы қысылған ауа тұман сигналы болды. 2022 жылдан бері айналатын оптика шам үшін қолданылып келеді. Lizard Lighthouse Heritage Centre маяқтың машина бөлмесінде орналасқан, онда әлі де бастапқы қозғалтқыштардың кейбіреулері сақталған. Интерактивті көрмелер мен экспонаттар маяқтың тарихына, маякшының өміріне және теңіз қауіпсіздігінде маяктардың роліне арналған. Қазіргі уақытта ғимараттар демалыс үйлері ретінде пайдаланылуда.
A light was first exhibited here in 1619, built thanks to the efforts of Sir Christopher Dimaline but it was extinguished and the tower demolished in 1630 because of difficulties in raising funds for its operation and maintenance. The current lighthouse, consisting of two towers with cottages between them, was built in 1751 by the landowner Thomas Fonnereau; each tower was topped by a coal fired brazier. In each tower a fixed arrangement of nineteen lamps and reflectors was installed. In 1873 the original lamps and reflectors were still in use. That year, because of the number of wrecks still occurring around the Point, the decision was taken to upgrade the lights and provide a fog signal. At the same time a pair of medium sized (third order) fixed catadioptric optics were installed, one on each tower, designed by John Hopkinson of Chance Brothers. The siren was in use from January 1878; it sounded (one blast every five minutes) through a 15 feet (5 m) horizontal horn which was installed on the roof of the engine house and could be moved depending on the prevailing wind direction. The new electric lights were first lit on 29 March that same year. In 1885 the Siemens dynamos were replaced by a pair of more powerful de Méritens magneto electric generators. In 1903 there were further changes when a large four panel rotating optic, manufactured by Chance Brothers, was installed in the eastern tower and both the lantern and light on the western tower were removed (it was announced that this 'new revolving light of very great power' would be 'visible at a distance of between 40 and 50 miles'). In 1908 a new pair of sirens were installed (sounding out to sea through twin 'trumpets' on the roof of the engine house) and a trio of Hornsby oil engines replaced the caloric engines which enabled a reduction in the number of personnel at the lighthouse from five to three. The new lighting system, designed and installed by the General Electric Company, functioned automatically: a lamp changer was provided which would switch to a reserve electric or emergency acetylene lamp in the event of a bulb or power failure; and an automatic winding device was fitted to the clockwork mechanism that rotated the lenses. Transformers were introduced in the engine room to allow the 40 year old magnetos to remain in use, along with the Hornsby engines. The engines and magneto generators continued in daily use until 1950, when the lighthouse was connected to mains electricity. In that year four Gardner diesel engines were installed, three to run compressors for the fog signal, the other linked to a pair of generators for use in the event of a mains power failure. The clockwork drive, used to rotate the optic, was replaced with an electric motor in 1972. In 1998, Lizard Lighthouse was automated and demanned. The fog horn was decommissioned in 1998 and replaced with an automatic electronic fog signal; at the time it was the last compressed air fog signal still in use in the United Kingdom. As of 2022 the rotating optic continues in use for the light. the Lizard Lighthouse Heritage Centre is located in the lighthouse engine room, which still features some of the original engines. Interactive exhibits and displays focus on the history of the lighthouse, the life of a lighthouse keeper, and the role of lighthouses in sea safety. Currently, the buildings around the site are being used as holiday cottages.
Бастапқы машина
Маяқтың ескі магниттік электр генераторларының бірі қазір Бримгем ғылым мұражайының Thinktank жинағында. Екіншісі әлі де қозғалтқыш үйінде орналасқан. Мұра орталығы ашылғанға дейін Гарднердің төрт қозғалтқышының екеуі алынып тасталды (біреуіне қосылған компрессоры, екіншісіне қосылған генераторы бар); олар кейін Уэльстегі Ішкі өрт және қуат мұражайына өткізілді. Қалған екі компрессор жиынтығы қозғалтқыш бөлмесінде қалды.
One of the lighthouse's old magneto electric generators is now in the collection of Thinktank, Birmingham Science Museum. The other is still in situ in the engine house; Prior to the opening of the Heritage Centre two of the four Gardner engines were removed (one with its attached compressor, the other with its attached generator); they were subsequently acquired by the Internal Fire Museum of Power in Wales. The other two compressor sets remain in place in the engine room.