Шербурн ауруханасы – Англиядағы ортағасырлық емдеу орны. 1181 ж. құрылған, мәйірімділікпен 65 науқасқа көмек көрсеткен. Тарихы, негізделуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шербёрн ауруханасы (Шербёрндегі Мәсіх ауруханасы деп те аталады) – Англияның Дарем қаласының оңтүстік-шығысындағы Шербёрн Хаус шағын ауылында орналасқан ортағасырлық аурухана.
Sherburn Hospital (also known as Christ's Hospital in Sherburn) is a medieval hospital located in the hamlet of Sherburn House to the southeast of Durham, England.
Тарих
Аурухана 1181 жылы Хью де Пуизе (епископ Пудзи) 65 обаға шалған адамға күтім көрсету үшін салынды және «Құдайға, Баталы Мәриямға, Киелі Лазарға және оның қарындастары Мәриям мен Мартаға» арналды. Оның жарғылары епископтар Ричард Келлоу мен Томас Лэнглидің өтініші бойынша түзетілді. 1832 жылы Джордж Стэнли Фабер аурухананың басшысы болды және оны жақсартуға көптеген табысын жұмсады. 1854 жылы ол сол жерде қайтыс болып, аурухананың шіркеуіне жерленді. Аурухананың меншігіндегі көмір шахталарының арқасында зор байлыққа ие болды. Осының нәтижесінде, қайырымдылық комиссарлары 1857 жылы жаңа тәртіп енгізді, яғни:
The hospital was founded in 1181 by Hugh de Puiset (Bishop Pudsey), to care for 65 lepers and dedicated to "our Lord, to the Blessed Virgin, to St. Lazarus and his sisters, Mary and Martha". Its statutes were amended at the request of Bishops Richard Kellaw and Thomas Langley. George Stanley Faber became master of the hospital in 1832 and devoted much of his income to improving it. He died there in 1854 and was buried in its chapel. The hospital became very wealthy due to coal mining on its estates. As a result, a new regime was introduced in 1857 by the charity commissioners meaning:
Шерберн Хаус және Уитвелл ауылдарында тұратын кедей балалардың білімі үшін ақша бөлініп, мектеп салуға және күтіп ұстауға, сондай-ақ Гильсгейт, Шэдфорт және Шинклифтегі мектептерге гранттар берілді. Бұл мектептерге аурухананың жерінде тұратын шахтерлер мен жұмысшылардың балалары қатысты. Басшы – епископ тағайындаған дін қызметкері болуы керек еді және ол тұтқындар мен қызметкерлердің жалпы қадағалауын жүзеге асыруы керек, бірақ басшылық билік губернаторларға бағынуы тиіс. Барлығы отыз адамнан тұруы керек еді: он бес адам ішінде, ал он бес адам сыртында тұруы керек. Есіктен өтетін саяхатшыларға кездейсоқ көмек көрсету туралы ешқандай мәлімет болған жоқ. Заманауи мағынадағы аурухана салу жоспарланды, бастапқыда науқастардың саны отыз беспен шектелді, ал құрылысы 1863 жылы аяқталды. Әртүрлі себептерге байланысты, 1872 жылға дейін қабылдау басталған жоқ. 1858 жылы басшының үйінің бір бөлігінде, кейіннен арнайы ғимаратта кедейлерге тегін медициналық көмек көрсететін емхана ашылды. Жылдық келушілердің орташа саны тез 3700-ден асты. Капелла мен қақпа үйі ІІ* санаттағы ескерткіштер болып табылады. Аурухана, «Шерберн Хаус қайырымдылық қоры» ретінде, қазіргі уақытта тұрғындарға және ежелгі Дархам епархиясының бұрынғы тұрғындарына тұрғын үймен қамқорлық көрсетеді, сондай-ақ қайырымдылық мақсатына сәйкес жеке тұлғалар мен жергілікті қоғамдық ұйымдарға маңызды гранттар береді.
Provision was made for the education of poor children resident in the townships of Sherburn House and Whitwell by setting money aside for the erection and maintenance of a school, and for grants to schools in Gilesgate, Shadforth and Shincliffe, attended by children of miners or labourers living on Hospital estates. The Master was to be a clergyman appointed by the Bishop and was to have the general supervision of the inmates and officers, subject to the overriding authority of the Governors. The total number of Brethren was to be thirty: fifteen living in and fifteen living out. There was no longer any reference to the casual relief of wayfarers at the gate. The construction of a hospital in the modern sense of the word was envisaged, the number of patients being initially limited to thirty five, and the building was completed by 1863. For various reasons, admissions did not begin until 1872. A dispensary, providing free medical treatment for the poor, was opened in part of the Master's house in 1858 and later in a special building. The average annual attendance soon exceeded 3,700. The chapel and the gatehouse are grade II* listed buildings. The hospital, as Sherburn House Charity, now provides residential care and sheltered housing for residents and former residents of the ancient diocese of Durham, and is a significant grant making body to individuals and local community groups, in line with the charity's objects.